บทที่ 35

บทที่ 35 - ผลึกวิญญาณสัตว์อสูรของหัวหน้าเผ่าก็อบลิน

༺༻

อลาริคบอกแผนการของเขาให้ทุกคนฟัง

พวกเขาไม่มีเวลามากพอที่จะลงรายละเอียด เขาทำได้เพียงหวังว่าแต่ละคนจะทำหน้าที่ของตนได้อย่างถูกต้อง

หวังว่ามันจะได้ผลนะ

อัศวินทั้งสี่เคลื่อนไหวพร้อมกัน

เมื่อทั้งสี่คนขยับตัวพร้อมกัน หัวหน้าเผ่าก็อบลินก็สับสนไปชั่วขณะ

มันแสดงสีหน้ารำคาญใจซึ่งถูกแทนที่ด้วยความโกรธอย่างรวดเร็ว

กรรรรรรรร!!!

ปัง! ปัง! ปัง!

สัตว์ประหลาดคลุ้มคลั่งกวัดแกว่งอาวุธอย่างสะเปะสะปะ ทำลายทุกอย่างที่ขวางหน้า!

ทันใดนั้น อาเธอร์ก็เริ่มลงมือ เขาพุ่งเข้าใส่หัวหน้าเผ่าก็อบลินด้วยความรวดเร็ว สายตามุ่งมั่นเต็มที่

เป้าหมายของเขาคือดึงดูดความสนใจ เพื่อให้คนอื่นดำเนินการตามแผนได้อย่างราบรื่น

หัวหน้าเผ่าก็อบลินตอบสนองและหันมาจ้องมองเขา ทำให้อดีตทหารรับจ้างรู้สึกถึงแรงกดดันมหาศาล

ในจังหวะนั้น เฮนรี่และอัลดรินส่งสายตารู้กันก่อนจะพุ่งตัวออกไป คนหนึ่งมุ่งไปทางซ้ายของสัตว์ประหลาด อีกคนเล็งไปทางขวา

หน้าที่ของพวกเขาคือโจมตีขาของหัวหน้าเผ่าก็อบลินในขณะที่มันกำลังสนใจอาเธอร์

อัศวินต่างวัยทั้งสองทำงานร่วมกันมาหลายปี การประสานงานจึงแน่นแฟ้นมาก พวกเขาเข้าใจความคิดของกันและกันได้ด้วยการมองตาหรือสัญญาณง่ายๆ มันคือสิ่งที่ซึมซับเข้าไปในจิตใจหลังจากร่วมงานกันมานานปี

เอ๊ะ?!

หัวหน้าเผ่าก็อบลินสัมผัสได้ถึงความผิดปกติในการกระทำของพวกเขา จึงหยุดชะงักไปชั่วครู่เพื่อทำความเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น

ทว่าก่อนที่มันจะทันได้ตอบสนองต่อการโจมตีประสานงาน อาเธอร์ก็กระโจนเข้าใส่ ฟันเข้าที่หน้าอกของมัน

วูบ!

เห็นดังนั้น สัตว์ประหลาดรีบยกกระบองหนามยักษ์ขึ้นกันดาบ

เคร้ง!

ชิ!

อาเธอร์เดาะลิ้น หงุดหงิดเล็กน้อยที่มันกันได้ แต่ใบหน้ากลับฉายแววยินดี

ตอนนี้แหละ!

เขากรีดร้องในใจ

ทันใดนั้น อัลดรินและเฮนรี่ก็แทงดาบเข้าที่ขาของสัตว์ประหลาด

เพราะมันมัวแต่สนใจอาเธอร์ จึงไม่ทันระวังการลอบโจมตีของพวกเขา

ฉึก!

ฉึก!

ทันทีที่ความเจ็บปวดแล่นเข้าสู่ระบบประสาท สัตว์ประหลาดก็คำรามลั่น ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความทรมาน

โฮกกกกก!!!

เยี่ยม! ข้าเดาถูก! มานามันเกือบหมดแล้ว ออร่าคุ้มกายเลยไปกระจุกอยู่แค่จุดตาย

มันมองไม่เห็นชัดเจนหรอก อลาริคแค่เดาเอา

เขาคิดว่าสัตว์ประหลาดระดับมรณะไม่น่าจะมีมานาไร้ขีดจำกัด เขาเลยสันนิษฐานว่าออร่าคุ้มกายของมันน่าจะรวมอยู่ที่จุดตายของร่างกาย ซึ่งหมายความว่าการป้องกันในส่วนอื่นๆ จะอ่อนแอลงอย่างมาก!

อลาริคไม่ลังเลอีกต่อไปหลังจากเห็นสัตว์ประหลาดล้มลงเพราะขาถูกแทง

เขาพุ่งเข้าหาหัวหน้าเผ่าก็อบลินเต็มสปีดเพื่อสร้างแรงส่ง พอเข้ามาในระยะ อลาริคก็ทิ้งตัวใส่สัตว์ประหลาด ใช้แรงส่งพุ่งทะยาน

เมื่อไร้ออร่าคุ้มกาย ดาบของอลาริคก็แทงลึกลงไปในหัวใจและลำคอของสัตว์ประหลาด

ฉึก!!

หัวหน้าเผ่าก็อบลินรู้สึกถึงความหนาวเหน็บที่ค่อยๆ แผ่ซ่านไปทั่วร่าง มันพยายามยกมือขึ้นเพื่อปัดป้องมนุษย์ที่แทงมัน แต่กลับพบว่าไม่มีแรงเหลือ ในท้ายที่สุด มันทำได้เพียงจ้องมองอลาริค ตาเบิกโพลง ยังคงไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น

มันแข็งแกร่งกว่า ต่อให้สี่คนรวมกันก็เถอะ แล้วทำไมมันถึงแพ้ล่ะ?

นั่นคือความคิดสุดท้ายของหัวหน้าเผ่าก็อบลินก่อนที่ร่างของมันจะล้มฟาดพื้นเสียงดังสนั่น!

อลาริคดึงดาบออกจากศพพลางจ้องมองด้วยสายตาเย็นเยียบ

"ตรวจดูซิว่ามันมีผลึกวิญญาณสัตว์อสูรไหม" เขาพึมพำอย่างเฉยเมย

อาเธอร์อาสาทำหน้าที่นี้ เขาเดินเข้าไปที่ศพหัวหน้าเผ่าก็อบลินและกรีดหน้าอกมัน

เมื่อเห็นลูกแก้วขนาดเท่าลูกกอล์ฟอยู่ใต้หัวใจ ดวงตาของเขาก็เป็นประกาย "นายน้อย มันมีผลึกวิญญาณสัตว์อสูรครับ!"

เขาขุดผลึกออกมาจากหน้าอก ตั้งใจจะส่งให้อลาริคทันที แต่เห็นว่ามันเปื้อนเลือด

เขาจึงรีบเช็ดเลือดออกด้วยมือ

ด้วยท่าทีเคารพ เขายื่นผลึกวิญญาณสัตว์อสูรที่ทำความสะอาดแล้วให้อลาริค "นายน้อยครับ"

อลาริครับผลึกสีเขียวมาพินิจดูใกล้ๆ เพียงแค่สัมผัส เขาก็รู้สึกได้ถึงมานาหนาแน่นที่บรรจุอยู่ภายใน

จากนั้นเขาก็ส่งคืนให้อาเธอร์และกล่าวว่า "เก็บไว้ก่อน เราค่อยจัดการมันตอนกลับถึงคฤหาสน์"

"ครับ นายน้อย" อาเธอร์พยักหน้าและเก็บมันลงในถุงผ้าเล็กๆ

เมื่อหัวหน้าเผ่าก็อบลินตาย ก็ไม่มีอะไรในค่ายที่คุกคามพวกเขาได้อีก ยังเหลือฮอบก็อบลินอีกหนึ่งตัว แต่ก็ถูกอาเธอร์และอัศวินอีกสองคนจัดการอย่างรวดเร็ว

อลาริคบอกให้พวกเขาค้นหาผลึกวิญญาณสัตว์อสูรในศพฮอบก็อบลิน แต่ก็ไม่พบอะไร

ไม่น่าแปลกใจ

ผลึกวิญญาณสัตว์อสูรหาได้ยากมากในสัตว์อสูรระดับมรณะ

อลาริคผิดหวังเล็กน้อย แต่ไม่ได้เก็บมาใส่ใจ การได้ผลึกวิญญาณของหัวหน้าเผ่าก็อบลินก็นับเป็นลาภก้อนโตแล้ว

ไม่นานนัก ก็อบลินทั้งหมดก็ถูกกำจัด ไม่เหลือรอดแม้แต่ตัวเดียว ไม่ว่าจะเป็นตัวเมีย คนแก่ หรือแม้แต่ทารก ทุกตัวถูกฆ่าเรียบ!

อาจดูโหดร้ายสำหรับบางคน แต่อลาริครู้ดีว่านี่คือทางเลือกที่ดีที่สุด ด้วยนิสัยอาฆาตแค้นของก็อบลิน การปล่อยให้รอดแม้แต่ตัวเดียวคือหายนะ

ภารกิจสำเร็จ!

ท่านได้รับ 500 แต้มต่อสู้, 100 EXP, 10 แต้มสถานะ, และการ์ดอัปเกรดอุปกรณ์ x1

[ท่านต้องการใช้การ์ดอัปเกรดอุปกรณ์หรือไม่?]

[ใช่] [ไม่]

หืม?

นี่มันอะไร?

อลาริคประหลาดใจกับการแจ้งเตือนใหม่ที่ปรากฏบนหน้าจอสีฟ้าเขียว

เอาไว้ค่อยดูทีหลัง คนเยอะเกินไป

เมื่อตัดสินใจได้ อลาริคกด [ไม่]

ในขณะนี้ อัศวินฝึกหัดคนหนึ่งเดินเข้ามาถาม "นายน้อยครับ เราจะทำยังไงกับศพพวกก็อบลินดี?"

อลาริคมองศพที่เกลื่อนกลาดแล้วพึมพำ "ยกเว้นศพหัวหน้าเผ่ากับฮอบก็อบลิน ที่เหลือเผาทิ้งให้หมด"

ได้ยินดังนั้น อัศวินฝึกหัดก็ทำความเคารพรับคำสั่ง "รับทราบครับ!"

༺༻