บทที่ 25 พบเจอโอโรจิมารุ

บทที่ 25 พบเจอโอโรจิมารุ

บนหน้าผาโฮคาเงะแห่งโคโนฮะ ใบหน้าสลักของโฮคาเงะรุ่นต่างๆ เฝ้ามองดูหมู่บ้านอย่างเงียบงัน นับตั้งแต่ก่อตั้งหมู่บ้านมา สถานที่แห่งนี้ได้รับการปกป้องโดยเหล่านินจาในตำนานเหล่านี้

โฮคาเงะรุ่นที่ 1 เซ็นจู ฮาชิรามะ ผู้ได้รับการยกย่องว่าเป็น "เทพเจ้านินจา" ผู้ก่อตั้งโคโนฮะ

โฮคาเงะรุ่นที่ 2 เซ็นจู โทบิรามะ ผู้บุกเบิกที่วางรากฐานการบริหารและโครงสร้างที่ทำให้หมู่บ้านเจริญรุ่งเรือง

โฮคาเงะรุ่นที่ 3 ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น ผู้นำที่ผลักดันโคโนฮะสู่ความยิ่งใหญ่และนำพาหมู่บ้านผ่านพ้นช่วงเวลาที่ผันผวน

และ โฮคาเงะรุ่นที่ 4 นามิคาเสะ มินาโตะ ผู้เสียสละตนเองเพื่อผนึกเก้าหางไว้ในตัวนารูโตะ เพื่อปกป้องหมู่บ้านจากการทำลายล้างของสัตว์ร้าย

เป็นเวลาหลายทศวรรษที่บุคคลเหล่านี้เฝ้ามองอย่างเงียบเชียบ เป็นสักขีพยานการเติบโตและความแข็งแกร่งของหมู่บ้านผ่านยุคสมัยแห่งความสงบและสงคราม

แต่บัดนี้ มีสายตาที่ไม่คุ้นเคยเข้ามาร่วมด้วย...ดวงตาที่ส่องแสงสีแดงฉาน จ้องมองลงมาจากเงามืดของภูเขา

ชายสวมหน้ากาก

ผ้าคลุมสีดำของเขาพลิ้วไหวเบาๆ ตามสายลมยามค่ำคืน ขณะที่เขายืนอยู่บนยอดหน้าผาโฮคาเงะ มือไพล่หลัง สังเกตการณ์หมู่บ้านเบื้องล่างอย่างเงียบงัน

หลังจากผ่านไปครู่ใหญ่ ดวงตาข้างเดียวที่เปิดเผยผ่านหน้ากากสีส้มลายเกลียวสีดำก็กระพริบไหววูบ

"นายมาแล้วสินะ" เขาพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำและควบคุมอารมณ์เช่นเคย

จากความมืดด้านหลัง ร่างหนึ่งค่อยๆ ปรากฏตัวขึ้น

ผิวซีดเผือดราวกับคนป่วย ผมสีดำยาวสยายผ่านไหล่ และดวงตาสีทองที่มีม่านตาแนวตั้ง...ดวงตาที่แผ่รังสีความโหดร้ายและอันตราย

หนึ่งในสามนินจาในตำนานของโคโนฮะที่กลายเป็นนินจาถอนตัว และตอนนี้เป็นสมาชิกของกลุ่มแสงอุษา: โอโรจิมารุ

"หึหึหึ..." เสียงหัวเราะของโอโรจิมารุเย็นชาและน่าขนลุก เสียงที่ทำให้ค่ำคืนรู้สึกหนักอึ้งขึ้น

ชายสวมหน้ากากเอ่ยขึ้น "นายคุ้นเคยกับโคโนฮะดีใช่ไหม?"

นานก่อนที่จะไปพบกับอุจิวะ อิทาจิ เขาได้ส่งคนไปเรียกโอโรจิมารุมาจากกลุ่มแสงอุษาเพื่อช่วยในแผนการ

อุจิวะ ฮารุ ได้กลายเป็นตัวแปรที่ไม่คาดคิดในแผนของพวกเขา...ด้วยความแข็งแกร่งที่เทียบเท่าระดับคาเงะ โดยอาศัยเพียงพละกำลังทางกายภาพที่เหนือมนุษย์

แม้แต่ชายสวมหน้ากากที่มีวิชามิติเวลา 'คามุย' ก็ยังพลาดท่าเล็กน้อยจากการประเมินเขาต่ำไป

แม้จะร่วมมือกับอิทาจิและหน่วยรากของดันโซ อุบัติเหตุไม่ควรจะเกิดขึ้นได้

แต่ในแผนการเกี่ยวกับตระกูลอุจิวะ จะปล่อยให้มีความเสี่ยงไม่ได้เด็ดขาด

สีหน้าของโอโรจิมารุบิดเบี้ยวเป็นรอยยิ้มที่อ่านไม่ออกขณะเผชิญหน้ากับชายสวมหน้ากาก "ฉันแค่สงสัย...ใครกันนะที่สามารถสร้างปัญหาให้กับ 'อุจิวะ มาดาระ' ในตำนานได้?"

ศีรษะของชายสวมหน้ากากหันขวับไปทางโอโรจิมารุทันที แสงสีแดงในดวงตาข้างเดียวลุกโชน เจิดจ้าและน่าเกรงขามราวกับมังกรที่ผงาดขึ้นจากขุมนรก

ออร่าของเขาพุ่งพล่าน สร้างแรงกดดันที่สัมผัสได้ปกคลุมพื้นที่ระหว่างพวกเขา

โอโรจิมารุรีบหัวเราะกลบเกลื่อน "ฉันก็แค่สงสัยเกี่ยวกับคนคนนี้ ไม่มีเจตนาอื่นหรอก"

สายตาเย็นชาที่เต็มไปด้วยจิตสังหารของชายสวมหน้ากากจับจ้องอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะจางหายไป

"ตำแหน่งของฉันทำให้ฉันลงมือโดยตรงได้ยาก" เขาพูดช้าๆ

โอโรจิมารุไม่ได้ตอบอะไร

ไม่ว่าชายสวมหน้ากากคนนี้จะเป็นใครกันแน่...จะเป็นอุจิวะ มาดาระ หรือไม่...ตัวตนของเขาไม่ใช่เรื่องที่โอโรจิมารุใส่ใจ

ชายสวมหน้ากากมีเป้าหมายของเขา โอโรจิมารุก็มีเป้าหมายของตนเอง

พวกเขาเป็นพันธมิตรกันตราบเท่าที่ผลประโยชน์ทับซ้อนกัน

ไม่จำเป็นต้องขุดคุ้ยให้ลึกกว่านั้น

"อุจิวะ ฮารุ?" โอโรจิมารุถาม พลางนึกถึงชื่อนั้น

เขาได้รับรู้ข้อมูลเศษเสี้ยวเกี่ยวกับฮารุมาจากเซ็ตสึขาว

"ใช่" ชายสวมหน้ากากพยักหน้า หยุดนิดหนึ่ง "เขาแข็งแกร่งมาก"

"โอ้?" ความสนใจของโอโรจิมารุพุ่งสูงขึ้น

เขาเคยได้ยินชื่อนี้ก่อนจะถอนตัวออกจากโคโนฮะ แต่ความทรงจำนั้นเลือนลางมาก

ฮารุไม่ได้เป็นที่รู้จักในฐานะอัจฉริยะที่โดดเด่นในรุ่นของเขา

ไม่อย่างนั้น โอโรจิมารุก็คงจะรู้จักดีแล้ว

อะไรที่ทำให้นินจาที่ค่อนข้างไร้ชื่อเสียงคนนี้ เปลี่ยนเป็นคนที่ทำให้แม้แต่ชายสวมหน้ากากยังต้องชะงักได้ในเวลาสั้นๆ?

หรือฮารุจะเป็นอัจฉริยะที่ซ่อนเร้นเทียบเท่าอิทาจิหรือคาคาชิ ที่จงใจปิดบังพรสวรรค์มาตั้งแต่เด็ก?

ไม่ว่าจะทางไหน ศักยภาพนั้นช่างหอมหวาน

โดยเฉพาะสำหรับสมาชิกตระกูลอุจิวะ

อุจิวะ... เนตรวงแหวน...

น่าสนใจ

ลิ้นเรียวยาวของโอโรจิมารุตวัดเลียริมฝีปากที่แห้งผาก รอยยิ้มเย็นยะเยือกกว้างขึ้น

"ฉันจะไปเจอเขาหน่อย" เขาพูด

ด้วยคาถาเคลื่อนย้ายชั่วพริบตา เขาก็หายวับไป

ชายสวมหน้ากากยังคงยืนอยู่ สายตาจับจ้องไปที่เส้นขอบฟ้า

ความดูเหมือนประมาทเลินเล่อของโอโรจิมารุเป็นเพียงเปลือกนอก

เขาเป็นคนระมัดระวังพอๆ กับชายสวมหน้ากาก หรืออาจจะมากกว่าด้วยซ้ำ

ไม่จำเป็นต้องอธิบาย...การรู้ความแข็งแกร่งของศัตรูล่วงหน้าเป็นสิ่งสำคัญ

เมื่อมีโอโรจิมารุเข้ามาเกี่ยวข้อง ในที่สุดชายสวมหน้ากากก็รู้สึกเบาใจขึ้นบ้าง

ยังไงเสีย การรับมือกับนิสัยแปลกประหลาดและคาดเดาไม่ได้ของโอโรจิมารุ ก็เป็นเรื่องยาก...แม้แต่สำหรับตัวเขาเอง

...

ค่ำคืนดึกสงัด และความเงียบงันปกคลุมหมู่บ้าน

อุจิวะ ฮารุ ยังคงจมดิ่งอยู่กับการฝึกฝน

ด้วยการครอบครองสายเลือดโอซึสึกิ การทำงานของร่างกายเขาได้พัฒนาไปถึงระดับที่เกือบจะเหนือธรรมชาติ

หลังจากฝึกฝนทุกวันติดต่อกัน เขายังคงมีพลังเหลือล้นโดยปราศจากความเหนื่อยล้าแม้แต่น้อย

เขาหลับตาลง ชักนำจักระให้ไหลเวียนไปทั่วร่างกายอย่างราบรื่น

หากมีคนตระกูลฮิวงะที่มีเนตรสีขาวอยู่ที่นี่ พวกเขาคงต้องตกตะลึงกับปริมาณจักระมหาศาลและการควบคุมที่แม่นยำที่ไหลเวียนอยู่ในตัวเขา

ด้านนอก ในเงามืดใกล้ตัวบ้าน

โอโรจิมารุเคลื่อนเข้ามาอย่างเงียบเชียบ ลอบมองผ่านรอยแตกของหน้าต่าง

รอยยิ้มจางๆ ปรากฏขึ้นบนริมฝีปากขณะสังเกตการณ์...เย็นชาและเต็มไปด้วยพิษสงราวกับงูที่เตรียมจะฉก

ในวินาทีเดียวกันนั้น

ฮารุ ที่หลับตาอยู่เมื่อครู่ จู่ๆ ก็ลืมตาขึ้น

เนตรวงแหวนของเขาทำงาน เปล่งแสงสีแดงฉานและรุนแรง

สายตาของเขาจับจ้องไปยังตำแหน่งที่โอโรจิมารุยืนอยู่อย่างแม่นยำ

"หือ? รู้ตัวงั้นเหรอ?" โอโรจิมารุพึมพำด้วยความประหลาดใจ

ด้วยทักษะของเขา เขาสามารถซ่อนตัวจากนินจาระดับคาเงะได้สบายๆ

แต่ทว่าที่นี่ เขาถูกจับได้ทันทีที่เข้ามาใกล้

การรับรู้ที่เฉียบคมขนาดนี้...เขาเคยเห็นแค่ในตัวชายสวมหน้ากาก ผู้ครอบครองเนตรกระจกเงาหมื่นบุปผาเท่านั้น

แต่ดวงตาของฮารุเป็นเพียงเนตรวงแหวนสามโทโมเอะ แต่เขากลับมีการรับรู้ถึงระดับนี้

ตอนนี้เขาเข้าใจแล้วว่าทำไมชายสวมหน้ากากถึงให้ค่าอุจิวะ ฮารุ สูงนัก

เด็กคนนี้ไม่ใช่นินจาธรรมดาจริงๆ