บทที่ 22 พวกเราอุจิวะกำลังวางแผนก่อกบฏ!

บทที่ 22 พวกเราอุจิวะกำลังวางแผนก่อกบฏ!

หลังจากกลับถึงบ้าน อุจิวะ ฮารุ ไม่ปล่อยให้โอกาสในการฝึกฝนและพัฒนาตนเองหลุดลอยไปแม้แต่น้อย

แม้ว่าการพัฒนาที่เขาจะได้รับในจุดนี้จะมีเพียงน้อยนิด แต่เขาก็ยังคงเคี่ยวเข็ญตัวเองต่อไป

นั่นคือวิถีของนินจา

เมื่อใครสักคนก้าวขึ้นสู่ระดับที่สูงมากๆ หนทางข้างหน้าจะยิ่งยากลำบากขึ้นเรื่อยๆ ความก้าวหน้าไม่ได้มาจากการฝึกฝนง่ายๆ อีกต่อไป...มันต้องอาศัยการสะสมอย่างช้าๆ ตามกาลเวลา หรือไม่ก็ต้องพึ่งพาวาสนาพลิกชีวิต โอกาสแห่งโชคชะตาที่หาได้ยากยิ่ง

แต่สำหรับอุจิวะ ฮารุ แม้การพัฒนาเพียงเล็กน้อยก็มีค่า

เพราะความแข็งแกร่งที่มากขึ้น หมายถึงความปลอดภัยที่มากขึ้น

เขาฝึกฝนตลอดทั้งคืน

เช้าวันรุ่งขึ้น ทันทีที่ฮารุมาถึงกองบัญชาการกรมตำรวจโคโนฮะ เขาก็ถูกเรียกตัวไปยังห้องทำงานของ อุจิวะ ฟุงะกุ...หัวหน้าตระกูลอุจิวะและหัวหน้ากรมตำรวจโคโนฮะ

"ฮารุ เข้ามาสิ" เสียงทุ้มลึกของฟุงะกุดังมาจากด้านในห้องทำงาน

ฮารุเดินเข้าไปด้วยจังหวะก้าวที่มั่นคง

ด้านใน นอกจากฟุงะกุแล้ว ยังมีสมาชิกระดับสูงของตระกูลอุจิวะอีกหลายคนอยู่ด้วย

มีทั้งผู้อาวุโส ชายวัยกลางคน และแม้แต่สมาชิกระดับแกนนำรุ่นใหม่บางคน

"ท่านหัวหน้าตระกูล"

ฟุงะกุพยักหน้าเล็กน้อย รอยยิ้มบางๆ ปรากฏบนริมฝีปาก สายตาของเขากวาดมองใบหน้าของฮารุ และชั่วแวบหนึ่ง ความประหลาดใจก็ฉายชัดในดวงตา เหมือนกับครั้งล่าสุดที่พวกเขาเจอกัน

เขาไม่รู้ว่าทำไม แต่ระยะหลังมานี้ทุกครั้งที่เจอฮารุ เด็กหนุ่มคนนี้จะแผ่แรงกดดันชนิดใหม่...แตกต่าง ไม่คุ้นเคย และแข็งแกร่งขึ้นทุกครั้ง

กระนั้น ฟุงะกุก็ไม่ได้ซักไซ้

ทุกคนย่อมมีความลับ ตราบใดที่มันไม่ส่งผลร้ายต่อตระกูลอุจิวะ เขาก็จะไม่แทรกแซง

เมื่อฮารุก้าวเข้ามา ฟุงะกุก็ออกคำสั่งให้เฝ้าประตูทันที สีหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นจริงจัง ราวกับกำลังจะเปิดเผยเรื่องที่ไม่อาจให้ใครได้ยิน

สิ่งที่เขาไม่รู้ก็คือ บนดาดฟ้าสูงที่อยู่ห่างออกไปไม่ไกล สมาชิกหน่วยลับของโคโนฮะหลายคนกำลังจับตาดูทุกอย่าง

"อุจิวะ ฟุงะกุ กำลังจัดการประชุมกับสมาชิกระดับแกนนำของตระกูลภายในกรมตำรวจ"

"หนึ่งในนั้นคือ อุจิวะ ฮารุ...นี่เป็นครั้งแรกที่เขาปรากฏตัวในการรวมตัวระดับนี้"

"รายงานท่านโฮคาเงะทันที"

"รับทราบ!"

หน่วยลับสวมหน้ากากคนหนึ่งหายวับไปในพริบตา มุ่งหน้าตรงไปยังตึกโฮคาเงะ

กลับมาที่ห้องทำงานของฟุงะกุ ฮารุและคนอื่นๆ อีกนับสิบคนกำลังรวมตัวกันรอบโต๊ะไม้ยาว

ในฐานะหัวหน้าตระกูล ฟุงะกุนั่งที่หัวโต๊ะ ฮารุไม่เคยเข้าร่วมการประชุมแบบนี้มาก่อน แต่นั่นไม่ได้ทำให้เขาไม่เข้าใจสถานการณ์ที่กำลังเกิดขึ้น

เขาเป็นผู้ข้ามมิติ เขารู้ทิศทางที่ตระกูลอุจิวะกำลังมุ่งหน้าไป

และแน่นอน คำพูดต่อมาของฟุงะกุก็ยืนยันทุกสิ่งที่เขาคาดไว้

"ฮารุ" ฟุงะกุเริ่มด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม "ไม่กี่วันก่อน เจ้าได้สังหารไรกะ หนึ่งในเจ็ดดาบนินจาแห่งคิริด้วยตัวคนเดียว เจ้าได้แสดงความแข็งแกร่งให้เป็นที่ประจักษ์แล้ว"

"มีเรื่องหนึ่งที่เจ้าจำเป็นต้องรู้"

"พวกเรา...ตระกูลอุจิวะ...กำลังเตรียมก่อกบฏ!"

"อะไรนะครับ?!"

ฮารุเบิกตากว้าง แสร้งทำเป็นตกใจ แน่นอนว่าเขารู้อยู่แล้ว แต่ถ้าเขาไม่แสดงปฏิกิริยาอะไรเลย มันคงจะน่าสงสัย

"ท่านหัวหน้าตระกูล เราจะ... ก่อกบฏจริงๆ หรือครับ?" เขาถาม น้ำเสียงเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

"ใช่" ฟุงะกุพยักหน้าอย่างหนักแน่น "เจ้าคงสังเกตเห็นความตึงเครียดระหว่างตระกูลเรากับพวกเบื้องบนของโคโนฮะมาสักพักแล้ว"

"เป็นเวลาหลายปีที่พวกเบื้องบนกีดกันเรา กลั่นแกล้งเรา พวกมันผลักไสเราออกจากศูนย์กลางของหมู่บ้าน ส่งหน่วยลับมาเฝ้าจับตาดูเราทั้งวันทั้งคืน"

"ถูกต้อง! ข้าทนพวกสารเลวโคโนฮะไม่ไหวแล้ว!" สมาชิกตระกูลคนหนึ่งคำราม

"กบฏ! นั่นคือหนทางเดียว!"

"พวกเราอุจิวะเป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งโคโนฮะ! แล้วดูสิ่งที่พวกมันทำกับเราสิ!"

"พวกมันเกลียดเรา! พวกมันกลัวพลังของพวกเรา! ถ้าเราไม่ลุกฮือขึ้นตอนนี้ สักวันพวกมันก็จะบดขยี้เราจนไม่เหลือซาก!"

"สู้จนตัวตายดีกว่าต้องอยู่ใต้ฝ่าเท้าพวกมัน!"

ห้องทั้งห้องเต็มไปด้วยเสียงแห่งความโกรธเกรี้ยว บรรยากาศอัดแน่นไปด้วยความคับแค้นใจ สมาชิกระดับแกนนำของอุจิวะ ใบหน้าแดงก่ำด้วยความโมโห ต่างพูดแย่งกัน สาปแช่งผู้นำโคโนฮะและเรียกร้องการแก้แค้น

ท่ามกลางเหตุการณ์ทั้งหมด ฮารุไม่ได้พูดอะไร เขานั่งเงียบ คิ้วขมวด ราวกับกำลังสับสนและลังเล

"ฮารุ เจ้าลังเลอะไรอยู่?" ผู้อาวุโสคนหนึ่งตะคอกอย่างหงุดหงิด "เจ้าลืมสายเลือดของตัวเองไปแล้วรึไง?"

การนิ่งเงียบในเวลาแบบนี้? เป็นเรื่องที่ให้อภัยไม่ได้

ฟุงะกุรีบยกมือขึ้น หยุดความโกรธที่กำลังก่อตัวในห้อง สายตาของเขาหันกลับมาที่ฮารุ พิจารณาเด็กหนุ่มอย่างละเอียด

นี่คือสิ่งที่ฟุงะกุคาดหวังไว้เป๊ะๆ

ถ้าฮารุตอบตกลงเร็วเกินไป เขาคงจะรู้สึกสงสัย

เขารู้จักฮารุดี...ระมัดระวัง เฉียบแหลม ไม่เคยทำอะไรตามอารมณ์ชั่ววูบ ทุกการตัดสินใจของฮารุผ่านการคำนวณ ทุกย่างก้าวผ่านการคิดมาแล้ว

และการเลือกที่จะเป็นปฏิปักษ์กับโคโนฮะไม่ใช่เรื่องที่จะตัดสินใจกันได้ง่ายๆ

การก่อกบฏไม่ใช่แค่อันตราย...แต่มันคือการฆ่าตัวตาย

หลังจากความเงียบอันยาวนาน ในที่สุดฮารุก็เงยหน้าขึ้นและสบตาฟุงะกุ

"ผมเอาด้วย"

แค่สามคำ แต่มันส่งผลสะเทือนไปทั่วห้อง

บรรยากาศที่ตึงเครียดผ่อนคลายลงทันที ผู้ชายบางคนถึงกับยิ้มออกมา

ฟุงะกุลุกขึ้น เดินเข้าไปหาฮารุ และวางมือหนักๆ ลงบนไหล่ของเด็กหนุ่ม

"ดี" เขากล่าว "มีเจ้าอยู่ข้างเรา ฮารุ โอกาสที่การกบฏของเราจะสำเร็จก็เพิ่มมากขึ้น"

"เป้าหมายแรกของเราคือ ชิมูระ ดันโซ หัวหน้าหน่วยราก"

"เป็นเพราะการแทรกแซงอย่างต่อเนื่องของมัน ที่ทำให้ตระกูลของเราต้องตกอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้"

"ภารกิจนี้...การกบฏครั้งนี้...เริ่มต้นด้วยความตายของมัน"

"แล้วหลังจากนั้นล่ะครับ?" ฮารุถามด้วยน้ำเสียงเรียบๆ

การพูดว่าจะก่อกบฏมันง่าย แต่จะเกิดอะไรขึ้นหลังจากนั้น? การฆ่าดันโซเป็นเรื่องหนึ่ง...ซึ่งเป็นไปได้ด้วยซ้ำ...แต่มันจะไม่จบแค่นั้น

อุจิวะนั้นแข็งแกร่ง ใช่ แต่โคโนฮะนั้นแข็งแกร่งกว่า การทำสงครามโดยตรงกับหมู่บ้านมีแต่จะนำความพินาศมาสู่ทั้งตระกูล

จะไม่มีการประนีประนอม ไม่ใช่หลังจากที่ดันโซตายไปแล้ว

แม้ฮารุจะตกลงเข้าร่วม แต่เขาก็ไม่ได้มองโลกในแง่ดีเกี่ยวกับผลลัพธ์นัก

แต่เขาก็ถามออกไป เพื่อดูว่าฟุงะกุจะตอบอย่างไร

"หึ..." ฟุงะกุหัวเราะในลำคอ "นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น"

"เรายังคงวางแผนในรายละเอียด นี่ไม่ใช่เรื่องที่เราจะบุ่มบ่ามทำ"

"นี่เป็นเรื่องอนาคตของตระกูล เราต้องมองการณ์ไกล"

จากนั้น การประชุมก็ดำเนินต่อไปด้วยการหารือที่เงียบลง...เรื่องการขนส่ง ความเป็นไปได้ และจังหวะเวลา

แต่ความคิดของฮารุอยู่ที่อื่น

เขาเข้าร่วมการกบฏเพียงแค่ในนาม

แต่ในใจเขารู้ดี...เรื่องราวมันซับซ้อนกว่าที่เห็น

และค่ำคืนแห่งเลือด เปลวเพลิง และชะตากรรมของอุจิวะ กำลังคืบคลานเข้ามาใกล้ทุกที

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน