บทที่ 4 เชี่ย! ความสามารถระดับสีทอง!

บทที่ 4 เชี่ย! ความสามารถระดับสีทอง!

ทันทีที่เลือกความสามารถ

เนตรวงแหวนของอุจิวะ ฮารุก็เบิกโพลงขึ้นทันทีอย่างไม่อาจควบคุมได้

ดวงตาของเขาเปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน...แดงยิ่งกว่า สว่างยิ่งกว่า และดูน่าเกรงขามกว่าปกติ

ชั่วครู่ต่อมา มันก็กลับคืนสู่สภาพเดิม

[ความสามารถถูกทำให้เป็นจริงเรียบร้อยแล้ว!]

ระบบแจ้งเตือนขึ้นมาอย่างทันท่วงที

ความสามารถถูกทำให้เป็นจริงแล้ว...

น่าสนใจ

ฮารุรู้สึกได้อย่างชัดเจนถึงพลังเนตรที่แข็งแกร่งขึ้นและการเปลี่ยนแปลงเล็กๆ น้อยๆ ภายในร่างกาย

สิ่งนี้ทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นสุดขีด เขาจึงรีบเริ่มการจำลองครั้งต่อไปทันที

[การจำลองเหตุการณ์คืนฆ่าล้างตระกูลอุจิวะเริ่มต้นขึ้น!]

[ความสามารถที่มีให้เลือกในปัจจุบัน: ทักษะเนตร +100, ผู้เชี่ยวชาญคาถาลวงตา, คาถาน้ำแข็ง, กระบวนท่า +50...]

เมื่อความสามารถใหม่ล่าสุดถูกเปิดเผยออกมาทีละอย่าง

ดวงตาของฮารุก็เป็นประกายขึ้นมาทันที

ความสามารถที่อยู่ท้ายสุดของรายการตัวเลือก:

[คาถาน้ำแข็ง (ความสามารถระดับสีม่วง): ขีดจำกัดสายเลือดที่ผสมผสานธาตุน้ำและธาตุลมเพื่อสร้างน้ำแข็งโดยตรง]

คาถาน้ำแข็ง!

ความสามารถที่ทรงพลังและหาได้ยากยิ่งในโลกนารูโตะ

เพียงแค่ได้ครอบครองสิ่งนี้ ความแข็งแกร่งของเขาก็จะเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล เหนือกว่าสิ่งที่เขามีในการจำลองครั้งล่าสุดไปไกล

และนี่เป็นเพียงความสามารถระดับสีม่วงเท่านั้นเหรอ?

แล้วถ้าเป็นความสามารถระดับสีทอง มันจะไม่แกร่งจนผิดสามัญสำนึกไปเลยหรือไง?

ฮารุอดไม่ได้ที่จะรู้สึกคาดหวังจนเนื้อเต้น

เขาเลือก [คาถาน้ำแข็ง] รวมกับความสามารถที่เก็บไว้ก่อนหน้านี้...[พลังเนตร +100] และ [ผู้เชี่ยวชาญคาถาลวงตา]...เพื่อให้ครบเซ็ตสามความสามารถ

[คาถาน้ำแข็ง (ความสามารถระดับสีม่วง): ขีดจำกัดสายเลือดที่ช่วยให้ผู้ใช้ผสมผสานธาตุน้ำและธาตุลมเพื่อควบคุมน้ำแข็งได้โดยตรง]

[พลังเนตร +100 (ความสามารถระดับสีฟ้า): เพิ่มพลังของดวงตาอย่างเฉียบคม ปรับปรุงการรับรู้และความชัดเจน]

[ผู้เชี่ยวชาญคาถาลวงตา (ความสามารถระดับสีฟ้า): เพิ่มประสิทธิภาพของคาถาลวงตาทั้งหมดอย่างมาก]

[การเลือกความสามารถเสร็จสิ้น!]

[เริ่มการจำลอง!]

ห้องเดิม สถานการณ์เดิม

แต่อุจิวะ ฮารุไม่ใช่ไก่อ่อนตาขาวเหมือนในครั้งแรกอีกต่อไป

เขากระโดดออกจากหน้าต่าง

ตามเส้นทางหลบหนีเดิม หายวับเข้าไปในเงามืดในจุดที่น้อยคนนักจะสังเกตเห็น

ครั้งที่แล้ว เขาพลาดเพราะการต่อสู้ของเขาดึงดูดความสนใจมากเกินไป

เขาดึงดูดหน่วยรากที่อยู่ใกล้เคียงเข้ามา

แต่คราวนี้ ด้วยประสบการณ์จากความล้มเหลวในอดีต เขามุ่งมั่นที่จะลองใหม่

ถึงแม้เขาจะไม่สามารถหลบเลี่ยงการตรวจจับได้ร้อยเปอร์เซ็นต์

แต่อย่างน้อย เขาก็จะได้เข้าใจศัตรูอย่างลึกซึ้งยิ่งขึ้นและขัดเกลาทักษะการต่อสู้ของตัวเอง

ใครก็ตามที่เคยเผชิญหน้ากับความตายย่อมรู้ดีว่ามันทำให้คนเราเติบโตได้มากแค่ไหน

แน่นอนว่า ราคาของความล้มเหลวนั้นมักจะสูงเกินจ่าย

คนส่วนใหญ่ไม่รนหาที่ตายกันหรอก

แต่ฮารุไม่ใช่คนส่วนใหญ่...เขามีเครื่องจำลองเหตุการณ์วันสิ้นตระกูล

ตราบใดที่มันยังทำงาน เขาสามารถเผชิญกับสถานการณ์ความเป็นความตายซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ฝึกฝนตัวเองโดยไร้ความเสี่ยง

ข้อได้เปรียบนี้เทียบได้กับความสามารถระดับสีม่วง หรือแม้แต่ระดับสีทองเลยทีเดียว!

ท้ายที่สุด แม้แต่ทักษะที่โกงที่สุดก็ยังต้องการการต่อสู้อย่างต่อเนื่องเพื่อดึงศักยภาพสูงสุดออกมา

แน่นอนว่า

การเติบโตที่แท้จริงต้องการการเผชิญหน้ากับศัตรูที่มีความแข็งแกร่งใกล้เคียงกัน

หากช่องว่างห่างกันเกินไป

มันไม่ใช่การฝึกฝน...มันคือการฆ่าตัวตาย

และฮารุก็ไม่ได้เป็นพวกมาโซคิสม์ที่ชอบความเจ็บปวด

ดังนั้นเมื่อต้องเผชิญหน้ากับอุจิวะ อิทาจิและอุจิวะ โอบิโตะ...ซึ่งทั้งคู่มีความแข็งแกร่งระดับคาเงะ...

เขาจึงหลีกเลี่ยง

เขาไม่มีความสนใจที่จะตายเปล่า

ตอนนี้ สมาชิกหน่วยรากที่เก่งกาจแต่ไม่ได้ไร้เทียมทานคือเป้าหมายที่สมบูรณ์แบบ

ส่วนเรื่องจะไปท้าทายอิทาจิกับโอบิโตะน่ะเหรอ?

วันนั้นจะต้องมาถึงแน่

และด้วยเครื่องจำลองที่ช่วยให้เขาวิวัฒนาการได้เร็วกว่าใครๆ มันคงอีกไม่นานเกินรอ

ภายใต้ท้องฟ้ามืดสนิท

ใบหน้าของฮารุสงบนิ่ง แต่แววตากลับแฝงด้วยความตื่นเต้น

นี่คือสนามประลองความเป็นความตายส่วนตัวของเขา

การจำลองครั้งที่สอง: ล้มเหลว!

การจำลองครั้งที่สาม: ล้มเหลว!

...

การจำลองครั้งที่สิบ: ล้มเหลว!

...

การจำลองครั้งที่สิบห้า: ล้มเหลว!

...

การจำลองครั้งที่ยี่สิบสี่: ล้มเหลว!

...

ในที่สุด ฮารุก็จำไม่ได้แล้วว่าเขาวนลูปไปกี่ครั้ง

หลายสิบ? หรืออาจจะมากกว่านั้น

ล้มเหลวทุกครั้ง

แต่ในความล้มเหลวแต่ละครั้ง ล้วนมีสิ่งที่ได้รับกลับมา

แรกเริ่ม การต่อสู้กับหน่วยรากสามคนเป็นเรื่องยากลำบาก

แต่ค่อยๆ ฮารุก็ปรับตัวได้

ศัตรูสี่คน

จากนั้นก็หกคน

เจ็ดคน...

ในการจำลองครั้งล่าสุด

เขาฆ่าสมาชิกหน่วยรากไปได้มากกว่าสิบคน

แน่ล่ะ ส่วนหนึ่งมาจากความสามารถที่ระบบช่วยเพิ่มพลัง และความเข้าใจในคาถาและรูปแบบการต่อสู้ของหน่วยรากที่สะสมมาจากการลองผิดลองถูกซ้ำแล้วซ้ำเล่า

แต่ถึงอย่างนั้น

การฆ่านักฆ่าระดับสูงจำนวนมากขนาดนั้นไม่ใช่เรื่องเล่นๆ

เห็นได้ชัดว่าการเฉียดตายซ้ำซากได้ขัดเกลาสัญชาตญาณการต่อสู้และความแข็งแกร่งของฮารุ

หากตอนเริ่มแรก ฮารุเป็นเพียงผู้ใช้เนตรวงแหวนสามโทโมเอะมาตรฐาน

ที่แตะระดับโจนินชั้นแนวหน้าได้เพราะบัฟจากระบบ

ตอนนี้ แม้ไม่มีการเสริมความสามารถใดๆ

ความแข็งแกร่งของเขาก็เหนือกว่าโจนินชั้นแนวหน้าไปแล้ว

ด้วยประสบการณ์ที่หล่อหลอมจากสมรภูมิเลือดล้วนๆ

การเติบโตของเขาน่าสะพรึงกลัวอย่างแท้จริง

จริงอย่างที่เขาว่า ไม่มีอะไรเร่งกระบวนการวิวัฒนาการได้ดีไปกว่าการเต้นรำกับความตาย

แม้สิ่งเหล่านี้จะเป็นเพียงการจำลอง

แต่มันให้ความรู้สึกจริงแท้ไม่ต่างกัน

ความเจ็บปวด

กลิ่นคาวเลือดในอากาศ

ความยะเยือกของสายลม

เหมือนกับความเป็นจริงทุกประการ

มีความผิดหวังเพียงเรื่องเดียว:

หลังจากวิ่งวนมาหลายรอบ

เขาเห็นความสามารถระดับสีม่วงโผล่มาบ้าง

แต่ระดับสีทองกลับไม่โผล่มาเลยแม้แต่อันเดียว

น่าหงุดหงิดชะมัด

ถึงกระนั้น นอกเหนือจากความผิดหวัง

พลังที่เขาได้รับในช่วงเวลาสั้นๆ นั้นก็น่าทึ่งมาก

ฮารุพอใจ

“ระบบ เริ่มการจำลอง!”

โดยไม่มีความลังเล

เขารีบเปิดใช้งานการจำลองอีกครั้ง ไม่แม้แต่จะคิดเรื่องพักผ่อน

[การจำลองเหตุการณ์คืนฆ่าล้างตระกูลอุจิวะเริ่มต้นขึ้น!]

[โปรดเลือกความสามารถ 3 อย่างจาก 10 อย่างต่อไปนี้เพื่อทำการจำลอง]

[ความสามารถที่มีให้เลือกในปัจจุบัน: ผู้เชี่ยวชาญคาถาเพลิง, จักระ +800, กระบวนท่า +500...]

สายตาของฮารุกวาดมองไปที่รายการ

อ่านอย่างรวดเร็ว...

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน