บทที่ 3 หน่วยราก: นี่แกเป็นแค่โจนินธรรมดาไม่ใช่เหรอ?

บทที่ 3 หน่วยราก: นี่แกเป็นแค่โจนินธรรมดาไม่ใช่เหรอ?

“บ้าเอ๊ย! เจ้านี่มันเป็นแค่โจนินธรรมดาที่มีเนตรวงแหวนสามโทโมเอะไม่ใช่เรอะ?”

“มันซ่อนเขี้ยวเล็บเอาไว้ตลอดเลยงั้นเหรอ?”

นินจาทั้งสามจากหน่วยรากไม่อาจเก็บซ่อนความตกใจเอาไว้ได้

ในฐานะกลุ่มที่ลึกลับยิ่งกว่าหน่วยลับอนบุของโคโนฮะ อิทธิพลของหน่วยรากที่แผ่ขยายไปทั่วหมู่บ้านนั้นเกินกว่าที่คนส่วนใหญ่จะจินตนาการได้

ก่อนเริ่มปฏิบัติการกวาดล้างตระกูลอุจิวะ พวกเขาได้รวบรวมข้อมูลข่าวกรองและการประเมินสมาชิกทุกคนในตระกูลอุจิวะไว้อย่างแม่นยำ

แน่นอนว่ารวมถึง อุจิวะ ฮารุ ด้วย

ข้อมูลระบุว่าเขาเป็นเพียงโจนินธรรมดาที่มีเนตรวงแหวนสมบูรณ์

ด้วยสายเลือดอุจิวะ ความสามารถในการต่อสู้ของเขาย่อมเหนือกว่าโจนินทั่วไปตามธรรมชาติอยู่แล้ว

แต่ตอนนี้ สิ่งที่อุจิวะ ฮารุแสดงออกมา ทั้งพลังเนตร การปรับตัวในการต่อสู้ และความรุนแรงของวิชานินจา จัดให้อยู่ในระดับโจนินชั้นแนวหน้าได้อย่างชัดเจน

ยังไม่นับความสามารถในการประสานอินด้วยมือข้างเดียวอีก...

แม้แต่ในหมู่บ้านนินจาทั้งหมด จะมีสักกี่คนที่ทำแบบนั้นได้?

“แล้วไงล่ะ? ถ้าพวกเราสามคนรุมโจมตีพร้อมกัน มันจะไปรอดได้ยังไง?”

หนึ่งในสมาชิกหน่วยรากเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นชา

ในชั่วพริบตาถัดมา ทั้งสามคนก็ปลดปล่อยคาถาออกมาพร้อมกัน

“คาถาไฟ: มังกรเพลิง!”

“คาถาดิน: กระสุนมังกรดิน!”

“คาถาน้ำ: คลื่นน้ำซัด!”

คาถาทั้งสามธาตุพุ่งทะยานเข้าใส่อุจิวะ ฮารุ

การที่พวกเขาได้รับเลือกจากดันโซให้เข้ามาอยู่ในหน่วยราก ย่อมหมายความว่าฝีมือของพวกเขานั้นร้ายกาจโดยธรรมชาติ แม้จะใช้เพียงคาถาพื้นฐาน แต่ก็ไม่ใช่สิ่งที่โจนินชั้นแนวหน้าจะดูแคลนได้

“คาถาไฟ: ลูกไฟนกฟีนิกซ์!”

เปลวเพลิงพุ่งออกมาจากปากของฮารุ ส่องสว่างไปทั่วบริเวณขณะที่มันกระจายตัวออกราวกับฝูงดาวหางเพลิง

กระสุนจักระความร้อนสูงพุ่งไปข้างหน้า เข้าสกัดกั้นการโจมตีที่ถาโถมเข้ามา และบีบให้นินจาหน่วยรากทั้งสามต้องกระโดดหนีเพื่อหลบหลีกพายุเพลิง

พลังทำลายล้างนั้นน่าตื่นตะลึง

“ผู้เชี่ยวชาญคาถาไฟ... สุดยอดจริงๆ” ฮารุพึมพำ

โจนินชั้นแนวหน้าทั่วไปคงไม่สามารถต้านทานการประสานวิชานินจาโจมตีพร้อมกันจากนินจาหน่วยรากสามคนได้

แต่เขาทำได้

ส่วนหนึ่งเป็นเพราะเนตรวงแหวนที่ช่วยเพิ่มการรับรู้และความเร็วในการตอบสนอง

แต่ที่สำคัญกว่านั้น คือเขามีความสามารถ ‘ผู้เชี่ยวชาญคาถาไฟ’

ภายใต้การควบคุมของเขา เปลวเพลิงทวีความรุนแรงขึ้น เปลี่ยนการสวนกลับให้กลายเป็นกำแพงไฟมรณะ

เนตรวงแหวนสามโทโมเอะสีแดงเลือดของเขาเป็นประกายด้วยความตื่นเต้น การรับมือสมาชิกหน่วยรากสามคนพร้อมกัน...แถมยังเป็นฝ่ายได้เปรียบ...เป็นสิ่งที่เขาไม่เคยคิดว่าจะเป็นไปได้มาก่อน

แต่แล้ว จู่ๆ สีหน้าของเขาก็เคร่งเครียดขึ้น

ประสาทสัมผัสของเขาจับสัญญาณใหม่ได้

เสียงฝีเท้า... หลายสิบคู่ และเสียงหวีดหวิวแหลมคมของคุไนที่แหวกอากาศ

นินจา... จำนวนมาก

หนึ่ง, สอง, สาม... สิบ... ยี่สิบสาม...

พวกเขาสวมชุดมาตรฐานของโคโนฮะ แต่หน้ากากนั้นต่างจากหน่วยลับอนบุทั่วไป...มันดูซับซ้อนและน่ากลัวกว่า

“หน่วยราก...” ฮารุพึมพำ

พวกเขาไม่พูดพร่ำทำเพลง ไม่มีความลังเล

ทันทีที่มาถึง คนนับสิบก็ปลดปล่อยคาถาออกมาพร้อมกันอย่างพร้อมเพรียง

“คาถาไฟ: มังกรเพลิง!”

“คาถาดิน: กระสุนมังกรดิน!”

“คาถาน้ำ: คลื่นน้ำซัด!”

...

[การจำลองล้มเหลว!]

ฮารุจ้องมองบรรทัดข้อความที่ลอยอยู่ตรงหน้า

แต่เขาไม่ได้รู้สึกผิดหวัง ตรงกันข้าม เขากลับรู้สึกตื่นเต้น

แม้การจำลองจะจบลงด้วยความล้มเหลว แต่ผลงานของเขาในระหว่างคืนกวาดล้างตระกูลอุจิวะกลับเหนือความคาดหมายไปมาก

เขาต่อสู้กับสมาชิกหน่วยรากสามคนได้ด้วยตัวคนเดียว สามารถต้านทานและถึงขั้นกดดันศัตรูได้

หากความวุ่นวายไม่ดึงดูดความสนใจของหน่วยรากที่อยู่รอบๆ เขาอาจจะชนะการต่อสู้แบบหนึ่งต่อสามนั้นได้จริงๆ

ที่สำคัญกว่านั้น นี่เป็นเพียงการจำลองครั้งแรกเท่านั้น

ศักยภาพของเขายังห่างไกลจากขีดจำกัด เขาเพิ่งปลดล็อกความสามารถพื้นฐานไปเพียงไม่กี่อย่าง

ถ้าจำลองต่อไปเรื่อยๆ พรสวรรค์ที่แข็งแกร่งกว่านี้จะต้องโผล่ออกมาแน่

ความคิดนั้นเติมเต็มความมุ่งมั่นให้กับฮารุ

แต่มันก็ทำให้เขาเห็นถึงความแข็งแกร่งอันน่าสะพรึงกลัวของศัตรูด้วยเช่นกัน

เขาเตรียมตัวมานานกว่าสิบปีเพื่อเอาชีวิตรอดจากการฆ่าล้างตระกูลอุจิวะ

จังหวะเวลา เส้นทางหลบหนี...ทุกอย่างถูกวางแผนไว้อย่างละเอียด

แต่ถึงกระนั้น เขาก็ยังถูกเจอตัว

ใช่ มีเส้นทางมากมายที่จะออกจากเขตอุจิวะ

แต่ทางออกที่แท้จริงมีเพียงหยิบมือ

ตราบใดที่หน่วยรากเฝ้าทางออกเหล่านั้นไว้ พวกมันก็คุมพื้นที่ทั้งหมดได้อยู่หมัด

หากฮารุต้องการหลีกเลี่ยงทั้งอุจิวะ อิทาจิและอุจิวะ โอบิโตะ เขาจำเป็นต้องเผชิญหน้ากับยามเฝ้าทางออกโดยตรง

และต้องจัดการพวกมันให้ได้โดยไม่ให้เกิดเสียง

ไม่อย่างนั้น เขาก็จะเจอกับผลลัพธ์เดิมอีกครั้ง:

จำนวนศัตรูที่ท่วมท้น สถานการณ์ที่ไม่มีทางชนะ

การดึงดูดหน่วยรากเข้ามาเพิ่ม หรือทำให้ระแคะระคายไปถึงหูอิทาจิและโอบิโตะ ย่อมหมายถึงหายนะ

แต่การกำจัดนินจาหน่วยรากอย่างเงียบเชียบไม่ใช่เรื่องง่าย

อย่างน้อยก็ไม่ใช่ด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบันของเขา

ฮารุหรี่ตาลง

คืนฆ่าล้างตระกูลอุจิวะซับซ้อนกว่าที่เขาจินตนาการไว้มาก

เพื่อที่จะรอดไปให้ได้ เขาต้องจำลองเหตุการณ์อีกครั้ง...และอีกครั้ง

การจำลองแต่ละครั้งหมายถึงโอกาสใหม่ พลังใหม่

นั่นคือสิ่งที่เขาต้องการที่สุดในตอนนี้

น่าเสียดายที่เขายังประจำการอยู่ที่กรมตำรวจโคโนฮะ

เขาจะอยู่ที่นั่นและจำลองเหตุการณ์ต่อไปเรื่อยๆ โดยไม่ให้ใครสงสัยไม่ได้

จากประสบการณ์ เขารู้ว่าการเข้าสู่การจำลองก็เหมือนกับการก้าวเข้าไปในอีกความเป็นจริงหนึ่ง

การรับรู้โลกภายนอกของเขาจะลดลงจนเกือบเป็นศูนย์

หากเขาอยู่นานเกินไป ต้องมีคนสังเกตเห็นแน่

และกะของเขาก็ใกล้จะหมดแล้ว

เขาอยู่ต่อก็เพียงเพราะเพิ่งได้รับระบบมา

ตอนนี้การจำลองครั้งแรกเสร็จสิ้นแล้ว ถึงเวลากลับบ้านเสียที

บ้านของฮารุตั้งอยู่ทางขอบด้านตะวันออกของเขตอุจิวะ...มุมที่ห่างไกลผู้คน

มันเหมาะกับบุคลิกของเขา: เย็นชา สันโดษ และหยิ่งทระนง

ฮารุเป็นเด็กกำพร้า

พ่อแม่ของเขาเสียชีวิตในสงครามโลกนินจาครั้งที่ 3

น่าเศร้าก็จริง

แต่มันก็มอบความเป็นส่วนตัวและอิสระให้เขาได้ซ่อนความลับของตัวเอง

เพื่อปกป้องพวกมัน

เมื่อกลับถึงบ้าน ฮารุไม่เสียเวลาแม้แต่วินาทีเดียว

เวลาเป็นสิ่งมีค่า

ทุกการจำลองครั้งใหม่คือโอกาสในการรีเฟรชคลังพรสวรรค์และแข็งแกร่งขึ้น

แต่ก่อนจะเริ่มการจำลองครั้งถัดไป เขาต้องเลือกความสามารถหนึ่งอย่างเพื่อนำติดตัวออกมา

[คุณต้องการทำให้พรสวรรค์ใดต่อไปนี้เป็นจริงหรือไม่?]

[พลังเนตร +100 (สีฟ้า): เพิ่มการรับรู้และความชัดเจนของเนตรวงแหวน]

[ผู้เชี่ยวชาญคาถาไฟ (สีฟ้า): เพิ่มพลังของคาถาไฟอย่างมาก]

[ประสานอินมือเดียว (สีฟ้า): ช่วยให้ใช้นินจุตสุได้ด้วยมือเดียว]

ความสามารถระดับสีฟ้าสามอย่าง

ไม่ต้องคิดมากเลย

ยังไงซะเดี๋ยวพวกมันก็น่าจะถูกแทนที่ในภายหลังอยู่ดี

เขาไม่เชื่อหรอกว่าตัวเองจะจำลองทั้งวันโดยไม่เจอความสามารถระดับสีม่วงหรือสีทองเลยสักอัน

ตามหลักสถิติแล้วมันเป็นไปไม่ได้

ท้ายที่สุด ฮารุก็เลือก [+100 พลังเนตร]

ในฐานะอุจิวะ การปรับปรุงเนตรวงแหวนจะช่วยเสริมความแข็งแกร่งให้เขาในทุกด้าน

แน่นอนว่ามันต้องเป็นตัวเลือกแรกของเขาอยู่แล้ว

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน