บทที่ 27 เวินซูผู้นี้เป็นใครกันแน่?

"เอาล่ะ ไม่คุยกับพี่แล้ว รีบให้ฝ่ายบัญชีโอนเงินมาเลย พี่กำลังทำให้ฉันเสียเวลา ฉันยังต้องไปเก็บค่าเช่าอีกหลายเจ้า!"

หว่านอวี้ชิงแอบหัวเราะคิกคักในใจเมื่อเห็นสีหน้าดำทะมึนของหว่านจินเหยียน

การได้ตบหน้าพี่ชายตัวเองนี่มันสะใจสุดๆ ไปเลย! ฮี่ฮี่ฮี่!

หว่านจินเหยียนรู้สึกปวดหัวจี๊ดขึ้นมาทันที เขาเหลือบมองผู้ช่วยที่ยืนอยู่หน้าประตู ผู้ช่วยรู้หน้าที่ทันที "คุณหนูหว่าน ไม่ต้องห่วงครับ ผมจะรีบไปแจ้งฝ่ายบัญชีเดี๋ยวนี้"

"เยี่ยม! พี่ชาย งั้นฉันไปก่อนนะ เก็บค่าเช่าเสร็จจะรีบกลับไปนอน วันนี้ได้นอนไม่ถึงสี่ชั่วโมงเลย เหนื่อยจะแย่" พูดจบ หว่านอวี้ชิงก็อดหาวออกมาไม่ได้

เฮ้อ! เป็นคนเก็บค่าเช่าสมัยนี้มันลำบากจริงๆ!

ฉันก็ไม่ได้นอนถึงสี่ชั่วโมงเหมือนกัน... หว่านจินเหยียนมองรอยคล้ำใต้ตาของหว่านอวี้ชิงแล้วแอบคิดในใจ

"ต้องรีบกลับไปงีบเอาแรง บ่ายนี้จะได้ไปเจอพี่สาวเวินแบบสวยๆ!"

หว่านอวี้ชิงลุกขึ้นยืนบิดขี้เกียจ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความคาดหวัง

หว่านจินเหยียนมองท่าทางคลั่งรักของหว่านอวี้ชิงแล้วเริ่มกังวล น้องสาวจอมซื่อบื้อของเขาจะโดนใครหลอกให้ช่วยนับเงินหลังจากโดนขายไปแล้วหรือเปล่าเนี่ย?

เวินซูคนนี้ เป็นใครมาจากไหนกันแน่?

"บ่ายนี้มีนัดเหรอ? ที่ไหน?" หว่านจินเหยียนหยิบแฟ้มเอกสารขึ้นมาเปิดอ่าน แสร้งถามอย่างไม่ใส่ใจ

พอได้เงินแล้ว หว่านอวี้ชิงก็อารมณ์ดีเป็นพิเศษ "แน่นอนสิ ที่ร้าน 'หมิงโหลว' ไง!"

อุตส่าห์งัดมารยาทร้อยเล่มเกวียนมาอ้อนวอนแทบตายกว่าพี่สาวเวินจะยอมมาเป็นนางแบบให้ ต้องคว้าโอกาสนี้ไว้ให้มั่น ฮี่ฮี่~

เห็นหว่านอวี้ชิงยืนยิ้มแป้นแล้นคนเดียวอีกแล้ว หว่านจินเหยียนก็ยิ่งกังวลหนักเข้าไปใหญ่

ไม่นาน ผู้ช่วยก็เดินกลับเข้ามา

"ท่านประธาน คุณหนูหว่าน แจ้งเรื่องไปเรียบร้อยแล้วครับ เงินน่าจะเข้าบัญชีภายในวันนี้หรือไม่ก็พรุ่งนี้ครับ"

"ทำดีมาก!"

หว่านอวี้ชิงตบไหล่ผู้ช่วยเบาๆ

ผู้ช่วย: ...กลัวแล้วครับ 0.0

หว่านอวี้ชิงโบกมือ เตรียมจะเดินจากไปอย่างสง่างาม แต่แล้วก็ชะงักเหมือนนึกอะไรขึ้นได้ เธอหันกลับมามองหว่านจินเหยียน "เอ้อ จริงสิพี่ พี่รู้ไหมว่าเปิดบริษัทต้องใช้อะไรบ้าง? คราวที่แล้วพี่ให้ใครไปจดทะเบียนร้านหมิงโหลวให้ฉันนะ?"

"ผิงซีเป็นคนจัดการให้ มีอะไร? จะเปิดบริษัทใหม่อีกเหรอ?" 'ผิงซี' หรือ 'เหอผิงซี' คือผู้ช่วยคนสนิทของหว่านจินเหยียน

ได้ยินคำถามของน้องสาว หว่านจินเหยียนก็เริ่มจับสังเกตได้ แววตามีเลศนัย

"เปล่าๆ แค่ถามดูเฉยๆ"

หว่านอวี้ชิงหัวเราะแห้งๆ แล้วพุ่งตัวเข้าไปคว้าแขนเสื้อเหอผิงซีลากออกจากห้องทำงานด้วยความเร็วแสง

เหอผิงซี: ! (ยื่นมือขอความช่วยเหลือแบบเอ้อคัง!)

ท่านประธาน! ช่วยผมด้วย!

'ปัง' เสียงประตูห้องทำงานปิดลงดังสนั่น

ทางเดินหน้าห้อง

หว่านอวี้ชิงฉีกยิ้มกว้างเดินเข้าไปหาเหอผิงซี ตบไหล่เขาเบาๆ "ไม่มีอะไรหรอก แค่อยากคุยด้วยนิดหน่อย อย่าเกร็งสิ"

เหอผิงซี: ตัวเล็กและน่าสงสาร

"คุณหนูหว่าน... มีอะไร... เชิญว่ามาเลยครับ..." ผู้ช่วยหนุ่มที่โดนฤทธิ์เดชของหว่านอวี้ชิงมาหลายปี ก้มหน้าตอบเสียงอ่อย

"จังหวะดีเลย พอดีมีเพื่อนฉันคนนึงกำลังจะเปิดบริษัทบันเทิง แล้วกำลังขาดคน ผิงซี~ ฉันรู้ว่านายอยู่กับพี่ชายฉันมานานแล้ว สนใจเปลี่ยนงานบ้างไหม?"

แม้เมื่อวานพี่สาวเวินจะพูดเกริ่นๆ ไว้แค่นิดเดียว แต่หว่านอวี้ชิงจำได้แม่น เธอคิดว่าไหนๆ เวินซูจะเปิดบริษัท ก็ต้องหาคนเก่งๆ มาช่วยบริหาร—คนที่ทั้งซื่อสัตย์และมีความสามารถ

ใครจะเหมาะไปกว่านี้... หว่านอวี้ชิงนึกถึงผู้ช่วยพี่ชายขึ้นมาทันที ถึงพี่ชายจะตาต่ำเรื่องผู้หญิง แต่เรื่องเลือกคนทำงานนี่ตาถึงสุดๆ!

ถ้าได้เขาไปตอนนี้ พี่สาวเวินจะได้ไม่ต้องมานั่งปวดหัวกับเรื่องจุกจิกอย่างการจดทะเบียนบริษัท

อ๊า~

ฉันนี่มันอัจฉริยะจริงๆ!

เหอผิงซีเหลือบมองประตูห้องท่านประธานด้วยความหวาดเสียว หัวเราะแห้งๆ "คุณหนูหว่านครับ ชีวิตนี้ผมมอบให้ท่านประธานไปแล้ว..."

"ให้เงินเดือนสองเท่า! แล้วถ้าย้ายไปตอนนี้ นายจะได้หุ้นบริษัทช่วงก่อตั้งหนึ่งเปอร์เซ็นต์ด้วย!"

จริงๆ พี่สาวเวินให้เรทเงินเดือนมาเป็นช่วงกว้างๆ แต่เธอเลือกเสนอขั้นต่ำไปก่อน ยังไงสวัสดิการก็ดีกว่าอยู่กับพี่ชายแน่ๆ ถ้าเธอเก่งพอนะ เธอสมัครเองไปแล้ว

"คุณหนูหว่านครับ... ขอเวลาผมคิดสักอาทิตย์หนึ่งนะครับ" เหอผิงซีตอบ

"ดีล! ตัดสินใจได้เมื่อไหร่บอกนะ เดี๋ยวพาไปโกยเงิน!"

หว่านอวี้ชิงทำตัวเหมือนเจ๊ใหญ่แก๊งมาเฟีย ตบไหล่เขาดังป้าบๆ เธอแทบรอไม่ไหวที่จะเอาข่าวดีนี้ไปบอกพี่สาวเวิน พี่สาวเวินต้องชมเธอแน่ๆ ฮี่ฮี่ฮี่~

"ครับ! คุณหนูหว่านเดินทางปลอดภัยนะครับ"

หว่านอวี้ชิงโบกมือลาหยอยๆ

เหอผิงซีมองส่งหว่านอวี้ชิงเดินจากไปอย่างสง่างาม แล้วหันกลับมามองประตูห้องท่านประธานด้วยสายตาลุกลี้ลุกลน

ใช่ ท่านประธานเคยพูดไว้—ผู้ช่วยที่ไม่อยากเป็นประธานไม่ใช่ผู้ช่วยที่ดี ท่านประธานต้องเข้าใจแน่ๆ!

**

ผลข้างเคียงของการนอนดึก: จิตใจห่อเหี่ยว เบื่ออาหาร อยากจะทิ้งตัวลงนอนที่ไหนก็ได้... เสียงนาฬิกาปลุกดังแสบแก้วหู เวินซูฝืนลืมตาขึ้นมาข้างหนึ่ง กอดผ้าห่มพลิกตัวไปมาบนเตียง ไม่อยากลุกเลย

นัดเจอกันตอนสี่โมงเย็น นาฬิกาเลยปลุกตอนบ่ายสาม

ตั้งแต่กลับถึงบ้านจนถึงตอนนี้ เธอนอนไปได้แค่ห้าชั่วโมงเต็มที่ ยังเพลียอยู่เลย

สุดท้าย พอนาฬิกาปลุกดังรอบที่สาม เวินซูก็จำใจลากสังขารลุกจากเตียง

ล้างหน้าล้างตาแต่งหน้าบางๆ คว้าเดรสมาใส่ลวกๆ แล้วเดินลงไปข้างล่าง

เฉินหยวนซีรออยู่ที่ห้องนั่งเล่นแล้ว เห็นเวินซูเดินลงมาทั้งที่ตายังปิดอยู่ครึ่งหนึ่ง เขาก็อดกระตุกมุมปากไม่ได้

"จะกินอะไรก่อนไหมครับ?" ถ้าจำไม่ผิด เวินซูยังไม่ได้กินอะไรเลยตั้งแต่เช้า

"ไม่ล่ะ ไปกันเลยดีกว่า"

พูดจบ เวินซูก็หาวหวอดใหญ่อีกรอบ

"...ก็ได้ครับ"

พอขึ้นรถคาดเข็มขัดนิรภัยเรียบร้อย เฉินหยวนซีก็ได้ยินเสียงเวินซูพูดขึ้นว่า "ฉันขอนอนต่ออีกหน่อยนะ ถึงแล้วปลุกด้วย"

จากนั้น สามวินาทีต่อมา

"ครอก ฟี้..."

เฉินหยวนซี: ...9 (กลับหัวเลข 6 แล้วยังพลิกกลับไม่ได้)

เฉินหยวนซีชะลอความเร็วรถลงอย่างรู้กัน มาถึงลานจอดรถชั้นใต้ดินห้างเทียนหงตรงเวลาเป๊ะ

ไม่เหมือนคราวที่แล้วที่มาเดินเล่น แต่วันนี้มาคุยงาน ทั้งสองคนจึงขึ้นลิฟต์ตรงไปยังชั้นสาม

พอไปถึง หว่านอวี้ชิงก็ยืนรออยู่หน้าประตูร้านแล้ว เห็นทั้งสองเดินออกจากลิฟต์ เธอก็รีบวิ่งเข้ามาต้อนรับ

"พี่สาวเวิน~"

หว่านอวี้ชิงควงแขนเวินซูอย่างออดอ้อน เธอชอบอยู่ใกล้ๆ พี่สาวเวินที่สุด!

เฉินหยวนซีเดินตามหลังสองสาว มองดูความสนิทสนมของทั้งคู่แล้วเผลอกระตุกมุมปากโดยไม่รู้ตัว

"พี่สาวเวิน ฉันเลือกชุดไว้ให้พี่หลายชุดเลย รับรองว่าใส่แล้วสวยกินขาดดาราตัวแม่ทุกคน!"

เฉินหยวนซีเอามือล้วงกระเป๋า ยืนประเมินร้าน 'หมิงโหลว' จากภายนอก เห็นว่าทุกอย่างตั้งแต่สไตล์เสื้อผ้าไปจนถึงการตกแต่งร้าน เทียบชั้นแบรนด์ดังระดับโลกได้สบายๆ เขามองตามหลังหว่านอวี้ชิงด้วยความแปลกใจ ยัยนี่เห็นบ้าๆ บอๆ แต่ก็มีฝีมือเหมือนกันแฮะ!

สายตาไปสะดุดเข้ากับรูปถ่ายที่โชว์อยู่ในตู้โชว์ เขาชะงักไปเล็กน้อย นั่นมัน... เวินซูเหรอ?

ในรูป หญิงสาวสวมกี่เพ้ารัดรูปสีม่วงปักลายดอกโบตั๋นวิจิตรบรรจง อวดส่วนเว้าส่วนโค้งสมบูรณ์แบบ เธอยิ้มพรายมองกลับมา ท่าทางสง่างามและเย้ายวนราวกับนางพราย

แม้ปกติเวินซูจะใส่เดรส แต่ส่วนใหญ่เป็นแบบหลวมๆ สบายตัว พอมาเจอภาพลักษณ์แบบนี้เข้าจังๆ เฉินหยวนซีถึงกับไปไม่เป็น!

เขาดึงสติกลับมา เห็นสองสาวเดินเข้าไปในร้านแล้ว ก็แตะจมูกแก้เก้อแล้วเดินตามเข้าไป

"พี่สาวเวิน! พี่สาวหว่าน!"

เสี่ยวอวี้พนักงานในร้านยิ้มกว้างทักทายทันทีที่เห็นทั้งคู่ พี่สาวหว่านบอกแล้วว่าพี่สาวเวินจะเข้ามาเป็นหุ้นส่วน

มีเงินลงทุนจากพี่สาวเวิน แม่ของเธอก็ไม่ต้องกังวลว่าเธอจะตกงานอีกแล้ว!

"เสื้อผ้าเตรียมไว้ในห้องลองหมดแล้วค่ะ เริ่มกันได้เลย!"

ตั้งแต่หว่านอวี้ชิงเอารูปเวินซูมาติดโชว์หน้าร้าน ลูกค้าก็เข้าร้านเยอะขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ยอดขายแค่ไม่กี่วันมานี้เกือบเท่ากับยอดขายทั้งเดือนก่อนหน้านี้เลยทีเดียว

ครั้งนี้เธอเตรียมกล้องตัวเทพมาพร้อม กลัวจะถ่ายทอดความสวยของเวินซูออกมาได้ไม่ครบถ้วน!