บทที่ 25 เศรษฐีนีเดือดเปย์ 4 ล้าน! แค่เพราะอยากเห็นหน้า แต่สตรีมเมอร์ดัน..

เวินซูละสายตาจากโทรศัพท์เงยหน้าขึ้นมองจอ เมื่อได้ยินเสียงสะอื้นของฟางมู่ เธอก็ชะงักไปเล็กน้อย

ภายใต้ถ้อยคำที่สอบถามอย่างกล้าๆ กลัวๆ และเสียงร้องไห้ในตอนนี้ เธอมองเห็นชีวิตของคนคนหนึ่งที่ต้องแบกรับความทุกข์ยากและดิ้นรนก้าวเดินต่อไปอย่างหนักหน่วง

ยังไม่ทันที่เวินซูจะได้ซาบซึ้งกับบรรยากาศ เสียงสะอื้นแผ่วเบาก็ลอยมาจากคนข้างๆ เวินซูหันขวับไปมอง ก็สบเข้ากับดวงตาแดงก่ำแฝงแววตัดพ้อคู่นั้น

เวินซู: ... "เอาล่ะๆ หยุดร้องได้แล้ว เดี๋ยวพรุ่งนี้เช้าตาจะบวมเป็นลูกท้อเอานะ"

เวินซูดึงทิชชูออกมาสองสามแผ่นยื่นให้หว่านอวี้ชิง พลางปลอบใจด้วยความรู้สึกขบขันระคนอ่อนใจ

"แต่มู่มู่เขาลำบากจริงๆ นะพี่! ในที่สุดเขาก็ผ่านมันไปได้แล้ว หนูดีใจแทนเขาจริงๆ!"

หว่านอวี้ชิงสะอื้นฮึกฮักจนตัวโยน นัยน์ตาแดงช้ำเหมือนกระต่ายน้อยน่าสงสาร ปากก็เบะออก ดูน่าขำปนน่าเอ็นดูพิลึก

เวินซูลูบหลังเธอเบาๆ แล้วเงยหน้ามองจออีกครั้ง

ฟางมู่ปล่อยโฮอยู่แค่ไม่กี่นาทีก็รีบดึงสติกลับมาทำหน้าที่สตรีมเมอร์ต่ออย่างรวดเร็ว แม้น้ำเสียงที่ยังสั่นเครือเล็กน้อยจะบ่งบอกว่าสภาพจิตใจของเขายังไม่สงบลงก็ตาม

เหตุผลที่เวินซูทิ้งท้ายประโยคนั้นไว้ นอกจากจะเล็งเห็นฝีมือการเล่นเกมของฟางมู่แล้ว สิ่งสำคัญที่สุดคือภารกิจของระบบ

ภารกิจนี้ดูเหมือนจะสุ่มมา แต่ทำไมต้องเจาะจงเป็นสตรีมเมอร์คนนี้ด้วย?

เวินซูคิดหาเหตุผลไม่ออก แต่เชื่อว่ามันต้องมีที่มาที่ไป ในเมื่อธุรกิจที่เธอตั้งใจจะสร้างก็เกี่ยวข้องกับวงการนี้อยู่แล้ว เธอก็เลยถือโอกาสไหลตามน้ำไป

ส่วนฟางมู่จะยอมรับไมตรีจิตของเธอหรือไม่ นั่นก็ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของเขา

ทุกอย่างขึ้นอยู่กับวาสนา เหมือนกับเธอกับหว่านอวี้ชิงนั่นแหละ

คิดได้ดังนั้น เวินซูก็หันไปมองหว่านอวี้ชิง เห็นอีกฝ่ายกำลังพยายามกลั้นเสียงสะอื้นพร้อมกับสั่งน้ำมูกฟืดฟาด เวินซูก็อดขำไม่ได้ น้ำเสียงที่เอ่ยออกมาจึงเจือความเอ็นดูโดยไม่รู้ตัว "ตั้งใจดูสตรีม ไม่ก็นอน ถ้าไม่ทำทั้งสองอย่าง เรามาคุยเรื่องทิศทางการพัฒนาของ 'หมิงโหลว' กันดีกว่า"

"หมิงโหลว?"

พอพูดถึงเรื่องนี้ อาการง่วงนอนก็หายเป็นปลิดทิ้ง น้ำตาก็หยุดไหลราวกับสั่งได้ เธอนั่งขัดสมาธิตัวตรงแหน่ว จ้องหน้าเวินซูตาแป๋ว "พี่สาวเวิน ว่ามาเลยค่ะ หนูพร้อมฟังแล้ว!"

การเปลี่ยนอารมณ์ปุบปับแบบนี้เล่นเอาเวินซูปรับตัวแทบไม่ทัน แต่หลังจากผ่านเรื่องเมื่อครู่มา เธอเองก็หายง่วงแล้วเหมือนกัน จึงเริ่มปรึกษาหารือกับหว่านอวี้ชิงอย่างจริงจัง

"ดี งั้นเริ่มจากโมเดลการขายของหมิงโหลว..."

**

ค่ำคืนนี้ถูกลิขิตให้เป็นคืนที่คึกคักอย่างยิ่ง

หลังจากระบบโปรโมตขึ้นหน้าแนะนำทั่วทั้งแพลตฟอร์ม ยอดคนดูในห้องสตรีมของฟางมู่ก็พุ่งแตะจุดสูงสุดที่สามสิบล้านคน นี่เกือบจะเท่ากับครึ่งหนึ่งของผู้ใช้งานรายวันของ 'ไดโนเสาร์ไลฟ์' ทั้งคืนรวมกัน เล่นเอาเซิร์ฟเวอร์เกือบจะล่ม

ทว่าผู้ชมที่หลั่งไหลเข้ามาจากการแนะนำไม่ได้ชอบดูสตรีมเกมทุกคน หลังจากตัวเลขแกว่งไปมาสักพัก ก็ทรงตัวอยู่ที่ประมาณแปดล้านคน และยอดผู้ติดตามก็หยุดอยู่ที่เกือบสองล้าน

การสตรีมของฟางมู่ลากยาวไปจนถึงเช้ามืด และยุติลงเมื่อเอฟเฟกต์พลุชุดสุดท้ายจบลง

ตลอดหลายชั่วโมงนี้ การพูดจาด้วยถ้อยคำที่นุ่มนวลที่สุด แต่ยิงเฮดช็อตได้เฉียบขาดที่สุด... นั่นคือนิยามของฟางมู่

ในขณะเดียวกัน แฮชแท็กหลายอันก็ค่อยๆ ไต่อันดับขึ้นมาเงียบๆ ตรงท้ายตารางฮอตเสิร์ช

#kl—1567941#

#เศรษฐีนีเดือดเปย์ 4 ล้าน! แค่เพราะอยากเห็นหน้า แต่สตรีมเมอร์ดัน...#

#คืนเดียวยอดฟอลพุ่งสองล้าน!#

#มู่มู่ผู้ชอบกินปลา#

ช่วงสุดสัปดาห์มักมีมนุษย์ค้างคาวเยอะเป็นพิเศษ เมื่อแฮชแท็กติดเทรนด์ ชาวเน็ตขาจรที่อยากรู้อยากเห็นก็พากันกดเข้ามาดู

อันดับแรกๆ คือคลิปตัดไฮไลต์จากเหล่าเพจปั่นกระแส

ความยาวรวมประมาณสิบนาที เริ่มตั้งแต่พลุยักษ์ดอกแรกถูกจุดขึ้น จนกระทั่งฟางมู่กลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่

"มู่มู่ผู้ไม่ชอบกินปลา: สรุปที่ฉันไม่เคยได้โดเนตจากเศรษฐี เป็นเพราะฉันไม่ชอบกินปลาเหรอเนี่ย? กระซิกๆ~ น้องปลาน่ารักจะตาย กินน้องลงได้ยังไง?"

"หนึ่งไลก์เท่ากับแบบฝึกหัดหนึ่งเล่ม: สตรีมเมอร์คนนี้สุดยอดจริงๆ! ฉันรอมาหกชั่วโมงจนฟ้าสว่าง เขาก็ยังไม่ยอมเปิดกล้อง!!!!"

"เมนต์บนหลอกเอาไลก์อีกแล้ว: จังหวะดีเลย ฟ้าสว่างแล้ว รีบไปปั่นการบ้านซะนะ"

"คิดชื่อไม่ออกจริงๆ: คนตั้งหัวข้อฮอตเสิร์ชนี่ช่างสรรหาคำจริงๆ นี่พนักงานสำนักข่าวหัวสีที่ไหนย้ายงานมาทำหรือเปล่าเนี่ย?"

"การบ้านทรมานฉันนับพันครั้ง: ถ้าฉันไปสมัครไอดีไดโนเสาร์ไลฟ์ตอนนี้แล้วเป็นสตรีมเมอร์บ้าง ยังพอมีโอกาสไหม? พี่สาวคนสวย มองมาทางนี้หน่อย ผมยอมทำทุกอย่างเลยครับ!!"

"ไดโนเสาร์ไลฟ์สตรีมมิงขยะ: ตลกชะมัด นี่มันแผนการตลาดของแพลตฟอร์มชัดๆ มีเงินซื้อฮอตเสิร์ช ซื้อหน้าม้ามาเปย์ แต่ไม่มีปัญญาแก้ระบบหลังบ้าน! ไดโนเสาร์จงพินาศ!"

"..."

ปลายนิ้วของหว่านจินเหยียนเลื่อนผ่านหน้าจอ ไฟในห้องปิดสนิท มีเพียงแสงสีขาวจากหน้าจอโทรศัพท์ที่ส่องกระทบใบหน้าด้านข้างที่ดูเคร่งขรึมและเหนื่อยล้า... "ท... ท่านประธานหว่าน?"

ทันใดนั้น เสียงเรียกอย่างระมัดระวังของใครบางคนก็ดังลอดออกมาจากโทรศัพท์

หว่านจินเหยียนบีบสันจมูกด้วยความปวดหัว น้ำเสียงเจือความเย็นชา "สรุปว่าที่คุณปลุกผมขึ้นมากลางดึก ก็เพื่อให้ดูไอ้นี่เนี่ยนะ?"

ปลายสาย: ...สภาพสั่นกลัวจนตัวสั่น.jpg

"ทะ... ท่านประธานหว่านเคยสั่งไว้ว่า ถ้ามีเรื่องด่วนอะไรให้รีบรายงานทันที..."

ขอบตาของหว่านจินเหยียนดำคล้ำราวกับทาอายแชโดว์ เขาเพิ่งทำงานล่วงเวลาเสร็จตอนตีหนึ่ง กว่าจะได้นอนก็ปาเข้าไปดึกดื่น แล้วยังมาโดนโทรปลุกตอนตีสาม ความอดนอนบวกกับความหงุดหงิดที่ถูกรบกวนเวลานอนทำให้เขาแทบระเบิด

หว่านจินเหยียนสูดหายใจลึกแล้วย้อนถาม "คุณคิดว่านี่คือเรื่องด่วนเหรอ?"

เอ่อ... ไม่ใช่เหรอครับ?

"แต่ระบบหลังบ้านเกือบจะล่มเลยนะครับ..." ปลายสายแย้งเสียงอ่อย

เกือบจะล่ม ก็แปลว่ายังไม่ล่มไม่ใช่รึไง?

หว่านจินเหยียนรู้สึกปวดหัวจี๊ด ไม่อยากเสียเวลาเถียงเรื่องนี้อีก จึงถามเข้าประเด็น "ตรวจสอบ IP หรือยัง? เป็นไอดีผีหรือเปล่า?"

โดยปกติแล้ว ยอดโดเนตจำนวนมหาศาลจะต้องถูกตรวจสอบตามระเบียบ เพื่อป้องกันไม่ให้ใครใช้เป็นช่องทางฟอกเงิน

"ตรวจสอบแล้วครับ กำลังส่งข้อมูลให้ท่านประธานครับ"

สิ้นเสียงปลายสาย โทรศัพท์ของหว่านจินเหยียนก็สั่นครืด เขาแตะเปิดดูรูปภาพที่ส่งมา

การเปย์ของขวัญต้องยืนยันตัวตนด้วยชื่อจริง แม้ไม่ต้องถ่ายรูปบัตรประชาชน แต่ก็ต้องกรอกเลขบัตร

IP Address: เมืองหลวง

ชื่อที่ลงทะเบียน: เวินซู

เพศ: หญิง

ด้านล่างเป็นเลขบัตรประชาชน โดยมีตัวเลขตรงกลางถูกเบลอไว้เพื่อความเป็นส่วนตัว

"โอเค เห็นแล้ว ขอบใจมาก"

หว่านจินเหยียนซูมดูรูปอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยเสียงเรียบ

"เป็นหน้าที่ของผมครับ เอ่อ ท่านประธานหว่านครับ แล้วเรื่องฮอตเสิร์ชต้องจัดการไหมครับ?"

"ไม่ต้อง"

ดูจากสถานการณ์ตอนนี้ ฮอตเสิร์ชพวกนี้กำลังดึงคนเข้าไดโนเสาร์ไลฟ์ มีกระแสฟรีๆ ให้เกาะ ใครไม่เอาก็โง่แล้ว

"รับทราบครับ"

หลังจากวางสาย หว่านจินเหยียนยังคงจ้องมองภาพหน้าจอนั้นอยู่อีกครู่ใหญ่ คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันโดยไม่รู้ตัว ไม่รู้ทำไม... เขาถึงรู้สึกคุ้นชื่อนี้เหมือนเคยเห็นที่ไหนมาก่อน