บทที่ 25 มองข้ามศัตรู

บทที่ 25 มองข้ามศัตรู

เมื่อทั้งสองฝ่ายมาถึงสนามรบที่วางแผนไว้ หวังต้งสั่งการให้ยานรบขวานสงคราม ปล่อยอนุภาคมิออกปกคลุมสนามรบ กลบซ่อนทุกการเคลื่อนไหว ประกาศศึกตัดสินด้วยการเปิดฉากยิงปะทะในระยะประชิด

กระสุนปืนใหญ่ของทั้งสองฝ่ายกรีดผ่านอวกาศ ความปั่นป่วนพุ่งทะลุขีดจำกัด สมดุลเฉพาะจุดภายในกระแสน้ำวนแรงโน้มถ่วงถูกทำลาย จู่ ๆ กระแสน้ำวนก็ระเบิดขึ้นอย่างรุนแรง

แต่กระแสน้ำวนแรงโน้มถ่วงเพียงลำพัง ไม่อาจเขย่าความแข็งแกร่งของโล่พลังงานและเกราะของยานรบแห่งเปลวไฟต้นกำเนิดได้ อย่างมากก็สร้างความลำบากใจบ้าง

ตัวอันตรายที่แท้จริง กลับเป็นกลุ่มดาวเคราะห์น้อยที่ถูกวางทุ่นระเบิดอวกาศไว้ล่วงหน้า เมื่อถูกกระแสน้ำวนพัดพา ก็กรูกันเข้าสู่สนามรบอย่างรวดเร็ว

ทุ่นระเบิดอวกาศเหล่านี้ ถูกตั้งโปรแกรมให้แยกแยะมิตรศัตรูอย่างง่ายดาย และมันก็ระเบิดใส่เรือรบของตระกูลจิ้นที่ติดกับดักจนได้รับความเสียหายยับเยิน

เมื่อศัตรูถูกทำลายเครื่องยนต์จนไม่อาจขยับเขยื้อนได้ หวังต้งจึงรัวหมัดซ้ำใส่ศัตรูที่ล้มคว่ำในน้ำ สุดท้ายระเบิดยานศัตรูจนแหลกเป็นเศษซาก

และเขาก็ได้ยาถอนพิษมาในที่สุด

ขจัดภัยเงียบของยาลับตระกูลหยวนที่ฝังอยู่ในร่าง

หากมองอย่างเป็นกลาง แผนซุ่มโจมตีครั้งนี้ของหวังต้งถือว่ารอบคอบและยอดเยี่ยมไม่น้อย

ผลลัพธ์ในสนามรบคือคำตอบที่ชัดเจน

เขาเอาชนะศัตรูที่แข็งแกร่งกว่าตัวเองไปหนึ่งระดับได้อย่างสง่างาม

ถ้าเป็นการแข่งขันในเกมต่อสู้เสมือนจริงบนเครือข่ายดาราจักร แบบนี้ถือว่าเป็นชัยชนะที่สมบูรณ์แบบ

น่าเสียดาย…โลกจริงไม่ใช่เกม

ตอนนั้น หวังต้งยังอ่อนประสบการณ์ เขาคิดว่าซุ่มโจมตีในเขตสายพานดาวเคราะห์น้อยที่ซับซ้อนเช่นนี้ ฆ่าเรือรบศัตรูได้เงียบเชียบไร้ร่องรอย ยากจะมีใครตามรอยเจอในภายหลัง

แต่เขากลับลืมไปว่า ยานรบแห่งเปลวไฟต้นกำเนิด ก็มี “กล่องบันทึกข้อมูล” เช่นกัน

เมื่อไม่สามารถทำลายหลักฐานได้หมดจด ในที่สุดยานรบของตระกูลจิ้นที่ออกตามหาก็ตรวจพบสัญญาณพิเศษจากกล่องบันทึกข้อมูลนี้

กระบวนการซุ่มโจมตีทั้งหมดจึงตกอยู่ในสายตาของตระกูลจิ้น

ในมุมมองของผู้บัญชาการที่ตระกูลจิ้นส่งมาภายหลัง ข้อมูลที่หวังต้งเปิดเผยในการซุ่มโจมตีครั้งนี้มีไม่น้อย

ประการแรก กัปตันยานขวานสงครามเปลี่ยนคนใหม่ ไม่ใช่หยวนซูอีกต่อไป

จากรายงานของซือหม่า เต๋อเฉา หยวนซูได้รับบาดเจ็บสาหัสถึงตาย มีดสังหารหัวใจของตระกูลจิ้นถือเป็นหลักประกันชั้นดี

แม้จะใช้วิธีสุดโต่ง หยวนซูที่บาดเจ็บก็ไม่มีทางอยู่รอดเกินยี่สิบสี่ชั่วโมงแน่นอน

เมื่อการซุ่มโจมตีเกิดขึ้นหลังจากเหตุการณ์นั้นหลายวัน จึงเป็นไปไม่ได้ที่หยวนซูจะเป็นผู้สั่งการ

ยิ่งกว่านั้น สไตล์การรบในครั้งนี้ แตกต่างจากวิธีการของหยวนซูอย่างสิ้นเชิง

จึงสันนิษฐานได้ว่า ก่อนตาย หยวนซูได้ถ่ายโอนสิทธิ์กัปตันของขวานสงครามให้กับผู้อื่น

ประการต่อมา กัปตันคนใหม่ของขวานสงครามดูเหมือนจะคุ้นเคยกับเขตเหมืองแร่แถบดาวเคราะห์น้อยเป็นอย่างดี ถึงขั้นรู้เรื่องกระแสน้ำวนแรงโน้มถ่วงซ่อนเร้นที่ซับซ้อนระดับนี้ได้ละเอียดถี่ถ้วน

จึงสามารถวางแผนซุ่มโจมตีที่แนบเนียนขนาดนี้

เมื่อรวมเงื่อนไขสองข้อนี้เข้าด้วยกัน และพิจารณาว่าเวลานั้นขวานสงครามอยู่ในเขตเหมืองแร่ ก็แทบจะระบุตัวกัปตันใหม่ได้ทันที

นอกจากคนงานเหมืองท้องถิ่นที่ขุดแร่ในพื้นที่ขณะนั้น จะมีใครอื่นอีกเล่า?

ตัวตนของหวังต้งจึงเปิดเผยไปครึ่งหนึ่งแล้ว

ก่อนย้อนคืนชีวิตนี้ หวังต้งมีโมดูลเสริมอยู่หลายชิ้นบนขวานสงคราม เดิมทีเขาสามารถซ่อนตัวเงียบ ๆ ได้อย่างแนบเนียน อย่างน้อยก็ไม่ถูกตระกูลจิ้นตามรอยเร็วขนาดนี้

ต้นเหตุที่เขาต้องเสี่ยง นั่นเพราะยาลับตระกูลหยวนที่หยวนซูฉีดเข้าไป

ในหนึ่งปี เขาต้องหาทางแก้พิษให้ได้ หวังต้งในเวลานั้นไม่อาจคิดหาวิธีที่ดีกว่า มีแต่ต้องเดิมพันด้วยชีวิต

แม้จะเดิมพันสำเร็จ แต่ผลที่ตามมาก็รุนแรง

ไม่เพียงทิ้งร่องรอย เพิ่มโอกาสที่ตัวตนจะถูกเปิดเผย

ขวานสงครามที่เสียหายหนักก็ยิ่งย่ำแย่ลงไปอีก

ก่อนที่ยานจะซ่อมแซมได้ หวังต้งไม่กล้าใช้ระบบช่วยเหลือเรือรบเพื่อเข้าสู่อวกาศมิติพิเศษไปเก็บสะสมจุดกำเนิด

และในเขตเหมืองแร่ในระบบดาวหรือพื้นที่ใกล้เคียง ก็ไม่มีโรงงานที่สามารถซ่อมแซมยานรบแห่งเปลวไฟต้นกำเนิดได้

หวังต้งเองก็ไม่อาจเปิดเผยตัวว่าเป็นกัปตันขวานสงคราม

ช่วงเวลาพัฒนาตัวที่ควรจะมีจึงสูญเปล่าไปอย่างน่าเสียดาย

แต่คราวนี้…

หวังต้งแย้มยิ้มเย้ยหยัน

ใครว่าทายาทสายตรงของตระกูลจิ้นจะฆ่ายากนัก?

ใครว่าทางเลือกเดียวของเขาจะต้องเป็นซือหม่า เต๋อเฉา เจ้าเพชฌฆาตกระดูกแข็งนั่น?

อีกอย่าง ข้อจำกัดที่หยวนซูตั้งไว้ในคอมพิวเตอร์อัจฉริยะประจำยานของขวานสงคราม จะต้องแก้ได้แค่ด้วยวิธีเดียวจริงหรือ?

“เจ้ากระต่ายน้อยตระกูลจิ้นเอ๋ย ข้าไม่เล่นโคลนกับพวกเจ้าแล้วนะ อวกาศกว้างใหญ่ แล้วเจอกันใหม่ในวันหน้า!”

หลังการกลับชาติมาเกิดครั้งนี้ วิสัยทัศน์ของหวังต้งไม่จำกัดแค่กระดานหมากเล็ก ๆ อีกต่อไป เขามีทุนที่จะก้าวข้ามเกมเล็ก ๆ นี้แล้ว

เขารู้ดีว่าตอนนี้ หากยังมัวแต่พัวพันกับตระกูลจิ้น มีแต่จะอันตรายและไม่จำเป็น

จนถึงตอนนี้ ด้วยความได้เปรียบจากข้อมูลในอดีต หวังต้งปกปิดตัวเองจากสายตาตระกูลจิ้นได้อย่างแนบเนียน

ตราบใดที่ขวานสงครามไม่ปรากฏตัวอีก และเขาไม่ทำตัวสะดุดตา อย่างน้อยตระกูลจิ้นก็จะไม่มองมาที่เขาในระยะสั้น

เวลาจะเป็นตัวช่วยให้หวังต้งได้พัฒนาตัว

อย่าว่าแต่ทายาทสายตรงของตระกูลจิ้นแค่คนเดียวเลย

ต่อให้ทั้งตระกูลจิ้น หวังต้งก็กล้าท้าชน!

แน่นอน คำพูดกล้าหาญนั้นเป็นเพียงลมปาก ใครจริงจังก็แพ้ไป

ในแง่กลยุทธ์ต้องมองข้ามศัตรู แต่ในเชิงยุทธวิธียังคงต้องระวังเต็มที่