บทที่ 17 จุดกำเนิด

บทที่ 17 จุดกำเนิด

เห็นหวังต้งแสดงท่าทีอยากรู้อย่างจริงจัง หยวนซู่จึงอธิบายว่า “ปกติแล้ว สำหรับอารยธรรมดวงดาวระดับต่ำ พลังโจมตีของยานรบย่อมเหนือกว่าการป้องกันเสมอ ตัวอย่างเช่น ปืนแม่เหล็กไฟฟ้าขนาดเล็กเพียงกระบอกเดียว ก็สามารถฉีกเกราะศัตรูได้อย่างง่ายดาย หรือแม้แต่เศษดาวเคราะห์น้อยที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางเกินหนึ่งเมตร ก็อาจสร้างความเสียหายถึงชีวิตให้ยานรบได้

ในระดับนี้ จำนวนอาวุธที่ยานรบติดตั้งมากเท่าไร ก็เท่ากับยิ่งมีพลังรบมากเท่านั้น

แต่เมื่ออารยธรรมก้าวหน้าขึ้น ความสามารถในการป้องกันของยานรบก็จะไม่ใช่จุดอ่อนอีกต่อไป กลับกลายเป็นจุดแข็งขึ้นมาแทน

สำหรับยานรบเปลวไฟต้นกำเนิด ตั้งแต่แรกเริ่มก็มีโมดูลโล่พลังงานติดตั้งมา เมื่อเปิดใช้งานโล่พลังงานแล้ว การโจมตีที่มีความรุนแรงต่ำกว่าระดับหนึ่ง จะถูกป้องกันได้อย่างมีประสิทธิภาพแทบทั้งหมด!

มีเพียงการโจมตีที่รุนแรงเกินขีดจำกัดเท่านั้น ถึงจะสร้างผลกระทบต่อโล่พลังงานและค่อย ๆ บั่นทอนพลังป้องกันลงได้

ในสถานการณ์เช่นนี้ ต่อให้ยานรบจะมีปืนหลักกี่กระบอก หากไม่มีพลังโจมตีที่สูงพอ ก็ไร้ความหมายทั้งนั้น

ดังนั้น ‘พลังโจมตี’ จึงกลายเป็นหัวใจสำคัญของปืนหลัก และยิ่งพลังโจมตีสูง ก็ยิ่งต้องใช้พลังงานมาก แต่ความสามารถจ่ายพลังงานของยานรบแต่ละลำก็มีขอบเขตจำกัด สุดท้ายมาตรฐานปืนหลักจึงเน้น ‘น้อยแต่ทรงพลัง’

ส่วนอาวุธเสริมอื่น ๆ ก็มอบหมายให้ปืนรองที่มีอัตรายิงสูงจัดการไป ยิ่งโครงสร้างลำเรือได้รับการเสริมแกร่งขึ้นเท่าไร อานุภาพของปืนรองก็จะยิ่งเพิ่มขึ้น ไม่เป็นภาระให้ยานรบ

นอกจากนี้ ยังมีประเด็นสำคัญที่สุด—พลังของเปลวไฟต้นกำเนิดประจำยานเองก็มีขีดจำกัด ยานรบมาตรฐานที่ผสานกับเปลวไฟต้นกำเนิดประจำยานได้ จะมีช่องติดตั้งปืนหลักได้เพียงช่องเดียว ไม่มีใครเปลี่ยนแปลงข้อนี้ได้”

หวังต้งพยักหน้าเข้าใจในทันที

ขณะนี้ ยานรบขวานสงครามได้แล่นออกห่างจากจุดที่เพิ่งเกิดเหตุการณ์ไปเรียบร้อย

หวังต้งเพ่งมองภาพเรดาร์ตรวจการณ์อยู่พักหนึ่ง แล้วจิ้มลงบนจุดพิกัดใหม่

“ยานรบขวานสงคราม เปลี่ยนเป็นโหมดล่องหน ล่องไปยังพิกัดนี้”

เมื่อสั่งการเสร็จ หวังต้งก็หันไปอธิบายกับหยวนซู่ว่า “ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกแปลก ๆ เมื่อครู่ที่ยานรบขวานสงครามอยู่ตรงนั้น ฉันปล่อยอนุภาคมิออกไป มันจะยังไม่จางหายง่าย ๆ

ภายในเขตอนุภาคมิ จะจำกัดการทำงานของเรดาร์และสัญญาณสื่อสารอย่างมหาศาล แต่ตัวมันเองกลับโดนตรวจจับได้ง่ายด้วยซ้ำ

ขอแค่ยานรบตระกูลจิ้นผ่านมาใกล้ ๆ ก็จะพบเขตที่ปกคลุมด้วยอนุภาคมิได้โดยไม่ยาก

สภาพแวดล้อมในเขตเหมืองแร่แถบดาวเคราะห์น้อย แม้จะรบกวนความแม่นยำและรัศมีการตรวจจับของเรดาร์

แต่ใครล่ะจะรู้ ว่าเรดาร์ของศัตรูจะเป็นของคุณภาพสูงหรือเปล่า

ฉันว่า…หนีไปให้ไกลกว่านี้จะปลอดภัยกว่า”

หยวนซู่หัวเราะเบา ๆ อย่างอารมณ์ดี “อนาคตของนาย อาจจะรุ่งกว่าเดิมขึ้นอีกก็ได้นะ”

หวังต้งยังคงสีหน้าเรียบเฉย—ก็ล้อฉันขี้ขลาดน่ะสิ?

ขี้ขลาดแล้วไง ฉันภูมิใจไหม?

นั่นเรียกว่า “ตามใจตัวเอง” เว้ย อยากทำอะไรก็ทำ ไม่ใช่ไม่กล้า

“ไหน ๆ ก็ยังมีเวลา ขอฉันแนะนำเรื่องพื้นฐานของยานรบเปลวไฟต้นกำเนิดให้ฟังหน่อย”

ดูเหมือนหยวนซู่จะเห็นว่าวิธีคิดและการตัดสินใจของหวังต้งน่าสนใจ เลยอารมณ์ดีเป็นพิเศษ

หวังต้งเลิกคิ้ว—ชาติที่แล้วไม่มีฉากนี้เลย หยวนซู่นอนอยู่บนเก้าอี้ ไม่พูดอะไรจนสิ้นใจ

ดูเหมือนผลกระเพื่อมของปีกผีเสื้อจะเริ่มทำงานแล้ว

แต่ก็ไม่มีอะไรเสียหาย

“ความจริงแล้ว บรรพบุรุษของอารยธรรมมนุษย์เรา ก็คือ ‘กองเรือเมล็ดพันธุ์’ ของอารยธรรมที่แพ้สงคราม นายรู้จักกองเรือเมล็ดพันธุ์ใช่ไหม?”

หวังต้งพยักหน้า

อารยธรรมหนึ่ง เมื่อพัฒนาไปถึงจุดหนึ่ง อยากขยายดินแดนก็จะส่งกองเรือสำรวจออกไป

แต่ถ้าสิ้นหวังใกล้ล่มสลาย อยากรักษาเชื้อสายอารยธรรมไว้ ก็จะส่ง ‘กองเรือเมล็ดพันธุ์’ ออกเดินทาง

“กองเรือเมล็ดพันธุ์นี้ หลังจากหลบหนีเป็นพันปี ก็โชคดีค้นพบซากอารยธรรมซูเปอร์ยุคก่อนประวัติศาสตร์

หลังผ่านความยากลำบาก พวกเขาสามารถไขความลับของซากนั้น และได้รับสิทธิ์ใช้งาน ‘แหล่งกำเนิดเปลวไฟต้นกำเนิด’ ซึ่งเป็นสิ่งประดิษฐ์ลึกลับ

จากนั้น พวกเขาจึงผสานเทคโนโลยีของมนุษย์เข้ากับเปลวไฟต้นกำเนิดที่ดึงออกมาจากแหล่งกำเนิดเปลวไฟต้นกำเนิด กลายเป็น ‘เปลวไฟต้นกำเนิดประจำยาน’ นำมารวมกับยานรบที่สร้างขึ้นเป็นพิเศษ จนถือกำเนิด ‘ยานรบเปลวไฟต้นกำเนิด’ ขึ้นมา”

หยวนซู่เผยแววตาลึกล้ำ

หวังต้งเองก็รู้สึกตะลึง

เขาเคยได้ยินเรื่องราวประวัติศาสตร์ของอารยธรรมมนุษย์อยู่บ้าง

แต่ต้นกำเนิดของยานรบเปลวไฟต้นกำเนิด นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้ฟัง

ชาติที่แล้วไม่เคยมีใครอธิบายแบบนี้ให้เขาฟังเลย

“ปกติแล้ว สิ่งประดิษฐ์ของแต่ละอารยธรรม มักจะไม่สามารถใช้ร่วมกันได้ เพราะทักษะและเทคโนโลยีของแต่ละเผ่าพันธุ์มันต่างกันมาก

แค่จะถอดปืนหลักจากยานรบของอารยธรรมหนึ่ง ไปใส่กับยานรบของอีกอารยธรรมหนึ่ง ก็เป็นไปไม่ได้ เหมือนในนิยายแฟนตาซีเท่านั้นแหละ”

หยวนซู่พูดต่อ

หวังต้งพยักหน้าเห็นด้วย

แค่บนโลก สองประเทศยังใช้น็อตขนาดไม่เท่ากัน ยังใช้แทนกันไม่ได้

แล้วอารยธรรมสองแห่งในอวกาศจะใช้ร่วมกันได้หรือ?

นายใช้น็อต ฝ่ายโน้นอาจใช้น้ำเมือกชีวภาพ แค่คิดก็รู้ว่าเป็นไปไม่ได้

“แต่…ยานรบเปลวไฟต้นกำเนิดไม่เหมือนใคร

ด้วยช่องเสียบโมดูลเฉพาะของมัน ต่อให้เป็นสิ่งประดิษฐ์จากอารยธรรมต่างระบบก็ยังมีโอกาสติดตั้งใช้งานบนยานรบเปลวไฟต้นกำเนิดได้อย่างสมบูรณ์

นี่มันสุดยอดนวัตกรรม!

และนี่ก็ยังเป็นแค่หนึ่งในความพิเศษของยานรบเปลวไฟต้นกำเนิดเท่านั้น!”

หยวนซู่ยิ่งพูดยิ่งตื่นเต้น

หวังต้งพยักหน้าเงียบ ๆ

แค่จุดนี้ ยานรบเปลวไฟต้นกำเนิดก็แกร่งเกินจะบรรยายแล้ว