บทที่ 15 การปลุกพลัง

บทที่ 15: การปลุกพลัง

แน่นอนว่าการควบคุมแบบใหม่นี้ก็มีข้อเสียของมันเช่นกัน

เหมือนกับ “ฟังก์ชันถาวรหนึ่ง” ที่ระบบเคยให้ใช้ก่อนหน้านี้ ทุกครั้งที่ใช้งานก็ต้องแลกมากับพลังงานของหวังต้งเอง

การเชื่อมโยงข้อมูลความเร็วสูงระหว่างมนุษย์กับเครื่องจักรนี้ ย่อมต้องใช้พลังงานจิตใจเช่นกัน

การรักษาสภาพนี้ต่อเนื่องยาวนาน สำหรับหวังต้งในตอนนี้ยังเป็นไปไม่ได้

ใช้แค่ช่วงเวลาต่อสู้ยังพอไหว แต่ในสถานการณ์ปกติ ควรกลับไปใช้โหมดทั่วไปจะดีกว่า

นอกจาก “สแกน” และ “การแลกเปลี่ยนข้อมูลมนุษย์-เครื่องจักรความเร็วสูง” ซึ่งเป็นฟังก์ชันหลักที่เปิดใช้งานได้ตลอดเวลา หลังจากระบบช่วยเหลือเกมยานรบถูกปลุกให้ทำงาน ฟังก์ชันเลือกเสริมที่เคยเป็นสีเทาและใช้งานไม่ได้ ก็กลับมาส่องประกายให้เลือกใช้งานได้อีกครั้ง

แต่ละฟังก์ชันก็มีเงื่อนไขการใช้งานระบุไว้ชัดเจน

ฟังก์ชันเลือกหนึ่ง: ตรวจจับสัญญาณข้ามมิติ (ใช้ผลึกพลังงานระดับต่ำหนึ่งก้อนต่อครั้ง)

ฟังก์ชันเลือกสอง: ค่าการเติบโตของโมดูลสองเท่า (ใช้ผลึกพลังงานตามคุณภาพของโมดูล)

ฟังก์ชันเลือกสาม: เลือกลักษณะโมดูลเอง (ใช้ผลึกพลังงานตามคุณภาพของโมดูล)

ทั้งสามฟังก์ชันนี้ ล้วนมีประสิทธิภาพน่าทึ่ง

แต่ทุกครั้งที่ใช้ ก็ต้องจ่ายด้วยผลึกพลังงานเช่นกัน

สุดท้ายคือ “ฟังก์ชันขั้นสูง” ก็มีการเปลี่ยนแปลง

ฟังก์ชันขั้นสูงหนึ่ง: รับแต้มต้นกำเนิดสองเท่า (ใช้ผลึกพลังงานระดับสูงหนึ่งหน่วยเพื่อเปิดใช้งาน)

ฟังก์ชันขั้นสูงสอง: ปลดล็อกขีดจำกัดระดับอารยธรรมข้ามมิติ (ใช้ผลึกพลังงานระดับสูงหนึ่งหน่วยเพื่อเปิดใช้งาน)

แตกต่างจากฟังก์ชันถาวรที่ไม่มีข้อจำกัด หรือฟังก์ชันเลือกที่ใช้ผลึกพลังงานทั่วไป

ฟังก์ชันขั้นสูงต้องใช้ผลึกพลังงานระดับสูงในการเปิดใช้งาน

ผลึกพลังงานระดับสูงนั้น ทั้งหายากและมีมูลค่าสูง

โชคดีที่ตอนนี้ยังไม่มีเหตุจำเป็นต้องเปิดใช้ฟังก์ชันขั้นสูง

“ขอข้อมูลพื้นฐานของเรือรบลำนี้”

หยวนซู่ยังอยู่ตรงนี้ เพื่อไม่ให้เขาสังเกตเห็นความผิดปกติที่เกิดจากระบบช่วยเหลือยานรบ หวังต้งจึงเปลี่ยนมาใช้โหมดสั่งงานด้วยเสียง

คอมพิวเตอร์อัจฉริยะประจำยานยังไม่ถึงขั้นมีสติปัญญาแท้จริง จึงไม่ได้แสดงความผิดปกติใด ๆ ที่ผู้บัญชาการคนใหม่สั่งซ้ำ

ทันทีที่หวังต้งออกคำสั่ง ข้อมูลก็ปรากฏบนจอยักษ์ด้านหน้าห้องควบคุม พร้อมเสียงอิเล็กทรอนิกส์ที่เอื้อนเอ่ยรายงานด้วยจังหวะพอดี

ข้อมูลที่แสดง ก็เหมือนกับที่หวังต้งเคยได้รับมาก่อนหน้านี้ไม่มีผิด

“เกราะได้รับความเสียหาย 38%”

หวังต้งนิ่งคิดครู่หนึ่ง แล้วยกมือขึ้นแตะหน้าจอเสมือน เปิดรายละเอียดความเสียหายของเกราะ

ข้อมูลแจ้งชัดเจน

บริเวณที่เกราะของเรือรบจู่โจม “ขวานสงคราม” ถูกทำลายมากที่สุดคือส่วนท้ายของยาน โดยเฉพาะใกล้หัวฉีดเครื่องยนต์ มีจุดที่แสดงสถานะ “เสียหายรุนแรง” หลายแห่ง

ช่องสถานะแสดงเป็นสีแดงสดบาดตา

ส่วนอื่น ๆ ส่วนใหญ่ยังเป็นสีเขียว

เห็นได้ชัดว่าเป็นร่องรอยจากการถูกไล่ล่าโจมตี

สำหรับความเสียหายของตัวเรือ ยังไม่ถึงขั้นวิกฤต

ความเสียหาย 4% ยังต่ำกว่าขีดอันตรายมาก ไม่กระทบต่อการควบคุมหรือสั่งงานใด ๆ

“เปิดโหมดล่องหน เดินเครื่องช้า เคลื่อนย้ายไปยังจุดพิกัดนี้”

หวังต้งแตะตำแหน่งบนหน้าจอเรดาร์ฝั่งซ้าย แล้วสั่งการให้คอมพิวเตอร์อัจฉริยะพาเรือขวานสงครามเคลื่อนไปตามแผน

เรื่องอื่นไว้ทีหลัง ตอนนี้ต้องเร่งถอนกำลังเชิงยุทธศาสตร์ก่อน

หวังต้งจำได้ขึ้นใจ ชาติก่อนเขาพลาดเพราะมัวรีรออยู่กับที่นานเกินไป จนถูกตระกูลจิ้นตามจับสัญญาณเจอยานรบ

ต้องต่อสู้ดิ้นรนอย่างยากลำบาก ถูกโจมตีเสียหายหนัก กว่าจะฝ่าหนีรอดมาได้อย่างหวุดหวิด

ตอนนั้นเกราะของขวานสงครามเสียหายถึง 85%!

ตัวเรือเองก็พังไป 56%!

เรียกได้ว่าแทบสิ้นสภาพ เกือบตายอยู่รอมร่อ

ที่หวังต้งยอมเสี่ยงพูดกับหยวนซู่ ก็เพราะต้องการช่วงเวลาสำคัญนี้

คอมพิวเตอร์อัจฉริยะของขวานสงคราม เมื่อเทียบกับเครื่องไมนิ่งบารุ่นที่สองแล้ว เหนือชั้นกว่าหลายขุม

แม้อยู่ในเขตเหมืองดาวเคราะห์น้อยที่เต็มไปด้วยอุปสรรค ก็ยังใช้ฟังก์ชันนำทางอัตโนมัติได้อย่างคล่องแคล่ว

ไม่ต้องให้หวังต้งควบคุมเอง เพียงระบุจุดหมายปลายทาง ยานก็จะปรับเครื่องยนต์ปรับทิศทางทั้งสี่ พร้อมกับเครื่องยนต์หลักขับเคลื่อนเบา ๆ

ทั้งยานสง่างามและแผ่วเบา หลบหลีกอุกกาบาตและดาวเคราะห์น้อยก้อนใหญ่ ๆ ล่องลึกเข้าไปในเขตเหมืองอย่างมั่นคง

แน่นอนว่าส่วนหนึ่งก็เพราะเกราะชั้นนอกอันหนาของขวานสงคราม

สำหรับอุกกาบาตเล็ก ๆ ที่พุ่งชนด้วยความเร็วต่ำ ก็ไม่จำเป็นต้องใส่ใจ

เกราะหนาก็อวดดีได้ขนาดนี้

อีกทั้งยังมีโล่พลังงาน แต่เพราะใช้พลังงานมหาศาล ในยามสงบจึงไม่เปิดใช้งาน

ขณะเดียวกัน หวังต้งก็เปิดรายการทรัพยากรในยาน แล้ววงชื่อ “เครื่องตรวจจับขนาดเล็กใช้ครั้งเดียว” ไว้

จากนั้นจึงทยอยปล่อยเครื่องตรวจจับสิบกว่าตัวไปตามดาวเคราะห์น้อยรอบ ๆ อย่างระมัดระวัง

หยวนซู่มองดูหวังต้งจัดการทุกอย่างอย่างเป็นระบบ ดวงตาข้างเดียวที่เหลืออยู่ก็วูบวาบขึ้นเล็กน้อย

“น้องชายหวังต้ง นายเคยควบคุมยานรบมาก่อนหรือเปล่า?”

หวังต้งหันไปยิ้มเขิน ๆ ตอบว่า

“ผมเป็นแฟนพันธุ์แท้เกม ‘เส้นทางพิชิตทะเลดาว’ เล่นสะสมเวลามาสองพันสี่ร้อยชั่วโมง เคยใช้ยานรบมือใหม่ลงสนามกว่าหนึ่งพันสองร้อยครั้ง อัตราชนะเกินห้าสิบเปอร์เซ็นต์ครับ”