บทที่ 12 ยาเร้นลับ

บทที่ 12 ยาเร้นลับ

หวังต้งที่ได้เกิดใหม่กลับมา แน่นอนว่าย่อมรู้ดีว่า แท้จริงแล้วตราบใดที่เขาได้รับสืบทอด “ขวานสงคราม” ของหยวนซู่ ปัญหาทั้งหมดข้างต้น ก็สามารถแก้ไขได้อย่างง่ายดาย

เพราะบนยานขวานสงครามนั้น มีโมดูลประจำยานอยู่หลายชิ้น แต่ละชิ้นล้วนทรงพลังถึงขีดสุด

แต่เขาไม่อาจเผยไต๋ออกมาได้

อย่าเห็นว่าตอนนี้หยวนซู่ดูอัธยาศัยดี ยิ้มแย้มใจเย็นกับเขา แล้วคิดจะเข้าใจผิดว่าเป็น “ผู้อาวุโสผู้มอบโชคชะตา” เช่นในนิยาย

ชายผู้นี้สามารถฝ่าฟันการตามล่าจากตระกูลจิ้น คอยสร้างปัญหาให้กับตระกูลจิ้นอย่างไม่ลดละ ยาวนานนับสิบๆ ปี นี่ใช่ว่าใครจะทำได้ง่ายๆ หรือ?

ก่อนจะเกิดใหม่ หวังต้งแม้จะมีนิ้วทองคอยช่วยเหลือ ยังเอาตัวรอดจากการตามล่าของตระกูลจิ้นได้แค่สิบกว่าปีเท่านั้น

เพราะฉะนั้น ตอนนี้หวังต้งจึงทุ่มสุดตัว แสดงบทบาท “เยาวชนมากศักยภาพ” อย่างแนบเนียน

ทุกคำพูดทุกการกระทำต้องสอดคล้องกับบทบาท หากถูกหยวนซู่จับพิรุธได้แม้แต่น้อย...

หวังต้งรู้ดีว่า สารกระตุ้นทหารของอารยธรรมเลวิสตัน แท้จริงแล้วมีฤทธิ์ต่อเนื่องยาวนานยี่สิบสี่ชั่วโมง ไม่ใช่แค่ชั่วโมงเดียว!

หยวนซู่เองก็มีตัวเลือกอื่นอยู่เสมอ

ถ้าหวังต้งไม่ผ่าน ยังมีคนอื่นในเขตเหมืองที่พร้อมจะถูกเลือก!

หยวนซู่โลดแล่นในห้วงจักรวาลมาหลายสิบปี หาใช่ขุนนางไร้เดียงสาไม่ เหตุผลที่หวังต้งปฏิเสธ เพียงคิดไม่นานก็พอเข้าใจได้

“เป็นข้าที่คิดไม่รอบเอง ลืมไปว่าเจ้ากับพวกข้า ต่างเติบโตกันคนละโลก” หยวนซู่เอ่ยเสียงเรียบนิ่ง

“ข้าคุมขวานสงครามมาตั้งแต่อายุสามสิบ ผจญจักรวาลมากว่าหกสิบปี จนลืมไปแล้วด้วยซ้ำว่าชีวิตของผู้อยู่อาศัยบนดาวเคราะห์เป็นเช่นไร”

ผู้อยู่อาศัยบนดาวเคราะห์ คือคำเรียกกลุ่มคนที่ใช้ชีวิตบนดาวเคราะห์ตลอดชีวิต ไม่มีโอกาสเหยียบย่างสู่ห้วงอวกาศ

เป็นเพียงคำกลางๆ ไร้ทั้งชื่นชมและดูแคลน แต่กลับเหมาะเจาะที่สุด

คล้ายกับ “กบในบ่อ”

“น้องหวังต้ง ขอข้าเรียกเจ้าเป็นน้องแล้วกัน เพราะข้าอาวุโสกว่า ผ่านร้อนผ่านหนาวมาไม่น้อย ข้าเข้าใจว่าเจ้าคิดเป็น เห็นโลกกว้างกว่าคนทั่วไป แต่บางเรื่องก็ยังอาจไม่เคยสัมผัส”

หยวนซู่พยายามคลายสายรัดนิรภัยที่ยึดร่างเขาไว้กับเก้าอี้ แล้วค่อยๆ ขยับตัวนั่งให้ตรง

“ข้าผูกเวรกับตระกูลจิ้นมานาน แต่ก็ยังมีชีวิตอิสระอยู่ได้ ตระกูลจิ้นตั้งค่าหัวข้าเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ แต่ก็ทำอะไรข้าไม่ได้ จนกระทั่งครั้งนี้ พวกมันจับครอบครัวของลูกเรือคนสนิทข้าได้ ข่มขู่ให้หักหลัง วางกับดักจนสำเร็จ

ที่ข้าหนีรอดจากตระกูลจิ้นมาหลายสิบปี มิใช่อาศัยโชค

และไม่ใช่เพราะพลังรบของขวานสงคราม

แต่เพราะรากเหง้าของตระกูลหยวน ที่พวกมันหมายตาไว้ ต่างหาก—สมบัติล้ำค่าที่บรรพบุรุษข้าได้มาระหว่างผจญจักรวาล นั่นคือ โมดูลติดตั้งบนยานแบบเสริม!”

“โมดูลติดตั้งบนยานแบบเสริม?” หวังต้งเอ่ยอย่างประหลาดใจ

“แต่โมดูลที่ติดตั้งกับยานรบเปลวไฟต้นกำเนิด ไม่ใช่เรียกว่าโมดูลประจำยานหรอกหรือ แล้วโมดูลติดตั้งบนยานแบบเสริมคืออะไร?”

“ดูเหมือนเจ้าจะยังรู้เรื่องยานรบเปลวไฟต้นกำเนิดไม่มากเท่าไร

โมดูลประจำยานมีอยู่สองประเภท คือ โมดูลมาตรฐาน กับ โมดูลเสริม เรื่องนี้เป็นความรู้พื้นฐาน ยานขวานสงครามมีคอมพิวเตอร์อัจฉริยะประจำยาน บันทึกข้อมูลพวกนี้ไว้หมด ไว้เจ้าไปศึกษาดูเอง” หยวนซู่หัวเราะเบาๆ

หวังต้งแสร้งทำท่าเข้าใจ แต่ก็ยังส่ายหน้าช้าๆ “คุณหยวน ที่ท่านบอกมา ผมพอจะจับใจความได้แล้ว แต่ยังมีเงื่อนไขสำคัญอีกข้อที่ผมไม่มั่นใจเลย”

“เงื่อนไขอะไร?” หยวนซู่ถามด้วยความสงสัย

“เท่าที่ผมทราบ หากต้องการเป็นกัปตันของยานรบเปลวไฟต้นกำเนิด ต้องหลอมรวมกับเปลวไฟต้นกำเนิดประจำยานให้สำเร็จก่อน ซึ่งโอกาสสำเร็จนั้นต่ำมาก

เว้นแต่จะฝึกฝนวิชาฝึกฝนร่างกายจนถึงระดับสูง มิฉะนั้นก็ไม่มีทางรับประกันความสำเร็จได้”

หวังต้งกล่าวด้วยความละอาย “ผมไม่ใช่ชนชั้นพิเศษ ไม่มีสิทธิ์ฝึกวิชาฝึกฝนร่างกาย อาจจะหลอมรวมกับเปลวไฟต้นกำเนิดประจำยานไม่ได้ด้วยซ้ำ”

แต่แล้วหยวนซู่ก็ส่ายศีรษะเบาๆ “โอกาสสำเร็จที่เจ้าว่ามานั้น ใช้กับยานรบเปลวไฟต้นกำเนิดรุ่นแรกเท่านั้น

การโอนสิทธิ์กัปตันในตอนนี้ ไม่ต้องคำนึงถึงโอกาสหลอมรวมกับเปลวไฟต้นกำเนิดประจำยาน หรือระดับวิชาฝึกฝนร่างกายอีกต่อไป รับรองว่าสำเร็จแน่นอน”

หวังต้งพยักหน้าด้วยสีหน้างุนงง

นี่คือสิ่งที่เขาต้องถาม เพื่อรักษาบทบาท “คนธรรมดาผู้มีแวว” เอาไว้ให้แนบเนียน

เขาต้องแสดงความเป็นเลิศบางประการ เช่น ความใจเย็น รอบคอบ ให้หยวนซู่เชื่อว่าเขามีศักยภาพจะสร้างปัญหาให้ตระกูลจิ้นในอนาคต ไม่ใช่คนที่ฝากความหวังไม่ได้

แต่ก็ต้องระวังไม่ให้เกินบทบาท ไม่รู้มากเกินควร หรือทำตัวประหลาดเกินไป

“รายละเอียดเจ้าไปศึกษาต่อเองเถอะ ข้ารับรองว่ามันจะทำให้เจ้าตื่นตะลึงแน่นอน” น้ำเสียงของหยวนซู่เริ่มเร่งขึ้น แววตาแฝงความอึดอัด

“ก็ได้ครับ ผมจะเชื่อคุณหยวน หากมีอะไรอยากสั่ง ก็ขอให้บอกมาพร้อมกันเลย”

หวังต้งหยั่งเชิงแล้วก็ยอมรับคำ พลางพยักหน้าอย่างฝืนๆ

แน่นอนว่าหยวนซู่ย่อมมีเงื่อนไขพิเศษอีก เขาอุตส่าห์พูดอธิบายมากมายขนาดนี้ มีหรือจะตั้งใจมอบยานรบทั้งลำให้หวังต้งเพียงเพราะใกล้ตาย?

คิดง่ายไปหน่อยแล้ว

“ดีมาก ถ้าเช่นนั้นเรามาตกลงกันให้ชัดก่อน”

เสียงของหยวนซู่อ่อนลงเล็กน้อย

ทันใดนั้น เหมือนกับว่าได้รับคำสั่ง เครื่องจักรการแพทย์อัจฉริยะรูปทรงล้อที่ลอยอยู่เหนือศีรษะหยวนซู่ ก็เคลื่อนตัวช้าๆ มาหยุดอยู่ตรงหน้าหวังต้ง

จากนั้น เข็มฉีดยาสีเขียวเข้มก็ค่อยๆ ยื่นออกมาจากแขนกลเส้นหนึ่ง...