[บทที่ 36: นามของเซนต์รอสเซ่]

[บทที่ 36: นามของเซนต์รอสเซ่]

เปลวเพลิงลุกโชนดั่งพายุนรก กลืนกินเกาะทั้งเกาะให้กลายเป็นผืนดินรกร้าง

ภาพเหตุการณ์ดั่งภัยพิบัติทางธรรมชาตินี้ ถูกถ่ายทอดออกไปทั่วโลกผ่านเดนเดนมุชิถ่ายทอดสด และแม้ถึงยามนี้ ก็ยังมีเดนเดนมุชิบางตัวคอยบันทึกภาพ เพื่อส่งต่อความสยองขวัญนี้ออกไป

ชาวบ้านทั่วไป เมื่อเห็นโอฮาร่ากลายเป็นนรกมีชีวิต ต่างก็มีสีหน้าว่างเปล่า

“น่ากลัวเกินไปแล้ว…”

“นั่นคือพลเรือเอกงั้นหรือ?”

“ได้ยินมาว่า ถ้าทำให้มังกรฟ้าไม่พอใจ กองทัพเรือจะส่งพลเรือเอกมา…”

“ฮึ่ย นี่มันสัตว์ประหลาดชัดๆ”

“ล้อเล่นใช่ไหม ทำไมถึงมีคนที่น่ากลัวขนาดนี้อยู่บนโลกได้”

“มะ…แม่จ๋า หนูไม่อยากเป็นโจรสลัดแล้ว หนูอยากกลับบ้านไปเป็นราชาโจรภูเขา…”

“……”

ไม่เพียงแค่ชาวบ้านทั่วไปเท่านั้น แม้แต่โจรสลัดจากทั้งสี่ทะเล ไปจนถึงครึ่งแรกของแกรนด์ไลน์ ต่างก็ตกตะลึงในพลังอำนาจของซาคาสึกิที่เห็นผ่านจอ

ในความเข้าใจของพวกเขา มนุษย์ไม่มีทางแข็งแกร่งถึงเพียงนี้ได้

แต่กองทัพเรือกลับส่งเพียงแค่ผู้ท้าชิงตำแหน่งพลเรือเอกออกมา และเขาก็แข็งแกร่งถึงเพียงนี้แล้ว

ต้องรู้ไว้ด้วยว่า เหนือผู้ท้าชิงพลเรือเอก ยังมีพลเรือเอกตัวจริง และยังมีจอมพลเรือ

กล่าวอีกนัยหนึ่ง กองทัพเรือมีอสูรร้ายระดับนี้มากกว่าหนึ่งคน

.........

“กุระระระระระ!”

บนเกาะแห่งหนึ่งในนิวเวิลด์ กลุ่มโจรสลัดหนวดขาวที่กำลังพักผ่อนอยู่ บังเอิญได้เห็นภาพของซาคาสึกิแสดงพลัง

เบื้องหน้าจอภาพ ร่างสูงใหญ่บึกบึนของหนวดขาวหัวเราะร่าอย่างสะใจ

“พ่อ หัวเราะอะไรอยู่ล่ะ?”, มัลโก้ หนุ่มผมทองหัวตั้งที่ยืนอยู่ข้างหนวดขาวเอ่ยถามด้วยความสงสัย

แม้แต่เขาเองยังรู้สึกเย็นวาบในอกเมื่อเห็นพลังของซาคาสึกิ

กลุ่มโจรสลัดหนวดขาวมักวัดระดับตนเองกับกองทัพเรือ หนวดขาวย่อมอยู่ระดับเดียวกับจอมพลเรือ

ดังนั้นพวกเขาในฐานะหัวหน้าหน่วย ก็ควรจะเปรียบเทียบกับพลเรือเอก

ตอนนี้เขาคือหัวหน้าหน่วยที่ 4 และเป็นหมอประจำเรือ หน่วยที่ 2 เพิ่งถูกละทิ้งจากตำแหน่งเมื่อไม่นานมานี้

พวกเขายังไม่รู้ว่าเซเฟอร์ได้ลาออกไปสังกัด CP0 ในความเข้าใจของพวกเขา มันควรจะมีเซเฟอร์และซาคาสึกิเป็นคู่เปรียบเทียบกัน

เมื่อเห็นผลงานของซาคาสึกิในวันนี้ มัลโก้รู้สึกเย็นเฉียบไปครึ่งตัว

“พวกหนุ่มน้อยแห่งกองทัพเรือ เติบโตกันหมดแล้ว ทะเลเบื้องหน้า จะยิ่งน่าสนุกยิ่งขึ้น”, หนวดขาวกล่าวด้วยรอยยิ้มอันกล้าหาญ

ณ ขณะนี้ เขายังเป็นยอดนักรบแห่งยุค ผู้มีผมทองยาวสลวย ห่างไกลจากยามชรา

เมื่อโรเจอร์และสิงโตทองถูกจับกุม กลุ่มโจรสลัดหนวดขาวก็กลายเป็นกลุ่มโจรสลัดที่แข็งแกร่งที่สุดในท้องทะเล

แม้โคสึกิ  โอเด้งจะจากไป แต่กลุ่มยังมีเพื่อนเก่าระดับรองจักรพรรดิสองคน และมีคนรุ่นใหม่อย่างมัลโก้ที่กำลังเติบโตอย่างรวดเร็ว

ด้วยรากฐานลึกซึ้งเพียงนี้ และหนวดขาวเพียงต้องการปกป้องสหายของตน เขาย่อมไม่หวั่นพรั่นพรึงต่อพลังของกองทัพเรือ

“ยังคงเปี่ยมด้วยฮาคิราชันย์เหมือนเคยเลยนะ พ่อ”, มัลโก้มองร่างทรงอำนาจของหนวดขาว พลางเงยหน้าขึ้นอย่างไม่รู้ตัว

เขาคือผู้บัญชาการของกลุ่มโจรสลัดหนวดขาว

แม้ตอนนี้เขาอาจยังไม่เทียบเท่าซาคาสึกิ แต่ในอนาคต เขาอาจจะเอาชนะได้

บทสนทนาในลักษณะเดียวกันนี้ เกิดขึ้นในทุกมุมของนิวเวิลด์

นิวเวิลด์ในตอนนี้ หลังจากสิงโตทองถูกจับกุม และกลุ่มโจรสลัดโรเจอร์ถูกยุบ ก็เข้าสู่ความโกลาหลโดยสมบูรณ์

เมื่อเห็นพลเรือเอกแสดงพลังเช่นนี้ แต่ละคนต่างรู้สึกถึงความเร่งด่วนในหัวใจ

หากไม่กลายเป็นราชาโจรสลัด พวกเขาย่อมไม่มีคุณสมบัติแม้แต่จะประจันหน้ากับกองทัพเรือ

หากไม่อยากถูกพันธนาการโดยกองทัพเรือ ก็ต้องเดินบนเส้นทางเปื้อนเลือด ก้าวขึ้นเป็นโจรสลัดในตำนาน แล้วจึงมีสิทธิ์คิดถึงเรื่องเหล่านั้น

.........

ตูมมม!!!

ต้นไม้แห่งปัญญาถูกเผามอดจนกลายเป็นเถ้าธุลี เกาะทั้งเกาะล้วนคลุ้งไปด้วยควันหนาทึบ

ซาคาสึกิค่อยๆ ลดแขนลง ยืนลอยอยู่กลางอากาศ หายใจอย่างเหนื่อยอ่อน

พลังที่ระเบิดออกมาเมื่อครู่ได้ใช้พลังชีวิตไปแทบทั้งสิ้น จนแม้แต่ผ้าคลุมแห่งความยุติธรรมยังถูกเผาจนไม่เหลือ

การป้องกันไม่ให้แมกมาทำลายเสื้อผ้า ก็คือขีดจำกัดของเขาในยามนี้

ภาพลักษณ์ของกองทัพเรือต้องไม่มัวหมอง

ฟืด!

ซาคาสึกิค่อยๆ ร่อนลงจากฟ้า ลงมายืนต่อหน้า รอสเซ่

ในเมื่อ รอสเซ่ ได้ให้ทั้งเกียรติและความหมายแก่เขา เขาย่อมต้องมอบความเคารพอย่างสมควรกลับไป

เบื้องหน้าสายตานับไม่ถ้วนจากทั่วโลกที่จ้องมองอยู่ ซาคาสึกิคุกเข่าลงข้างหนึ่งโดยไม่ลังเล กล่าวด้วยน้ำเสียงดังกังวาน,

“เซนต์ รอสเซ่, ผมได้ปฏิบัติตามคำสั่งของท่านเรียบร้อยแล้ว”

“ไม่เลวเลย”, รอสเซ่ ยิ้มแผ่วเบา หลังจากเหตุการณ์นี้จบลง ตราบใดที่จุดยืนของซาคาสึกิยังไม่เปลี่ยน เขาย่อมกลายเป็นพันธมิตรที่แข็งแกร่งในอนาคต

เขาถอดผ้าคลุมของรัฐบาลโลกออก เดินไปหาซาคาสึกิ และคลุมมันลงบนไหล่อีกฝ่าย,

“จงลุกขึ้นเถิด พลเรือเอกซาคาสึกิ”

“ครับ!”, ด้วยความช่วยเหลือของ รอสเซ่ ซาคาสึกิค่อยๆ ยืนขึ้น

เมื่อเทียบกับผ้าคลุมแห่งความยุติธรรม ผ้าคลุมของรัฐบาลโลกจาก รอสเซ่ นั้นหรูหรากว่าหลายเท่า ร่างสูงผึ่งผายของซาคาสึกิยิ่งดูยิ่งสง่างามภายใต้ผืนผ้านั้น ผ้าคลุมพลิ้วไหวตามแรงลม แต่กลับไม่ได้ลดทอนกลิ่นอายมรณะแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม กลับเพิ่มอำนาจที่ไม่อาจละเมิดยิ่งขึ้นไปอีก

และผู้ชมจากทั่วโลก เมื่อมอง รอสเซ่ ณ ขณะนี้ ความเข้าใจของพวกเขาก็เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง

ก่อนหน้านี้ พวกเขารู้เพียงว่า การล่วงเกินมังกรฟ้าจะนำพลเรือเอกมาลงโทษ แต่ไม่กี่คนเท่านั้นที่เข้าใจความหมายลึกซึ้งเบื้องหลังคำพูดนั้น

ตอนนี้พวกเขาเข้าใจโดยสมบูรณ์แล้ว

การลบหลู่มังกรฟ้า เท่ากับเรียกซาคาสึกิ เท่ากับทำลายโอฮาร่า เท่ากับความตายแน่นอน

และในสายตาของทุกคน เซนต์รอสเซ่ ได้กลายเป็นหนึ่งในมังกรฟ้าที่สูงศักดิ์เหนือใคร

แม้โอฮาร่าจะดับสูญไปแล้ว แต่แรงสั่นสะเทือนที่หลงเหลือไว้ในโลกยังคงขยายออกไปอย่างไม่หยุดยั้ง

.

.

.

[หนึ่งวันต่อมา]

หลังบัสเตอร์คอลยุติลง เรือรบทั้งห้าลำก็แยกย้ายกันอีกครั้ง

คุซัน, โบร์ซาลิโน่ และยามาคาจิ จะยังคงประจำการในเวสต์บลู ใช้แรงสั่นสะเทือนจากการทำลายโอฮาร่า เพื่อกวาดล้างโจรสลัดในพื้นที่

เนื่องจากชื่อเสียงของซาคาสึกิถูกสร้างขึ้นแล้ว จึงถึงเวลาลงคมดาบสังหารแก่โจรสลัดทั้งหลาย

ส่วนซาคาสึกิเอง ถูกเรียกตัวกลับไปยังกองบัญชาการใหญ่กองทัพเรือ

หลังเหตุการณ์นี้ คองย่อมเข้าใจเจตนาของรัฐบาลโลกอย่างแจ่มชัด และรีบเสนอชื่อซาคาสึกิให้เหล่าผู้เฒ่าทั้งห้าเพื่อเลื่อนตำแหน่งขึ้นเป็นพลเรือเอก

ด้วยผลงานของซาคาสึกิครั้งนี้ เหล่าผู้เฒ่าทั้งห้าก็เห็นพ้อง และเตรียมประกาศแต่งตั้งเขาให้เป็นพลเรือเอกอย่างเป็นทางการในอีกหนึ่งเดือนข้างหน้า โดยมอบหมายหน้าที่ให้ไปประจำการคุ้มกันนิวเวิลด์โดยเฉพาะ

คมดาบที่คมที่สุด ต้องถูกชูขึ้นให้โลกรู้

“กิอง ไปที่เกาะแห่งคำสัญญาหน่อยเถอะ”, ภายในห้องโดยสาร รอสเซ่ โอบกิองไว้ในอ้อมแขน เสียงของเขาแฝงด้วยความเกียจคร้านเล็กน้อย

ในเมื่อเขาให้สัญญากับกิองไว้ เขาย่อมต้องทำตาม

เกาะแห่งคำสัญญา คือสถานที่ที่เรดเคานต์พบผลปีศาจแวมไพร์ แม้จะอยู่ในนิวเวิลด์ แต่ด้วยพลังของกิองในตอนนี้ ก็ไม่น่าจะมีอุปสรรคใด

นิวเวิลด์นั้นเต็มไปด้วยผู้แข็งแกร่ง แต่ขณะเดียวกันก็สอดแทรกไปด้วยเครือข่ายลับของ CP0 ด้วยการสนับสนุนจากรัฐบาลโลก เธอสามารถเคลื่อนไหวในนิวเวิลด์ได้อย่างอิสระ

ท้ายที่สุดแล้ว แม้ผิวเผินจะดูว่ามีแต่คนแข็งแกร่ง แต่นักสู้ระดับเจ็ดเทพโจรสลัดจริงๆ นั้นมีน้อยนัก

สถานที่ห่างไกลเช่นเกาะแห่งคำสัญญา หากมีผู้แข็งแกร่งเท่ากิองสักสองสามคน ก็ถือว่าน่าประทับใจแล้ว

“เข้าใจแล้ว!”, ดวงตาของกิองส่องประกายเจิดจ้า เธอเข้าใจดีถึงความหมายของสถานที่ที่ รอสเซ่ กล่าวถึง

หากได้ครอบครองผลปีศาจสัตว์ในตำนานสายโซออนนี้ ก็เปรียบเสมือนได้ตั๋วผ่านเข้าสู่ระดับพลเรือเอก

เธอไม่มีทางพลาดโอกาสนี้เด็ดขาด

By. charcoal gray silver gold

═❀═❀═❀═❀═❀═❀═

จบตอน