บทที่ 34: ถ่ายทอดสดสู่ทั่วโลก

บทที่ 34: ถ่ายทอดสดสู่ทั่วโลก

“ซาคาสึกิ บนเรือมีเดนเดนมุชิภาพหรือเปล่า?” หลังจากวางสาย รอสเซ่ก็หันไปพูดกับซาคาสึกิที่กำลังฮึกเหิม

เขารู้ดีว่าซาคาสึกิกำลังร้อนรนอยากแสดงฝีมือ... แต่เวลานี้ยังไม่ใช่ตอนเร่งรีบ

ผู้ชมยังไม่ได้เข้าประจำที่ การที่นักแสดงร้อนรนเกินไปก็ไม่มีประโยชน์

“มี ข้าจะไปนำมาเดี๋ยวนี้” ว่าจบ ซาคาสึกิก็รีบเดินออกไปทันที

นี่คือโอกาสอันยอดเยี่ยมที่สุดของเขาที่จะได้แสดงตนต่อสายตาทั่วโลก เขาไม่อาจปล่อยให้หลุดมือไป

หากพลาดครั้งนี้ แล้วต้องกลับไปไต่เต้าตามลำดับขั้น... บางทีอาจต้องใช้เวลาอีกสิบปีจึงจะได้ขึ้นเป็นพลเรือเอก

แต่มนุษย์คนหนึ่ง... จะมีสิบปีให้เสียสละได้กี่ครั้งกัน?

ยิ่งได้เป็นพลเรือเอกเร็วเท่าไร... ก็ยิ่งได้ขึ้นเป็น “จอมพลเรือ” เร็วขึ้นเท่านั้น และยิ่งได้ทำตามอุดมการณ์ของตนเร็วขึ้น

ไม่นานนัก ซาคาสึกิก็กลับมา พร้อมกับเดนเดนมุชิตัวหนึ่งรูปร่างเหมือนหอยทากสีเหลือง

เดนเดนมุชินั้นมีหลายประเภท ทั้งถ่ายภาพ สื่อสาร ตรวจการณ์ ดักฟัง ฉายภาพ ถ่ายทอดสด และอื่นๆ

หากจะจัดการ “ถ่ายทอดสดออนไลน์” ก็ต้องใช้เดนเดนมุชิภาพโดยเฉพาะ

เดนเดนมุชิภาพสามารถส่งสัญญาณภาพไปยังจอที่สร้างขึ้นทั่วโลก ซึ่งระดับความสามารถจะแตกต่างกันตามระดับของเดนเดนมุชิ

โดยทั่วไป จอในแต่ละเมืองมักใช้เดนเดนมุชิพื้นฐานในการเล่นรายการบันเทิง เช่น คอนเสิร์ต เต้นรำ ฯลฯ

ในระดับที่สูงขึ้น หากเกิดเหตุการณ์ใหญ่ในพื้นที่ ก็สามารถส่งภาพเหตุการณ์นั้นได้ด้วยเดนเดนมุชิภาพระดับภูมิภาค เช่นพวกโจรสลัดโลกใหม่ที่ใช้จัดแถลงข่าว

แต่ทั้งหมดนี้... เป็นเพียงระดับ “ภูมิภาค” เท่านั้น ไม่อาจทำ “ถ่ายทอดสดทั่วโลก”

มีเพียงเดนเดนมุชิภาพที่รัฐบาลโลกควบคุมโดยตรงเท่านั้น ที่สามารถส่งสัญญาณได้ทั่วโลก

นับแต่เมื่อครั้งเริ่มสร้างจอตามเมืองต่างๆ รัฐบาลโลกก็ได้ผูกขาดระบบสื่อสารนี้ไว้หมดแล้ว

การประหารโรเจอร์เมื่อสองปีก่อน และการไต่สวนเอซในอนาคต ล้วนถ่ายทอดผ่านเดนเดนมุชิประเภทนี้

แม้ว่าในอดีตจะล้มเหลว เพราะแพร่ภาพข้อมูลที่ส่งผลลบต่อรัฐบาล

แต่รอสเซ่ก็ไม่ได้เก่งด้านนี้นัก กระนั้น บนเรือของซาคาสึกิมีผู้เชี่ยวชาญคอยดูแลโดยเฉพาะ

เพียงไม่นาน ทุกอย่างก็ถูกติดตั้งเสร็จเรียบร้อย

แชะ!

เมื่อฟังก์ชันของเดนเดนมุชิภาพเปิดทำงานเต็มที่ ภาพของรอสเซ่กับซาคาสึกิก็ปรากฏบนจอทั่วประเทศพันธมิตรโลกอย่างพร้อมเพรียง

.........

[อีสต์บลู ราชอาณาจักรโกอา เมืองหลวง]

“เกิดอะไรขึ้นเนี่ย? เมื่อกี้ยังดูคอนเสิร์ตของมิสรายาอยู่เลยไม่ใช่เรอะ?”

“อะไรฟะ? ทำไมภาพกลายเป็นทหารเรือซะงั้น?”

“ที่ในภาพนั่นที่ไหนกัน? ทำไมมีต้นไม้ใหญ่ขนาดนั้น?”

เสียงอึกทึกดังระงม จอภาพกลางเมืองหลวงดึงดูดความสนใจของผู้คนจำนวนมากทันที

ชายหญิงคู่หนึ่งที่กำลังเดินตามถนน ก็หันไปมองจอภาพด้วย

“ดราก้อน นั่นมัน...?” หญิงสาวตัวเล็กสูงประมาณ 150 เซนติเมตร ดวงตากลมโต ผมดำ เมื่อยิ้มแล้วมีลักษณะตลกนิดๆ กล่าวขึ้น

“ทหารเรือ... นั่นคือต้นไม้แห่งปัญญาในโอฮาร่า พวกเขากำลังจะทำลายเกาะนั่น” ดราก้อนชายวัยราว 30 ปี มีรอยสักแดงบนใบหน้า กล่าวตอบด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด เขาไม่คิดเลยว่าการกลับบ้านครั้งนี้จะได้เห็นการถ่ายทอดสดของกองทัพเรือ

เขาเคยได้ยินเรื่องโอฮาร่าจากเซาโล

เขาเองก็อยากช่วยโอฮาร่า... แต่พลังที่อยู่ในมือในตอนนั้น ยังไร้หนทาง จึงทำได้เพียงแสร้งทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น

ตามแผนเดิมของเขา คือจะไปตรวจพื้นที่หลังโอฮาร่าถูกทำลาย เพื่อเก็บเศษซากความรู้ที่ยังหลงเหลือ

ไม่คาดคิดเลย... ว่าทหารเรือจะประกาศฆ่าประชาชนกลางจอเช่นนี้

กระนั้น... ดราก้อนก็ยังทำอะไรไม่ได้ ได้แค่เฝ้ามองภาพเบื้องหน้าอย่างเงียบงัน

ไม่รู้ตัว... กำปั้นของเขากำแน่น จนกระทั่งมือของหญิงสาวข้างกายเอื้อมมาจับไว้ เขาจึงค่อยๆ คลายกำปั้น

[“สวัสดีทุกคน”]

บนจอภาพ รอสเซ่ยืนตระหง่านในชุดสูทดำ สวมผ้าคลุมของรัฐบาลโลก เอ่ยออกด้วยรอยยิ้ม

[“ข้านามว่า เจการ์เซีย รอสเซ่... มังกรฟ้าแห่งโลกนี้!”]

ทันทีที่คำนี้หลุดออกมา... ทั่วโลกที่รับชมอยู่ก็เกิดเสียงฮือฮาไม่หยุด บางคนถึงกับทรุดตัวคุกเข่าลงโดยสัญชาตญาณ

ในประเทศพันธมิตร เดนเดนมุชิภาพมีใช้อย่างแพร่หลาย ด้วยการโฆษณาชวนเชื่อตลอด 800 ปี ภาพลักษณ์ของ “มังกรฟ้า” จึงฝังแน่นในจิตใจประชาชน

โดยเฉพาะใน 4 ทะเลที่อ่อนแอที่สุด พวกโจรสลัดที่เฝ้าชมอยู่ เมื่อเห็นรอสเซ่... ดวงตาพลันปรากฏความหวาดกลัว

เว้นก็แต่พวกวิกลจริตแห่งโลกใหม่... ที่เผยแววดูแคลนอย่างชัดเจน

[“ตามกฎหมายของรัฐบาลโลก ผู้ใดศึกษา ‘ศตวรรษแห่งความว่างเปล่า’ ต้องรับโทษประหาร!”]

[“นักปราชญ์แห่งโอฮาร่าได้ละเมิดกฎข้อนี้ และถูกประหารทั้งหมด รายชื่อผู้ตายได้แก่...”]

เสียงรายงานรายชื่อยาวเหยียด ทำให้ผู้คนมากมายตกตะลึง

นี่คือจุดประสงค์ของการถ่ายทอดสด และเหตุผลที่ผู้เฒ่าทั้งห้ายินยอมให้จัดการเช่นนี้

การศึกษา “ประวัติศาสตร์ต้องห้าม” หาใช่เรื่องเล็ก

หากผู้คนละเมิดกฎหมายของรัฐบาลได้ตามใจ โลกย่อมเข้าสู่ความโกลาหล

พวกโจรสลัดที่แฝงตัวในโลกใหม่ ก็เหมือนแมลงพิษที่เลี้ยงไว้ ส่วนประเทศพันธมิตร... ต้องถูกกระตุ้นให้จ่ายส่วยฟ้าตามปกติ

แต่หากมีผู้ใด “ไร้พลัง” แล้วยังกล้าท้าทายอำนาจล่ะก็... ย่อมต้องรับโทษหนัก

นับแต่โรเจอร์ตาย ยุคสมัยแห่งโจรสลัดเปิดฉาก การไต่สวนโรเจอร์ไม่สามารถสร้างผลยับยั้งได้อย่างที่หวังไว้

การถ่ายทอดสดของรอสเซ่ในครั้งนี้ จึงเป็นเวทีที่จะแสดงให้โลกเห็นถึง “พลังของรัฐบาลโลก” เพื่อให้ประเทศพันธมิตรยังคงศรัทธาไว้

พร้อมกันนั้น รอสเซ่ก็จะสะสมชื่อเสียง... เพื่อก้าวขึ้นเป็น “มังกรฟ้าที่รัฐบาลเล็งเห็นค่า”

ทั้งหมดนี้ คือข้อตกลงโดยนัยระหว่างรอสเซ่กับผู้เฒ่าทั้งห้า

เพื่อให้บรรลุเป้าหมาย การถ่ายทอดสดนี้... ต้อง “ได้ผล” เท่านั้น

.........

[นอร์ธบลู เกาะรูเซลล์]

“ฟุฟุฟุฟุฟุ! มังกรฟ้าลงมือด้วยตัวเองเลยงั้นรึ? ปัญหาที่โรเจอร์ทิ้งไว้ คงทำให้รัฐบาลโลกเริ่มร้อนตัวเสียแล้ว” โดฟลามิงโก้หัวเราะเยาะด้วยน้ำเสียงยโส แต่หลังแว่นกันแดดที่ทาบเงา... สายตาเขากลับจ้องมองรอสเซ่บนจออย่างดุดัน

หากไม่มีเหตุการณ์ในวันนั้น... เขาก็ยังคงเป็นหนึ่งใน “มังกรฟ้า”

จะต้องมานั่งสร้างอิทธิพลใหม่จากศูนย์เพื่ออะไร?

เขาด้อยกว่าพวกขยะเหล่านั้นตรงไหน? ก็แค่พ่อของเขาเบื่อความเป็นมังกรฟ้า... สถานะโดยกำเนิดของเขาก็ถูกลบสิ้น

‘ไอ้พ่อเฮงซวย! แกมันบัดซบ!’

บนจอ รอสเซ่ยังคงพูดต่อไปอย่างสุขุม

[“เหล่าผู้ชั่วร้ายที่กล้าท้าทายอำนาจของรัฐบาลโลก ถูกกำจัดสิ้นแล้ว บัดนี้... ได้เวลาประกาศคำสั่ง บัสเตอร์คอล!”]

“บัสเตอร์คอลคืออะไร?”

“เคยได้ยินว่ามันน่ากลัวมาก...”

“หา!? โอฮาร่าจบเห่แน่!”

“บัสเตอร์คอล คือคำสั่งทำลายล้างจากรัฐบาลโลก เมื่อใช้งาน กองเรือจะถล่มเกาะเป้าหมายให้ราบในพริบตา!”

เสียงสนทนาและคำถามระงมทั่วทุกแห่งบนโลก บ้างหวาดกลัว บ้างเงียบงัน บ้างตื่นตระหนก และอีกบางคน...

แต่สิ่งหนึ่งที่ทุกคนเหมือนกันคือ...ไม่มีใครเคยเห็น “บัสเตอร์คอลของจริง” มาก่อน

ชาวบ้าน โจรสลัด หรือแม้แต่ชนชั้นสูง... ล้วนเฝ้ามองด้วยใจระทึก

[“การบัสเตอร์คอลครั้งนี้ จะดำเนินการโดยว่าที่พลเรือเอกซาคาสึกิ!”]

[“ซาคาสึกิ เริ่มพิธีบัสเตอร์คอลได้!”]

By. charcoal gray silver gold

═❀═❀═❀═❀═❀═❀═

จบตอน