บทที่ 11: เทโซโร และสเตลล่า

บทที่ 11: เทโซโร และสเตลล่า

“นัดหมายอย่างงั้นเหรอ? ชั้นจำไม่ได้ว่าที่นี่มีบริการจองล่วงหน้า” รอสเซ่เอ่ยเสียงเรียบ “ตั้งแต่เมื่อไหร่ทาสถึงมีสิทธิ์เลือกด้วยตัวเองล่ะ?”

ไม่ว่าหญิงผู้นี้จะถูกจองตัวไว้โดยผู้ทรงอิทธิพลจริง หรือเป็นแค่หญิงสาวที่ไร้เดียงสาเกินไป ไร้เดียงสาจนเชื่อว่าร้านค้าทาสจะขายเธอออกไปโดยง่าย

หญิงสาวที่ถูกจัดแสดงไว้หน้าร้านแบบนี้ แทบไม่มีใครคิดจะขายจริงอยู่แล้ว ป้ายราคาที่ติดไว้ก็เป็นเพียงภาพลวงตา

“เทโซโรเคยพูดไว้เมื่อสามปีก่อนว่าเขาจะซื้อชั้น เขาน่าจะเก็บเงินได้พอในอีกไม่กี่วันนี้” เมื่อหญิงสาวกล่าวจบ ใบหน้าของเธอก็คล้ายว่าถูกปลดปล่อยจากภาระอันหนักอึ้ง

“เทโซโร...” แววตาของรอสเซ่พลันฉายประกายแห่งความเข้าใจ เขารู้แล้วว่าเธอเป็นใคร

กิลด์ เทโซโร ผู้ครอบครอง ผลทองคำ ในอนาคต จักรพรรดิทองคำผู้มั่งคั่งเป็นรองเพียงรัฐบาลโลกเท่านั้น

เส้นทางสู่จุดสูงสุดของบุรุษผู้นี้ ช่างวิจิตรและดราม่ายิ่งนัก จากโจรนักพนัน กลับกลายเป็นชายผู้กลับใจหลังพบกับ “แสงจันทร์สีขาว” แห่งหัวใจในตลาดค้าทาส เขาเริ่มทำงานอย่างไม่ลดละเพียงเพื่อซื้ออิสรภาพให้เธอ

ทว่าก่อนที่เงินจะครบ มังกรฟ้าก็ปรากฏตัวขึ้น และซื้อเธอไปอย่างง่ายดาย

จากวันนั้น เทโซโรเปลี่ยนไปตลอดกาล เชื่อมั่นว่า “เงิน” คือพลังสูงสุดที่ซื้อได้ทุกสิ่ง แม้กระทั่งขโมยผลปีศาจจากโดฟลามิงโก้ กลายเป็นจักรพรรดิทองคำอย่างที่รู้จักกันในภายหลัง

แต่สิ่งที่เศร้ายิ่งนักคือ... แม้จะร่ำรวยล้นฟ้า เขาก็ยังไม่อาจซื้อ “การล้างแค้น” จากมังกรฟ้าได้อยู่ดี

หากไม่มีสิ่งใดคลาดเคลื่อน หญิงสาวผมทองผู้เปล่งประกายตรงหน้ารอสเซ่ ก็คือ “แสงจันทร์สีขาว” ของเทโซโร...สเตลล่า

“เธอสวยจริงๆ” สมกับที่กลายเป็นเป้าหมายของว่าที่จักรพรรดิและมังกรฟ้า สเตลล่ามีเสน่ห์เฉพาะตนจริงๆ

ไม่เพียงแค่รูปร่างอันงดงามน่าหลงใหล ผมสีทองเรียบลื่น ผิวขาวดุจหิมะ และกลิ่นอายอันบอบบางจากเรือนร่างของเธอ ล้วนปลุกเร้าความปรารถนาในการครอบครอง

ไม่น่าแปลกใจที่เธอจะกลายเป็น “ศูนย์กลาง” ของร้านค้าทาสแห่งนี้ ถูกจัดแสดงไว้เป็นเวลาสามปีเต็ม เพียงเพื่อดึงดูดลูกค้า

“คุณลูกค้าพูดว่าอะไรนะคะ?” สเตลล่าขมวดคิ้วเล็กน้อย สีหน้าเต็มไปด้วยความเกรงใจ ถึงจะไม่ได้ยินคำพูดของรอสเซ่ชัด แต่ทั้งเครื่องแต่งกาย กิริยาท่าทาง และผู้ติดตามข้างกายของเขา ล้วนแสดงถึงสถานะที่ควรได้รับการเคารพอย่างสูงสุด

“ไม่มีอะไรมาก แค่อยากพนันอะไรสนุกๆ กับเธอสักหน่อย”

“คุณลูกค้าจะพนันเรื่องอะไรเหรอคะ?” สเตลล่าตอบกลับด้วยรอยยิ้ม แม้หัวใจจะรู้สึกเย็นวาบกับสายตาเจ้าเล่ห์ของรอสเซ่ แต่ในฐานะทาส เธอไม่มีสิทธิ์แสดงท่าทีปฏิเสธผู้สูงศักดิ์

“พนันกันว่าไอ้เทโซโรของเธอจะซื้อเธอได้รึเปล่า ดีไหมล่ะ?” รอสเซ่แย้มยิ้ม

“คุณลูกค้า อย่าทำร้ายเขาเลยนะคะ ชั้นยอมไปกับคุณก็ได้...” ใบหน้าของสเตลล่าซีดเผือด เปลี่ยนสีทันที เธอเข้าใจผิดอย่างรุนแรง คิดว่ารอสเซ่ต้องการใช้ชีวิตของเทโซโรเป็นเดิมพันบังคับให้เธอยอมจำนน

“ไม่ ไม่ใช่อย่างนั้น ไม่ว่าเขาจะรักเธอแค่ไหน พรุ่งนี้เธอต้องมากับชั้นอยู่ดี ชั้นแค่อยากให้เธอดูละครฉากนึงให้จบเท่านั้น”

“ถ้าไอ้เทโซโรนั่นซื้อเธอได้ตามกฎ และร้านค้าทาสไม่ขัดขวาง ชั้นจะพาเธอไปจากมัน แล้วสอนบทเรียนที่มันไม่มีวันลืมให้เอง”

“แต่ถ้ามันมีเงินแล้วก็ยังซื้อไม่ได้ล่ะก็ เธอก็ต้องมากับชั้นต่อหน้ามันนั่นแหละ ให้มันจำฝังใจไปชั่วชีวิตเลยดีไหมล่ะ?”

เมื่อได้ฟังคำพูดของรอสเซ่ สเตลล่าก็เงียบไป

เธอมิได้ใส่ใจกับถ้อยคำเกี่ยวกับการถูกแย่งชิงอีกแล้ว เพราะได้ยินคำพูดพวกนี้มานับไม่ถ้วน

อาจเพราะได้ยินมาบ่อยเกินไป จึงมองข้ามความจริงหลายอย่างไป

สามปีแล้ว... เธออยู่ในร้านค้าทาสแห่งนี้มาได้สามปีเต็ม

ในสามปีนี้ ความงามของเธอทำให้มีคนมากมายหลงใหล บ้างก็เป็นโจรสลัดทรงอำนาจ บ้างก็เป็นพ่อค้าร่ำรวย

แต่ไม่มีใครพาเธอออกไปได้แม้แต่คนเดียว

เป็นเพราะพวกเขาไม่มีเงิน? หรือไม่แข็งแกร่งพอ?

หากไม่ใช่ทั้งสองอย่าง สาเหตุก็คงอยู่ที่ “ตัวเธอเอง”

บางที ร้านค้าทาสแห่งนี้อาจไม่เคยคิดจะขายเธอเลยตั้งแต่แรก

“ทำไม...”

เมื่อเข้าใจความจริง สเตลล่าก็เจ็บปวดเกินจะกล่าวออกมา

‘ทำไม... แค่ชั้นถูกจับมาเป็นทาส ถูกพรากจากบ้านเกิด มันยังไม่พออีกเหรอ?’

‘ทำไมทุกความหวังที่เรียกว่าความหวัง ถึงแฝงไว้ด้วยหายนะลึกสุดใจ?’

‘ใครก็ได้... ได้โปรดปลดปล่อยชั้นที...’

แม้เทโซโรจะยังไม่ปรากฏตัวพร้อมเงิน แต่เธอก็รู้คำตอบแล้ว

ดั่งที่รอสเซ่กล่าวไว้ ต่อให้เทโซโรมีเงินพอ เขาก็ไม่มีวันซื้อเธอได้

เพราะเธอ... ไม่ใช่สินค้าทั่วไปตั้งแต่ต้น

และในชั่วขณะนั้นเอง สเตลล่าก็เริ่มรู้สึกชังใบหน้าของตัวเอง ถ้าไม่มีใบหน้าแบบนี้ บางทีเธออาจไม่ถูกพวกค้าทาสหมายตาตั้งแต่แรก

“โย่ เซนต์รอสเซ่?” เสียงขี้เกียจเสียงหนึ่งดังมาจากข้างทาง

‘รอสเซ่เหรอ? งั้นชื่อเขาคือรอสเซ่?’ สเตลล่าใจเต้นวูบ

‘แต่... ทำไมถึงมีคำว่า "เซนต์" นำหน้า?’

ก่อนจะทันคิดต่อ เธอก็เงยหน้าขึ้น และต้องตกตะลึงกับภาพเบื้องหน้า

ถนนที่เคยคึกคักพลันเงียบสงัดลงโดยสิ้นเชิง มังกรฟ้าผู้สวมเกราะป้องกันเดินอย่างสง่างามท่ามกลางสายตาผู้คนที่คุกเข่าอยู่สองข้างทาง

ทั้งตลาดค้าทาส บัดนี้มีเพียง มังกรฟ้าผู้สูงศักดิ์ รอสเซ่ และผู้ติดตามของรอสเซ่เท่านั้นที่ยังคงยืนอยู่

และเสียงเมื่อครู่นั้น... มาจากมังกรฟ้าตนนั้นเอง

“เซนต์...” สเตลล่าเริ่มเข้าใจบางอย่าง ลมหายใจถี่ขึ้น ดวงตาที่มองรอสเซ่เต็มไปด้วยความหวาดกลัว

‘แขกที่พูดคุยกับชั้นมาตลอด... กลับเป็นมังกรฟ้า!’

เมื่อคิดถึงชื่อเสียงของมังกรฟ้า และน้ำเสียงอันทรงอำนาจของรอสเซ่ก่อนหน้านี้ หัวใจของสเตลล่าก็แทบล่มสลาย

“เซนต์ฟิลิมอน” รอสเซ่เพียงพยักหน้าเบาๆ ให้ผู้มาใหม่ ซึ่งเป็นการทักทายตามแบบของเขา

ท็อปแมน ฟิลิมอน มังกรฟ้าผู้ซึ่งอยู่ระหว่าง “ขยะไร้ค่า” และ “ชนชั้นสูง” หากมิใช่เพราะเป็นหลานของหนึ่งในผู้เฒ่าทั้งห้า เซนต์ ท็อปแมน วอร์คิวรี เขาก็แทบไม่ต่างจากเซนต์รอสวาลด์เลย

อดีตรอสเซ่เอง ก็อยู่ในระดับเดียวกับเขา

▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬

【เซนต์ ท็อปแมน ฟิลิมอน】

【ระดับโดยรวม: A】

▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬

“ได้ยินเซนต์รอสวาลด์พูดถึงนายพอดี งั้นชั้นไปก่อนล่ะ รอเจอกันที่แมรี่จัวร์ แข่งคัดทาสกันอีกที หวังว่าคราวนี้นายจะเลือกได้คนดีๆ บ้างนะ ฮ่าฮ่า” ฟิลิมอนหัวเราะร่า เหลือบตามองสเตลล่าเพียงครู่ ก่อนเบือนหน้าหนี เดินลึกเข้าไปในตลาดค้าทาส

แม้ความงามของสเตลล่าจะสะกิดใจเขา แต่ในฐานะมังกรฟ้า และทายาทของผู้เฒ่า เขาจะไปแย่งทาสหญิงกับมังกรฟ้าด้วยกันเองต่อหน้าคนอื่นได้อย่างไร?

‘แค่ทาสหญิงคนหนึ่ง ไม่เห็นต้องลงทุนอะไรขนาดนั้น’

หลังจากฟิลิมอนเดินจากไป ถนนก็ยังคงเงียบงัน

หนึ่งมังกรฟ้าจากไป แต่อีกตนยังอยู่

“แปลว่า... ชั้นไม่ใช่มังกรฟ้าผมทองในเรื่องของเทโซโรงั้นสินะ” รอสเซ่กล่าวเบาๆ พลางเบือนสายตาไปทางอื่นด้วยความผิดหวัง

เขาเคยคิดว่า... ตนเองคือบุรุษในตำนานผู้นั้น

แต่เมื่อตรองดูดีๆ ก็น่าเชื่อ หากรอสเซ่ไม่ได้ฟื้นความทรงจำ เขาคงไม่มีเหตุผลใดๆ ที่จะมาชาบอนดี้ในช่วงนี้เลย

“ท่าน...” สเตลล่ามองรอสเซ่ด้วยความหวาดกลัวอย่างเห็นได้ชัด ในยามนี้ เธอไม่แม้แต่จะกล้าหายใจแรงๆ ด้วยซ้ำ ยิ่งไม่อาจวางตัวธรรมดาเหมือนก่อนหน้าได้เลย

“ทำตัวเหมือนเมื่อครู่ก็พอ ไม่งั้น... ชั้นฆ่าเธอแน่” รอสเซ่หลุดจากภวังค์ ยกคิ้วขึ้นพลางส่งสายตาเย็นเยียบให้หญิงสาว

“อ-อา...ค่ะ ท่านลูกค้า!” สเตลล่าผวา เธอรีบตั้งท่าคุกเข่าให้ตรงบนแท่นโชว์ทันที ร่างทั้งร่างแข็งทื่อ ถึงจะพยายามแค่ไหนก็ไม่อาจกลับไปเป็นเหมือนเดิมได้อีก

โปรดติดตามตอนต่อไป

จบตอน

By. charcoal gray silver gold

═❀═❀═❀═❀═❀═❀═