บทที่ 17 นายเคยเห็นโคโนฮะตอนตี 4 มั้ย?

บทที่ 17 นายเคยเห็นโคโนฮะตอนตี 4 มั้ย?

“หนู...”

ซึนาเดะมองไปที่คาซึกิในสนามฝึกด้วยอารมณ์ที่ซับซ้อน ลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยปาก “หนูจะลองดูก็ได้ค่ะ แต่หนูต้องลองทำความรู้จักกับเด็กคนนี้ดูก่อน”

“ถ้าเขาไม่ผ่านเกณฑ์ของหนู หนูจะไม่ยอมเป็นตัวถ่วงขวางทางโตของเขาเด็ดขาด”

ซึนาเดะขาดความมั่นใจในการสอนคาซึกิ

ถ้าเธอสอนเขาได้ดีก็แล้วไป แต่ถ้ากลายเป็นว่าเธอไปฉุดรั้งเขาไว้ เธอก็เท่ากับทำลายอนาคตของเด็กมีพรสวรรค์คนหนึ่ง

ซึนาเดะไม่ได้มีความรู้สึกไม่ดีต่ออุจิวะ ในอดีตเธอเคยทำภารกิจร่วมกับคางามิ ดังนั้นเธอจึงไม่อยากให้คาซึกิต้องมาเสียอนาคตเพราะเธอ

“ในฐานะอาจารย์ ไม่ใช่แค่ช่วยให้ลูกศิษย์แข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น แต่ที่สำคัญกว่าคือการถ่ายทอดประสบการณ์และคอยปกป้องการเติบโตของพวกเขา ซึ่งในจุดนี้เธอไม่ได้ขาดตกบกพร่องเลย”

“ในโคโนฮะตอนนี้ มีน้อยคนนักที่จะแข็งแกร่งไปกว่าพวกเธอ”

ฮิรุเซ็นย่อมพอใจในตัวลูกศิษย์ทั้งสามคนของเขามาก

แม้สไตล์ของซึนาเดะจะต่างจากเขา แต่เธอก็กลายมาเป็นศิษย์ของเขาได้ไม่ใช่หรือไง?

อย่างไรก็ตาม การมีซึนาเดะคอยนำทีมพาคาซึกิออกทำภารกิจ ตราบใดที่ไม่ไปเจอศัตรูระดับที่เกินมือจริงๆ คาซึกิย่อมเติบโตได้อย่างปลอดภัยแน่นอน

จะบอกว่าฮิรุเซ็นไม่ดีต่อคาซึกิก็คงพูดได้ไม่เต็มปาก เขาถึงขนาดยกให้นินจาแพทย์อันดับหนึ่งของโลกนินจามาคอยคุ้มกันคาซึกิ แถมคุชินะเองก็มีศักยภาพที่จะเป็นนินจาแพทย์ระดับท็อปได้ ถ้าขนาดนี้แล้วยังโตไปอย่างปลอดภัยไม่ได้ ก็คงเป็นชะตากรรมของคาซึกิเองแล้วล่ะ

ซึนาเดะพยักหน้าอย่างครุ่นคิด ก็แค่คอยปกป้องไม่ใช่เหรอ? เรื่องนั้นเธอถนัดที่สุดอยู่แล้ว

ถ้าไม่ใช่เพราะเธอคอยรักษาให้ ป่านนี้จิไรยะกับโอโรจิมารุตายไปนานแล้ว

“เข้าใจแล้วค่ะ!”

ซึนาเดะสูดหายใจเข้าลึกแล้วตอบตกลง ในขณะเดียวกันก็เริ่มพิจารณาว่าจะหาใครมาเป็นสมาชิกคนที่สามในทีมซึนาเดะดี

คาซึกิ นักเรียนที่มีพรสวรรค์ที่สุดในโรงเรียนนินจา และคุชินะที่มีพรสวรรค์ด้านคาถาผนึกเทียบเท่าท่านมิโตะ

เธอสงสัยว่าคุชินะปลุกความสามารถในการตรวจจับอันน่าสะพรึงกลัวของตระกูลอุซึมากิได้หรือยัง ถ้าได้ ทีมของพวกเธอก็จะมีนินจาสายตรวจจับด้วย

ทักษะการวิเคราะห์การต่อสู้ของคาซึกิยอดเยี่ยมมาก ทำให้เขาวางตัวเป็นเสนาธิการของทีมในอนาคตได้ ดังนั้นตัวเลือกสุดท้าย...

ฮิรุเซ็นรู้สึกหนักใจเล็กน้อย ใจจริงเขาอยากจะยัดเยียดนินจาจากตระกูลชาวบ้านเข้าไป แต่ศักยภาพของนินจาชาวบ้านคงตามอีกสองคนไม่ทันแน่

ให้ชินโนสุเกะเข้าร่วมเหรอ? ฮิรุเซ็นปัดตกความคิดนี้อย่างรวดเร็ว

เขาวางแผนจะส่งชินโนสุเกะเข้าหน่วยลับเพื่อฝึกฝนและปิดบังตัวตน นี่เป็นการปกป้องชินโนสุเกะในรูปแบบหนึ่ง ไม่อย่างนั้นหมู่บ้านนินจาศัตรูคงจ้องเล่นงานชินโนสุเกะแน่

ขืนชินโนสุเกะเข้าร่วมทีมซึนาเดะจริงๆ ทีมนี้คงดึงดูดให้คาเงะของหมู่บ้านอื่นอยากลงมือจัดการด้วยตัวเอง

ไม่นาน สายตาของฮิรุเซ็นก็ไปหยุดอยู่ที่ตระกูลอื่น... ตระกูลฮิวงะ

ไม่ใช่ว่าเขาเล็งฮิอาชิหรือฮิซาชิไว้ แต่เป็นฮิวงะคนอื่นๆ ในเมื่อมันยากที่จะหาเด็กที่มีฝีมือทัดเทียมกับคาซึกิและคุชินะ งั้นส่งนินจาสายสอดแนมไปให้ก็ไม่เลว

ส่วนเรื่องที่ว่านี่จะทำให้ซึนาเดะได้แรงสนับสนุนจากทั้งอุจิวะและฮิวงะจนกระทบต่อตำแหน่งของเขาหรือไม่นั้น ฮิรุเซ็นไม่สนใจเลย ถ้าเป็นนาวากิ เขาอาจจะกังวลนิดหน่อย แต่ในเมื่อเป็นซึนาเดะ เขาไม่ห่วงเลย

ในบรรดาศิษย์ทั้งสามคน ซึนาเดะเป็นคนที่สนใจตำแหน่งโฮคาเงะน้อยที่สุด จิไรยะยังมีโอกาสเป็นโฮคาเงะมากกว่าซึนาเดะเสียอีก

ยิ่งไปกว่านั้น ในอดีตตระกูลฮิวงะก็เป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของตระกูลเซนจู ต่อให้ไม่มีเรื่องนี้ ตระกูลฮิวงะจะไม่สนับสนุนซึนาเดะเชียวหรือ?

ทีมของโอโรจิมารุก็อาจจะให้ฮิวงะสักคนไปร่วมทีม ให้เป็นฮิอาชิก็ยังได้

ส่วนจิไรยะ นอกจากมินาโตะแล้ว เขาอาจจะมอบหมายอัจฉริยะจากตระกูลนินจา หรืออัจฉริยะจากตระกูลชาวบ้านให้ก็ได้ ขึ้นอยู่กับความต้องการของจิไรยะเอง เขาทำได้แค่เสนอแนะ

พูดตามตรง ฮิรุเซ็นอยากให้จิไรยะตั้งทีมที่มาจากตระกูลชาวบ้านล้วนๆ ด้วยซ้ำ ต่อให้ปั้นออกมาได้แค่โจนินพิเศษสักสองคน ก็ยังนับเป็นเรื่องดีต่อโคโนฮะ เพราะพวกเขาจะเป็นฐานอำนาจที่ภักดีต่อฝ่ายโฮคาเงะ

ในขณะที่ฮิรุเซ็นกำลังวางแผนอยู่นั้น การต่อสู้ระหว่างคาซึกิและมินาโตะก็ดำเนินมาถึงจุดดุเดือด

มินาโตะระดมโจมตีคาซึกิอย่างต่อเนื่อง ด้วยจักระที่มีไม่มาก เขาจึงเน้นใช้กระบวนท่าเป็นหลัก

มินาโตะมุ่งมั่นวิจัยกระบวนท่าอยู่ตลอด ในเมื่อไม่มีคาถานินจา เขาก็เหมาะกับเส้นทางนี้จริงๆ บวกกับพรสวรรค์ในการเรียนรู้ที่ยอดเยี่ยม ทำให้เขาโดดเด่นมากในชั้นเรียน

หมุนตัว กระโดด ปัดป้อง เตะ... ไม่ว่ามินาโตะจะโจมตีแบบไหน คาซึกิก็ดูจะรับมือได้อย่างสบายๆ

“พร้อมหรือยัง?”

จู่ๆ คาซึกิที่รู้สึกว่าได้เวลาอันสมควรแล้ว ก็เอ่ยขึ้นกะทันหันหลังจากกันการโจมตีของมินาโตะ

“ในที่สุดก็จะเอาจริงแล้วสินะ?”

มินาโตะไม่ได้รู้สึกท้อแท้ เขารู้ดีถึงความห่างชั้นระหว่างเขากับคาซึกิมาตลอด แต่เขาจะถมช่องว่างนั้นให้ได้

เขาไล่ตามเด็กตระกูลอื่นทันแล้ว เป้าหมายต่อไปคือคาซึกิกับคุชินะ

งั้นขอเขาดูหน่อยเถอะว่าตอนนี้เขาจะรับมือคาซึกิได้สักกี่กระบวนท่า

คาซึกิคิดในใจ ‘นายเป็นอัจฉริยะตัวท็อปก็จริงนะเพื่อน แต่โทษทีว่ะ ชั้นใช้โปรโกง’

พรสวรรค์ของมินาโตะยอดเยี่ยมอย่างเห็นได้ชัด จิไรยะถึงขั้นบอกว่าใครมาเทียบกับมินาโตะก็ต้องหมองหม่นกันทั้งนั้น

ถ้าไม่มีเนตรวงแหวน คาคาชิอาจจะพอฟัดพอเหวี่ยงได้

แต่นั่นหมายถึงนินจาทั่วไปนะ ไม่ใช่คนอย่างคาซึกิที่มีสูตรโกง

คาซึกิกำหมัดซ้ายแน่นแล้วชกใส่ใบหน้าของมินาโตะด้วยความเร็วสูงราวสายฟ้าแลบ มินาโตะรีบยกมือที่ว่างอยู่ขึ้นมากันทันที

ทว่า... สิ่งที่ทำให้มินาโตะตกตะลึงก็เกิดขึ้น เขาตอบสนองทันแน่ๆ แต่ร่างกายกลับขยับช้าไปหนึ่งจังหวะ

หมัดของคาซึกิพุ่งกระแทกเข้าที่หน้าของเขาเต็มๆ และจากนั้น ความรู้สึกไร้น้ำหนักก็ตามมา... ปรากฏว่าคาซึกิเตะกวาดล่างซ้ำเข้าไป ทำให้เขาล้มคว่ำลงกับพื้น

ความพ่ายแพ้อย่างกะทันหันนี้ทำให้มินาโตะมึนงงไปชั่วขณะ

ทำไมรู้สึกเหมือนช่องว่างระหว่างเขากับคาซึกิไม่ได้ลดลงเลย แต่กลับกว้างขึ้นกว่าเดิมด้วยซ้ำ?

แต่ไม่นาน แววตาของเขาก็กลับมามุ่งมั่นอีกครั้ง ไม่สิ ไม่ใช่ว่าช่องว่างไม่ลดลง แต่เป็นเพราะเมื่อก่อนเขาไม่เคยเห็นพลังที่แท้จริงของคาซึกิต่างหาก เขาต้องพยายามให้หนักกว่านี้

อาจารย์เรียกเขาว่าอัจฉริยะ แต่คาซึกิก็เป็นอัจฉริยะเหมือนกัน ถ้าไม่ขยันให้หนักกว่านี้ จะไปตามทันได้ยังไง?

“เป็นไงบ้าง? ไม่เป็นไรนะ?” คาซึกิดึงตัวมินาโตะลุกขึ้น พลางถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

“ไม่เป็นไร นายยั้งมือไว้เยอะแล้ว”

มินาโตะหัวเราะเยาะตัวเอง “ชั้นไม่รู้เลยว่าสัตว์ประหลาดอย่างนายฝึกฝนยังไง อนาคตชั้นคงต้องพยายามให้หนักกว่านี้อีก”

“นายเคยเห็นโคโนฮะตอนตี 4 มั้ยล่ะ? ชั้นเคยนะ! ไอ้หนุ่ม นายยังต้องพยายามอีกเยอะ” คาซึกิตบไหล่มินาโตะ พลางกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง

โปรดติดตามตอนต่อไป จบตอน By. charcoal gray silver gold maya ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═