บทที่ 4 ใครฆ่าคางามิ?

บทที่ 4 ใครฆ่าคางามิ?

“คาซึกิ นายกลับมาแล้วเหรอ?”

“เมื่อวานครูบอกว่านายลาหยุดเพราะที่บ้านมีธุระ เกิดอะไรขึ้นหรือเปล่า?”

วันต่อมา เมื่อคาซึกิกลับมาที่ห้องเรียน เพื่อนร่วมชั้นต่างก็เข้ามาถามไถ่ด้วยความอยากรู้อยากเห็น

แม้จะเป็นคนตระกูลอุจิวะ แต่คาซึกิแตกต่างจากพวกอุจิวะจอมหยิ่งยโสเหล่านั้น

ในฐานะผู้สืบทอดเจตจำนงแห่งไฟ การวางตัวตามปกติของคาซึกินั้นไร้ที่ติ เขาไม่เหมือนพวกอุจิวะคนอื่นที่ชอบเชิดหน้าชูคอและมองคนอื่นด้วยสายตาเหยียดหยาม

ไม่ว่าจะกับเด็กจากตระกูลอื่นหรือนักเรียนจากตระกูลชาวบ้าน คาซึกิก็เข้ากับพวกเขาได้ดี และถ้ามีใครมาถามคาซึกิเรื่องการฝึกฝน เขาก็จะสอนให้อย่างอดทน

แน่นอนว่าคาซึกิไม่สามารถเปิดเผยคาถาของตระกูลได้ ในทางหนึ่งตระกูลไม่มีทางอนุญาต และในอีกทางหนึ่งหมู่บ้านก็คงไม่เห็นด้วย

หมู่บ้านยังจำเป็นต้องใช้คาถานินจาในการควบคุมนินจาจากตระกูลชาวบ้าน

ถ้าไม่แสดงความเมตตาปรานี แล้วพวกเขาจะจดจำคุณงามความดีของโฮคาเงะได้อย่างไร?

นี่ก็เป็นวิธีการซื้อใจคนรูปแบบหนึ่ง

คาซึกิเข้ากับเพื่อนร่วมชั้นได้ แต่เขาจะไปทำหน้าที่แทนโฮคาเงะไม่ได้

เมื่อรู้ว่าเกิดเรื่องขึ้นกับครอบครัวของคาซึกิ เพื่อนร่วมชั้นต่างก็พากันมาแสดงความห่วงใย

นักเรียนชาวบ้านตอนแรกยังไม่รู้สถานการณ์ที่แน่ชัด แต่ลูกหลานตระกูลนินจารู้รายละเอียดสำคัญดี

คางามิ... นินจาระดับท็อปของโคโนฮะได้สละชีพไปแล้ว

คาซึกิจะไม่ได้รับผลกระทบเลยจริงๆ หรือ?

“ไม่ต้องห่วง ตอนนี้ชั้นไม่เป็นไรแล้ว”

คาซึกิโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ สัมผัสได้ถึงอารมณ์ความเป็นห่วงจากเพื่อนร่วมชั้นรอบตัว

เขายิ้มและกล่าวว่า “พ่อของชั้นสละชีพเพื่อปกป้องหมู่บ้านและพวกพ้อง ท่านไม่เคยเสียใจเลย ชั้นจะสืบทอดเจตนารมณ์ของท่านและสานต่อเจตจำนงแห่งไฟ ทุกคนวางใจเถอะ ชั้นจะไม่จมปลักอยู่กับความเศร้าหรอก!”

คำพูดของคาซึกิสร้างความประทับใจให้ทุกคน โดยเฉพาะเด็กชายผมทองที่นั่งอยู่ข้างหน้าเขา ซึ่งมองมาที่คาซึกิด้วยแววตาที่แตกต่างออกไปเล็กน้อย... มันคือแววตาแห่งความเข้าใจ หรืออาจจะเป็นแววตาของคนที่มีอุดมการณ์ร่วมกัน

ใช่แล้ว คาซึกิเองก็เหมือนกับเขา เป็นลูกผู้ชายที่เข้าถึงแก่นแท้ของเจตจำนงแห่งไฟ!

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่พวกเขาไม่รู้คือ ในขณะนี้ ภายในห้องทำงานโฮคาเงะ โฮคาเงะรุ่นที่ 3 ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น, ที่ปรึกษาโฮคาเงะ ดันโซ, รวมถึงผู้อาวุโสโฮมุระและโคฮารุ กำลังจับตาดูฉากนี้ผ่านลูกแก้วส่องทางไกล

“ดูเหมือนเด็กคนนี้... คาซึกิ จะสืบทอดเจตจำนงแห่งไฟของคางามิมาได้อย่างดีเยี่ยมเลยนะ”

โคฮารุมองภาพของคาซึกิด้วยสีหน้าแปลกประหลาดด้วยเหตุผลบางอย่าง ก่อนจะถอนหายใจด้วยความรู้สึกตื้นตันหลังจากผ่านไปครู่ใหญ่

โฮมุระเหลือบมองโคฮารุ แล้วพูดขึ้นว่า “แต่ว่า มันแปลกไปหน่อยนะที่เขาทำใจเรื่องการตายของคางามิได้เร็วขนาดนี้”

“ไม่เห็นจะแปลกตรงไหน เธอจะบอกว่าคาซึกิเป็นพวกไม่เห็นค่าความรู้สึกหรือไง?”

“ถ้าเขาไม่แยแสคางามิ และเป็นเด็กเลือดเย็น เขาคงเบิกเนตรวงแหวนไม่ได้หรอก”

“อย่าลืมงานวิจัยเรื่องเนตรวงแหวนของอาจารย์โทบิรามะสิ”

โคฮารุขมวดคิ้ว แต่ก็ยังพูดแก้ต่างให้คาซึกิ

โฮมุระหันไปมองดันโซที่อยู่ข้างๆ ดันโซกำลังจ้องมองร่างของคาซึกิด้วยแววตาลึกล้ำยากจะคาดเดา แต่เขาก็ไม่ได้พูดอะไรมาก ยังคงรักษาความเงียบงันต่อไป

“อะแฮ่ม!”

ในตอนนั้นเอง ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นจำต้องเอ่ยขัดจังหวะ

“เอาล่ะ ไม่ต้องสงสัยเลยว่าคาซึกิคือผู้สืบทอดของคางามิและเจตจำนงแห่งไฟ”

“เป้าหมายหลักของเราในครั้งนี้คือเด็กหญิงตระกูลอุซึมากิคนนั้น”

“ส่วนเรื่องคาซึกิ เราแค่ต้องคอยดูว่าการเบิกเนตรวงแหวนส่งผลกระทบด้านลบต่อเขาหรือไม่”

“อีกอย่าง แม้แต่เนตรวงแหวนก็อาจจะไม่ได้เป็นภัยต่อโคโนฮะเสมอไป”

“อย่าลืมสิว่า ขนาดคางามิเบิกเนตรในตำนานคู่นั้นได้ เขาก็ยังรักโคโนฮะ และยอมสละชีวิตเพื่อโคโนฮะในท้ายที่สุด”

พูดจบ สายตาของซารุโทบิ ฮิรุเซ็นก็กวาดไปที่ดันโซอีกครั้ง มีบางเรื่องที่เขาไม่ได้พูดออกมาในท้ายที่สุด แต่ความระแวงแคลงใจได้ก่อตัวขึ้นในใจเขาแล้ว

ในภารกิจนั้น ดันโซกับคางามิไปด้วยกัน พร้อมด้วยสมาชิก ‘หน่วยราก’ อีกจำนวนมาก ท้ายที่สุดคางามิบอกให้ดันโซพาคุชินะกลับมา ส่วนตัวเองคอยต้านศัตรูระวังหลังให้

ทุกอย่างดูสมเหตุสมผล แม้แต่คุชินะก็เป็นพยานให้ดันโซได้ เพื่อที่จะกู้ศพคางามิกลับมา หน่วยรากแทบจะถูกกวาดล้างจนหมดสิ้น แต่เนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผากลับหายสาบสูญไป

แต่ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น ในฐานะเพื่อนของดันโซ เขาคือคนที่เข้าใจดันโซดีที่สุด เขายังคงสงสัยในตัวดันโซ

ทว่าสิ่งที่ทำให้เขากังวลยิ่งกว่าคือ จากสภาพศพของคางามิ บาดแผลฉกรรจ์สุดท้ายมาจาก คาถาไฟ ที่ทรงพลังอย่างเหลือเชื่อ ซึ่งทำให้เขาอดสงสัยคนในตระกูลอุจิวะไม่ได้

ปัจจุบันในโลกนินจา หากพูดถึงความรุนแรงของคาถาไฟ ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นติดอันดับหนึ่งในสามแน่นอน แต่เขาถนัดการใช้คาถาห้าธาตุผสมผสานมากกว่า

นอกจากเขาแล้ว ก็มีคางามิเอง และสมาชิกคนอื่นๆ ของตระกูลอุจิวะ

เรื่องนี้ทำให้ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นเกิดความไม่ไว้วางใจในตระกูลอุจิวะอย่างลึกซึ้ง โดยเฉพาะสายตระกูลหลัก

คางามิเป็นเพื่อนร่วมรุ่นของเขาและเป็นสะพานเชื่อมระหว่างตระกูลอุจิวะกับโคโนฮะ ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นยินดีที่จะเชื่อใจคางามิ

แม้เขาจะไม่มอบอำนาจให้คางามิมากนัก แต่เมื่อเป็นเรื่องของการจัดการกับตระกูลอุจิวะ เขายินดีให้การสนับสนุนเต็มร้อย

ตราบใดที่มีคางามิอยู่ ตระกูลอุจิวะก็จะไม่เป็นภัยคุกคามใหญ่หลวง เขาตั้งความหวังไว้กับคาซึกิสูงมาก แต่คาซึกิยังเด็กเกินไป

เพราะความคิดนี้เอง ต่อให้ดันโซจะเป็นคนเอาเนตรของคางามิไป เขาก็จะไม่ตามสืบสาวราวเรื่อง ให้ดันโซเอาไปเสียยังดีกว่าปล่อยให้ตระกูลอุจิวะได้ไป

หากเนตรของคางามิยังอยู่ ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นก็คงไม่รู้ว่าจะจัดการกับมันอย่างไรดี

“เจ้าซารุพูดถูก ยังไงซะคาซึกิก็เป็นลูกชายของคางามิ ในอนาคตเราต้องพึ่งพาพลังของเขาในการควบคุมอุจิวะ เพราะงั้นเราต้องให้ความช่วยเหลือเขาบ้าง” คำพูดของโคฮารุทำให้โฮมุระพูดไม่ออก

ถ้าเขาคัดค้านตอนนี้ ก็จะดูเป็นคนใจจืดใจดำเกินไป

ไม่ว่าความสัมพันธ์ระหว่างคนเหล่านี้จะเป็นอย่างไร แต่ท้ายที่สุดพวกเขาก็คือเพื่อนร่วมรบที่ฝากชีวิตไว้ให้กันได้

คางามิเองก็เคยช่วยชีวิตเขาไว้มากกว่าหนึ่งครั้ง

“งั้นทำไมไม่ฝากเขาไว้กับฉันล่ะ? ฉันรับรองว่าจะฝึกให้เขาเป็นนินจาที่แข็งแกร่งที่สุดของโคโนฮะ!”

ดันโซที่เงียบมาตลอดในที่สุดก็เอ่ยปาก “นี่เป็นทางเลือกที่ดีที่สุดสำหรับเขา ภายใน ‘หน่วยราก’ เขาจะได้รับทรัพยากรและการฝึกฝนที่ดีที่สุด และไม่ต้องกังวลว่าตระกูลอุจิวะจะทำอันตรายเขาด้วย”

โปรดติดตามตอนต่อไป จบตอน By. charcoal gray silver gold maya ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═