บทที่ 13 ไหนล่ะการประเมินที่ตกลงกันไว้?
บทที่ 13 ไหนล่ะการประเมินที่ตกลงกันไว้?
บทที่ 13 ไหนล่ะการประเมินที่ตกลงกันไว้?
นักเตะเอเชียหางแถวคนหนึ่ง ถูกซีเนดีน ซีดาน เลือกจิ้มมากับมือได้ยังไงกัน!?
ไอ้เด็กจีนที่โดนกีดกันและดูถูกสารพัด คนที่มีสมรรถภาพร่างกายและทักษะฟุตบอลห่วยแตกที่สุดคนนั้น ได้รับสิทธิพิเศษแบบนี้ได้ยังไง!?
ให้ตายพวกเขาก็ไม่เข้าใจ มันเพราะอะไรกัน!
แม้แต่ตัวรามอนเองก็ยังตั้งสติไม่ทัน!
นี่เขา... ได้ทางลัดเหรอ?
ไหนล่ะการประเมินผลในอีกหนึ่งเดือนข้างหน้าที่คุยกันไว้? นี่เขาจะได้ข้ามไปทีมชุดสองเลยเหรอ!
หรือว่าจะเป็นเพราะประตูระดับ เวิลด์คลาส ในแมตช์ซ้อมลูกนั้น?
เป็นไปไม่ได้น่า!
เขาเคยได้ยินตำนานนักเตะโนเนมที่แจ้งเกิดได้ในชั่วข้ามคืนด้วยประตูเดียวมาเยอะ
แต่นั่นมันในการแข่งขันระดับอาชีพ หรือแม้แต่ฟุตบอลโลก!
จะมีใครดังพลุแตกได้ด้วยประตูเดียวจากแมตช์ซ้อมของอคาเดมี่กันเล่า!
รามอนเหลือบมองโค้ช แล้วถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ “ผมยังต้องเข้าร่วมการประเมินเดือนหน้าอีกไหมครับ?”
คำถามนี้ทำเอาโค้ชหัวเราะในลำคอ
เด็กหนุ่มนี่ช่างไร้เดียงสาน่าเอ็นดูจริงๆ
“ยินดีด้วยนะ รามอน”
พูดจบ โค้ชก็หันกลับไปพูดกับผู้เล่นทุกคน “ความพยายามของพวกนายจะไม่สูญเปล่า”
“ทุกสิ่งที่พวกนายทุ่มเทลงไป พระเจ้าทรงมองเห็น และมันจะไม่เลือนหายไปไหน”
โค้ชเห็นความเปลี่ยนแปลงของรามอนในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมาได้อย่างชัดเจน
เขาเดาว่าซีเนดีน ซีดานเองก็คงเห็นจุดเด่นที่เปล่งประกายนี้ในตัวรามอนเช่นกัน จึงได้มอบโอกาสล้ำค่านี้ให้
ใครๆ ก็รักคนมีของ
แม้พรสวรรค์ของรามอนจะไม่ได้สูงส่ง แต่ความมุมานะ การลงมือทำ และระดับความทุ่มเทของเขา... มีโค้ชคนไหนบ้างที่จะไม่ชอบนักเตะแบบนี้?
แน่นอนว่า ประตูระดับเวิลด์คลาสในแมตช์ซ้อมลูกนั้น ก็คงเป็นสิ่งที่ซีดานให้ความสำคัญเช่นกัน
บังเอิญว่ารามอนถูกจัดให้ลงเล่นในแมตช์นั้นพอดี!
และบังเอิญว่าในนาทีสุดท้าย เขาระเบิดฟอร์มระดับเทพออกมาได้พอดี!
ทั้งหมดนี้ บางทีอาจเป็นลิขิตสวรรค์
แต่ดวงก็ถือเป็นส่วนหนึ่งของฟุตบอลเหมือนกัน!
“เอาล่ะ ทุกคน ซ้อมต่อได้”
หลังจากทุกคนแยกย้ายกันไปซ้อมตามโปรแกรมของตัวเอง มีเพียงรามอนที่เดินตามหลังโค้ชไป
“แต่โค้ชครับ ผมเตรียมตัวตั้งเยอะเพื่อการประเมินเดือนหน้า!”
“ผมซ้อมส่งบอล ผมฝึกความอึด แล้วผมยัง...”
รามอนที่ได้รับข่าวนี้ ยังคงรับไม่ค่อยได้และปรับตัวไม่ทัน
ความพยายามทั้งหมดที่เขาทำมาก่อนหน้านี้ มันยังมีความหมายอยู่ไหม?
โค้ชยิ้มอย่างรู้ทันและตบไหล่รามอน
“สิ่งนายทำไปทั้งหมด ก็เพื่อวันนี้นี่แหละ ไม่ใช่เหรอ?”
ร่างของรามอนแข็งทื่อ เหมือนเขาจะตระหนักอะไรบางอย่างได้
เสียงของโค้ชดังต่อ
“ฉันคิดว่าได้เวลาที่นายต้องเผชิญหน้ากับความท้าทายใหม่ๆ แล้วล่ะ”
“พยายามเข้านะ”
รามอนเกาหัว “โค้ชครับ! แล้ววันนี้ผมยังต้องซ้อมกับทีมไหม?”
“แน่นอน และใช้โอกาสนี้บอกลาเพื่อนร่วมทีมให้เรียบร้อยด้วยล่ะ” โค้ชพูดจบก็หันไปดูการฝึกซ้อมของผู้เล่นคนอื่น
บอกลาคงไม่ต้องมั้ง รามอนไม่ได้พูดความคิดนี้ออกมา แต่ในใจเขารู้สึกแบบนั้นจริงๆ
แค่ดูท่าทางเหม่อลอยของเพื่อนร่วมทีมตอนซ้อม เขาก็รู้แล้วว่าไม่มีใครยอมรับเรื่องที่เขาถูกซีดานดึงตัวไปเล่นทีมอาชีพได้เลยสักคน!
พวกเขาเคยดูถูกเขามาตลอด แต่ตอนนี้เมื่อปลาตัวน้อยกระโดดข้ามประตูมังกรกลายเป็นมังกรจริงๆ พวกเขาก็แทบจะอกแตกตายด้วยความอิจฉา!
เดิมทีทุกคนแข่งขันกันอย่างเท่าเทียม รอรับการประเมินพร้อมกันเดือนหน้า แต่อยู่ๆ นายก็ได้เลื่อนชั้นล่วงหน้า ใครมันจะไปรู้สึกดีด้วยล่ะ?
แถมถ้านักเตะระดับรามอนเข้ารับการประเมินตามปกติ จะผ่านหรือเปล่ายังไม่รู้เลย!
มีความเป็นไปได้สูงมากที่จะไม่ผ่านด้วยซ้ำ!
ไฟริษยาลุกโชนในใจพวกเขา!
รามอนยิ้มเจื่อนๆ และส่ายหน้า ช่างหัวพวกเขาเถอะ ใครจะคิดยังไงก็ช่าง!
ตอนนี้เมื่อเขาถูกแมวมองดึงตัวเข้าสู่ทีมอาชีพ ระดับฝีเท้าของเขาต้องพัฒนาขึ้นมากกว่าเดิมอีกหลายขั้น การตั้งใจซ้อม ทำภารกิจให้สำเร็จ และเพิ่มค่าพลังคือสิ่งสำคัญที่สุด!
คนอื่นจะมองยังไง มันไม่เกี่ยวกับเขา!
วันนั้นในหัวของรามอนเต็มไปด้วยความคิดมากมายจนเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว เผลอแป๊บเดียวก็ถึงช่วงบ่าย การฝึกซ้อมใกล้จะจบลงแล้ว
วันนี้เป็นวันสุดท้ายของภารกิจระยะนี้ และหลังจากทำสำเร็จ เขาก็จะได้สุ่มการ์ด รามอนยังคงตื่นเต้นและร้อนใจ
เขาจะสุ่มได้การ์ดใบไหนนะ?
ดูเหมือนใบไหนก็ดีไปหมด!
คิดได้ดังนั้น รามอนก็แบกอุปกรณ์ฝึกซ้อมเดินไปที่สนามตามความเคยชิน
ตอนแรกเขาไม่ได้สนใจอะไร แต่พอเงยหน้าขึ้น รามอนก็ชะงักกึก
“พวก... พวกนาย...”
ตรงหน้ารามอน มีชายหนุ่มร่างกำยำเจ็ดแปดคน สวมเสื้อซ้อมเรอัล มาดริด ร่างกายโชกไปด้วยเหงื่อ แต่แววตาเต็มไปด้วยจิตวิญญาณนักสู้!
เซนเตอร์แบ็กเจ้าของส่วนสูง 194 เซนติเมตร ซึ่งเป็นกัปตันทีมเยาวชน เดินเข้ามา สายตาที่กวาดมองรามอนยังคงเต็มไปด้วยความเย็นชา
สองคนนี้เป็นไม้เบื่อไม้เมากันมาตั้งแต่ต้น และหมอนี่ก็เคยรังแกรามอนไว้ไม่น้อย
รามอนอดไม่ได้ที่จะขนลุกซู่และกลืนน้ำลาย
คงไม่มั้ง!
พวกมันจะกล้าลงไม้ลงมือกับเขาในสโมสรเลยเหรอ?
กัปตันทีมจ้องหน้ารามอนด้วยสีหน้าบึ้งตึงอยู่ถึงสองนาทีเต็มๆ ก่อนจะเอ่ยปากในที่สุด
“นาย... ปกติซ้อมพิเศษยังไง? พาพวกเราซ้อมด้วยสิ”
พูดจบ เขาก็เอามือเท้าเอวอย่างวางมาด
“ไม่บอกก็ไม่เป็นไรนะ พวกเราก็ไม่อยากเรียนรู้จากคนผิวเหลืองอย่างนายเท่าไหร่หรอก”
“พวกเราแค่สงสัยเฉยๆ”
เห็นท่าทีของกัปตันทีม รามอนก็ถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก นึกว่าจะโดนรุมซะแล้ว!
เขาจึงพยักหน้ายิ้มๆ “งั้นพวกนายก็มาซ้อมกับฉันก่อนสิ”
เหมือนที่ชาวเน็ตเขาพูดกันว่าไงนะ?
วัยรุ่นด่ารามอน!
พอรู้ความก็เข้าใจรามอน!
พอโตขึ้นก็กลายเป็นรามอน!
พวกนี้เริ่มเลียนแบบเขาแล้วจริงๆ!
รามอนไม่ใช่คนใจแคบ แต่คนพวกนี้ไม่มีระบบช่วย... จะไหวเหรอ?
ณ จุดนี้ เขาเองยังไม่เข้าใจด้วยซ้ำว่าไม่ใช่แค่ระบบเท่านั้นที่เทพ
แต่จิตใจอันทรหดของเขาก็เป็นสิ่งหนึ่งในใต้หล้าเช่นกัน
ต้องใช้ความกล้าหาญและความเด็ดเดี่ยวมากแค่ไหน ถึงจะบังคับร่างกายให้ก้าวผ่านความเจ็บปวดเจียนจะสลบครั้งแล้วครั้งเล่าได้?
รามอนเองก็ไม่รู้
เขารู้แค่บอกตัวเองว่า ห้ามล้มลงเด็ดขาด!
อารมณ์ของเขาวันนี้แตกต่างไปจากปกติ และเขาก็ทำสปีดต้นร้อยเซตเสร็จอย่างรวดเร็ว
“รามอน ช้าหน่อย!”
“โอ๊ย ไม่ไหวแล้ว ฉันหมดแรงแล้ว!”
“รามอน นายทำได้ยังไงเนี่ย?”
คนอื่นๆ รอบตัวนอนแผ่หรากับพื้น เหนื่อยจนหลังแอ่น แต่รามอนกลับหยิบขวดน้ำขึ้นมาดื่มราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ยืนขึ้นแล้วหยิบโทรศัพท์มาอัดคลิป!
“พี่น้องครับ! ข่าวใหญ่! ข่าวใหญ่!”
“ผมโดนซีดานดึงตัว และพรุ่งนี้ต้องไปรายงานตัวกับทีมชุดสองแล้วครับ! ตื่นเต้นสุดๆ เลย!”
“ขอบคุณที่คอยสนับสนุนมาตลอด ใครมีคำแนะนำดีๆ บ้างไหม? คอมเมนต์หรือทักข้อความส่วนตัวมาบอกได้เลยนะ!”
ส่ง!
แต่ใครจะไปคิดว่าหลังจากคลิปถูกส่งออกไปไม่ถึงครึ่งนาที ข้อความแจ้งเตือนก็พุ่งทะลุ 99+!
ข่าวนี้สร้างแรงสั่นสะเทือนไปทั่วประเทศจีนทันที!
คำแนะนำเหรอ? ใครจะมีเวลามาให้คำแนะนำรามอนกันเล่า!
ข่าวนี้มันระเบิดเถิดเทิงเกินไปแล้ว!
นี่เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์จีนที่มีนักเตะเยาวชนถูกดึงตัวขึ้นสู่ทีมชุดสองของสโมสรระดับโลก!
เขาได้ดีแล้ว!
ข่าวนี้พุ่งขึ้นอันดับหนึ่งทันทีที่ถูกปล่อยออกมา!
คลิปวิดีโอนี้กลายเป็นไวรัลไปทั่วเว็บบอร์ดกีฬาและบันเทิงของจีน!