บทที่ 12 ทำไมกัน?

บทที่ 12 ทำไมกัน?

แทบจะโดยสัญชาตญาณ รามอนโพล่งออกมา

“เพิ่มค่าการส่งบอลทั้งหมด!”

“เพิ่มสำเร็จ ค่าการส่งบอลปัจจุบัน: 64!”

ระดับการส่งบอลที่ 64 นี้ถือว่าแตะมาตรฐานตัวสำรองของทีมระดับอาชีพแล้ว

นี่คือก้าวกระโดดครั้งใหญ่!

เมื่อเทียบกับเด็กอคาเดมี่พวกนี้ เขาไม่ได้อยู่ระดับเดียวกันอีกต่อไป

แต่น่าเสียดายที่รามอนยังไม่มีช่องสำหรับค่าพลังความอึด

ดังนั้น แต้มค่าพลังพิเศษความอึด 10 แต้มนั้นจึงยังเพิ่มให้เขาไม่ได้

ไม่เป็นไร เก็บไว้ก่อนก็ได้!

การมีแต้มการส่งบอลเพิ่มมาสิบแต้มนี้ก็คุ้มค่ากับสิบกิโลเมตรที่แสนเหนื่อยยากแล้ว!

รามอนรักษาสัญญา เขาบีบอัดไฟล์วิดีโอสิบกิโลเมตรเหลือสองนาทีแล้วโพสต์ลงในโลกออนไลน์

“ขอบคุณสำหรับคำแนะนำครับพี่น้อง 10 กิโลเมตร ผมทำได้แล้ว”

แฟนคลับของเขาต่างตกตะลึงเมื่อได้เห็นคลิปวิดีโอ

โอ้โห... ไม่จริงน่า?

บางทีอาจมีคนแค่แนะนำเล่นๆ แต่เขากลับทำมันจริงๆ!

นี่มันช็อตเดียวจบชัดๆ ไม่มีการตัดต่อเลย!

บ้าเกินไปแล้ว คนคนนี้มีความมุ่งมั่นมากเกินไป!

“รามอน! นายเอาจริงดิ!”

“รีบไปพักผ่อนเร็ว! ถ้าซ้อมแบบนี้ต่อไป ร่างกายรับไม่ไหวแน่!”

“นายสุดยอดมากแล้ว! นายคือความภาคภูมิใจของพวกเรา!”

ในช่องคอมเมนต์ รามอนยังเห็นบัญชีทางการของสมาคมฟุตบอลจีนมาเม้นต์ใต้คลิปของเขาด้วย

“ความหวังแห่งอนาคต (อีโมจิชูนิ้วโป้ง)!”

คอมเมนต์ของสมาคมฟุตบอลทำเอารามอนงงเล็กน้อย

แม้เขาจะรู้ว่านี่คงเป็นแอดมินเพจที่เป็นพนักงานรักฟุตบอลใช้บัญชีทางการมาเม้นต์ส่วนตัว

แต่รามอนก็ไม่อยากข้องแวะกับทีมชาติอยู่ดี

หลังจากทำภารกิจเสร็จ รามอนก็หอบข้าวของกลับหอพักอย่างกระตือรือร้น ข้าวเย็นก็ไม่กิน แล้วหลับยาวจนถึงเช้าวันรุ่งขึ้น

เขาไม่เคยหลับได้สนิทขนาดนี้มาก่อน

คืนที่ไร้ความฝัน

วันต่อมาเป็นวันฝึกซ้อมตามปกติอีกครั้ง

ในขณะเดียวกัน รามอนก็รู้ดีในใจว่านี่เป็นวันสุดท้ายของภารกิจระยะนี้ ตราบใดที่เขาทำวิ่งกลับตัว 100 เซต + สปีดต้น 100 เซตได้สำเร็จ เขาก็จะมีสิทธิ์สุ่มการ์ดทอง 1 ใน 3 ใบเป็นรางวัล!

นี่คือผลลัพธ์ที่เขาเฝ้ารอมาตลอด

ที่สนามซ้อม โค้ชไม่ได้ให้พวกเขาเริ่มซ้อมทันที แต่เป่านกหวีดเรียก

“ทุกคนรวมพล เข้าแถวสองตอน!”

เห็นได้ชัดว่าสีหน้าของผู้เล่นมีความเหนื่อยล้าปรากฏอยู่

เดาได้ไม่ยากว่าเมื่อวานพวกเขาไปเที่ยวเล่นกันสุดเหวี่ยงแค่ไหน… ก็แหงล่ะ เดือนนึงมีเวลาปลดปล่อยแค่สองวันเองนี่นา

แต่เมื่อพวกเขาเห็นร่างของคนที่ยืนอยู่ข้างโค้ช พวกเขาก็ตาตื่นขึ้นมาทันที!

ผู้เล่นบางคนเริ่มกระซิบกระซาบกัน!

“แม่เจ้า! นั่นมันเฮดโค้ชเรอัล มาดริด ชุดสอง ซีเนดีน ซีดาน ไม่ใช่เหรอ!”

“เขามาทำอะไรที่อคาเดมี่ของเรา?”

“เดี๋ยวฉันต้องขอถ่ายรูปกับเขาให้ได้ เขาคือไอดอลฉันเลย!”

ตำนานแห่งเรอัล มาดริด มาเยือนแล้ว!

ซีเนดีน ซีดานยืนอยู่ตรงนั้น และเด็กหลายคนในที่นี้ไม่เคยเห็นตัวจริงของซีดานมาก่อนในชีวิต!

จิตวิญญาณของพวกเขาลุกโชนขึ้นทันที

โค้ชพูดขึ้นจากด้านข้าง: “ต่อไป คุณซีเนดีน ซีดาน จะมีเรื่องพูดคุยด้วย”

เด็กหนุ่มทุกคนยิ้มแก้มปริ ตื่นเต้นกันสุดขีด!

ซีเนดีน ซีดานส่งยิ้มที่สุขุมนุ่มลึก แล้วค่อยๆ เอ่ยปาก

“อรุณสวัสดิ์ หนุ่มๆ”

“ฟอร์มการเล่นในแมตช์ซ้อมเมื่อสองวันก่อนถือว่าดี มีผู้เล่นบางคนสร้างความประทับใจให้ฉันมาก”

“ฉันหวังว่าพวกนายจะรักษาจิตวิญญาณนักสู้นี้ไว้ และพยายามต่อไป อนาคตของพวกนายสดใสแน่นอน”

เหล่านักเตะอคาเดมี่ทำหน้าประหลาดใจ โอ้โห ที่แท้วันนั้น 'ซิซู' ก็มาดูด้วยเหรอ!?

ถ้ารู้ก่อน พวกเขาคงใส่กันเกินร้อยแน่นอน!

เสียดายชะมัด!

อย่างไรก็ตาม การได้รับคำชมจากซุปเปอร์สตาร์ลูกหนังก็ยังทำให้พวกเขาดีใจจนเนื้อเต้น!

จากนั้น ซีเนดีน ซีดานก้มมองกระดานรายชื่อในมือ

ด้วยความที่ไม่คุ้นเคยกับชื่อคนจีน ซีเนดีน ซีดานขมวดคิ้วเล็กน้อย และออกเสียงชื่อหนึ่งด้วยภาษาจีนที่แปร่งปร่าและตะกุกตะกัก

“รามอน”

“รามอนอยู่ไหม?”

รามอน?

เมื่อซีเนดีน ซีดานเอ่ยชื่อนั้น ปฏิกิริยาของโค้ชและผู้เล่นกลับเหมือนกันอย่างน่าประหลาด!

พวกเขามองหน้ากันด้วยความงุนงง

ซิซูต้องการอะไรจากหมอนั่น?

เป็นเพราะหมอนั่นวิ่งพล่านไปทั่วเก้านาทีโดยไม่ได้แตะบอลเลยสักครั้งหรือเปล่า?

ใครในที่นี้บ้างที่ไม่เก่งกว่าหมอนั่น!

รามอนแทบจะเป็นพวกหางแถวอยู่แล้ว

แม้แต่โค้ชเองก็ยังงงเป็นไก่ตาแตก

ซีเนดีน ซีดานมองไม่เห็นรามอน และหลังจากผ่านไปครู่หนึ่ง รามอนก็ก้าวออกมาจากแถวที่สองอย่างประหม่า

เขาก็ตื่นเต้นเหมือนกัน!

คนตรงหน้าคือหนึ่งในไอดอลของเขา แต่แม้จะอยู่สโมสรเดียวกัน ทั้งสองไม่เคยคุยกันเลยสักครั้ง!

จะไม่ให้ตื่นเต้นได้ไง?

ซีเนดีน ซีดานพูดขึ้น: “รามอน?”

รามอนเงยหน้าขึ้น สายตาล่อกแล่อกเล็กน้อย เหลือบมองซีเนดีน ซีดาน แล้วพยักหน้า

น้ำเสียงของซีเนดีน ซีดานราบเรียบดั่งน้ำนิ่ง

“ตั้งแต่วันพรุ่งนี้ นายไม่ต้องมาซ้อมที่นี่แล้วนะ”

พรืด… ทันทีที่คำพูดนี้หลุดออกมา ผู้เล่นบางคนก็กลั้นขำไม่อยู่

โดยเฉพาะกัปตันทีมอคาเดมี่คนนั้น เซนเตอร์แบ็กตัวเก่ง

ไหนว่าเจ๋งนักไม่ใช่เหรอ?

สุดท้ายก็ต้องเก็บของกลับบ้านเก่าก่อนกำหนดสินะ?

“ฮ่าๆๆ สมน้ำหน้า!”

“รามอนทำตัวแปลกๆ มาหลายวัน ที่แท้ก็รู้ตัวว่าจะโดนไล่ออก เลยดิ้นรนเฮือกสุดท้ายสินะ!”

“สมควรแล้ว! ใครใช้ให้ทำตัวเด่นล่ะ! กลับบ้านไปทำนาเถอะ ฟุตบอลไม่ใช่ทางของแก!”

พวกฝรั่งจมูกโตพวกนี้ยังมีคำพูดที่ไม่ได้เอ่ยออกมาในใจ

ลิงผิวเหลืองมันก็แค่พวกชั้นต่ำ

ต่อให้พยายามแค่ไหน ก็ไร้ประโยชน์!

ฟุตบอลไม่ใช่กีฬาของพวกแก!

เสียงหัวเราะและเสียงพูดคุยดังเซ็งแซ่ เสียงวิจารณ์และคำเยาะเย้ยดังไม่ขาดสาย

รามอนจะไม่ได้ยินได้ยังไง!

เขากัดฟัน รู้สึกสิ้นหวังอย่างถึงที่สุด รอคอยจุดจบของตัวเองอย่างเงียบๆ

เขาไม่คิดว่าจะถูกไล่ออกเร็วขนาดนี้ ก่อนจะได้พิสูจน์ตัวเองในการประเมินผลเดือนหน้าด้วยซ้ำ

กลับบ้านไปจะอธิบายยังไงดี!

แต่แล้ว ประโยคเดียวจากซีเนดีน ซีดานก็ทำให้ทุกคนอ้าปากค้าง

น้ำเสียงของเขายังคงราบเรียบราวน้ำในทะเลสาบที่ไร้คลื่นลม

ทว่า ในใจของทุกคน มันกลับก่อให้เกิดพายุโหมกระหน่ำคลื่นยักษ์!

“พรุ่งนี้ไม่ต้องมาที่นี่แล้ว ให้ไปรายงานตัวที่ เรอัล มาดริด ชุดสอง กัสติยา”

“นายถูกเรียกตัวขึ้นชุดกัสติยาแล้ว”

อะ... อะไรนะ?

ในหัวของรามอนราวกับถูกฟ้าผ่าเปรี้ยง!

เขาถูกเรียกตัวขึ้นทีมชุดสอง เรอัล มาดริด กัสติยา...?

เชี่ย... เชี่ยเอ้ย!!!

สำหรับซีเนดีน ซีดาน เรื่องนี้เป็นแค่เรื่องธรรมดาที่ไม่มีอะไรน่าตื่นเต้น

แต่สำหรับรามอน นี่คือจุดเปลี่ยนของชีวิต!

ทันใดนั้น ซีเนดีน ซีดานก็พูดต่อ: “เด็กคนอื่นก็ต้องพยายามให้มาก ฉันมีเรื่องจะพูดแค่นี้แหละ”

ว่าแล้วเขาก็พยักหน้าให้เหล่าผู้เล่นที่กำลังตะลึงงัน จากนั้นก็สะบัดชายเสื้อสูท เอามือล้วงกระเป๋า และหันหลังเดินออกจากสนามซ้อมไป

ผู้เล่นที่เหลืออยู่ในสนามแทบไม่อยากเชื่อสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้น!

ในเวลานี้ มีเพียงความคิดเดียวในหัวของพวกเขา!

ทำไมกัน!?