บทที่ 25: ปะทะ เพจวัน

บทที่ 25: ปะทะ เพจวัน

“วรอลอลอ!”

“น่าผิดหวังชะมัด ไปหาโอโรจิดื่มต่อดีกว่า”

เมื่อไคโดแปลงร่างเป็นมังกรและบินจากไป การแสดงก็จบลง เหล่าผู้บริหารหมดอารมณ์จะดื่มต่อ จึงทยอยกันแยกย้ายกลับ

ไดจิกำลังจะหาจังหวะชิ่งหนี แต่กลับถูกเด็กสาวขี้โมโหคนหนึ่งขวางทางไว้

อุลติกระชากคอเสื้อไดจิ แล้วตะคอกใส่หน้าด้วยความเกรี้ยวกราด

“นายน่ะเป็นบ้าเหรอ?!”

“รู้มั้ยว่ามันอันตรายแค่ไหน? ถ้าผลปีศาจพวกนั้นเป็นของจริง ป่านนี้นายตายไปแล้วนะ!”

“เจ้าบ้า เจ้าโง่ งี่เง่า!”

“.....”

หน้าผากของไดจิมีเส้นสีดำพาดผ่าน

ขอร้องล่ะ ยุคนี้เขาไม่ฮิตสาวซึนเดเระกันแล้วนะ

อุลติด่ากราดอยู่พักใหญ่ก็ยังไม่หนำใจ

“เพย์-เพย์! จัดการอัดหมอนี่ให้พี่ที!”

“หา? ทำไมพี่ไม่ทำเองล่ะ?!”

เพจวันทำหน้าบอกบุญไม่รับ

ถึงเขาจะอยากตั๊นหน้าไดจิอยู่เหมือนกัน แต่เขาอยากทำด้วยความสมัครใจ ไม่ใช่เพราะโดนพี่สาวสั่ง

อุลติที่กำลังโมโหอยู่แล้ว หันเหความโกรธมาที่น้องชายทันที มือทั้งสองข้างคว้าหมับเข้าที่คอของเพจวัน

“ไอ้เด็กบ้า ชั้นเป็นพี่แกนะยะ!”

“ปล่อยนะ ปล่อย!”

เพจวันดิ้นรนอย่างสุดชีวิต

แต่อนิจจา... แรงเขาหรือจะสู้พี่สาวได้

ทันใดนั้น มือใหญ่ของไดจิก็คว้าคอเสื้อของอุลติจากด้านหลัง แล้วหิ้วเธอขึ้นมาเหมือนลูกเจี๊ยบ

“หืม?”

สองพี่น้องหันขวับมาพร้อมกัน

เกิดอะไรขึ้น?

เพจวันอึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะรีบส่งสายตาที่มีความหมายลึกซึ้งให้

แกบ้าหรือเปล่าไอ้หนู? ทำไมไม่ใช้จังหวะที่ชั้นดึงความสนใจพี่สาว รีบหนีไปฟะ?

แม้เขาจะโกรธไดจิมากที่ชอบขายเขาจนชีวิตบัดซบในช่วงนี้ แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับพี่สาว เขายินดีที่จะยืนอยู่ฝั่งเดียวกับไดจิมากกว่า

ยังไงซะ เวลาโดนพี่สาวรังควาน ไดจิมักจะหาวิธีช่วยให้เขาหนีรอดได้เสมอ นานวันเข้าจึงเกิดความเข้าอกเข้าใจกันอย่างเงียบๆ

ไดจิยิ้มมุมปากแล้ววางอุลติลง จากนั้นกำหมัดชนกัน ส่งคำท้าดวล

“เพจวัน ไปเจอกันที่ภูเขาหลังค่าย”

“หา?!”

เพจวันยิ่งงงหนักเข้าไปอีก

เด็กหนุ่มมองพี่สาวที มองไดจิทีก่อนจะมองพี่สาวอีกรอบ แล้วกลับมามองไดจิใหม่

อะไรวะ!

แกประสาทกลับเรอะ?! พี่สาวชั้นเป็นคนรังควานแก แล้วแกจะมาท้าต่อยชั้นทำไม?!

ไดจิมองทะลุความคิดของเด็กหนุ่ม แล้วพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

“ชั้นทำใจตบพี่สาวนายไม่ลงว่ะ”

“.....”

ตอแหลชัดๆ!

คนอื่นอาจไม่รู้ธาตุแท้ของแก แต่มีเหรอที่ชั้นจะไม่รู้?

เส้นเลือดที่ขมับของเพจวันปูดโปนด้วยความโกรธ อยากจะแฉวีรกรรมของไดจิใจจะขาด แต่พอเห็นพี่สาวข้างๆ ที่ดูจะปลื้มปริ่มจนตัวลอย เขาเลยต้องกลืนคำพูดลงคอไปอย่างยากลำบาก

เออ ได้! คิดว่าชั้นรังแกง่ายนักใช่มั้ย?!

วันนี้แหละ ชั้นจะให้แกรู้ซึ้งถึงพลังที่แท้จริงของสาย “โซออนดึกดำบรรพ์”!

“ไปกันเลย!”

ครู่ต่อมา ทั้งสามก็มาถึงภูเขาด้านหลัง

“เพย์-เพย์ สู้ๆ ♡ เพย์-เพย์ สู้ๆ ♡”

“ไดจิ สู้ๆ ♡ ไดจิ สู้ๆ ♡”

อุลติกระโดดโลดเต้นอย่างมีความสุข เชียร์น้องชายที เชียร์ไดจิที สรุปไม่รู้ว่าจะเชียร์ฝั่งไหนกันแน่

เพจวันแค่นเสียงฮึดฮัดแล้วถอดเสื้อออก

เขาเอาจริงแล้ว

“ไดจิ ไม่รู้หรอกนะว่าแกเอาความมั่นใจมาจากไหน แต่วันนี้ชั้นจะไม่ออมมือ ชั้นจะใส่เต็มแม็กซ์!”

“เข้ามา!”

ไดจิยิ้มรับแล้วขว้างดาบยักษ์ไปปักไว้ที่โขดหินไกลๆ จากนั้นโน้มตัวมาข้างหน้า กวักมือทั้งสองข้างพร้อมกัน

ท่าทางยั่วยุที่กวนประสาทสุดๆ

เด็กหนุ่มชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนที่ดวงตาจะเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำ

นอกจากพี่สาวแล้ว เขาไม่เคยโดนใครหยามขนาดนี้มาก่อน!

“ไอ้เวรเอ๊ย!”

เพจวันถีบตัวพุ่งเข้าหาไดจิด้วยความโกรธเกรี้ยว หมัดที่เคลือบฮาคิพุ่งกระแทกเข้าใส่ใบหน้าของไดจิ!

“หมับ!”

หมัดนั้นถูกรับไว้ได้ด้วยมือเดียว!

“นี่เหรอเต็มแม็กซ์ของนาย?”

ไดจิแสยะยิ้ม จับหมัดของเพจวันไว้แน่นแล้วกระชากกลับหลังอย่างแรง เหวี่ยงร่างของเพจวันกระแทกลงกับพื้นดินด้านหลังดังสนั่น

“ตูม!”

เด็กหนุ่มเอาหลังลงพื้น กระแทกพื้นดินแข็งจนแตกละเอียด แก้มป่องพองลมก่อนจะกระอักเลือดคำโตออกมา

“เพย์-เพย์!!!”

อุลติกรีดร้องด้วยความตกใจ

ถ้าเป็นคนอื่นทำร้ายน้องชายเธอ ป่านนี้เธอคงระเบิดลงไปแล้ว แต่ไดจิก็เป็นคนของเธอเหมือนกัน และทั้งสองคนกำลังประลองกันอยู่ ไม่ใช่การฆ่าแกงกันจริงๆ

“เพย์-เพย์ สู้เขานะ!”

เด็กสาวป้องปากตะโกน

แต่ไม่มีใครสนใจเธอ

เพจวันใช้มือยันพื้น ดีดตัวกลับหลังตีลังกาหลายตลบเพื่อทิ้งระยะห่างอย่างรวดเร็ว

“ประมาทไปหน่อย!”

เด็กหนุ่มเช็ดเลือดที่มุมปาก สายตาเปลี่ยนเป็นจริงจังขึ้นมาก

“เจ้านี่มันแข็งแกร่งขึ้นอีกแล้ว!”

แม้จะมีส่วนที่เขาประมาท แต่จากการปะทะเมื่อครู่ เขาตระหนักได้ชัดเจนว่าพละกำลังของไดจิมหาศาลกว่าเมื่อก่อน

นี่มันผ่านไปนานแค่ไหนกันเชียว?!

บ้าเอ๊ย สรุปใครเป็นสายโซออนกันแน่ฟะ?!

เขาเป็นถึงสายโซออนดึกดำบรรพ์ ทำไมการเติบโตทางร่างกายถึงไม่เร็วเท่าไดจิ? จะมีอะไรบ้าบอไปกว่านี้อีกมั้ย?!

แย่แล้วสิ

ในร่างมนุษย์... เขาเอาชนะไม่ได้แน่!

“โฮก!!!”

เด็กหนุ่มคำรามลั่น ร่างกายขยายใหญ่ขึ้นจนกลายเป็น “สไปโนซอรัส” ยักษ์ พุ่งเข้าใส่อีกครั้ง ปากมหึมาอ้ากว้างงับเข้าใส่ไดจิ

“จัดมา!”

ดวงตาของไดจิเปล่งประกายด้วยความตื่นเต้น เขากางแขนออกกว้าง

ก่อนหน้านี้ตอนสู้กัน เพจวันไม่เคยแปลงร่างเลย ครั้งนี้แหละเขาจะได้ลิ้มรสพลังของสายโซออนดึกดำบรรพ์สักที

ในจังหวะที่สไปโนซอรัสกำลังจะงับถึงตัว มือของไดจิก็พุ่งออกไป บนหนึ่งล่างหนึ่ง จับขากรรไกรบนและล่างของคู่ต่อสู้ไว้แน่น!

“หนักชะมัด!”

ใบหน้าของไดจิบิดเบี้ยว เส้นเลือดปูดโปนไปทั้งตัว แขนล่ำสันเกร็งสุดชีวิตเพื่อต้านทานแรงกัดมหาศาล!

ทว่า... เมื่อต้องเผชิญกับแรงกัดและพละกำลังอันน่าสะพรึงกลัวของไดโนเสาร์ดึกดำบรรพ์ ระยะห่างระหว่างแขนของเขาก็หดแคบลงเรื่อยๆ ร่างกายถูกดันถอยหลังอย่างไม่อาจต้านทาน!

“ตึง!”

แผ่นหลังกระแทกเข้ากับโขดหิน!

วินาทีถัดมา ปากมหึมาของสไปโนซอรัสก็งับปิดลง

“กร๊อบ!”

โขดหินแตกกระจาย!

สไปโนซอรัสเงยหัวขึ้น ในปากเต็มไปด้วยเศษหิน หินแข็งๆ กลายเป็นเหมือนเต้าหู้นิ่มเมื่อเจอกับแรงกัดของมัน

นัยน์ตาขนาดใหญ่กลอกไปมา มองหาตำแหน่งของไดจิ

ในจังหวะที่งับลงเมื่อครู่ มันรู้สึกได้ว่าไดจิหลบพ้นและตอนนี้ซ่อนตัวอยู่ในกลุ่มฝุ่นควัน

“ฟุ่บ!”

ฝุ่นควันหมุนวนกะทันหัน

ไดจิกระโจนออกมา ปรากฏตัวที่ด้านข้างศีรษะของมัน

“มุกเดิมใช้กับชั้นไม่ได้ผลหรอก!”

เพจวันแสยะยิ้ม บิดลำตัวมหึมาหลบการโจมตีพร้อมกับเหวี่ยงหางยาวฟาดเข้าใส่ไดจิเต็มแรง!

เขี้ยวและหาง!

นี่คืออาวุธที่ร้ายกาจที่สุดสองอย่างของเขาในร่างไดโนเสาร์!

“เปรี้ยง!”

เสียงโซนิคบูมระเบิดก้องอากาศ!

ไดจิเห็นเพียงเงาสีดำวูบผ่าน แล้วร่างของเขาก็ปลิวละลิ่วไปไกล ร่างกายกลิ้งกระดอนไปกับพื้น ชนหินก้อนยักษ์แตกกระจายไปนับสิบก้อนกว่าจะหยุดลง

ฝุ่นตลบยาวเกือบร้อยเมตร!

เขานอนนิ่งอยู่ครึ่งนาที

ไดจิผลักหินก้อนยักษ์ที่ทับร่างออก ยกมือเช็ดเลือดที่มุมปาก แววตาที่เต็มไปด้วยจิตวิญญาณการต่อสู้ยิ่งลุกโชน

สมกับเป็นสายโซออนดึกดำบรรพ์!

พละกำลังเหนือกว่าเขาโดยสิ้นเชิง และแม้ความเร็วในการเคลื่อนที่จะดูเทอะทะไปบ้าง แต่ด้วยขนาดตัวที่ใหญ่โตบวกกับหางที่ยืดหยุ่น การโจมตีฉับพลันของมันรวดเร็วปานสายฟ้าแลบ

“ไดจิ!!!”

อุลติที่เฝ้าดูอยู่อดไม่ได้ที่จะร้องตะโกนออกมาอีกครั้ง

ถ้าน้องชายเจ็บ เธอก็ปวดใจ

ถ้าไดจิเจ็บ เธอก็เศร้าใจ

“ฮือๆๆ!”

อุลติทรุดลงกับพื้น น้ำตาไหลพรากอาบสองแก้ม

“เพย์-เพย์กับไดจิกำลังเสี่ยงชีวิตสู้กันเพื่อแย่งชั้น ถ้าพวกนายคนใดคนหนึ่งตายไป ชั้นจะทำยังไงดี?”

“ไม่มีใครสู้เพื่อเธอทั้งนั้นแหละเว้ย!!!”

ไดจิและเพจวันหันขวับมาตะโกนด่าพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย

ไดจิดึงสายตากลับมา จิตต่อสู้ระเบิดพล่าน

การต่อสู้ครั้งนี้คือบททดสอบพลังใหม่ที่เพิ่งได้รับ การต้องอยู่กับกลุ่มร้อยอสูร เขาต้องเจอกับสถานการณ์ระดับสูงอีกมาก และเขาจะคอยพึ่งพาคนอื่นให้สู้แทนตลอดไปไม่ได้

“แม้พลังนี้จะยังไม่สมบูรณ์ แต่ก็น่าจะพอไหว... ขอชั้นดูหน่อยสิว่าแกจะเจ๋งแค่ไหน เจ้ากราวดอน!”

โปรดติดตามตอนต่อไป จบตอน By. charcoal gray silver gold ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═