บทที่ 30: หมาเฝ้าประตู

แม้จะไม่รู้ว่าทำไมผักเหล่านี้ถึงกลายพันธุ์ได้ประหลาดขนาดนี้ แต่ฉินเจี้ยนก็ไม่มีความคิดจะถอยหรือหนี

ในทางกลับกัน เขาเดินตรงไปหาหัวผักกาดที่มีหนวด ตั้งใจจะเหยียบให้แหลก

“เดี๋ยวก่อน”

“ถ้าเหยียบไป เดี๋ยวรองเท้าจะเลอะเปล่า ๆ”

ฉินเจี้ยนคิดขึ้นมาได้ จึงหยิบไฟแช็กออกมา

เขาก้มลงเหมือนจะจุดประทัด จุดไฟตรงโคนหัวผักกาดก่อนที่มันจะขยับ แล้วถอยหนีออกมา

จากนั้นก็ได้ยินเสียงหัวผักกาดที่กำลังลุกไหม้ร้องออกมาเสียงแปลก ๆ คล้ายเสียงทารกร้องไห้

“ให้ตายสิ...นี่คิดจะหลอกให้ฉันหัวใจวายตายเลยหรือไง...”

ฉินเจี้ยนพึมพำพลางทำหน้าถมึงทึง และเมื่อเห็น “ปีศาจผักกาด” กลายเป็นขี้เถ้าไปแล้ว เขาก็ไม่ลังเลที่จะจุดไฟเผาแผงผักโดยรอบทันที

ใครจะรู้ว่าในผักพวกนั้นจะมีอะไรปีศาจ ๆ โผล่ออกมาอีกหรือเปล่า

ยิ่งไปกว่านั้น ผักทั้งหมดก็ติดเชื้อและเน่าเสียหมดแล้ว หากไม่เผาทิ้ง ก็อาจส่งผลต่อสินค้าอื่น ๆ ได้

ห้านาทีต่อมา แผงผักหลายแผงถูกเปลวเพลิงลุกโชนกลืนกิน

แน่นอน ฉินเจี้ยนไม่ใช่คนโง่ เขาเตะพวกน้ำมันกับของติดไฟออกไปไว้ด้านข้าง ไม่ให้ลามไปยังพื้นที่อื่นของร้าน

เมื่อเจียงอิ๋งเสวี่ยกับเสิ่นไห่ตงเดินลงมาจากด้านบน ก็เห็นบริเวณโซนผักกำลังลุกไหม้อย่างรุนแรงอยู่ไม่ไกล

ตอนแรกทั้งคู่ตกใจไม่น้อย แต่พอเห็นฉินเจี้ยนยืนอยู่เฉย ๆ ด้วยท่าทางใจเย็น ก็ไม่ได้พูดอะไร

“ขอโทษที่ให้รอนะ”

“ดูสิว่าแบบนี้โอเคไหม?”

เจียงอิ๋งเสวี่ยเดินเข้ามาหา แล้วยื่นแครอทสองหัวให้ฉินเจี้ยน

แครอทพวกนี้เป็นผักที่พวกเธอเหลืออยู่ในทีม หยิบมาจากตะกร้าของอาฟู่

พูดตามตรง ถ้าไม่ใช่เพราะยังมีไข่กับผักที่อาฟู่เก็บไว้ ทีมของพวกเธอคงแตกตั้งแต่วันแรกแล้ว

“มีแค่นี้?”

ฉินเจี้ยนมองแครอทสองหัว แล้วถามด้วยน้ำเสียงห้วน ๆ เล็กน้อย

“คือ...ยังมีอีก แต่มัน...พิเศษหน่อยน่ะ”

เจียงอิ๋งเสวี่ยหันไปมองเสิ่นไห่ตง แล้วเขาก็ยื่นกระถางต้นไม้สองกระถางมาให้...

ทันทีที่เห็นกระถาง ฉินเจี้ยนขมวดคิ้วแล้วพูดขึ้นว่า

“จะหลอกกันด้วยไม้กระถางเหรอ? ล้อเล่นใช่ไหม?”

“ไม่ใช่นะ! ลองดูดี ๆ สิ” เสิ่นไห่ตงรีบตอบ

ฉินเจี้ยนก้มคอมองเข้าไปในกระถาง ก็พบว่าไม่ใช่ไม้ประดับ

แต่เป็น ต้นหอมกับกระเทียม ที่ปลูกอยู่!

เสิ่นไห่ตงไปเจอสองกระถางนี้โดยบังเอิญที่มุมหนึ่งบนดาดฟ้า ดูแล้วพวกมันก็โตเต็มที่แล้ว

โดยทั่วไป ผักพวกนี้ก็นับเป็นอาหารเหมือนกัน ขอแค่อีกฝ่ายไม่รังเกียจ

แน่นอน ฉินเจี้ยนไม่รังเกียจหอมกับกระเทียมหรอก

ยังไงมันก็เอาไปทำอาหารได้ แถมยังมีฤทธิ์ต้านพิษและต่อต้านมะเร็งอีก

ในโลกหลังวันสิ้นโลกแบบนี้ ของพวกนี้กลายเป็นของมีค่ามากกว่าเดิมเสียอีก!

แต่พอนึกถึงผักที่มีรอยเน่าจนเดินได้เมื่อกี้ ฉินเจี้ยนก็กลืนน้ำลายแล้วพูดขึ้นว่า

“ผมขอตรวจดูก่อนนะ...ว่าไม่ได้งอกขาออกมาเดินเอง...”

“???”

เจียงอิ๋งเสวี่ยกับเสิ่นไห่ตงมองหน้ากันอย่างงุนงง เพราะทั้งคู่ไม่ได้เห็นเหตุการณ์สุดสยองก่อนหน้านั้น

โชคดีที่หลังจากตรวจดูแล้ว ผักพวกนี้ไม่มีอะไรผิดปกติ

“โอเค! ตกลงตามนี้”

“แครอทสองหัว กระเทียมสี่ต้น หอมสี่ต้น คิดเป็นเสื้อกันหนาวได้สิบชุด”

“ยังไงเสื้อพวกนี้ฉันก็ไม่ได้ใช้ ให้นิดหน่อยถือว่าพิเศษหน่อยก็แล้วกัน”

ฉินเจี้ยนคำนวณให้เสร็จสรรพแล้วพูดออกมา

เจียงอิ๋งเสวี่ยฟังแล้วรู้สึกว่าได้เยอะเกินไป รีบพูดขึ้นว่า

“เอ่อ...พวกเราต้องการแค่หกชุดเอง ที่เหลืออีกสี่ชุดขอแลกเป็นอย่างอื่นได้ไหม?”

ฉินเจี้ยนขมวดคิ้ว มองเธออย่างไม่ค่อยพอใจ แล้วแนะนำด้วยน้ำเสียงจริงจังว่า

“แนะนำให้เก็บเสื้อสำรองไว้บ้าง อีกไม่กี่วันอาจติดลบ ต่อให้ใส่ชุดเดียวก็ไม่พอหรอก”

“คุณรู้ได้ยังไง?”

เจียงอิ๋งเสวี่ยถามอย่างสงสัย

“เดาสิ” ฉินเจี้ยนตอบแบบไม่ลังเล

จากนั้นทั้งสองฝ่ายก็เจรจาสั้น ๆ แล้วฝ่ายเจียงอิ๋งเสวี่ยก็ยอมขึ้นไปเอาเสื้อกันหนาวจำนวนหนึ่งใส่ตะกร้าลงมา

ก่อนจากกัน ฉินเจี้ยนบอกที่อยู่ของเขาไว้ พร้อมกำชับว่า ถ้าเจอผักสดเพิ่มให้เอามาส่งที่บ้านด้วย เพราะเขายินดีจะแลกเปลี่ยนเสมอ

และเขาก็ไม่ลืมจะเตือนอีกฝ่ายด้วยว่า ห้ามแอบย่องลงมาจากดาดฟ้าโดยที่เขาไม่อยู่

ไม่อย่างนั้น ถ้าเขาจับได้เมื่อไร พวกนั้นจะไม่ได้อยู่ดาดฟ้านี่อีกต่อไปแน่

เจียงอิ๋งเสวี่ยกับเสิ่นไห่ตงแน่นอนว่าไม่กล้าขัดคำพูดเขา

เพราะต่อให้ใจคิด ก็ไม่มีความกล้าพอ กับคนอย่างฉินเจี้ยน ใครคิดลองดี คงตายฟรีแน่นอน

แม้ฉินเจี้ยนจะพูดปากเปล่าว่าไม่ให้ใครมายุ่งกับซูเปอร์มาร์เก็ต

แต่เขาไม่อาจเฝ้าได้ตลอด 24 ชั่วโมง

ของในร้านมีมากมาย หากอีกฝ่ายจะลักอะไรไปสักหน่อย เขาคงไม่มีทางรู้ได้เลย

ในขณะที่เขาคิดเรื่องนี้อยู่ จู่ ๆ ก็เห็น หมาซอมบี้สี่ตัว โผล่มาจากไหนไม่รู้ มันกำลังกัดกินซากศพใกล้ประตูร้านอยู่

การสู้หนึ่งต่อสี่ ยังไงก็อันตรายมาก

เขาเพิ่งลองสู้แบบหนึ่งต่อสองมาเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน ก็เกือบเอาชีวิตไม่รอด

แถมหมาตัวที่สองยังต้องใช้มีดฟันถึงจะรอด แบบแมวตาบอดวิ่งชนหนูตายชัด ๆ

แต่ตอนนี้ ซูเปอร์มาร์เก็ตยังมี ประตูหลัง อยู่

“เฮ้? เหมือนจะมีทางนะ...”

ฉินเจี้ยนพลันปิ๊งไอเดียดี ๆ ที่ได้ทั้งหลบเลี่ยง และยังใช้ประโยชน์จากหมาซอมบี้พวกนี้ได้ด้วย

เขาจะ ใช้พวกมันเป็นหมาเฝ้าร้านแบบฟรี ๆ!

“ลองดูสักตั้ง”

ฉินเจี้ยนพยักหน้าให้กับความคิดตัวเอง ก่อนจะเข็นรถเข็นออกทางประตูหลังอย่างเงียบ ๆ

กลับเข้าร้านมาใหม่ แต่คราวนี้ เขารักษาระยะห่างราวยี่สิบเมตรจากฝูงหมา

แล้วตะโกนใส่พวกมันทันทีว่า

“เฮ้!”

เสียงตะโกนทำให้หมาซอมบี้สี่ตัวสะดุ้งหันมาพร้อมกัน

พอเห็น “เนื้อสด” ตรงหน้า มันก็กรูกันเข้ามาทันที

ฉินเจี้ยนหมุนตัววิ่งหนีในวินาทีนั้น

หมาพวกนี้เร็วกว่าที่คิดไว้ แต่โชคดีที่เขาอยู่ใกล้ประตูหลัง

เพียงไม่กี่วินาที เขาก็ถึงจุดหมายแล้วเปิดประตูไว้แง้ม ๆ เพื่อสังเกตพวกมัน

พอหมาซอมบี้วิ่งกรูมาถึงตรงหน้า ฉินเจี้ยนก็ ปิดประตูตึง!

“โครม! โครม!”

เสียงพุ่งชนดังสนั่น ฉินเจี้ยนรีบล็อกกลอน

ยืนฟังอยู่สองวิ ยืนยันว่าพวกมันยังชนประตูไม่หยุด จากนั้นก็วิ่งอ้อมหนึ่งร้อยเมตรไปรอบถึงด้านหน้า

ในจังหวะเดียวกัน พอประตูหน้าถูกปิด หมาพวกนั้นก็พบว่า “เนื้อสด” มาปรากฏที่จุดกินเดิมของพวกมันอีก

จึงแลบลิ้นแล้วกรูกลับมาทันที

แต่ตอนนี้ ฉินเจี้ยนก้มเก็บ “โซ่ประตู” กับกุญแจที่เสียบคาไว้

แล้วล็อกประตูหน้าทันที!

หมาซอมบี้พุ่งชนใส่ประตูเต็มแรงจนเลือดหัวแตก เลือดสาดกระเด็นใส่กระจก

จนเกิดรอยร้าวเล็ก ๆ ทั่วทั้งบาน ฉินเจี้ยนเห็นแล้วถึงกับเอนตัวถอยหลังโดยอัตโนมัติ

จากนั้น เขาก็ดึงประตูเหล็กเลื่อนลงมา ล็อกกุญแจเรียบร้อย แล้วเดินกลับเข้าไปเข็นรถเข็นออกไป

ทุกอย่างเป็นไปตามแผนเป๊ะ!

ตอนนี้ซูเปอร์มาร์เก็ตก็ถือว่า “ปลอดภัยในระดับหนึ่ง” แล้ว

คนจากข้างนอกเข้าไม่ได้ง่าย ๆ ส่วนคนจากด้านบนก็ลงมาไม่ได้

พูดง่าย ๆ ก็คือ ถ้าไม่มีคนมากกว่าร้อยคนมารุมเปิดประตู

หมาซอมบี้สี่ตัวนี้ก็จะกลายเป็น ฝันร้ายของทีมผู้รอดชีวิตเล็ก ๆ ไปในทันที…

เมื่อกลับมาถึงรั้วลวดเหล็ก ฉินเจี้ยนก็คลิกปากแล้วตรวจสอบสถานการณ์

ซากศพกว่าร้อยตัว ตายเกลื่อนอยู่หน้ารั้วแทบหมดแล้ว

มีเพียงไม่กี่ตัวที่รอดมาได้ เพราะศพของพวกมันเองขวางอยู่ ทำให้พุ่งชนรั้วไม่ได้

แต่สุดท้ายก็หนีไม่พ้นมือฉินเจี้ยนอยู่ดี

เขายิงทีละนัดอย่างแม่นยำ กระสุนเจาะหัวทะลุเรียบร้อยทุกตัว

“ให้ตายสิ...”

“จะเก็บพวกนี้ยังไงหมดเนี่ย?”

มองดูซากศพนับร้อยตรงหน้า สิ่งที่ฉินเจี้ยนคิดมีแค่เรื่องเดียว

ถ้าเครื่องรีไซเคิลไม่มีจำกัดรอบล่ะก็...ตอนนี้เขาคงรวยเละไปแล้ว

แม้ว่าศพจะเยอะมาก แต่ก็ยังมีประโยชน์อยู่

หากจะจัดการ ก็ต้องลากเข้าลานไว้ใช้ภายหลัง

แต่...จะลากหมดเมื่อไหร่กันล่ะ?

ช่างมันก่อนแล้วกัน ไม่ต้องคิดมากตอนนี้

ฉินเจี้ยนหันหลังกลับเข้าบ้าน

คืนนั้น เขาทำอาหารดี ๆ ให้ตัวเองหนึ่งมื้อ

ไข่เจียวต้นหอม กับ แครอทผัดแฮมโรยผงกระเทียม

สองเมนูเรียบง่าย แต่จัดจานสวยงาม รสชาติเยี่ยม

กินได้จริง ไม่ต้องกลัวเน่า และไม่ต้องทิ้งให้เสียของเลยสักนิด

--------------------

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

ชั้นหนังสือรวมผลงานทุกเรื่อง จิ้มที่นี่เลยค่ะ >>Rubybibi

ผลงาน [นิยายแปล] ของ Rubybibi

🏗️วันสิ้นโลก: ป้อมปราการของฉันสามารถอัปเกรดได้แบบไร้ขีดจำกัด

🍜เกิดใหม่เป็นนารูโตะพร้อมระบบผลตอบแทนความขยัน

❄️วันสิ้นโลกหายนะเยือกแข็ง: ทรัพยากรของฉันไร้ขีดจำกัด เมื่อมีสาวสวยมากมาย

🦁ผู้ฝึกสัตว์อสูรระดับพระเจ้า

💸ฮอกวอตส์: ระบบยิ่งจ่ายยิ่งเก่ง

⚙️เกิดใหม่ ในปี 1943 พร้อมระบบพ่อค้าข้ามมิติ

🐛เกิดใหม่เป็นก็อบลินพร้อมระบบจำลองชีวิต

🏪ระบบอะไร? ยิ่งเจ๊งยิ่งรวย! เริ่มต้นด้วยซูเปอร์มาร์เก็ต

💂ดินแดนของฉันมีแต่ทหารระดับเทพ(จบแล้ว)

📀มาร์เวล: ระบบโหลดเทมเพลตตัวเอกแบบสุ่ม(จบแล้ว)

🔮จ้าวแห่งเวทมนตร์ในจักรวาลมาร์เวล

🃏ฮอกวอตส์: ระบบสุ่มกาชา

🎁วันสิ้นโลก: สิ่งของที่ผู้หญิงใช้จะได้คืนหมื่นเท่า

🔯พรสวรรค์ระดับ SSS คูลดาวน์เร็วขึ้นล้านเท่า

🍻ปลุกพลังเซียนดาบแห่งสุรา ฉันเก่งขึ้นได้ด้วยการดื่ม(จบแล้ว)

🐉ปรมาจารย์สัตว์อสูรระดับเทพ(จบแล้ว)

💰เส้นทางสู่มหาเศรษฐีด้วยระบบสุ่มเทคโนโลยีหมื่นโลก(จบแล้ว)

🎭ผจญภัยในจักรวาลมาร์เวลกับระบบจำลองตัวละคร

🍁ระบบคัดลอกพรสวรรค์แห่งวันสิ้นโลก(จบแล้ว)

🏰เริ่มต้นด้วยความไร้เทียมทานและสร้างมหานครนิรันดร์(จบแล้ว)

🍀ระบบเทพเจ้าผู้สร้าง : กำเนิดใหม่ในโลกบรรพกาล

🌟ผจญภัยในโลกวันพีซกับระบบจำลองตัวละคร

🍥ระบบอัญเชิญนินจาสู่จักรวาลมาร์เวล

😈จอมมารที่แข็งแกร่งที่สุดแห่งฮอกวอตส์(จบแล้ว)

🦸สงครามแห่งมาตุภูมิอเมริกันคอมิกส์(จบแล้ว)

🎀วันสิ้นโลกกับระบบสุ่มเสบียงไม่จำกัดทุกวัน(จบแล้ว)

🍄วันสิ้นโลก: รูเล็ตต์ของฉันเลเวลสูงกว่าคนอื่น(จบแล้ว)

🎮อัตราดรอป 100% ณ จุดเริ่มต้นของโลกในตำนาน(จบแล้ว)

🌞เกิดใหม่เป็นอพอลโล่เทพแห่งดวงอาทิตย์ พร้อมระบบหีบสมบัติ(จบแล้ว)

💥มาร์เวล: เมื่อผมแต่งงานกับแบล็ควิโดว์(จบแล้ว)

💫คุณปู่ตะลุยมัลติเวิร์ส(จบแล้ว)

🧙จอมเวทย์สูงสุดแห่งฮอกวอตส์(จบแล้ว)

--------------------