บทที่ 24: พื้นที่จดบันทึก ถูกปลดล็อก

ตอนนี้ฉินเจี้ยนเหลือแต้มอยู่ 1,376 แต้ม

เขาย่อมไม่มีทางเก็บเอาไว้แน่นอน ยังไงก็ต้องเอาไปใช้ให้หมด

สิ่งที่เขาต้องคิดให้ดีตอนนี้คือ จะใช้แต้มกับอะไรดี?

จะลงทุนกับฟีเจอร์หลักอย่าง ตาข่ายลวดเหล็ก?

ดูแล้วก็ไม่จำเป็นในตอนนี้

ทั้งพลังโจมตีและการป้องกันของมันก็อยู่ในระดับ “เพดาน” แล้ว

กับดักตัวหนึ่งถูกเฟิงเกอทำงานไปแล้วก็จริง แต่ยังเหลืออีกสี่จุดอยู่ ผลลัพธ์ในการล่อซอมบี้ก็ไม่ได้ลดลงเท่าไหร่

“อ้อ จริงสิ ลองเช็กข้อมูลหมาซอมบี้ก่อนดีกว่า!”

ฉินเจี้ยนเพิ่งนึกขึ้นได้ แล้วเปิดระบบขึ้นมาเพื่อตรวจสอบ

“ระบบ ไอ้เจ้า ‘ภาพข้อมูลหมาซอมบี้’ นี่คืออะไร?”

เนื่องจากในระบบไม่มีคำอธิบายละเอียด ฉินเจี้ยนจึงต้องถามออกมาโดยตรง

“มันเป็นส่วนหนึ่งของฟีเจอร์ พื้นที่จดบันทึก ภายในที่หลบภัยค่ะ”

“ลักษณะคล้ายกับพิมพ์เขียว หากคุณต้องการเปิดดูรายละเอียด โปรดปลดล็อก พื้นที่จดบันทึก และนำสิ่งนั้นไปวางไว้ในนั้น”

ระบบตอบกลับมาอย่างชัดเจนทุกถ้อยคำ

“หมายความว่าต้องใช้แต้มปลดล็อกพื้นที่นี้อีกสินะ?”

“เฮ้อ... ว่าแต่ ฉันยังไม่เคยได้พิมพ์เขียวสักชิ้นเลยด้วยซ้ำ แต่นี่ดันเป็นของคล้ายกันอีก”

ฉินเจี้ยนบ่นพลางเบะปากอย่างไม่ค่อยพอใจ

พื้นที่จดบันทึก ไม่ได้แพงนัก การปลดล็อกใช้แค่ 500 แต้ม

แถมตอนนี้ก็ยังไม่มีสิ่งใดเร่งด่วนให้อัปเกรดด้วย

ไม่อย่างนั้น แต้มกว่าสองพันนี่คงหายวับภายในพริบตา

สุดท้าย ฉินเจี้ยนก็ตัดสินใจใช้ 500 แต้ม ปลดล็อกพื้นที่จดบันทึก

“โครมมม!”

เสียงดังสนั่นดังขึ้นจากในห้อง ทำเอาฉินเจี้ยนสะดุ้งโหยง

จากนั้นก็ควันขาวลอยขึ้นมาจากมุมหนึ่งของห้อง

ฉินเจี้ยนเดินเข้าไปดูอย่างระมัดระวัง และพบว่าที่กำแพงมุมห้อง มีประตูเพิ่มขึ้นมาอีกบานหนึ่ง

“นี่คงเป็นพื้นที่จดบันทึกนั่นสินะ?”

เขาพึมพำกับตัวเอง ขณะใช้มือตะล่อมปัดควันขาวออก แล้วดันประตูเปิดเข้าไป

ทันทีที่เข้าไป ภาพเบื้องหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง!

ตรงหน้าเป็นทางเดินยาวและแคบทอดยาวไกลสุดลูกหูลูกตา

สองฝั่งของทางเดิน มีชั้นวางหนังสือสูงกว่า 5 เมตรเรียงรายอยู่เต็ม

ชั้นวางทำจากไม้จันทน์ดำ ดูใหม่สะอาดเอี่ยม แต่ไม่มีหนังสือสักเล่ม ว่างเปล่าไปหมด

มุมหนึ่งมีบันไดเหล็กพิงอยู่...

นอกเหนือจากนั้น ก็ไม่มีอะไรเพิ่มเติมอีกเลย

“นี่มันอีกมิตินึงชัดๆ...”

ฉินเจี้ยนอดบ่นไม่ได้

แค่ดูทางเดินที่เหมือนจะไม่มีจุดสิ้นสุด เขาก็รู้แล้วว่าห้องนี้ “ไม่ธรรมดา” แน่ๆ!

แต่ช่างเถอะ ระบบมันเทพอยู่แล้ว อย่าไปคิดมาก

ฉินเจี้ยนเดินวนดูรอบๆ ชั้นวางหนังสือ พร้อมกับนึกถึงจุดประสงค์ที่ตัวเองมาที่นี่

“นำภาพข้อมูลหมาซอมบี้ไปวางไว้ในพื้นที่จดบันทึก!”

เขาพูดออกมาทันที

พอข้อมูลหมาซอมบี้หายไปจากคลังของระบบ ทุกอย่างก็เงียบกริบ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

“???”

ฉินเจี้ยนงงเล็กน้อย แค่นี้เองเหรอ?

เขามองไปรอบๆ แล้วก็พบว่า...

ที่ชั้นหนังสือใกล้ๆ ทางเข้า บริเวณด้านบนสุด มีหนังสือเล่มหนึ่งวางเอียงอยู่

ฉินเจี้ยนไหล่ตก แล้วเดินไปหยิบบันไดเหล็กจากมุมห้อง ปีนขึ้นไปหยิบหนังสือเล่มนั้นมาดู พร้อมนั่งลงบนบันไดเพื่อเปิดอ่านทันที

พอเปิดหน้าแรกออกมาก็เจอภาพถ่ายเต็มไปด้วยเลือด เป็นภาพของ หมาซอมบี้!

“เวรเอ๊ย ต้องน่ากลัวขนาดนี้เลยเหรอ?”

“ยังจะมีภาพประกอบอีก ฮะ! นิยายสยองขวัญยังไม่ลงทุนขนาดนี้เลย…”

ไหล่ของฉินเจี้ยนสั่นนิดๆ ขณะเปิดหน้าถัดไป

หมาซอมบี้

เป็นหมาธรรมดาก่อนติดเชื้อ

ร่างกายเน่าเปื่อยเร็วกว่าซอมบี้ทั่วไป บางตัวยังหลุดหนังออกจนดูน่าสยดสยอง

พละกำลังเทียบเท่าซอมบี้ทั่วไป มีความรวดเร็วและคล่องตัวสูง แต่บอบบางกว่า

วิธีโจมตีหลัก: กระโจนใส่ศัตรู ชอบกัดลำคอเหยื่อให้ขาด

ไวรัสในร่างมีความเข้มข้นสูง ผู้ที่ถูกกัดจะกลายเป็นซอมบี้ภายใน 8 ชั่วโมง โดยระหว่างนี้จะไม่มีอาการผิดปกติ

ช่วงกลางคืนมีพฤติกรรมรวมฝูง มักซ่อนตัวในความมืดเพื่อรอจังหวะลงมือ

มีแค่ไม่กี่บรรทัด แต่ก็ดูเหมือนจะเป็นข้อมูลทั้งหมดของหมาซอมบี้แล้ว

พลิกหน้าถัดไปก็มีแต่หน้ากระดาษเปล่า ไม่มีบันทึกเพิ่มเติม

“งั้น... จุดประสงค์ของพื้นที่จดบันทึก ก็คือการบันทึกข้อมูลมอนสเตอร์สินะ”

ฉินเจี้ยนเข้าใจขึ้นมาทันที

ไม่เลวเลย ดีมากทีเดียว!

แบบนี้เขาก็ไม่ต้องวิเคราะห์เองให้เปลืองสมอง

แค่เปิดหนังสือดูก็รู้หมด!

แม้ว่าก่อนหน้านี้เขาจะเคยวิเคราะห์หมาซอมบี้ไว้บ้างแล้ว แต่ข้อมูลในเล่มนี้หลายส่วนก็ตรงกับที่เขาคิด

แต่บางอย่างเขาไม่อาจสังเกตได้จากรูปลักษณ์ภายนอก

เช่น นิสัยรวมฝูงยามค่ำคืน

เมื่อคืนตอนหมาซอมบี้รุมเล่นงานพวกเฟิงเกอ เขาเคยคิดว่าเป็นเพราะพวกนั้นเสียงดัง ทำให้ดึงดูดหมาซอมบี้เข้ามา

แต่ตอนนี้ เขารู้แล้วว่านั่นไม่ใช่เรื่องบังเอิญ มันคือ "พฤติกรรม" ของพวกมัน

อีกอย่างคือไวรัส คนที่ถูกกัดจะกลายเป็นซอมบี้ภายใน 8 ชั่วโมง!

อืม…ข้อมูลนี้อาจสำคัญในบางสถานการณ์ แต่กับเขาในตอนนี้คงไม่มีผลอะไร

เพราะเอาเข้าจริง มันแค่บอกว่า "หลังโดนกัด จะมีชีวิตอยู่ได้นานแค่ไหน"

มอนสเตอร์เพิ่งปรากฏได้ไม่ถึงสัปดาห์ จะหวังให้มีเซรุ่มรักษาไวรัสได้ยังไง?

ถ้าโดนกัด ก็ไม่มีทางรอด แค่รอเวลาแปรสภาพเท่านั้น...

จากนั้น ฉินเจี้ยนก็เปิดหน้าเมนูอัปเกรดของ พื้นที่จดบันทึก

เขาคิดว่า ในเมื่อรู้ข้อมูลหมาซอมบี้แล้ว ก็น่าจะปลดล็อกข้อมูลของซอมบี้ธรรมดาด้วย

เพราะรู้ไว้ไม่เสียหายแน่นอน

【พื้นที่จดบันทึก】

ทิศทางการอัปเกรด: พื้นที่จดบันทึกขั้นสูง (4000)

ปลดล็อกได้: ภาพข้อมูลซอมบี้ (200)

“อืมม์ สมกับที่คิดไว้ มีให้ปลดล็อกจริง แถมยังถูกด้วย ปลดล็อกเลย!”

ฉินเจี้ยนกดปลดล็อกทันที

อีกไม่กี่วินาที หนังสืออีกเล่มก็ปรากฏขึ้นบนชั้นข้างๆ หนังสือของหมาซอมบี้

ฉินเจี้ยนเริ่มเข้าใจอะไรบางอย่าง...

พอเห็นชั้นหนังสือที่ไม่มีที่สิ้นสุด ก็รู้สึกหนาวหลังวูบ

หมายความว่า... ในอนาคตจะมีมอนสเตอร์ “เป็นพัน” โผล่ออกมาใช่มั้ยเนี่ย?

เขาสะกดใจให้เย็นลง แล้วเปิดอ่าน ภาพข้อมูลซอมบี้

ซอมบี้ หรือที่รู้จักในชื่อ “ศพเดินได้”

เคยเป็นมนุษย์มาก่อนติดเชื้อ

ส่วนใหญ่มีผิวหน้าซีด หนังเน่าหลุด และท่าเดินผิดปกติ

มีพละกำลังราว 1.5 เท่าของผู้ใหญ่ แต่กระดูก กล้ามเนื้อ ผิวหนัง และอวัยวะอื่นๆ เปราะบางกว่ามนุษย์

วิธีโจมตี: กัดและข่วน มักโจมตีทุกจุดของร่างเหยื่อที่สามารถเข้าถึงได้

ไวรัสมีหลายสายพันธุ์ ผู้ถูกกัดจะกลายเป็นซอมบี้ในประมาณ 18 ชั่วโมง

อาการเริ่มต้น: มีไข้ ขาดน้ำ อาเจียน หน้ามืด

ระยะกลาง: วิตกกังวล กระวนกระวาย ข่วนร่างกายตัวเอง หรือรู้สึกปวดแผลเป็นระยะๆ

ระยะปลาย: สูญเสียการเคลื่อนไหวและการพูด สีผิวทั่วร่างจะซีดลง...

ซอมบี้บางตัวชอบที่มืดและเย็น สามารถ “ซ่อนตัว” ดักซุ่มเหยื่อได้ชั่วคราว

ความร้อนหรือความเย็นมีผลต่อการเคลื่อนไหว หากอยู่ในสภาพแวดล้อมสุดขั้วนานๆ พวกมันจะ "แกล้งตาย" แล้วรอเหยื่อผ่านมาเพื่อโจมตี

หลังจากอ่านจบ ฉินเจี้ยนก็ได้ความรู้เพิ่มขึ้นมากมาย

โดยเฉพาะ “นิสัยแกล้งตาย” ของซอมบี้ เขาไม่เคยเจอกับตัวเองเลย

แต่พอรู้ไว้ ก็สามารถระวังได้ในอนาคต

เวลาที่เขาออกไปข้างนอก ก็ต้องสังเกตร่างศพข้างทางให้ดี

เพราะไม่มีใครรู้ว่านั่นคือ “ศพจริง” หรือเปล่า!

ทางที่ดี หลีกให้ห่างไว้ก่อน!

หลังจากแช่อยู่ในมหาสมุทรแห่งความรู้ ฉินเจี้ยนก็เดินออกจากพื้นที่จดบันทึก

เขาตัดสินใจแล้ว

แต้มที่เหลืออีก 676 แต้ม...

ควรจะเอาไปอัปเกรดอุปกรณ์ของปืนพก

เขาหยิบปืน M9 ของตัวเองออกมา แล้วเปิดเมนูอัปเกรดทันที

【ปืนพก M9】

ทิศทางอัปเกรด: ปืนพก M9 ระดับทหาร

กระสุน (50): เติมกระสุน 50 นัด

ความจุ (100): เปลี่ยนเป็นแม็กกาซีนขยาย ความจุจาก 15 นัด เป็น 32 นัด

ลดแรงสะท้อน (200): เปลี่ยนลำกล้องและเพิ่มที่จับ+พานท้าย ลดแรงถีบขณะยิง

ความทนทาน (500): เปลี่ยนวัสดุปืนทั้งหมดให้เป็นเกรดสูง เพิ่มอายุการใช้งาน

กล้องเล็ง (500): ติดกล้องเล็งจุดแดงกำลังขยายต่ำ เพิ่มความแม่นยำในการยิง

“เริ่มจากเพิ่มความจุก่อนเลย ของถูกดีด้วย”

ฉินเจี้ยนพยักหน้าพูด

จากนั้น M9 ของเขาก็อัปเกรดความจุเรียบร้อย แม็กใหม่ยาวกว่าของเดิมเกือบครึ่งหนึ่ง!

ยิ่งไปกว่านั้น ฉินเจี้ยนก็พบกับสิ่งที่ทำให้เขาตกตะลึง

นั่นก็คือ แม็กกาซีนสำรองทุกอันที่เขามี ก็ถูกเปลี่ยนเป็นแบบแม็กขยายทั้งหมดด้วย!

เหมือนถูกหวย!

กระสุนเยอะขึ้น = อานุภาพการยิงมากขึ้น

แบบนี้ก็ไม่ต้องกลัว “โรคกลัวกระสุนหมด” อีกต่อไป!

……………