บทที่ 25 : เย่เมิ่งเหยาถูกลักพาตัว และตัวเลือกวายร้ายที่หวนคืน

บทที่ 25 : เย่เมิ่งเหยาถูกลักพาตัว และตัวเลือกวายร้ายที่หวนคืน

"เอาล่ะ พอได้แล้วมั้ง?"

อวี้หว่านเอ๋อร์ผลักเจียงเช่อออกไป ใบหน้าเล็กๆ ของเธอแดงระเรื่อ หางตาแฝงไปด้วยความเขินอายปนสับสน

หลินอวี่ที่นั่งกบดานอยู่ตรงมุมห้องเรียนไม่สามารถทนดูได้อีกต่อไป ผู้หญิงที่เขารู้สึกดีด้วย กำลังโดนผู้ชายคนอื่นรังแกอยู่ต่อหน้าต่อตา! เขาตบโต๊ะดังปัง!

"เจียงเช่อ! ถ้าแกยังรังแกเธอไม่เลิก ฉันจะไปฟ้องครู!"

หลินอวี่เริ่มเรียนรู้แท็กติกของเจียงเช่อเข้าให้แล้ว ในเมื่อใช้กำลังไม่ได้ กฎระเบียบของโรงเรียนนี่แหละคืออาวุธที่ทรงพลังที่สุด

"อ๊ะ!!!"

อวี้หว่านเอ๋อร์ตกใจจนเสียหลักล้มเข้าไปในอ้อมกอดของเจียงเช่อ ทำไมยังมีคนอยู่ที่นี่อี๊กกก!!!

นักเรียนคนอื่นกลับบ้านไปหมดแล้วไม่ใช่เหรอ? ทำไมยังเหลือใครอยู่ในห้องเรียนอีกคน?

ถ้าเรื่องความสัมพันธ์ของเธอกับเจียงเช่อหลุดออกไป ภาพลักษณ์ที่เธออุตสาห์ปั้นแต่งมาอย่างดีคงแหลกสลายไม่มีชิ้นดี

เมื่อหลินอวี่เห็นท่าทางลนลานของอวี้หว่านเอ๋อร์ เขาก็ยิ่งมั่นใจ! อวี้หว่านเอ๋อร์ต้องกำลังโดนเจียงเช่อใช้เรื่องบางอย่างมาขู่บังคับแน่ๆ

และสัญชาตญาณความยุติธรรมที่ล้นเหลือก็สั่งให้เขาต้องออกโรง

"หว่านเอ๋อร์ ไม่ต้องกลัวนะ! ฉันรู้ว่าเจียงเช่อข่มขู่เธออยู่!"

แม่สาวน้อยผู้น่าสงสารหยดน้ำตาไหลพรากทันที เธอเอาแต่ร้องไห้... โดยไม่ปริปากพูดอะไรสักคำ

และเป็นไปตามคาด ยิ่งเห็นเด็กสาวร้องไห้ หลินอวี่ก็ยิ่งปักใจเชื่อในข้อสันนิษฐานของตัวเอง

ส่วนเรื่องที่ทั้งคู่คุยกันว่าหนึ่งจูบ 200 หยวนก่อนหน้านี้น่ะเหรอ... เขาลืมมันไปสนิทแล้ว

หลินอวี่กำหมัดแน่น เดิมทีเขาอยากจะซัดหมัดใส่หน้าเจียงเช่อสักเปรี้ยง แต่เขาก็ต้องข่มใจไว้อย่างสุดความสามารถ

ถ้าเขามีเรื่องชกต่อยอีกครั้ง... เขาโดนไล่ออกแน่

"หว่านเอ๋อร์ รอแป๊บนะ ฉันจะไปตามครูเดี๋ยวนี้!"

พอได้ยินหลินอวี่เรียกเธอว่า "หว่านเอ๋อร์" เด็กสาวถึงกับขนลุกซู่ด้วยความสะอิดสะเอียน

"ไม่นะ! ถ้านายกล้าบอกครูล่ะก็... ทั้งฉันและพี่เย่จะไม่มีวันมองหน้าแกอีกเลย!"

อวี้หว่านเอ๋อร์รู้ดีว่าควรใช้ข้อได้เปรียบของตัวเองยังไง เธอสังเกตเห็นนานแล้วว่าหลินอวี่คิดยังไงกับเธอ หลินอวี่ยอดฝีมือที่เพิ่งลงจากเขามาหมาดๆ...

จะไปสู้เล่ห์เหลี่ยมของอวี้หว่านเอ๋อร์ที่เป็นนักเล่นเกมตัวยงได้ยังไง? เพียงแค่ประโยคเดียว เธอก็ปั่นหัวเขาจนอยู่หมัดเหมือนลูกหมาเชื่องๆ

หลินอวี่รู้สึกอึดอัดใจอย่างถึงที่สุด ในจังหวะนั้นเอง เจียงเช่อก็ปรายตามองนาฬิกาข้อมือ

"จุ๊ๆๆ... หลินอวี่ คุณหนูที่เป็นนายจ้างของแกหายตัวไปไกลขนาดนั้น แถมกำลังตกอยู่ในอันตรายด้วย แกจะรับผิดชอบไหวเหรอ?"

คำพูดของเจียงเช่อทำเอาลูกตาดำของหลินอวี่หดเล็กลง

หมอนี่รู้เรื่องที่เขาเป็นบอดี้การ์ดให้เย่เมิ่งเหยาได้ยังไง? ไม่ใช่แล้ว มันมีอะไรบางอย่างไม่ถูกต้อง! ทุกอย่างมันดูผิดเพี้ยนไปหมดตั้งแต่เริ่ม

ไอ้เจียงเช่อคนนี้ดูเหมือนจะรู้จักเขาดีเกินไป ทั้งเรื่องแดนเร้นลับที่ถูกวางแผนซ้อน ทั้งเรื่องงานประชุมที่น่าอับอาย และตอนนี้มันยังมารู้ตัวตนที่แท้จริงของเขาอีก!

ความหวาดระแวงเริ่มเกาะกุมจิตใจของหลินอวี่ เขารู้สึกเหมือนมีตาข่ายที่มองไม่เห็นกำลังล้อมกรอบเขาเข้ามาเรื่อยๆ

"แกเป็นใครกันแน่?"

ยิ่งคิดเขาก็ยิ่งรู้สึกสยดสยอง! แต่ก่อนที่จะได้คิดอะไรไปไกลกว่านั้น โทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ่น

หลินอวี่กดรับสาย

"แกทำบ้าอะไรอยู่? ฉันจ้างให้แกมาคุ้มครองลูกสาวฉัน! แล้วตอนนี้แกมัวไปมุดหัวอยู่ที่ไหน!!"

เสียงของเย่ฉางเฟิงดังลั่นออกมาจากปลายสายจนหูแทบแตก

"เกิดอะไรขึ้นครับ? แล้วเมิ่งเหยา..."

"ฉันจ้างแกมาปกป้องลูกสาวฉัน แต่ตอนนี้เธอถูกลักพาตัวไปแล้ว! ฉันเสียเงินจ้างแกมานั่งกินแรงคนอื่นหรือไง?"

หลินอวี่ลนลานจนลืมเรื่องแผนการลับทุกอย่างทิ้งไป เขารีบหันหลังแล้ววิ่งออกจากห้องไปทันที

...... เจียงเช่อมองตามหลังหลินอวี่พลางเผยรอยยิ้มจางๆ ที่มุมปาก ไม่เลวแฮะ การแทรกแซงของเขาไม่ได้ทำให้พล็อตเรื่องเปลี่ยนไปมากนัก

ตอนนี้เนื้อเรื่องดำเนินมาถึงช่วงตอนที่ 30 ซึ่งเย่เมิ่งเหยาถูกบริษัทคู่แข่งของตระกูลเย่ลักพาตัวไป เพื่อบีบให้เย่ฉางเฟิงส่งมอบข้อมูลลับการพัฒนาผลิตภัณฑ์ใหม่

บริษัทตระกูลเย่ทำธุรกิจเกี่ยวกับ AI ซึ่งแต่ละผลิตภัณฑ์มีมูลค่าการวิจัยมหาศาล

เย่ฉางเฟิงมีศัตรูรอบด้าน นั่นคือเหตุผลที่เขาต้องจ้างบอดี้การ์ดมาคุ้มครองลูกสาว

ในพล็อตเดิม... หลินอวี่จะต้องบุกตะลุยเข้าไปช่วยเย่เมิ่งเหยา และทำลายกำแพงน้ำแข็งในใจของเธอได้สำเร็จ

แต่ตอนนี้ หลินอวี่ แกก็รับหน้าที่เป็นเบ๊วิ่งวุ่นไปก่อนก็แล้วกัน!

"เจียงเช่อ! เกิดอะไรขึ้นกับพี่เย่? พี่เขาถูกลักพาตัวไปเหรอ?"

อวี้หว่านเอ๋อร์เบิกตากว้าง แสดงอาการเป็นห่วงอย่างเห็นได้ชัด ถึงจะเป็นมิตรภาพที่หวังผลประโยชน์ แต่เธอก็มีความผูกพันจริงๆ อยู่บ้าง

"อืม ใช่แล้ว! พี่สาวสายเปย์ของเธอกำลังถูกลักพาตัว... ตกอยู่ในอันตรายถึงชีวิตเลยล่ะ"

เจียงเช่อเผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ เขาไม่ได้ห่วงความปลอดภัยของเย่เมิ่งเหยาเลยสักนิด เพราะในฐานะนางเอกของเรื่อง ยังไงเธอก็ไม่มีวันเป็นอะไรไปได้

ใบหน้าของอวี้หว่านเอ๋อร์ซีดลงเล็กน้อย

"พวกเราต้องแจ้งตำรวจนะ!"

"พวกเขาคงแจ้งตำรวจไปแล้วล่ะ ไม่อย่างนั้นพ่อของเย่เมิ่งเหยาจะโทรมาหาไอ้หมอนั่นได้ยังไง?"

ตอนนั้นเองอวี้หว่านเอ๋อร์ก็นึกถึงเรื่องแปลกๆ ขึ้นมาได้

"ทำไมคุณลุงเย่ถึงโทรหาหลินอวี่ล่ะ? บอดี้การ์ดอะไรกัน? มันหมายความว่ายังไง?"

เจียงเช่อยิ้มอย่างไม่ใส่ใจ "ก็ตรงตัวนั่นแหละ หลินอวี่คนนี้คือบอดี้การ์ดที่พ่อของเย่เมิ่งเหยาจ้างมาคุ้มครองความปลอดภัยให้เธออย่างลับๆ"

"ฮะ? ไอ้หมอนั่นเนี่ยนะ? มันเป็นบอดี้การ์ดได้ด้วยเหรอ?"

อวี้หว่านเอ๋อร์อ้าปากค้าง ดูเหมือนเธอจะไม่อยากเชื่อสุดๆ

"มาตรฐานการรับบอดี้การ์ดเดี๋ยวนี้มันต่ำขนาดนี้เลยเหรอ? แม้แต่ไอ้โง่แบบนั้นยังเป็นได้เลย?"

"ใครจะไปรู้ล่ะ? ฉันก็ไม่เคยเห็นบอดี้การ์ดคนไหนที่มีฝีมือกากขนาดนี้เหมือนกัน" เจียงเช่อไหวไหล่

"เจียงเช่อ แล้วพี่เย่ล่ะ? พวกนั้นมันโจรลักพาตัวนะ!"

อวี้หว่านเอ๋อร์เริ่มกังวล

"จะทำยังไงได้ล่ะ? ก็แค่รอฟังข่าวไปสิ ฉันกับเย่เมิ่งเหยาก็ไม่ได้มีความสัมพันธ์อะไรกันอยู่แล้ว"

"แต่นายเคยตามจีบพี่เขานะ แล้วพี่เย่ก็น่ารักมากด้วยไม่ใช่เหรอ?"

"ความสวยของเธอเกี่ยวอะไรกับฉันล่ะ? เธอไม่ยอมให้ฉันจูบหรือแตะต้องตัวสักนิด แต่ถ้าคนที่โดนจับไปเป็นเธอ... ฉันอาจจะพิจารณาไปช่วยนะ"

จู่ๆ เจียงเช่อก็หยอดคำหวานใส่ คำพูดเลี่ยนๆ ที่ใช้หลอกเด็กสาวไหลออกมาจากปากของเจียงเช่ออย่างเป็นธรรมชาติ

ยังไงซะเขาก็สนใจแค่ความสุขทางกาย ไม่ได้สนเรื่องความผูกพันทางใจ คำหวานนิดหน่อยจะเป็นไรไป

และแน่นอน ใบหน้าเล็กๆ ของอวี้หว่านเอ๋อร์แดงระเรื่อขึ้นมาทันที

"หึ ไอ้คนเฮงซวย! ถ้านายไม่ไป ฉันไปเองก็ได้"

แน่นอนว่าถ้าอวี้หว่านเอ๋อร์ไป เธอก็คงทำได้แค่ไปยืนรอฟังข่าวกับตำรวจอยู่ห่างๆ ยัยเด็กคนนี้ไม่มีความสามารถอะไรเลย... เธอไม่มีทางไปประจันหน้ากับคนร้ายได้หรอก

เจียงเช่อเช็กเวลาอีกครั้ง ใกล้ได้เวลาแล้ว เย่เมิ่งเหยาควรจะถูกพาตัวไปยังจุดนัดพบเรียบร้อย

ตามพล็อตเดิม เย่เมิ่งเหยาจะถูกมอมยาและถูกพาไปยังเขตก่อสร้างร้างเพื่อใช้เป็นข้อต่อรอง ตำรวจยังหาตำแหน่งของคนร้ายไม่เจอ แต่หลินอวี่ในฐานะพระเอกผู้มีดวงคุ้มครอง ย่อมหาเจอเป็นคนแรกเสมอ

หลังจากจัดการพวกลักพาตัวด้วยตัวคนเดียว ตำรวจก็จะมาถึงในจังหวะที่เขาโชว์เทพเสร็จพอดี

[ติ๊ง! เย่เมิ่งเหยาตกอยู่ในอันตราย เปิดใช้งานตัวเลือกวายร้าย]

[ตัวเลือกที่ 1: ไปช่วยเย่เมิ่งเหยาก่อนหน้าหลินอวี่ รางวัล: การ์ดคนดี 1 ใบ]

[ตัวเลือกที่ 2: นิ่งเฉย ดูหลินอวี่ไปช่วยเย่เมิ่งเหยา เย่เมิ่งเหยาค่าความประทับใจที่มีต่อหลินอวี่ +1]

[ตัวเลือกที่ 3: แอบลอบเข้าไปอย่างลับๆ เพื่อชุบมือเปิบ รางวัล: เย่เมิ่งเหยาค่าความประทับใจ +10 และได้รับทักษะเทพ: ทักษะอ่านใจ]