บทที่ 32: หน้าห้องเอกสาร
บทที่ 32: หน้าห้องเอกสาร
หน้าทางเข้าห้องเก็บเอกสารชั้นห้า
ร่างสองร่างผลักประตูออกมาอย่างรวดเร็ว แล้วก็ปะทะเข้ากับคลาร์กที่เพิ่งจะมาถึงหน้าประตูพอดี
"นาย!"
ทั้งสองร้องออกมาพร้อมกัน
หลังจากพูดจบก็มองหน้ากันอย่างตกใจ
"พวกเธอรู้จักกันเหรอ?" แครอลถาม
"ไม่ใช่เพื่อนแน่ๆ" ฟิวรี่พูดเสียงขรึม หน้าก็ยังมืดทั้งที่ปกติก็มืดอยู่แล้ว
"หวัดดี~!"
คลาร์กโบกมือทักทาย
"ฉันตามหาพวกเธอมาสักพักแล้วนะ"
"เมื่อกี้ที่ด้านบนนั่น...เป็นฝีมือแกใช่มั้ย?" ฟิวรี่ถามเขา
คลาร์กพยักหน้า
"ใช่ ฉันตั้งใจจะมาหาพวกเธอ แต่ดูเหมือนพวกนั้นจะไม่ต้อนรับเท่าไหร่ ก็เลยมีปะทะกันนิดหน่อย"
ฟิวรี่ชัดเจนว่าไม่เชื่อที่คลาร์กพูดเลย
เอาจริงๆ ตั้งแต่ที่คลาร์กบอกว่าเขาเป็นพวกไฮดรา ฟิวรี่ก็เชื่อแค่นั้นแหละ อย่างอื่นเขาไม่เชื่อซักอย่าง
หมอนี่มันโกหกทั้งเพ! นั่นคือบทสรุปของฟิวรี่ที่มีต่อคลาร์ก
ตอนนั้นเอง แครอลก้าวขึ้นมาหนึ่งก้าว จ้องหน้าเขาเขม็ง
"นายเป็นใครกันแน่? รู้เรื่องพวกนี้ได้ยังไง? แล้วก็หยุดพูดอะไรคลุมเครือเป็นนัยๆ ซะที! ฉันไม่เชื่อหรอก! บอกมาซิ วัตถุประสงค์จริงๆ ของนายคืออะไร!"
"คุณแครอลครับ พูดแบบนี้มันทำให้ผมเสียใจจริงๆ!" คลาร์กส่ายหน้าด้วยสีหน้าผิดหวัง "คุณไม่รู้สึกเหรอว่าสายตาผมมันเต็มไปด้วยความหวังดี?"
แครอลไม่ขำ
ฟิวรี่ก็ไม่ขำ
ทั้งคู่ไม่มีใครเชื่อคำพูดเขาแม้แต่นิดเดียว
ไหนจะหน้าตาหมอนี่ที่ดุดันเหมือนตัวร้ายในหนังอีก แล้วยังกล้ามาอ้างว่าตาตัวเองมีความหวังดี?
จะให้เชื่อคงต้องไปศัลยกรรมหน้าก่อนล่ะ!
แต่พอเห็นสองคนนั้นทำหน้าเชื่อเขาไม่ลง คลาร์กก็ไม่ได้ใส่ใจนัก
แต่เดิมเขาก็แค่เล่นมุกเบาๆ จะได้ไม่เครียดเกินไป
แต่ดูเหมือนทั้งคู่จะไม่อินกับมุกเขาเท่าไหร่
"โอเค ฉันก็มีจุดประสงค์อื่นจริงๆ แหละ" คลาร์กพยักหน้า ยอมรับตรงๆ
แครอลทำหน้าแบบ ‘รู้อยู่แล้วล่ะ’
ฟิวรี่จ้องหน้าเขาแบบเอาจริงเอาจัง
"จุดประสงค์ของฉัน จริงๆ ก็ง่ายมาก" คลาร์กพูด "คุณแครอลครับ ฉันสนใจเทคโนโลยีของจักรวรรดิครีมาก ถ้ามันไม่ลำบากจนเกินไป อยากรบกวนให้คุณแครอลแบ่งข้อมูลเฉพาะทางให้ฉันบ้าง"
"แน่นอน ถ้ามีตัวอย่างของจริงด้วยก็ยิ่งดีเลย"
"ไม่มีทาง!"
ทันทีที่คลาร์กพูดจบ และยังไม่ทันให้แครอลตอบ ฟิวรี่ก็โวยวายขึ้นก่อน
"แครอล! เธอต้องห้ามตกลงเด็ดขาดนะ!" ฟิวรี่กลัวว่าแครอลจะไม่ทันคิดถึงความร้ายแรงของเรื่องนี้แล้วเผลอตอบตกลงให้หมอนี่ เลยรีบอธิบายเสียงด่วน "หมอนี่มันอยู่กลุ่มเดียวกับพวกที่เราเพิ่งสู้กันไปเมื่อกี้เลย! ทั้งหมดนั่นเป็นพวกของไฮดรา! ถ้าพวกนี้ได้เทคโนโลยีต่างดาวขั้นสูงไปล่ะก็ โลกเราจะซวยแน่!"
"ไม่ต้องห่วง ฉันไม่มีทางตกลงแน่" แครอลพยักหน้าให้ฟิวรี่ใจเย็น แล้วหันไปมองคลาร์กพลางพูดว่า "ขอโทษนะ ฉันไม่สามารถตอบรับคำขอของนายได้"
"คุณแครอล อย่าเพิ่งปฏิเสธเร็วนักสิ" คลาร์กพูดยิ้มๆ "อีกไม่นานคุณอาจจะต้องขอความช่วยเหลือจากฉันก็ได้นะ ถ้าปฏิเสธตอนนี้ ทีหลังมันจะยุ่งยากเอานะ"
"ไม่ต้องห่วง ฉันไม่มีวันไปขอความช่วยเหลือจากนายแน่" แครอลเหยียดยิ้มอย่างเย็นชา แล้วพยักหน้าเรียกฟิวรี่ จากนั้นทั้งคู่ก็รีบเดินจากไปทันที
คลาร์กไม่ได้ตามไป แต่ยิ้มมองดูพวกเขาเดินหายไป
"เหอะ ฉันเกือบจะเชื่อแล้วเชียว..." คลาร์กคิดในใจ
แครอลเป็นคนตรงๆ หลอกไม่ยาก
แต่นิค ฟิวรี่นี่สิ หมอนั่นทั้งเจ้าเล่ห์ทั้งร้ายกาจ ทำไมถึงเชื่ออะไรง่ายๆ แบบนี้ได้นะ?
หรือว่าเจ้าไข่พะโล้ดำนี่กำลังแกล้งเล่นละคร?
"ไม่ว่าเขาจะแสดงหรือไม่ก็เถอะ ยังไงเขาก็ไม่มีทางเดาเจตนาที่แท้จริงของฉันออกหรอก"
ที่คลาร์กทำทั้งหมดนี่ก็เพื่อแลก แต้มทำลายล้าง เท่านั้นเอง
เว้นแต่ว่าฟิวรี่จะรู้เรื่องระบบของเขา ไม่งั้นไม่มีทางเดาได้แน่
ส่วนเทคโนโลยีของจักรวรรดิครีที่คลาร์กพูดถึงเมื่อกี้น่ะเหรอ?
จะเอามาทำไม?
นั่งศึกษาค้นคว้าเองช้าๆ?
ถ้ามีเวลาขนาดนั้น เอาไปนอนตากแดดเพิ่มพลังยังจะคุ้มกว่า
ส่วนเรื่อง เทสเซอแรคต์ ที่จะโผล่มาในอนาคต...
คลาร์กก็พอจะสนใจอยู่นิดหน่อย
ก็แค่...ดูว่าพอจะเอามาแลก แต้มทำลายล้าง ได้บ้างมั้ย
แต่สำหรับตัวคิวบ์เองล่ะ?
หรือแม้แต่มณีอวกาศที่ซ่อนอยู่ข้างในมัน?
คลาร์กไม่ได้สนใจจริงจังขนาดนั้นเลย
ก่อนอื่นเลย เขาไม่มีทางใช้มันได้
เขาไม่ใช่ธานอส ที่มี ถุงมืออินฟินิตี้
เขาก็ไม่ใช่โทนี่ สตาร์ค ที่สร้างถุงมืออินฟินิตี้เวอร์ชั่นกลไกขึ้นมาเองได้
ต่อให้มณีอวกาศตกอยู่ในมือคลาร์ก เขาก็ไม่สามารถใช้มันได้
แล้วถ้าอยากศึกษาเพื่อใช้งานมันล่ะก็ บอกเลยว่าไม่ใช่เรื่องที่จะทำได้ในเวลาอันสั้นแน่นอน
เพราะงั้น ต่อให้ได้มณีอวกาศมาจริงๆ คลาร์กก็แค่จะหาวิธีซ่อนมันให้แน่นหนาที่สุด ไม่ให้ใครหาเจอได้ง่ายๆ
นั่นไม่เท่ากับว่าเปลี่ยนอนาคตของจักรวาลมาร์เวลทั้งใบเลยเหรอ?
ถ้าไม่มีมณีอวกาศ แล้วธานอสจะดีดนิ้วได้ยังไง?
ถ้าธานอสไม่ได้ดีดนิ้ว แล้วจะมี Endgame ได้ยังไง?
"แต่นะ...จากที่จำได้ เซ็ตติ้งในจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวลมันเหมือนกับว่ามีเส้นเวลาหลายแบบอยู่แล้ว ต่อให้ย้อนอดีตเปลี่ยนแปลงอะไรไป ก็แค่สร้างไทม์ไลน์ใหม่ขึ้นมาเท่านั้นเอง" คลาร์กเอามือลูบคาง ครุ่นคิดเงียบๆ
……….