บทที่ 30: การบรรลุเจตภาพ

ฟุ่บ!

กู้ฉางชิงรู้สึกเพียงว่าเบื้องหน้ามืดลงแล้วพลันสว่างขึ้นอีกครั้ง

เพียงชั่วพริบตา เขาก็ประหลาดใจที่พบว่าแม้ตนเองจะยังคงยืนอยู่แต่กลับไปปรากฏตัวในเงาที่มุมกำแพงซึ่งห่างออกไปหลายสิบเมตรแล้ว

"สำเร็จแล้ว!"

หัวใจของกู้ฉางชิงเต้นระรัว นี่เป็นทักษะที่ยอดเยี่ยมที่สุดสำหรับการซ่อนเร้นร่องรอย

"เจ้านาย ท่านรู้สึกเป็นอย่างไรบ้าง?"

เสียงห่วงใยของแมงมุมเงาดังเข้ามาในหัว

กู้ฉางชิงตรวจสอบร่างกายของตนเองอย่างรวดเร็วและไม่พบความผิดปกติใดๆ

"ไม่มีปัญหา ทำต่อไป"

สิ้นเสียง แมงมุมเงาก็พาเขาหายไปจากจุดเดิมในทันที

ฟุ่บ ฟุ่บ ฟุ่บ...

ด้วยเหตุนี้ หนึ่งคนหนึ่งอสูรต่างทะลุผ่านเงาต่างๆ บนท้องถนนอย่างรวดเร็ว

กู้ฉางชิงรู้สึกราวกับร่างกายถูกพลังแห่งความมืดมิดอันแปลกประหลาดดึงดูดให้ไหลไปตามโครงข่ายของเงาอย่างรวดเร็ว

ทุกเซลล์ในร่างกายราวกับหลอมรวมเข้ากับความมืดและทะยานไปพร้อมๆกัน

ในชั่วขณะหนึ่งกู้ฉางชิงคล้ายจะจับสัมผัสบางอย่างได้ แต่แล้วมันก็เลือนหายไปในพริบตา ไม่สามารถเข้าใจถึงความลึกลับนั้นได้อย่างชัดเจน

เมื่อเป็นเช่นนี้เขาจึงหลับตาลงแล้วดื่มด่ำกับความรู้สึกแปลกประหลาดขณะทะลุมิติในห้วงมืดอย่างละเอียด

"ความมืดไม่ใช่ความว่างเปล่า แต่เป็นโครงข่ายที่ไหลเวียน"

กู้ฉางชิงจมดิ่งอยู่กับมัน เมื่อความเข้าใจลึกซึ้งขึ้น ในใจก็เริ่มเกิดความหยั่งรู้ขึ้นมา

ทุกครั้งที่ทะลุมิติเขาค้นพบอย่างชัดเจนว่าร่างกายของตนเองถูกความมืดกลืนกินในทันที

เมื่อถูกปลดปล่อยออกมาก็เท่ากับทะลุมิติสำเร็จ

แต่ในกระบวนการนั้นไม่ใช่เพียงการกระโดดข้ามมิติ แต่เป็นการเกิดการสั่นพ้องบางอย่างกับความมืดในเงาจนกระทั่งหลอมรวมเข้ากับความมืดโดยสมบูรณ์...

หัวใจของกู้ฉางชิงสั่นสะท้าน เขาสัมผัสได้ถึง 'เจตภาพ' อันลึกล้ำบางอย่างได้อย่างเลือนราง!

ต้องรู้ไว้ว่าในการฝึกยุทธ์ เจตภาพคือการหยั่งรู้ในระดับที่สูงกว่าพลังเพียงอย่างเดียว

หากผู้ฝึกยุทธ์สามารถบรรลุเจตภาพบางอย่างได้ก็จะสามารถสร้างวิชายุทธ์ที่เป็นเอกลักษณ์ของตนเองขึ้นมา และปลดปล่อยพลังรบที่เหนือกว่าผู้ที่อยู่ในระดับเดียวกันได้อย่างมหาศาล!

แต่ในตอนนี้กู้ฉางชิงเพียงแค่สัมผัสถึงธรณีประตูเท่านั้นยังไม่ได้ก้าวเข้าไปอย่างแท้จริง

เมื่อตระหนักถึงข้อนี้เขาก็สั่งแมงมุมเงาทันที "เร่งความเร็วในการทะลุมิติ อย่าหยุด!"

แม้แมงมุมเงาจะสงสัยแต่ก็ยังคงเร่งความเร็วขึ้นทันทีตามคำสั่ง

ฟุ่บ ฟุ่บ ฟุ่บ!!

ในชั่วพริบตา เงาพร่าเลือนสายแล้วสายเล่าก็พุ่งทะยานไปตามท้องถนนอย่างบ้าคลั่งราวกับสายฟ้า

ทุกบริเวณที่มีเงา ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน ก็ล้วนกลายเป็นจุดกระโดดของแมงมุมเงาได้ทั้งสิ้น

ภายใต้การทะลุมิติด้วยความเร็วสูงสุดนี้พลันเกิดกระแสลมพัดโหมกระหน่ำออกมา

“ประหลาดนัก... เหตุใดลมเย็นยะเยือกจึงพัดมาไม่ขาดสายในค่ำคืนนี้?”

“ใช่เลย ลมพวกนี้มันพัดมั่วซั่ว ไม่มีทิศทางแน่นอนเลย...”

คนเดินถนนมีสีหน้าประหลาดใจ สายตากวาดมองไปรอบๆ อย่างพิศวงและรู้สึกเหลือเชื่ออย่างยิ่ง

และในขณะนี้กู้ฉางชิงจมดิ่งอยู่ในความมืดโดยสมบูรณ์ นอกจากใยแมงมุมที่พันรอบตัวแล้วราวกับถูกตัดขาดจากโลกภายนอกอย่างสิ้นเชิง

ครั้งนี้เขาไม่ยอมรับการทะลุมิติอย่างเฉยชาอีกต่อไป แต่กลับปล่อยการรับรู้ของตนเองอย่างจงใจและถึงกับพยายามชี้นำเส้นทางการทะลุมิติของแมงมุมเงาไปด้วย

"เจ้านาย ดูเหมือนจะกำลังส่งผลกระทบต่อการทะลุมิติเงาของข้า?"

ในใจของแมงมุมเงารู้สึกประหลาดใจอย่างยิ่งเมื่อพบว่าเจตภาพของกู้ฉางชิงสามารถเปลี่ยนทิศทางการทะลุมิติของมันได้เล็กน้อย

สำหรับเรื่องนี้แมงมุมเงาไม่ได้ขัดขวางอย่างแข็งขัน แต่ให้ความร่วมมืออย่างรู้ใจ

และเมื่อเริ่มเป็นฝ่ายนำ การรับรู้ภาพเบื้องหน้าของกู้ฉางชิงก็ไม่ดำมืดสนิทเหมือนก่อนหน้านี้อีกต่อไป แต่กลับมี 'โครงข่าย' ละเอียดนับไม่ถ้วนไหลเวียนอยู่ราวกับเส้นเลือดที่ถักทอเป็นตาข่าย

"นี่คือวิถีแห่งเงางั้นเหรอ?!"

หัวใจของกู้ฉางชิงสั่นสะท้าน เขาพยายามใช้เจตจำนงของตนสัมผัสโครงข่ายเหล่านี้

ครืน!

ในชั่วพริบตาจิตใจของกู้ฉางชิงราวกับถูกดึงเข้าไปในความมืดที่ลึกยิ่งกว่าเดิม การรู้แจ้งอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อนระเบิดขึ้นในสมองของเขา!

[ติ๊ง! ตรวจพบว่าโฮสต์กำลังบรรลุเจตภาพแห่งความมืด!]

[ความคืบหน้าในการบรรลุในปัจจุบัน: 5%... 10%... 15%...]

และในขณะนั้นเองเสียงจักรกลของระบบก็ดังขึ้นในหัวของเขา

ทว่าเมื่อความคืบหน้าในการบรรลุถึง 20% ห้วงมืดก็พลันพังทลายลง

"ฟุ่บ!"

พลังงานของแมงมุมเงาหมดลง การทะลุมิติเงาจึงถูกบังคับให้หยุดชะงัก

ร่างของกู้ฉางชิงสั่นสะท้าน เขาหลุดออกจากเจตภาพแห่งความมืดในทันใดและสติก็กลับคืนสู่ความเป็นจริง

"แม้จะน่าเสียดายไปบ้าง แต่อย่างน้อยก็ถือว่าก้าวข้ามธรณีประตูไปแล้ว"

เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ เพื่อระงับความตื่นเต้นในใจ

"เจ้านาย พลังงานของข้าหมดแล้ว"

แมงมุมเงาหมอบลงอย่างอ่อนล้าที่ข้างเท้าของกู้ฉางชิงและสื่อสารทางจิตด้วยความรู้สึกผิด

การทะลุมิติอย่างรวดเร็วและหนักหน่วงเมื่อครู่นี้เห็นได้ชัดว่าสิ้นเปลืองพลังงานของมันอย่างมหาศาล

"ไม่เป็นไร ครั้งนี้ข้าจะพาเจ้าไปเอง"

กู้ฉางชิงนึกในใจ เขาจงใจนำพลังปราณแท้จริงในร่างกายเลียนแบบการทะลุมิติเงาของแมงมุมเงาและพยายามสั่นพ้องกับความมืดโดยรอบ

"ฟุ่บ"

ร่างกายของเขาสั่นสะเทือนเล็กน้อย เงาใต้เท้าของเขาพลันบิดเบี้ยวอย่างประหลาดราวกับถูกดึงดูด

กู้ฉางชิงสัมผัสได้ถึงจังหวะในเจตภาพแห่งความมืด จากนั้นก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าวร่างกายก็ค่อยๆ หลอมรวมเข้าไปในเงา

จากนั้นฝีเท้าของเขาก็เร็วขึ้น ร่างกายพลันกลายเป็นเงาดำพร่าเลือนหลายสายเคลื่อนไปตามเงาบนถนนอย่างรวดเร็ว

แม้ว่าก้าวพริบตานี้จะด้อยกว่าการทะลุมิติเงาของแมงมุมเงามากนัก แต่มันก็เป็นก้าวพริบตาเงาที่เขาสร้างขึ้นเองโดยอาศัยความลึกลับของเจตภาพ

"การฝึกยุทธ์ช่างลึกล้ำหยั่งไม่ถึงจริงๆ"

ในใจของกู้ฉางชิงไม่ได้รู้สึกตื่นเต้นมากนัก

เขารู้ดีว่านี่เป็นเพียงการก้าวข้ามธรณีประตูและบรรลุเจตภาพแห่งความมืดเพียงเล็กน้อยเท่านั้น การจะควบคุมความมืดได้อย่างแท้จริงไม่ใช่เรื่องง่ายดายขนาดนั้น

ท้ายที่สุดแล้วหน้าที่หลักของระบบคือการสร้างอสูรเผ่าแมลง ขอเพียงมีค่าพลังงานเพียงพอก็สามารถเลื่อนขั้นเสริมความแข็งแกร่งได้อย่างต่อเนื่อง

ส่วนเส้นทางการฝึกตนของเขาเองนั้นยังคงต้องอาศัยตนเองในการค้นหา

มีเพียงวิธีนี้เท่านั้นจึงจะสามารถเพิ่มอายุขัยและได้มาซึ่งชีวิตยืนยาวไม่แก่เฒ่าที่เขาใฝ่ฝันได้

กู้ฉางชิงไม่อยากรอจนองค์กรนักฆ่าแห่งชะตาฟ้าเติบโตขึ้นแล้ว แต่ตนเองกลับกลายเป็นชายชราที่น้ำมันในตะเกียงใกล้จะเหือดแห้ง

"เจ้านาย ท่านพยายามหาเงินให้มากขึ้นแล้วเสริมความแข็งแกร่งให้ข้าอีกหลายๆครั้ง บางทีข้าอาจจะสร้างยาเม็ดยืดอายุขัยออกมาได้"

ต่อหัวเสือดูเหมือนจะสัมผัสได้ถึงความคิดของกู้ฉางชิงจึงพูดอย่างอวดดี

"เจ้านายท่านอย่าไปฟังคำหลอกลวง ควรจะเสริมความแข็งแกร่งให้ข้าถึงจะสามารถปกป้องท่านให้ปลอดภัยได้ตลอดเวลา"

ช่วงเวลานี้เห็นได้ชัดว่าแมงมุมเงาไม่ลงรอยกับต่อหัวเสือจึงโต้กลับทันที

"จูจูเจ้าพูดเช่นนี้ไม่ถูกแล้ว การปกป้องเจ้านายข้าก็ทำได้และยังสามารถปกป้องเจ้าไปพร้อมกันได้ด้วย"

แต่ต่อหัวเสือกลับเริ่มหยอกล้อจีบกัน "เจ้าไม่เคยเห็นสภาพตอนข้าแปลงร่างเป็นอสูรมนุษย์ล่ะสิ แข็งแกร่งกำยำมากนะ"

"ถ้าไม่เชื่อ งั้นเจ้านาย ท่านให้ข้าแสดงฝีมือหน่อยเถอะ"

สิ้นเสียง มันก็แอบออกมาจากมิติระบบและบินวนอยู่รอบๆ กู้ฉางชิง

หากไม่ใช่เพราะไม่มีคำสั่งจากเจ้านาย ต่อหัวเสือคงจะแปลงร่างอวดโฉม ณ ที่นั้นแล้ว

"เลิกพูดจาเหลวไหลสักที การมีอยู่ของพวกเจ้ายังเปิดเผยไม่ได้ในตอนนี้"

กู้ฉางชิงหัวเราะพลางด่าต่อหัวเสือแล้วเก็บมันเข้าสู่มิติระบบทันที

เพื่อป้องกันไม่ให้เจ้าพวกนี้ก่อเรื่องอีก เขายังจงใจตั้งค่ายกลผนึกในมิติระบบเพื่อกักขังต่อหัวเสือไว้ชั่วคราว

"เจ้านายท่านวางแผนจะสร้างอสูรตัวที่สามเมื่อใด?"

คำถามด้วยความสงสัยของแมงมุมเงาปลุกความสนใจของกู้ฉางชิงในทันที

ตอนนี้เครือข่ายข่าวกรองขององค์กรนักฆ่าแห่งชะตาฟ้าได้มอบหมายให้ฟางไป๋อวี่จัดการทั้งหมดแล้ว และถึงเวลานั้นก็จะมีการแนะนำตัวแทนคนหนึ่งคือ 'จ้าวหรง'

เมื่อองค์กรเริ่มเป็นรูปเป็นร่างแล้ว บุคลากรที่ขาดแคลนที่สุดก็คือนักฆ่า

เมื่อคิดถึงตรงนี้กู้ฉางชิงก็รู้สึกว่าจำเป็นต้องจัดตั้งกลุ่มนักฆ่าอสูรขึ้นมาจริงๆ

แต่ว่าการสร้างอสูรตัวที่สามควรจะเลือกเผ่าแมลงประเภทไหนดีล่ะ?