บทที่ 68 ข่าวคราวล่าสุด

บทที่ 68 ข่าวคราวล่าสุด

ฉู่เสวียนบินสำรวจไปรอบๆ และพบว่าศิษย์พี่ทั้งสามอย่างหลี่เสวียนหมิง หลิวเจิ้งสยง และอู๋เถิง ยังคงเก็บตัวบ่มเพาะอยู่

ในขุนเขาไร้ปฏิทิน ในการบ่มเพาะไร้กาลเวลา เรื่องนี้เป็นสิ่งที่คาดเดาได้อยู่แล้ว

เมื่อบรรลุถึงขั้นสร้างรากฐาน ย่อมมีอายุขัยยืนยาวอย่างน้อยสองร้อยปี แม้จะเป็นผู้บำเพ็ญมารที่ใช้วิชาสายมืดจนอายุขัยลดลง ก็ยังมีชีวิตอยู่ได้ไม่ต่ำกว่าร้อยเจ็ดสิบถึงร้อยแปดสิบปี

ดังนั้นการเก็บตัวบ่มเพาะสักสามหรือสี่ปีจึงถือเป็นเรื่องปกติธรรมดา

ส่วนท่านอาจารย์ว่านอู๋อิ่งนั้น ปกติจะเก็บตัวอย่างน้อยสิบปีขึ้นไป ทว่าฉู่เสวียนสังเกตเห็นว่าสวีหมิง เฉินเกอ เว่ยหัว และไป๋เฟิง ซึ่งเป็นศิษย์ขั้นกลั่นลมปราณทั้งสี่คน ต่างยุ่งวุ่นวายกันทุกวัน

ขณะที่เขาเหินหาวอยู่บนกระบี่บินดาราสวรรค์ เขาเห็นเฉินเกอและเว่ยหัวกำลังคุ้มกันกลุ่มช่างฝีมือสามัญชน

ดูเหมือนพวกเขากำลังเคลื่อนย้ายคนเหล่านี้ไปยังที่ราบภายในอาณาเขตของถ้ำหยินสุดขั้ว

"นี่เป็นโอกาสดีที่จะถามพวกเจ้าเกี่ยวกับความเปลี่ยนแปลงในช่วงนี้"

เพียงพริบตา ฉู่เสวียนก็ปรากฏตัวขึ้นเหนือกลุ่มของเฉินเกอ เมื่อสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอันทรงพลัง เฉินเกอและเว่ยหัวก็ตึงเครียดและเตรียมรับมือทันที ทว่าเมื่อรู้ว่าเป็นฉู่เสวียน พวกเขาจึงผ่อนคลายลง

เฉินเกออุทานด้วยความดีใจ

"ที่แท้ก็ท่านอาอาจารย์ฉู่นี่เอง!"

"ท่านอาอาจารย์ฉู่ ท่านเพิ่งเก็บตัวไปเพียงไม่กี่เดือน ทำไมถึงออกมาเร็วนัก?"

เฉินเกอและเว่ยหัวเคยเป็นสหายกับฉู่เสวียนมาก่อน ยามนี้ฉู่เสวียนบรรลุขั้นสร้างรากฐานแล้ว พวกเขาจึงเรียกขานด้วยความเคารพว่าท่านอาอาจารย์ ทว่าในใจลึกๆ พวกเขายังคงภาคภูมิใจที่เคยเป็นสหายกับเขา

เว่ยหัวหันไปประกาศกับกลุ่มสามัญชนเสียงดัง

"นี่คือยอดคนขั้นสร้างรากฐานแห่งถ้ำหยินสุดขั้วของพวกข้า ท่านอาอาจารย์ฉู่!"

เมื่อฉู่เสวียนร่อนกระบี่บินลงมา เหล่าสามัญชนต่างมองดูด้วยความเลื่อมใส ยิ่งได้ยินคำแนะนำของเว่ยหัว ความเคารพยำเกรงก็ยิ่งทวีคูณ

ยอดคนขั้นสร้างรากฐาน!

สำหรับสามัญชนที่ไม่อาจบำเพ็ญเพียรได้ เขาเปรียบเสมือนเทพเจ้าเลยทีเดียว

"ข้าพอมีเวลาว่าง จะช่วยคุ้มกันพวกเจ้าไปส่งยังจุดหมายแล้วกัน"

ฉู่เสวียนเอ่ยเรียบๆ

เฉินเกอและเว่ยหัวรู้สึกซาบซึ้งใจยิ่งนัก

"ขอบพระคุณท่านอาอาจารย์!"

เหล่าสามัญชนเองก็กตัญญูยิ่ง มณฑลอู่นั้นเต็มไปด้วยงูพิษ แมลงร้าย และสัตว์ป่าชุกชุม ยามค่ำคืนยังมีภูตผีปีศาจปรากฏกาย แม้จะมีผู้บำเพ็ญขั้นกลั่นลมปราณอย่างเฉินเกอและเว่ยหัวคุ้มกัน แต่อัตราการตายของสามัญชนกลุ่มก่อนก็สูงถึงสามส่วน

ทว่ายามนี้ เมื่อมียอดคนขั้นสร้างรากฐานปรากฏตัว ความปลอดภัยของพวกเขาย่อมมั่นคงขึ้นมาก

"เฉินเกอ มานี่หน่อย"

ฉู่เสวียนเรียกพลางกวักมือ

เฉินเกอเดินเข้าไปหาพลางก้มหน้าด้วยความประหม่า เกรงว่าจะถูกตำหนิเรื่องข้อบกพร่องในการทำงาน ฉู่เสวียนหัวเราะเบาๆ เมื่อเห็นท่าทีนั้น

"วางใจเถอะ ข้าไม่ได้จะมาลงโทษเจ้า ข้าแค่มีเรื่องจะถามนิดหน่อย"

เฉินเกอถอนหายใจอย่างโล่งอก

"เชิญท่านอาอาจารย์ถามมาได้เลย"

ฉู่เสวียนรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับช่วงหลายเดือนที่ผ่านมา เป็นไปตามที่เขาคาดไว้ ไม่มีความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ท่ามกลางห้าสำนักฝ่ายธรรมะ การหนีรอดของว่านอู๋อิ่งจากคฤหาสน์อวิ๋นอู้และการตายของอัจฉริยะอย่างฮุ่ยคงแห่งวัดมังกรทองถูกปิดเงียบไว้

ทั้งสำนักดาราสวรรค์(สำนักเสินกัง)และวัดมังกรทองต่างไม่ต้องการป่าวประกาศเรื่องเหล่านี้ เพราะมันไม่ใช่เรื่องน่าเชิดชูนัก

หากเรื่องที่สำนักดาราสวรรค์ซึ่งเป็นผู้นำฝ่ายธรรมะได้กักขังว่านอู๋อิ่งและใช้เลือดของเขาเลี้ยงผีเพื่อขัดเกลาปราณกระบี่แพร่ออกไป ย่อมจะเกิดความโกลาหลขึ้นในแคว้นยวี่ ชื่อเสียงของสำนักดาราสวรรค์จะพินาศย่อยยับ

ผู้บำเพ็ญทั่วแผ่นดินจะตระหนักว่าทั้งสำนักดาราสวรรค์และวัดมังกรทอง แม้ภายนอกจะดูเที่ยงธรรมและปราบปรามปีศาจร้าย ทว่าแท้จริงแล้วกลับมือถือสากปากถือศีลและหลอกลวง

"...อ้อ ท่านอาอาจารย์ฉู่ พักนี้มีเรื่องใหญ่เรื่องหนึ่ง"

เฉินเกอเอ่ยเสียงต่ำ

"สำนักตราสวรรค์กำลังเตรียมทำศึกครั้งใหญ่กับสำนักท้องถิ่นในมณฑลอู่ ได้ยินว่าผู้อาวุโสขั้นจินตันของสำนักตราสวรรค์ถูกลอบโจมตีจนบาดเจ็บสาหัส นั่นจึงทำให้พวกเขาต้องเร่งดำเนินการ"

ฉู่เสวียนอดหัวเราะไม่ได้ เขาคิดมาตลอดว่าการกระทำของสำนักตราสวรรค์นั้นช่างไร้ประสิทธิภาพ พวกเขาควรจะรวมกำลังทั้งหมดบุกตะวันออกเพื่อกวาดล้างสำนักท้องถิ่นในมณฑลอู่ด้วยพลังที่เหนือกว่าตั้งนานแล้ว

ทว่าพวกเขากลับส่งผู้บำเพ็ญมาเพียงกลุ่มเล็กๆ ตั้งตำหนักเขาเวหา และอพยพสามัญชนมาทีละนิด เหมือนการเล็มกินขอบมากกว่าจะบุกทะลวงอย่างเด็ดขาด

ยามนี้ เมื่อคนขั้นจินตันบาดเจ็บจนเจ็บปวดถึงรวงไข่ ถึงเพิ่งจะคิดส่งกำลังพลหลักมา ก่อนหน้านี้มัวทำอะไรอยู่?

ทว่าเหตุผลนั้นเดาไม่ยาก ย่อมต้องมีการชิงดีชิงเด่นภายในสำนักตราสวรรค์แน่นอน สำนักท้องถิ่นในมณฑลอู่นั้นหาได้แข็งแกร่งหรืออ่อนแอจนเกินไป

หากสำนักตราสวรรค์ทุ่มกำลังทั้งหมด ย่อมกวาดล้างได้ราบคาบ ทว่าในยามจวนตัว สำนักท้องถิ่นเหล่านั้นย่อมสู้ยิบตา สำนักตราสวรรค์ย่อมต้องมีการสูญเสียแม้กระทั่งคนในระดับสูง

ดังนั้นการตัดสินใจว่าขั้วอำนาจใดในสำนักตราสวรรค์ควรจะเสียสละกำลังพลในการทำศึกจึงกลายเป็นประเด็นทางการเมือง ไม่ว่าใครย่อมต้องการรักษาขุมกำลังของตนไว้และรอเก็บเกี่ยวผลประโยชน์จากชัยชนะให้มากที่สุด

ที่ใดมีคน ที่นั่นย่อมมีความขัดแย้ง แม้แต่ในหมู่ผู้บำเพ็ญที่มีอายุขัยยืนยาวก็ไม่เว้น ในฐานะหนึ่งในห้าสำนักใหญ่ที่มีอาณาเขตกว้างขวางและคนจำนวนมาก สำนักตราสวรรค์ย่อมมีการแก่งแย่งภายในเป็นธรรมดา

เฉินเกอเอ่ยในเชิงกระซิบกระซาบ

"ยามนี้มีผู้บำเพ็ญจำนวนมากเร่งเดินทางจากสำนักหลักของสำนักตราสวรรค์มายังตำหนักเขาเวหา ลำพังขั้นสร้างรากฐานก็มีถึงห้าคน และศิษย์ขั้นกลั่นลมปราณอีกเจ็ดสิบถึงแปดสิบคน และนั่นเป็นเพียงชุดแรกเท่านั้น พวกเขาแต่ละคนดูห่อเหี่ยวราวกับเป็นพวกที่ถูกทอดทิ้งในสำนักและถูกเนรเทศมาที่นี่"

ฉู่เสวียนพยักหน้าเล็กน้อย ไม่มีใครอยากเอาชีวิตมาเสี่ยงในภารกิจเช่นนี้ พวกที่ถูกโยนลงสนามรบเป็นกลุ่มแรกมักมีอัตราการตายสูง กลุ่มแรกที่ถูกส่งมายังตำหนักเขาเวหานี้ถ้าไม่ไร้หัวนอนปลายเท้า ก็คงเป็นเบี้ยที่ถูกสละในการชิงอำนาจ

เฉินเกอหัวเราะเบาๆ

"ท่านอาอาจารย์ฉู่ เจ้าพวกนี้กำลังวุ่นอยู่กับการเพิ่มพลังของตนเองโดยใช้ทุกวิถีทาง พวกเขาไม่เกี่ยงแม้แต่การใช้วิชามารเลยทีเดียว"

ฉู่เสวียนยิ้มบางๆ

"ดูจากสีหน้าเจ้าแล้ว ดูเหมือนเจ้าจะได้กำไรจากคนพวกนี้ไม่น้อยเลยนะ"

เฉินเกอฉีกยิ้มประหนึ่งสุนัขจิ้งจอกเจ้าเล่ห์

"แหะๆ แค่กำไรเล็กๆ น้อยๆ จากศิษย์ขั้นกลั่นลมปราณน่ะขอรับ หากท่านอาอาจารย์ฉู่ร่วมด้วย พวกเราต้องกอบโกยได้มหาศาลแน่นอน!"

ฉู่เสวียนเริ่มสนใจ นี่เป็นความคิดที่ดีจริงๆ ผู้บำเพ็ญชุดแรกที่ต้องเผชิญสงครามย่อมทำทุกวิถีทางเพื่อเพิ่มโอกาสรอดชีวิต ลูกปัดเลือด ลูกปัดเลือดขนาดใหญ่ ปราณหยินอัปมงคล หุ่นศพ รวมถึงวิชาและอาวุธเวทที่ได้จากการสังหารผู้บำเพ็ญฝ่ายธรรมะ ของเหล่านี้ย่อมเป็นที่ต้องการอย่างมาก

"ตกลง"

ฉู่เสวียนพยักหน้าพลางมองเฉินเกอด้วยสายตาชื่นชม

เฉินเกอรีบรับคำทันที

"ข้ารู้จักตำแหน่งของตลาดมืด เมื่อพวกเราส่งสามัญชนชุดนี้เสร็จ ข้าจะพาท่านอาอาจารย์ฉู่ไปที่นั่นทันที!"

เขายิ้มเล็กน้อย ชายหนุ่มคนนี้ช่างรู้ความยิ่งนัก

ด้วยการที่มีฉู่เสวียน ยอดคนขั้นสร้างรากฐานคอยแผ่กลิ่นอายคุ้มกันด้วยตนเอง การเดินทางจึงราบรื่นไร้อุปสรรค ผู้บำเพ็ญท้องถิ่นที่ตั้งใจจะมาสังหารสามัญชนต่างล่าถอยไปทันทีที่สัมผัสถึงตัวตนของฉู่เสวียน

บัดซบ ทำไมถึงมียอดคนขั้นสร้างรากฐานมาคุมฝูงมดพวกนี้ด้วย ถอยดีกว่า

**เปลี่ยนชื่อสำนักเสินกัง เป็น สำนักดาราสวรรค์**