ตอนที่ 38 ราชาขาวและราชาดำ [ฟรี]

ตอนที่ 38

ราชาขาวและราชาดำ

บริเวณด้านในมีเสียงดนตรีอันไพเราะกำลังบรรเลงไปพร้อมกับสาว ๆ ในชุดวาบหวิวกำลังยืนเต้นกันอย่างสนุกสนาน หลังจากเหลือบมองเล็กน้อยซูไป๋ก็เดินตรงไปที่ชั้นสอง ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ได้มาที่นี่บ่อยมาก แต่บอดี้การ์ดที่นี่ก็รู้จักเขาเป็นอย่างดี เพราะถ้าหากไม่รู้จักบอสคุณก็ไม่มีคุณสมบัติที่จะทำงานอยู่ที่นี่

ชั้นสอง ณ ห้องลับ

บริเวณด้านในมีลักษณะเป็นห้องล็อบบี้ ตรงกลางมีโซฟาหรูหราวางอยู่ ถัดจากนั้นจะเป็นชั้นหนังสือ ซึ่งทุกอย่างภายในห้องนี้คือแกนหลักของเฮลไฟร์คลับ

ชอว์นั่งดื่มไวน์อยู่บนโซฟา โดยมีริพไทด์และอาซาเซลนั่งอยู่ใกล้ ๆ

เมื่อเห็นซูไป๋ปรากฏตัวขึ้นชอว์ก็มองอย่างประหลาดใจเล็กน้อยพร้อมกับพูดขึ้นมาด้วยรอยยิ้มว่า "ว้าว! ไม่คิดเลยว่าคุณจะมาที่นี่หาได้ยากจริง ๆ และบังเอิญฉันก็มีเรื่องที่อยากจะคุยกับคุณพอดี"

"เรื่องอะไรอย่างงั้นหรอ?" ซูไป๋ไม่คิดว่าจะมีความบังเอิญแบบนี้อยู่ด้วย ก่อนที่เขาจะเดินไปนั่งลงฝั่งตรงข้ามกับชอว์อย่างสบาย ๆ พร้อมกับโบกมือให้อาซาเซลเล็กน้อย

อาซาเซลเดินเข้ามาหาซูไป๋พร้อมกับยื่นแก้วไวน์ที่มีไวน์ให้ และเมื่อเห็นท่าทางระมัดระวังตัวและความหวาดกลัวของอาซาเซล มันก็เห็นได้ชัดว่าความประทับใจครั้งสุดท้ายที่ซูไป๋ให้ไว้กับอาซาเซลมันลึกซึ้งขนาดไหน

"พวกคุณกำลังคุยเรื่องอะไรกันอยู่?" ซูไป๋ถามขึ้นมาพร้อมกับดื่มไวน์

"ตอนนี้สโมสรประสบความสำเร็จในเบื้องต้นแล้ว และฉันก็ได้ติดต่อคนดังหลายคนในแวดวงธุรกิจทางการเมืองและการทหารเพื่อให้พวกเขาเข้าร่วมกับเรา แต่เมื่อมันมีจำนวนคนเพิ่มมากขึ้น ฉันก็คิดว่ามันจำเป็นที่จะต้องจัดตั้งสมาชิกหลักที่มีหน้าที่ในการรับผิดชอบในเรื่องของการตัดสินใจ ในขณะที่คนอื่นมีหน้าที่รับผิดชอบในเรื่องของการลงทุนหรือเกี่ยวกับการเงิน" ชอว์พูดขึ้นมาด้วยรอยยิ้ม

นี่เขาพยายามที่จะทำให้ฉันกลายเป็นส่วนเกินใช่ไหม?

ซูไป๋คิดอยู่ภายในใจแต่ไม่ได้พูดออกมา พร้อมกับหยิบไวน์ขึ้นมาดื่มต่อ

"ในปัจจุบันสมาชิกหลักของเรามีอยู่ 4 คน และมีผู้สมัครหลายคนที่กำลังอยู่ในระหว่างการตรวจสอบ และไม่ใช่ทุกคนที่จะเป็นมนุษย์กลายพันธุ์! และเนื่องจากการที่เราเป็นสมาชิกหลักจึงจำเป็นที่จะต้องมีชื่อและฉายาโดยเฉพาะ ซึ่งเกี่ยวกับเรื่องนี้ฉันจะใช้หมากรุกตั้งเป็นชื่อฉายาของพวกเราดีไหม? ราชาขาว ราชาดำ มันดูเหมาะมาก" ชอว์พูดขึ้นมาด้วยรอยยิ้ม "ฉันคือ ราชาดำ ส่วนคุณก็คือราชาขาว!"

"แบบนี้นี่เอง!"

ซูไป๋สามารถเข้าใจเรื่องราวทั้งหมดได้ในทันที เดิมทีแล้วชอว์เป็นราชาดำของเฮลไฟร์คลับ และในตอนนี้ก็กำลังอยู่ในขั้นตอนของการเสนอชื่อเท่านั้น

ราชาดำ, ราชินีดำ, ราชาขาว, ราชินีขาว!

ในภาพยนตร์เรื่องนี้คนที่มีชื่อเสียงมากที่สุดก็คือราชาดำและราชินีขาว ซึ่งเรื่องราวของราชาขาวไม่ค่อยถูกพูดถึงสักเท่าไหร่ สำหรับในการ์ตูนข้อมูลของราชาขาวก็มีน้อยมากเช่นกัน แต่ถึงอย่างนั้นความแข็งแกร่งของราชินีดำก็ทรงพลังเป็นอย่างมาก!

"มันก็แค่ชื่อฉันไม่ค่อยสนใจมันเท่าไหร่!" ซูไป๋พูดขึ้นมาด้วยรอยยิ้มห

"ในเมื่อคุณไม่มีความเห็นอื่น งั้นก็เอาตามนี้" ชอว์พูดขึ้นมาด้วยรอยยิ้ม ก่อนที่จะถามขึ้นมาอย่างสบาย ๆ ต่อว่า "เมื่อเร็ว ๆ นี้คุณได้ข่าวเกี่ยวกับมนุษย์กลายพันธุ์บ้างไหม?"

"มีหนึ่งคน แต่ฉันต้องไปยืนยันด้วยตัวเองอีกที ซึ่งมันก็คงอีกสักพักกว่าฉันจะเริ่มออกเดินทางอีกครั้ง" ซูไป๋พูดขึ้นมาอย่างเป็นกันเอง "ฉันต้องการเทคโนโลยีหลักของบริษัทโทรคมนาคม คุณช่วยเอามันมาให้ฉันได้ไหม?"

"เทคโนโลยีหลักของบริษัทโทรคมนาคม? คุณจะเอาสิ่งนี้ไปทำอะไร?" ชอว์ถามขึ้นมาอย่างสงสัย

ซูไป๋ยักไหล่เล็กน้อยก่อนจะพูดขึ้นมาว่า "คุณรู้ไหมว่าอะไรทำเงินได้ง่ายที่สุด? สิ่งที่ง่ายที่สุดก็คือการใช้เทคโนโลยีของคนอื่นเพื่อหารายได้ให้กับตัวคุณเอง!"

"คุณต้องการ .... ฮ่า ๆ เนื่องจากคุณสนใจในเรื่องนี้แน่นอนว่ามันไม่มีปัญหา ฉันสามารถเอามันมาให้คุณได้ภายในสามวัน ดังนั้นคุณไม่จำเป็นที่จะต้องกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้" ชอว์พูดขึ้นมาด้วยรอยยิ้มพร้อมกับให้คำมั่นสัญญา

"ไม่มีปัญหา เดี๋ยวฉันจะให้ดอตตี้เป็นคนมาเอามัน เอาล่ะ! ถ้าไม่มีอะไรแล้วงั้นฉันขอตัวก่อน!"

เดิมที่ซูไป๋ต้องการจะหามันมาด้วยตัวของเขาหรือไม่ก็วานให้เรเวนจัดการ แต่เมื่อเขาคิดถึงทรัพยากรของเฮลไฟร์คลับและเส้นสายของชอว์ที่มีอยู่มากมาย เขาก็ไม่จำเป็นที่จะต้องลงมือให้เหนื่อยด้วยตัวเอง ยิ่งไปกว่านั้นชอว์เพิ่งจะถามเกี่ยวกับมนุษย์กลายพันธุ์คนใหม่และเขาก็ยื่นเงือนไขไป เห็นได้ชัดว่าลักษณะนิสัยของพวกเขาทั้งสองคนในการจะทำสิ่งต่าง ๆ จะต้องมีผลประโยชน์มาแลกเปลี่ยนเท่านั้น แถมยังช่วยลดความระมัดระวังตัวซึ่งกันและกันได้อีกด้วย

"ลาก่อนราชาขาว!"

ชอว์พูดขึ้นมาพร้อมกับยกแก้วขึ้น

"ลาก่อนราชาดำ!" ซูไป๋หันมายิ้มให้เล็กน้อยก่อนที่จะหันหลังเดินจากไป

เฮลไฟร์คลับนั้นอยู่ไม่ไกลจากบริษัทโทรคมนาคมมากนัก และในช่วงเวลานี้ก็น่าจะได้เวลาที่เพ็กกี้เลิกงานแล้ว ซูไป๋จึงไม่ได้กลับบ้านและวางแผนที่จะยืนรออยู่ที่นี่สักพัก กลัวว่าเพ็กกี้จะไม่กลับไปที่คฤหาสน์ของเขา หลังจากรอได้ประมาณครึ่งชั่วโมงก็เริ่มมีผู้คนทยอยออกมาจากบริษัทที่ละคน และท่ามกลางฝูงชนซูไป๋ก็สามารถสักเกตเห็นเพ็กกี้ได้อย่างรวดเร็ว

เพ็กกี้ที่อำลาเพื่อนร่วมของเธอเสร็จเรียบร้อยและเตรียมตัวจะกลับบ้าน ทันใดนั้นเธอก็สังเกตเห็นซูไป๋ยืนอยู่ไม่ไกล ก่อนที่เธอจะมองไปที่เขาด้วยความแปลกใจเล็กน้อย เธอไม่คิดว่าเขาจะมารออยู่ที่นี่ หลังจากนั้นเพ็กกี้ก็ค่อย ๆ เดินไปหาซูไป๋

"ทำไมคุณถึงมอรอฉันอยู่ที่นี่ล่ะ? มีอะไรเกิดขึ้นอย่างงั้นหรอ?"

"ผมมาทำธุรแถว ๆ นี้และมันใกล้กับเวลาเลิกงานของคุณพอดี ดังนั้นผมจึงมารอคุณอยู่ที่นี่ เพื่อที่จะกลับบ้านไปพร้อมกัน" ซูไป๋พูดขึ้นมาด้วยรอยยิ้ม

"อ๋อ! งั้นก็ไปกันเถอะ" เพ็กกี้ไม่ได้คิดอะไรมากมายพร้อมกับพยักหน้าเบา ๆ ก่อนที่พวกเขาจะเดินเคียงข้างกันกลับไปยังที่บ้าน

ซึ่งบริเวณด้านหลังของพวกเขาก็มีแดเนียลที่ถือไม้เท้ากำลังมองไปยังซูไป๋และเพ็กกี้ที่เดินจากไปด้วยสีหน้าซับซ้อนยากเกินจะคาดเดา และหลังจากนั้นไม่นานเขาก็จำตัวตนของซูไป๋ได้

ในขณะที่เดินและพูดคุยกันระหว่างทางซูไป๋ก็ถามกับเพ็กกี้ว่าคนในหน่วยของเธอมีปฏิกิริยาอย่างไรเมื่อเห็นระเบิดโมเลกุลจำนวนมากมาย ซึ่งเมื่อเพ็กกี้ได้ยินเช่นนั้นเธอก็แสดงสีหน้าผิดหวังออกมาเล็กน้อย ถึงแม้ว่าผู้อำนวยการจะยกย่องเธอเป็นอย่างมาก แต่ก็น่าเสียดาย ... ที่มันไม่ได้ช่วยให้เธอได้เปลี่ยนสภาพแวดล้อมในการทำงานและสถานการณ์ของเธอเลย และมันก็ไม่ได้ช่วยอะไรได้มากมายในเรื่องของฮาวเวิร์ดอีกด้วย!

โปรดติดตามตอนต่อไป …