ตอนที่ 22 บัคกี้ตกหน้าผาและการพบกันครั้งแรกของอาซาเซล [ฟรี]

ตอนที่ 22

บัคกี้ตกหน้าผาและการพบกันครั้งแรกของอาซาเซล

ซูไป๋ไม่ค่อยแน่ใจเกี่ยวกับที่อยู่ของอาซาเซล แต่ถึงอย่างนั้นด้วยรูปร่างหน้าตาของเขาที่เด่นเป็นพิเศษ และจากข้อมูลของหน่วยสืบราชการลับ เขาเคยปรากฏตัวขึ้นในเมืองแห่งหนึ่งในเยอรมนี ภายในฐานของพวกนาซี ดังนั้นการเดินทางไปเยอรมนีค่อนข้างจะยุ่งยากเล็กน้อย แต่มันก็คงจะไม่ยากเกินไปถ้าเกิดว่าเขาใช้เส้นสายของชอว์

ซูไป๋ ดอตตี้ เรเวน และริพไทด์ รวมถึงคนรับใช้เริ่มออกเดินทางทันทีหลังจากชอว์จัดการเรื่องตัวตนของพวกเขาเสร็จเรียบร้อยแล้ว

หลังจากพวกเขาเดินทางมาถึงเยอรมนีพวกเขาก็ได้พบกับการสอบปากคำอยู่หลายครั้ง ก่อนที่พวกเขาจะประสบความสำเร็จในที่สุด พร้อมกับมุ่งหน้าไปยังเมืองหนึ่งในเยอรมนีภายใต้การคุ้มกันของเครื่องบินขับไล่เยอรมนี

ถึงแม้ว่าชอว์จะจัดการเรื่องตัวตนของพวกเขาให้แล้ว แต่กองทัพนาซีก็ยังไม่ผ่อนคลายความระมัดระวังตัวของพวกเขา ท้ายที่สุดหลังจากนี้ไม่นานสงครามโลกครั้งที่สองก็จะสิ้นสุดลงและในตอนนี้พวกนาซีก็เริ่มสูญเสียกันอย่างต่อเนื่อง ทำให้ความพ่ายแพ้อยู่ไม่ไกลเกินเอื้อมแล้ว ทำให้ช่วงนี้พวกนาซีจะเข้มงวดเป็นพิเศษ อย่างไรก็ตามด้วยอิทธิพลของชอว์หลังจากที่พวกทหารตามมาได้ไม่นานพวกเขาก็จากไป

ท้ายที่สุดแล้วในตอนนี้เขากำลังตามหามนุษย์กลายพันธุ์อยู่และจำเป็นที่จะต้องหลีกเลี่ยงให้คนนอกรู้เรื่องนี้

ถ้าตอนแรกไม่มีทหารเหล่านี้เข้ามาขวางทางตั้งแต่ต้นขั้นตอนต่อไปคงง่ายกว่านี้มาก ซูไป๋บอกให้ริพไทด์และคนรับใช้ออกไปแยกกันตามหาและสืบข่าวที่ใกล้เคียงกับอาซาเซลมากที่สุด

ส่วนเขาก็นอนพักอยู่ที่บ้านและฝึกใช้ความสามารถของเขา ส่วนเรเวนกับดอตตี้ก็กำลังฝึกทักษะการต่อสู้กันอยู่ เมื่อถึงตอนเที่ยงก็ออกไปหาอะไรกิน และเมื่อเขากลับมาถึงบ้านหลังจากทานอาหารเสร็จเขาก็ได้รับข่าวอะไรบางอย่าง

"ข่าวฉาวของหน่วยคอมมานโดคำราม?"

เมื่อเห็นดอตตี้พูดขึ้นมา ซูไป๋ที่ได้ยินเช่นนั้นเขาก็โบกมือเล็กน้อย "เดี๋ยวก่อน ผมขอเดาก่อน"

"หน่วยคอมมานโดคำรามที่มีหัวหน้าทีมคือกัปตันอเมริกาในปัจจุบันนั้นมีชื่อเสียงเป็นอย่างมาก ดังนั้นพวกนาซีจะต้องให้ความสนใจเป็นพิเศษเกี่ยวกับข่าวของพวกเขาอย่างแน่นอน เวลาคุณออกไปข้างนอกพยายามอย่าพูดอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้หรือบุคคลที่เกี่ยวข้องเด็ดขาด ที่ผมหมายถึงก็คือข่าวนี้น่าจะรู้กันอย่างกว้างขวาง และแน่นอนว่ามันเป็นสิ่งที่ดีสำหรับพวกนาซีและใช้เป็นข้อได้เปรียบได้ เรื่องของเรื่องก็คือ ... " ซูไป๋หยุดพูดชั่วคราวก่อนที่เขาจะพูดต่อว่า "เกิดอุบัติเหตุกับบัคกี้ใช่ไหม?"

ดอตตี้มองไปที่ซูไป๋ด้วยสีหน้าตกตะลึง

"ใช่ ในระหว่างที่เขาทำภารกิจอะไรบางอย่าง บัคกี้ สมาชิกของหน่วยคอมมานโดคำราม ผู้ช่วยคนสนิทของกัปตันอเมริกา บังเอิญตกลงไปที่หน้าผา และคาดเดาว่าเขาน่าจะตายไปแล้ว" ดอตตี้พูดขึ้น

ซูไป๋ส่ายหัวเล็กน้อยก่อนจะพูดขึ้นมาว่า "เขายังไม่ตาย และคุณจะได้เห็นเขาในอีกไม่กี่สิบปีต่อจากนี้"

"สิบปี?"

ดอตตี้มองไปที่ซูไป๋ด้วยความมึนงง แต่ถึงอย่างนั้นซูไป๋ก็ไม่ได้อธิบายอะไร เพราะตั้งแต่ที่บัคกี้ตกลงไปที่หน้าผาอีกไม่นานหลังจากนี้เขาจะถูกพบโดยไฮดราและจับไปล้างสมองจนกลายเป็นวินเทอร์โซเยอร์ กล่าวอีกอย่างก็คืออีกไม่นานต่อจากนี้กัปตันอเมริกาจะต้องไปต่อสู้กับเรดสกัลล์และเขาก็จะถูกแช่แข็งในไม่ช้า หลังจากนั้นสงครามโลกครั้งที่สองก็จะจบลงและเพ็กกี้ก็จะได้ย้ายมาทำงานกับ SSR อย่างเป็นทางการ

....

หลังจากผ่านไปได้สองวันในที่สุดซูไป๋ก็รู้ข่าวของอาซาเซล เขาอาศัยอยู่ในหมู่บ้านบริเวณใกล้เคียงกับภูเขา ตามคำเล่าจากปากชาวบ้านในหมู่บ้านพวกเขาบอกว่าเคยเห็นมนุษย์ที่มีผิวสีแดงและหางยาวราวกับปีศาจอาศัยอยู่ หลังจากที่ซูไป๋ทราบข่าวเขาขอให้ดอตตี้ เรเวน อยู่ที่นี่ และให้ริพไทด์กับคนรับใช้รีบมุ่งหน้าไปที่นั่นทันที

ตอนนี้เขามีความมั่นใจว่าเขาสามารถรับมือกับอาซาเซลได้ แต่มันคงจะเสี่ยงเกินไปถ้าเกิดว่าเขาพาดอตตี้และเรเวนไปด้วย เพราะการเทเลพอร์ตของอาซาเซลยังคงสามารถสร้างปัญหาให้กับเขาได้อยู่

ระหว่างทางที่ซูไป๋วิ่งไปเขาก็เต็มไปด้วยความกังวลเล็กน้อย

ภูเขาลูกนี้มีขนาดใหญ่เกินไป ดังนั้นมันจึงไม่ง่ายเลยที่จะตามหาอาซาเซลที่มีความสามารถเทเลพอร์ตได้โดยง่าย

"พวกเราจะทำยังไงดี?" ริพไทด์ถามขึ้นมาด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา

"ทำลายที่นี่ให้หมดและบังคับให้เขาออกมา!" ซูไป๋คิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่เขาจะพูดออกมา

"ได้ครับ!" ริพไทด์พยักหน้าตอบก่อนที่เขาจะโบกมือ ทันใดนั้นพายุทอร์นาโดสองลูกก็บินออกไปอย่างรวดเร็ว ทำให้ต้นไม้บริเวณโดยรอบถูกพัดพาเข้าไปในพายุทอร์นาโดและเริ่มถูกถอนรากถอนโคนอย่างรวดเร็วหมุนไปพร้อมกับพายุทอร์นาโด

หาเป้าหมายไม่เจอ? ก็แค่ทำลายสถานที่หลบซ่อนของเขาก็พอง่ายจะตาย!

ซึ่งหลังจากนั้นไม่นานคนที่เขากำลังตามหาก็ ... ปรากฏตัวขึ้น!

ไม่มีมนุษย์กลายพันธุ์คนไหนที่สามารถทนได้ที่เห็นว่าสถานที่ที่เขาอยู่ถูกทำลายทิ้ง และไม่ใช่ทำลายธรรมดาแต่เป็นทำลายล้าง ด้วยเวลาเพียงแค่สิบนาทีริพไทด์ก็ถางป่าจนเป็นพื้นที่โล่งขนาดใหญ่

"ระวังตัวด้วย"

ซูไป๋ตะโกนขึ้นมา

"ไป! พุ่งไปหาเขาเลย!"

เมื่อได้ยินคำสั่งของซูไป๋ริพไทด์ก็เชื่อฟังโดยไม่มีเงื่อนไขพร้อมกับวิ่งไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว

และในทันทีเขาวิ่งออกไปทันใดนั้นมันก็มีคนปรากฏตัวขึ้นมาในที่ที่เขาอยู่ยืนก่อนหน้านี้พร้อมกับหางสีแดงแหลมคมที่แทงไปที่หลังของริพไทด์โดยตรง แต่ริพไทด์ก็สามารถหลบได้อย่างชิวเฉียด ถ้าหากไม่มีการเตือนก่อนหน้านี้ของซูไป๋ร่างของเขาอาจะถูกเจาะเป็นรูแล้วก็ได้ ริพไทด์วิ่งไปข้างหน้าอีกสองสามก้าวก่อนที่เขาจะหันหลังกลับมามองอาซาเซลที่อยู่ ๆ ก็ปรากฏตัวขึ้นมาด้วยความหวาดกลัวเล็กน้อย!

"นายหาฉันเจอได้ยังไง?"

อาซาเซลหันไปมองซูไป๋พร้อมกับถามขึ้นมาด้วยความแปลกใจเล็กน้อย

"การสั่นไหวของอากาศ!"

ซูไป๋พูดขึ้นมาเบา ๆ

พายุทอร์นาโดของริพไทด์มันได้สร้างจังหวะและความเร็วที่สม่ำเสมอของการสั่นไหวของอากาศโดยรอบ ทำให้ไม่มีลมอยู่ด้านหลังของริพไทด์ แต่ด้วยความที่ไม่มีลมนี่แหละเวลาที่อาซาเซลเทเลพอร์ตมันจะเกิดพื้นที่บิดเบี้ยวปรากฏขึ้นมาเล็กน้อยมาก และแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะรู้ได้ถ้าเกิดว่าไม่ได้จ้องมองอย่างจริงจัง

"การสั่นไหวของอากาศอย่างงั้นหรอ? นายชื่ออะไร" อาซาเซลพูดขึ้น

"อย่ารีบร้อนสิ!" ซูไป๋พูดขึ้นมาด้วยรอยยิ้ม "ฉันมาที่นี่เพื่อเชิญคุณเข้าร่วมกับสโมสรเฮลไฟร์คลับ หากคุณยินดีเข้าร่วมกับพวกเราฉันจะบอกชื่อของฉันให้คุณรู้"

"แล้วถ้าเกิดว่าฉันไม่ต้องการล่ะ?" อาซาเซลพูดขึ้นอีกครั้ง

"ถ้าอย่างนั้นฉันก็จะโน้มน้าวคุณจนกว่าคุณจะเข้าร่วมกับพวกเรา!" ซูไป๋พูดขึ้นพร้อมกับหรี่ตาลงเล็กน้อย

โปรดติดตามตอนต่อไป …