เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 21 เจ้าของตึกผู้ยิ่งใหญ่ซูไป๋ [ฟรี]

ตอนที่ 21 เจ้าของตึกผู้ยิ่งใหญ่ซูไป๋ [ฟรี]

ตอนที่ 21 เจ้าของตึกผู้ยิ่งใหญ่ซูไป๋ [ฟรี]


ตอนที่ 21

เจ้าของตึกผู้ยิ่งใหญ่ซูไป๋

"ถึงแม้ว่าวิธีจะค่อนข้างทำให้ฉันดูชั่วร้าย แต่ว่า ... มันเจ๋งดีแหะ!" ซูไป๋จัดเสื้อผ้าของเขาให้เข้าที่ก่อนที่จะเหลือบมองไปยังชายวัยกลางคนที่กำลังนอนเอามือกุมหัวอยู่ที่พื้น พร้อมกับพูดขึ้นมาด้วยท่าทางของผู้ดีว่า "เอาล่ะ! ความผิดใจระหว่างเราจบลงแล้ว ถึงเวลาที่เราจะได้คุยธุรกิจกัน"

"ไวน์!"

ซูไป๋พูดขึ้นมาก่อนที่ดอตตี้จะหยิบขวดไวน์ขึ้นมาและยื่นให้กับเขา

ซูไป๋หันไปพูดกับชายวัยกลางคนด้วยรอยยิ้มว่า "ฉันต้องการซื้อที่นี่ คุณลองเสนอราคามาได้เลย"

"นี่ ... ที่นี่ ฉัน ... ฉันไม่สามารถ ... ขายมันได้" ชายวัยกลางคนพูดขึ้นมาด้วยความกลัวพร้อมกับร่างกายที่สั่นเครือ

"ไม่เป็นไร ... " ซูไป๋ยิ้มขึ้นมาก่อนที่จะเขาจะขยับมืออีกครั้ง

เพล้ง!!

ไวน์อีกขวดถูกตีลงไปที่เดิม

"ไม่ขายอย่างงั้นหรอ คุณจะพูดขึ้นมาแบบนั้นไม่ได้ ฉันอุส่าเดินทางมาตั้งไกลคุณจะปล่อยให้ฉันกลับไปมือเปล่าอย่างงั้นหรอ?" ซูไป๋พูดขึ้นมาพลางสบตากับดอตตี้ให้หยิบไวน์ขึ้นมาอีกขวด

เมื่อเห็นการเคลื่อนไหวของดอตตี้ ชายวัยกลางคนก็อดไม่ได้ที่จะตัวสั่นมากกว่าเดิมพร้อมกับรีบพูดขึ้นมาว่า "ขาย ... ขาย ... ไม่สิ ...ฉันจะให้มันกับคุณฟรี ๆ!"

"จริงหรอ?"

"จริง ๆ ครับ"

"ฉันรู้สึกอายมากเลย คุณรีบให้คนไปร่างสัญญามาเถอะ เราจะจัดการเรื่องนี้ให้เสร็จเร็วที่สุด" ซูไป๋หันไปสั่งคนรับใช้ของเขาโดยไม่มีความรู้สึกอับอายเลยแม้แต่น้อย

แน่นอนว่าชายวัยกลางคนให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี ถ้าเกิดว่าเขาทำไม่ดีก็จะถูกขวดไวน์ตีเข้าที่หัวจนตายหลังจากขวดที่สามและสี่อย่างแน่นอน นอกจากนี้ซูไป๋ยังเป็นคนที่แปลกประหลาดและไม่ใช่คนธรรมดา ถึงแม้ว่าสถานที่แห่งนี้จะมีค่า แต่ชีวิตของเขานั้นสำคัญยิ่งกว่า หลังจากผ่านไปไม่นานการลงชื่อในสัญญาก็เสร็จสมบูรณ์ ทำให้ที่นี่กลายเป็นของซูไป๋โดยสมบูรณ์

"ฉัน ... ฉันไปได้หรือยัง" ชายวัยกลางคนถามขึ้นมาอย่างไม่ลังเล

ซูไป๋ยิ้มพูดขึ้นมาด้วยรอยยิ้มว่า "แน่นอน ว่าแต่คุณต้องการให้ฉันเดินออกไปส่งคุณไหม?"

"ไม่เป็นไรฉันไปเองได้!"

ชายวัยกลางคนรีบส่ายหัวอย่างรวดเร็วพร้อมกับรีบวิ่งออกไปอย่างรีบร้อน

เมื่อเขาผลักประตูออกมาด้านนอกและสังเกตว่าไม่มีใครแอบตามเขามา เขาก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก

"ไอ้บ้าเอ้ย!! ไอ้ลิงเหลืองเวรนั่นสักวันฉันจะต้องแก้แค้นมันให้ได้ในสักวันไม่ช้าก็เร็ว .... " ชายวัยกลางคนพูดสาปแช่งขึ้นมาเบา ๆ แต่ก่อนที่เขาจะได้พูดจบ ทันใดนั้นเขาก็ได้ยินเสียงหวีดร้องของสายลมดังขึ้นมาจากบนหัวของเขา เขาค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นไปมองด้านบนโดยไม่รู้ตัว ป้ายขนาดใหญ่ของตึกกำลังตกลงมาอย่างรวดเร็วและก่อนที่เขาจะได้ตอบสนองอะไรมันก็มีเสียงดัง ตูม! ดังขึ้นพร้อมกับร่างชายวัยกลางคนที่ถูกป้ายขนาดใหญ่ทับจนแบน

ทันใดนั้นเลือดก็เริ่มไหลออกมาจากรูทวารทั้ง 7 อย่างรวดเร็ว

ปกติแล้วถ้าเกิดว่ามีป้ายขนาดใหญ่ตกลงมาจากบนท้องฟ้าและทับพวกเขาโดยบังเอิญ แน่นอนว่าคนที่เห็นเหตุการณ์อยู่ด้านนอกจะต้องบอกว่าชายคนนี้ช่างโชคร้ายเกินไป

แต่สำหรับคนที่อยู่ข้างในตึกไม่ได้คิดอย่างนั้น

เป็นเรื่องบังเอิญจริง ๆ อย่างงั้นหรอ?

พวกเขามองไปที่ซูไป๋โดยไม่รู้ตัว

ความซวย!

เพราะชายวัยกลางคนคนนั้นบอกซูไป๋ว่าเป็นลิงเหลืองจึงทำให้เขาถูกลิขิตให้โชคร้ายแบบนี้

"รีโนเวทสถานที่นี้ใหม่ทั้งหมด สไตล์ในตอนนี้ ... มันดูเชยเกินไป" การแสดงออกของซูไป๋ยังคงเป็นธรรมชาติและสงบ เขาแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับการตบแต่งใหม่ทั้งหมดราวกับว่าเขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นด้านนอก

หลังจากอยู่ที่นี่สักพักและให้พนักงานออกไปทั้งหมดแล้ว เขาก็ล็อคประตู และเตรียมตัวไปสถานที่ต่อไป ซึ่งซูไป๋ได้ติดต่อเจ้าของเอาไว้ล่วงหน้าแล้ว

มันเป็นคฤหาสน์ขนาดใหญ่ที่มีพื้นที่ขนาดใหญ่ที่สามารถสร้างเป็นบล็อกเล็ก ๆ ได้มากมาย

ซึ่งด้วยความโชคดีทำให้เขาเจอเจ้าของที่เป็นมิตรและเขากำลังเตรียมตัวที่ย้ายไปต่างประเทศพร้อมกับครอบครัวและต้องการเปลี่ยนทรัพย์สินทั้งหมดของเขาเป็นเงินอยู่พอดี ดังนั้นซูไป๋จึงซื้อคฤหาสน์แห่งนี้มาในราคาที่ต่ำกว่า 2 ล้านดอลลาห์สหรัฐ ถึงแม้ว่าในอนาคตเขาจะไม่ทำอะไรหลังจากผ่านไปสองสามทศวรรษราคาของที่ดินผืนนี้ก็จะเพิ่มขึ้นอย่างทวีคูณ อย่างต่ำก็หลายร้อยล้าน ซึ่งอนาคตยังอีกยาวไกลดังนั้นอย่าเพิ่งไปนึกถึงมัน

อย่างไรก็ตามสัญญาซื้อขายก็ไม่สามารถทำให้เสร็จสิ้นได้ภายในหนึ่งวัน แต่โชคยังดีที่ไม่จำเป็นที่จะต้องให้ซูไป๋เป็นคนจัดการเองทั้งหมด แน่นอนว่าที่นี่ไม่ได้มีห้องเพียงห้องเดียว ทำให้เขาจึงนอนค้างคืนอยู่ทีนี่ และแน่นอนว่าเรเวนและดอตตี้ก็นอนกลับซูไป๋ตามเดิม

ทำให้ซูไป๋ในตอนนี้อดอยากมาหลายวัน และเขาก็คงไม่บ้าพอที่จะทำมันต่อหน้าของเรเวนแบบนั้น

หลังจากนั้นไม่นานคฤหาสน์ก็เปลี่ยนเจ้าของเป็นของซูไป๋โดยสมบูรณ์ และเขาขอให้แม่บ้านช่วยดูแลมันเอาไว้ชั่วคราว ท้ายที่สุดแล้วเขาก็ยังไม่ได้ย้ายมาอยู่ที่นี่ในตอนนี้ หลังจากจัดการอะไรเสร็จสิ้นแล้วซูไป๋และคนอื่น ๆ ก็ออกเดินทางอีกครั้งเพื่อตามหามนุษย์กลายพันธุ์คนต่อไป แน่นอนว่าชอว์เป็นคนใจกว้างทำให้การจะทำสิ่งต่าง ๆ มันจึงง่ายดาย

ซึ่งมนุษย์กลายพันธุ์ที่เขากำลังตามหาคนต่อไปก็คือสมาชิกดั้งเดิมของเฮลไฟร์คลับ อาซาเซล!

อาซาเซล มนุษย์กลายพันธุ์ผิวแดงคล้ายกับซาตา เขามีความสามารถในการเทเลพอร์ตข้ามมิติ รวมถึงพาคนอื่น ๆ เทเลพอร์ตไปด้วยกันได้ ในภาพยนตร์อาซาเซลนั้นแข็งแกร่งเป็นอย่างมากและยากที่จะป้องกันความสามารถของเขาได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งหางของเขาที่สามารถทำอันตรายได้ถึงชีวิต และหากริพไทด์ทำอะไรให้อาซาเซลไม่พอใจแล้วละก็เขาจะถูกอาซาเซลทุบตีอย่างรุนแรงทุกครั้ง!

และในการ์ตูนอาซาเซลนั้นมีความสามารถในการรักษาตัวเองได้อย่างรวดเร็ว สามารถงอกแขนที่ขาดขึ้นมาใหม่ได้และมีอายุที่ยืนยาว ปีศาจแดงและซาตานคือนามแฝงที่เขาเคยใช้ แต่ถึงอย่างนั้นด้วยประสบการณ์และลักษณะนิสัยของอาซาเซลมันคงไม่ง่ายเลยที่จะชักชวนเขาได้ง่ายเหมือนกับริพไทด์ ดังนั้นซูไป๋จึงจะต้องเตรียมความพร้อมให้ดีซะก่อน ไม่งั้นเขาคงคว้าน้ำเหลวอย่างแน่นอน

 

โปรดติดตามตอนต่อไป

 

จบบทที่ ตอนที่ 21 เจ้าของตึกผู้ยิ่งใหญ่ซูไป๋ [ฟรี]

คัดลอกลิงก์แล้ว