ตอนที่ 19 ซื้อที่ [ฟรี]

ตอนที่ 19

ซื้อที่

ซูไป๋ต้องการจัดห้องแยกต่างหากให้กับเรเวน แต่เธอดันปฏิเสธและเมื่อเห็นว่าเธอยังคงกลัวอยู่เล็กน้อยดังนั้นเขาจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากปล่อยให้เรเวนนอนอยู่ในห้องเดียวกับเขากับดอตตี้ โชคดีที่ห้องของเขามีขนาดใหญ่เพียงพอและเรเวนยังคนเด็กอยู่ทำให้มีที่เพียงพอที่จะนอนหลับได้ หลังจากที่อาบน้ำแต่งตัวอะไรเสร็จเรียบร้อยและเตรียมตัวที่จะพักผ่อนเขาก็เจอปัญหาอีกครั้ง

เรเวนปฏิเสธที่จะนอนข้าง ๆ ดอตตี้ ทำให้ซูไป๋จึงต้องมานอนคั่นตรงกลาง ด้วยเหตุนี้เองเรเวนและดอตตี้ที่เป็นคนขี้ระแวง พวกเธอทั้งสองคนจนกอดแขนของซูไป๋เอาไว้คนละข้าง ทำให้การพักผ่อนของซูไป๋ในคืนนั้นเต็มไปด้วยความหดหู่เหมือนกับอยู่ในคุก ในที่สุดเมื่อถึงเช้าวันรุ่งขึ้นเมื่อเขาลืมตาตื่นขึ้นมาและเห็นยังไม่มีใครตื่นเข้าก็นอนหลับไปอีกสักพัก ซึ่งในความเป็นจริงแล้วดอตตี้และเรเวนตื่นตั้งนานแล้วแต่พวกเธอเห็นว่าซูไป๋ยังไม่ลุกขึ้น พวกเธอก็ไม่ยอมลุกขึ้นเช่นกัน

"คุณกำลังทำอะไร?" ซูไป๋หันไปถามกับดอตตี้ด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา

ดอตตี้เหลือบมองไปยังเรเวนเล็กน้อยก่อนจะพูดขึ้นมาว่า "เมื่อคืนฉันนอนไม่ค่อยหลับ"

ซูไป๋กรีดตามองบนเล็กน้อย เธอเป็นผู้ใหญ่ยังจะมีอารมณ์ไปหึงเด็กน้อยอยู่อีกหรอ?

ด้วยความสิ้นหวังและไม่รู้จะทำอย่างไรดี ทันใดนั้นซูไป๋ก็ตัดสินใจลุกขึ้นเป็นคนแรกเพราะต่อให้นอนต่อไปเขาก็นอนไม่หลับอยู่ดี หลังจากอาบน้ำแต่งตัวเขาก็โทรไปสั่งให้อาหารเช้ามาส่ง หลังจากทานอาหารเช้าด้วยกันเสร็จเรียบร้อย เขาก็เตรียมตัวไปดูความก้าวหน้าของริพไทด์และพาขับรถออกไปข้างนอก

ซูไป๋พาริพไทด์มายังสถานที่ห่างไกลจากผู้คนและปล่อยให้เขาฝึกด้วยตัวเองพร้อมกับหาสถานที่พักผ่อนข้ามเวลา

หลังจากนอนหลับไปถึงช่วงบ่ายซูไป๋ก็ตื่นขึ้นมาและกลับไปยังที่พัก

ภายในห้องดอตตี้และเรเวนดูเหมือนจะเข้ากันได้อย่างมีความสุข

เขาเข้าไปอาบน้ำและเปลี่ยนเสื้อผ้าอีกครั้ง หลังจากนั้นซูไป๋ก็นั่งลงบนโซฟาส่วนเรเวนก็นั่งลงข้าง ๆ พร้อมกับนอนหนุนตักของซูไป๋เหมือนกับแมวน้อย เมื่อเห็นว่าเรเวนแค่นอนเฉย ๆ อย่างเงียบ ๆ และไม่ได้สร้างความรำคาญอะไร ซูไป๋ก็ไม่ได้พูดอะไรออกมาพร้อมกับฝึกควบคุมความสามารถของเขาไป

เมื่อเขาใช้ความสามารถออกมาโลหะภายในห้องก็เริ่มสั่นไปมาพร้อมกับลอยขึ้นและเคลื่อนไหวตามความคิดของซูไป๋ ก่อนที่มันจะรวมตัวกันเป็นรูปร่างที่แตกต่างกัน เรเวนมองดูด้วยความสนใจ ก่อนที่ใบหน้าของเธอจะเริ่มเปลี่ยนเป็นใบหน้าของซูไป๋ พร้อมกับที่เธอค่อย ๆ ยืนมือออกมาเลียนแบบซูไป๋และแสดงเป็นว่าการควบคุมโลหะทั้งหมดนั้นเป็นฝีมือของเธอ

เมื่อเห็นหน้าตาที่เปลี่ยนไปของเรเวน ดอตตี้ก็ประหลาดใจมาก เรเวนไม่ได้เปลี่ยนร่างกายเป็นสีน้ำเงินได้เท่านั้น แต่เธอยังเปลี่ยนเป็นคนอื่น ๆ ได้อีกด้วย

หากใช้ความสามารถนี้เป็นสายลับ ... เธอจะเป็นสุดยอดสายลับอย่างไม่ต้องสงสัย

ทันใดนั้นเธอก็รู้ว่าทำไมซูไป๋ถึงบอกว่าเรเวนนั้นมีประโยชน์เป็นอย่างมาก

แน่นอนว่าความสามารถของแม็กนีโต้นั้นทรงพลังมาก มีความสามารถในการควบคุมสนามแม่เหล็กที่สามารถใช้ในการโจมตีและป้องกันได้เป็นอย่างดีแถมยังสามารถพลิกแพลงได้อย่างหลากหลาย ดึงนั้นซูไป๋จึงไม่หยุดที่จะฝึกควบคุมความสามารถนี้และเขาก็พัฒนาขึ้นในทุก ๆ วัน ในขณะเดียวกันซูไป๋ก็ขอให้ดอตตี้เป็นคนสอนทักษะการต่อสู้ให้กับเรเวน ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างดอตตี้และเรเวนเริ่มดีขึ้นเรื่อย ๆ ถึงแม้ว่าในตอนกลางคืนพวกเขาจะไม่ยอมกันเลยก็เถอะ แต่โดยรวมถือว่าเข้ากันได้ดี

นอกเหนือจากการฝึกความสามารถแล้ว แน่นอนว่าซูไป๋ไม่ได้ลืมจุดประสงค์หลังที่เขามาที่นิวยอร์ก

"ส่งข้อความหาชอว์ให้ฉันหน่อย บอกเขาว่าฉันต้องการซื้อที่สองแห่งในนิวยอร์ก ที่แรกอยู่ใจกลางเมืองนิวยอร์กมันสามารถใช้เป็นฐานที่ตั้งของสโมสรได้ ส่วนแห่งที่สองมันอยู่บริเวณชานเมือง ซึ่งอันนี้ฉันจะเป็นคนใช้มันเอง บอกชอว์ให้ช่วยส่งเงินมาให้ฉันโดยเร็วที่สุดด้วย" ซูไป๋เรียกคนรับใช้มาพร้อมกับออกคำสั่ง

ถึงแม้ว่าคนรับใช้จะสงสัยเล็กน้อยเพราะว่าเขาไม่เคยเห็นซูไป๋ออกไปดูสถานที่พวกนั้นเลย แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็พยักหน้าตกลง

หน้าที่ของเขาคือติดตามซูไป๋และคอยส่งข่าวเท่านั้น

"สิ่งนี้จะมีประโยชน์? ไม่แปลกใจเลยที่ช่วงนี้เขาหยุดกับที่และไม่ได้ออกไปตามหามนุษย์กลายพันธุ์"

เมื่อชอว์ได้รับข่าวจากคนรับใช้เขาก็พูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเยาะเย้ยว่า "ต้องการเงินซื้อที่ดิน? ได้ฉันจะมอบมันให้กับคุณ เพราะยังไงคุณก็จะอยู่ได้อีกไม่นาน"

….

"แล้วเขาจะเห็นด้วยกับคุณอย่างงั้นหรอ? ที่ดินสองผืนนั้นราคาไม่ใช่ถูก ๆ เลย" ภายในห้องเมื่อดอตตี้เห็นว่าซูไป๋ขอเงินจากชอว์ เธอก็อดไม่ได้ที่จะถามขึ้นมาด้วยความเป็นห่วง

ซูไป๋ส่ายหัวเล็กน้อยก่อนจะพูดว่า "คุณอย่าห่วงไปเลย เพราะว่าเขายังต้องใช้ผมในการหามนุษย์กลายพันธุ์ให้กับเขาอยู่ และเขาจะเห็นด้วยอย่างแน่นอนถ้าเกิดว่าผมไม่ขอมากเกินไป และเขาก็คงคิดว่าที่ผมตัดสินใจซื้อที่ดินพวกนี้มันจะต้องมีประโยชน์อย่างแน่นอน ดังนั้นแล้วไม่เพียงแค่เขาจะให้เงินมาแต่มันเขายังเพิ่มให้เป็นพิเศษเลยด้วย!"

ดอตตี้คิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่เธอจะเห็นด้วยกับคำพูดของซูไป๋

หลังจากผ่านไปไม่นานก็ได้รับการตอบกลับจากชอว์ ซึ่งชอว์ได้เตรียมเงินเอาไว้ให้เขาห้าล้านดอลลาห์สหรัฐ ช่างใจกว้างซะเหลือเกิน!

ห้าล้านดอลลาห์สหรัฐ!

ถึงแม้ว่าในภายหลัง ฮาวเวิร์ด สตาร์ค จะได้ออกข่าวว่าแต่เขาก็เป็นเพียงแค่เศรษฐี

"ชอว์ใจปล้ำจริง ๆ ไม่รู้เลยว่าเขาจะต้องทำเรื่องสกปรกมากมายขนาดไหนเพื่อให้ได้เงินมากมายขนาดนี้" ซูไป๋พึมพำขึ้นมาเบา ๆ และเตรียมตัวที่จะออกไปซื้อที่ดิน

สิ่งแรกที่จะต้องซื้อเลยก็คือตึกในใจกลางเมืองนิวยอร์ก ซึ่งเขาวางแผนที่จะใช้มันเป็นฐานสำหรับเฮลไฟร์คลับ

ใจกลางเมืองนิวยอร์กในอนาคตค่อนข้างเจริญรุ่งเรืองเป็นอย่างมาก

ซูไป๋อุ้มเรเวนขึ้นมาส่วนดอตตี้ก็กอดแขนของซูไป๋เอาไว้ ส่วนข้างหลังของเขาก็เป็นผู้คุ้มกันและคนรับใช้ ทำให้พวกเขาดูเหมือนกับคนรวยที่กำลังพาครอบครัวออกไปเดินเล่น หลังจากเดินไปได้ประมาณสองสามช่วงตึก ซูไป๋ก็มองเห็นตึกที่เขาต้องการจะซื้อมันอยู่ติดกับทางแยกของถนนพอดี

ซูไป๋ยืนอยู่ตรงทางแยกพร้อมกับเหลือบมองไปทางซ้ายที่มีอาคารทรงโค้งอยู่ ดูเหมือนว่ามันกำลังจะสร้างบริษัทโทรคมนาคมขึ้นมาแต่ในตอนนี้ยังก่อสร้างไม่เสร็จ

สถานที่แห่งนี้คือสถานที่ที่เพ็กกี้จะมาทำงานที่นี่ในอนาคต

เขาตั้งตารอที่จะเป็นเพื่อนตึกของเธอไม่ไหวแล้ว เพ็กกี้จะทำหน้าตายังไงนะเมื่อเห็นเขา ...

โปรดติดตามตอนต่อไป …