ตอนที่ 13 การควบคุมสนามแม่เหล็ก [ฟรี]

ตอนที่ 13

การควบคุมสนามแม่เหล็ก

เอริคเริ่มประหม่าและสูญเสียความมั่นใจเล็กน้อย เขาไม่รู้วิธีควบคุมมีดเพื่อฆ่าซูไป๋แล้วนับประสาอะไรกับคำขอดังกล่าวของซูไป๋ แต่เท่าที่เขารู้สึกได้ซูไป๋ไม่เคยพูดล้อเล่น เมื่อนึกถึงใบหน้าของแม่ที่จะต้องใช้ชีวิตอย่างยากลำบาก ทันใดนั้นเอริคจ้องมองไปที่มีดพร้อมกับหงายมือของเขาไปยังมีดที่อยู่บนพื้น

ฝ่ามือของเขาสั่นเล็กน้อยแม้แต่สีหน้าของเขาก็ยังจริงจังอย่างมาก แต่ถึงอย่างนั้นมีดมันก็ยังไม่ยอมขยับ

"ลองนึกถึงความรู้สึกที่ต้องแยกจากจากแม่ดู โกรธไหมที่ไม่สามารถทำอะไรได้ นายจะต้องใช้ความโกรธนั้นเป็นแรงผลักดันและทำมันให้สำเร็จ!"

เอริคที่เพิ่งปลุกความสามารถของเขาได้นั้นจะต้องใช้ความโกรธเป็นตัวกระตุ้นในการใช้ความสามารถของเขา ในภาพยนตร์ชอว์ได้ยิงแม่ของเขาตายต่อหน้าต่อตา ทำให้เขาระเบิดพลังอันแข็งแกร่งออกมา แน่นอนว่าซูไป๋จะไม่ทำเหมือนกับชอว์ แต่เขาจะพยายามให้เอริคค่อย ๆ จดจำความรู้สึกนั้นอย่างช้า ๆ

ใบหน้าของเอริคคิ้วขมวดเข้าหากันพร้อมกับเม็ดเหงื่อที่อยู่บนหน้าผากของเขา ทันใดนั้นดวงตาของเขาก็แฝงไปด้วยความอำมหิตและความโกรธ ความรู้สึกของความโกรธเริ่มหลั่งไหลเข้ามาภายในจิตใจของเขามันให้ความรู้สึกที่พิเศษเป็นอย่างมาก

"ไม่ ... "

เมื่อเขานึกถึงฉากที่เขาถูกบังคับให้แยกออกจากแม่ และไม่นานหลังจากนั้นเขาก็จินตนาการถึงฉากที่แม่ของเขาตายลง ทันใดนั้นเอริคก็ตะโกนขึ้นมาดังลั่น

"อ๊าก!!"

ภายใต้เสียงตะโกนมีดที่อยู่บนพื้นก็บินขึ้นมาอย่างรวดเร็วก่อนที่มันจะพุ่งไปแทงเข้ากับร่างของซูไป๋อย่างจังทำให้ซูไป๋ล้มลงกับพื้นบริเวณด้านข้างของเอริค

"อ๊า ... ไม่นะ ไม่ คุณชาย ... ฉันไม่คิดว่ามันจะเป็นแบบนี้ ... ฉัน ... ฉันจะรีบไปหาใครมาช่วยคุณเดี๋ยวนี้" เอริคที่ตอนแรกเงียบขรึมรีบวิ่งไปที่ด้านข้างของซูไป๋ด้วยความตื่นตระหนกและความเสียใจ

"อย่าตกใจไปและอย่าไปตามใครมาด้วย เพราะถึงยังไงฉันก็ตายไม่ได้และก็ไม่มีใครที่สามารถฆ่าฉันได้อย่างสมบูรณ์ นายทำได้ดีมากเดี๋ยวฉันจะให้ใครสักคนพาแม่ของนายกลับมา และก็ต่อไปนี้ให้นายคอยอยู่เคียงข้างฉันเอาไว้!" ซูไป๋รีบพูดห้ามเอริคเอาไว้ก่อน

"ตะ ... แต่ว่า …"

เอริคเริ่มน้ำตาไหลพรากพร้อมกับเริ่มร้องไห้ออกมา ซูไป๋ดึงมีดออกมาจากร่างของเขาก่อนที่จะวางมันลงกับพื้นพร้อมกับเอียงหัวเล็กน้อยและไม่รู้จะทำอะไรต่อไปดี

"ฉัน ... ฉันฆ่าคนไป .... ฉันฆ่าคนไปแล้ว" เอริคพึมพำคำเดิมซ้ำแล้วซ้ำอีกก่อนที่เขาจะได้ยินเสียงของซูไป๋ดังขึ้นมาข้างหูของเขา "ใครก็ฆ่าฉันไม่ได้ ฉันบอกเลยไงว่าฉันตายไม่ได้!"

เอริคตะโกนขึ้นมาด้วยความไม่อยากจะเชื่อพร้อมกับมองไปยังซูไป๋ที่ตอนแรกนอนหมดลมหายใจไปแล้วเมื่อกี้นี้ แต่ตอนนี้ "อ๊า!! คุณ .... "

"ตอนนี้นายได้ผ่านการประเมินและพิสูจน์ความสามารถให้ฉันเห็นแล้ว" ซูไป๋ยืนขึ้นพร้อมกับตบไหล่ของเอริคเบา ๆ หลังจากนั้นเขาก็มองไปที่มีดที่อยู่บนพื้นก่อนที่เขาจะค่อย ๆ ยื่นมือออกไปด้านหน้า

ภายใต้การจ้องมองที่น่าตกใจของเอริค เขาเห็นว่ามีดแกว่งไปมาเล็กน้อยบนพื้นก่อนที่มันจะค่อย ๆ เร็วขึ้นและในที่สุดมันก็บินตรงไปที่มือของซูไป๋อย่างรวดเร็ว

"ถึงแม้ว่าจะยังไม่คุ้นเคยสักเท่าไหร่และควบคุมยากเล็กน้อย แต่ตราบใดที่สามารถควบคุมมันและพัฒนาความสามารถไปเรื่อย ๆ มันจะต้องดีขึ้นอย่างแน่นอน ด้วยความสามารถนี้ฉันขอรับประกันเลยว่าเวลาฉันออกไปข้างนอก ฉันสามารถจัดการกับพวกที่ใช้ปืนได้โดยไม่เสียเลือดสักหยด นอกจากนี้ดูเหมือนว่าเวลาการฟื้นคืนชีพของฉันจะสั้นลงเป็นอย่างมาก? ตอนแรกฉันฟื้นคืนชีพขึ้นมาตอนที่ฉันถูกพาไปโยนให้หมาป่ากิน แต่คราวนี้ดูเหมือนว่ามันจะเวลาเพียงแค่ไม่กี่วินาที หรือว่าจะเป็นเพราะว่าสถานที่แห่งนี้มันเต็มไปด้วยเลือดของพวกนักโทษที่ถูกประหารทำให้ฟื้นคืนชีพได้อย่างรวดเร็ว? ถ้าหากว่าฉันมีเวลาจะต้องศึกษาเกี่ยวกับเรื่องนี้อย่างละเอียดอีกครั้ง"

ซูไป๋วิเคราะห์อย่างลับ ๆ ภายในใจของเขาอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่เขาจะหันหน้าไปมองที่เอริคที่กำลังนั่งกังวลอยู่พร้อมกับพูดขึ้นมาด้วยรอยยิ้มว่า "ไปกันเถอะ!"

ซูไป๋ประสบความสำเร็จในการตายเพื่อได้รับความสามารถเป็นครั้งแรก ทำให้ซูไป๋ในตอนนี้อารมณ์ดีเป็นอย่างมาก และด้วยฐานะในปัจจุบันของเขาเรื่องของแม่เอริคก็ถูกจัดการได้อย่างง่ายดาย หลังจากนั้นไม่นานแม่ของเอริคก็ถูกพาตัวมาหาเขาด้วยอาการประหม่าและความหวาดกลัวเล็กน้อยเพราะเธอไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับเธอ

ซูไป๋พูดให้เธอสบายใจอยู่สองสามประโยคและบอกให้เธอและลูกชายของเธอเอริคคอยติดตามเขาในอนาคต หลังจากนั้นเขาก็จัดหาห้องให้กับเอริคและแม่ของเขาโดยให้พวกเขาอยู่ห้องถัดไปจากซูไป๋และดอตตี้ แน่นอนว่าชอว์ก็ได้รับข่าวนี้แล้วเช่นกัน แต่เขาก็ไม่มีปัญหาอะไรกับการตัดสินใจของซูไป๋ในครั้งนี้ อย่างไรก็ตามซูไป๋ก็ได้ไปหาชอว์เพื่อบอกเขาว่าเขากำลังจะเริ่มตามหามนุษย์กลายพันธุ์แล้ว

ซึ่งชอว์ก็แทบจะรอไม่ไหวพร้อมกับรีบมอบเงินให้ซูไป๋และให้เขาเป็นคนจัดการทุกอย่าง โดยเขาจะออกเดินทางตามหามนุษย์กลายพันธุ์กับดอตตี้

โดยก่อนที่เขาจะจากไปซูไป๋ก็ได้มอบเหรียญให้กับเอริคเป็นพิเศษและขอให้เขาปกปิดความสามารถของเขาเอาไว้อย่าให้ใครเห็นหรือรับรู้โดยเด็ดขาด ถ้าหากว่าเอริคมีเวลาก็ให้เขาใช้เวลาฝึกการควบคุมเหรียญไปอย่างเงียบ ๆ เพื่อพัฒนาความสามารถของเขา

หลังจากที่จัดการอะไรเสร็จเรียบร้อยหมดแล้ว ซูไป๋ ดอตตี้ และคนอีกคนหนึ่งที่ชอว์มอบหมายงานให้เขาคอยติดตามซูไป๋ไปเพื่อเป็นกำลังเสริมให้กับพวกซูไป๋ พวกเขาทั้งสามคนมุ่งหน้าออกจากค่ายและไปขึ้นเครื่องบินส่วนตัวที่ชอว์ได้จัดเตรียมเอาไว้ให้

ซึ่งคนแรกที่ซูไป๋กำลังมองหาก็คือหนึ่งในสมาชิกของเฮลไฟร์คลับในภาพยนตร์ ริพไทด์

เขามีความสามารถในการสร้างพายุไซโคลน พายุทอร์นาโด พายุเฮอริเคน หรือแม้กระทั่งใช้น้ำในการสร้างพายุขึ้นมา ถึงแม้ว่าบทบาทของเขาในภาพยนตร์จะไม่ค่อยโดดเด่นมากนัก แต่ความสามารถของเขาก็ค่อนข้างดีใช้ได้เช่นกัน

โปรดติดตามตอนต่อไป …