เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 5 ผมอยากรู้ความลับของคุณจริง ๆ

ตอนที่ 5 ผมอยากรู้ความลับของคุณจริง ๆ

ตอนที่ 5 ผมอยากรู้ความลับของคุณจริง ๆ


ตอนที่ 5

ผมอยากรู้ความลับของคุณจริง ๆ

"ฉันคิดว่าฉันสามารถแนะนำเพื่อนให้กับคุณได้และพวกคุณก็จะมีช่วงเวลาดี ๆ ด้วยกันอย่างแน่นอน" เพ็กกี้ คาร์เตอร์พูดขึ้นมาด้วยสีหน้าว่างเปล่า

"สตาร์ค? ฮาวเวิร์ด สตาร์ค?" ซูไป๋ถามขึ้น

เพ็กกี้ คาร์เตอร์ตกตะลึงก่อนจะพูดขึ้นมาว่า "คุณรู้ได้ไงว่าฉันกำลังจะพูดถึงเขา คุณรู้จักเขาอย่างงั้นหรอ?"

"ผมไม่ค่อยรู้จักเขาเท่าไหร่ แต่ถ้าเป็นลูกชายของเขาผมรู้ดีเลยล่ะ!" ซูไป๋พูดขึ้นมาด้วยรอยยิ้ม

"เท่าที่ฉันรู้ ... เขาไม่ได้มีลูกชาย"

"เชื่อผมเถอะเขาจะมีมันอย่างแน่นอน และลูกชายของเขาจะสุดยอดยิ่งกว่าผู้เป็นพ่ออีกด้วย!" ลูกชายของฮาวเวิร์ด สตาร์ค คือใคร ? โทนี่ สตาร์ค พ่อหนุ่มเพลย์บอยชื่อดังหรือที่รู้จักกันในชื่อ ไอรอนแมน และในเรื่องของผู้หญิงเขาสุดยอดยิ่งกว่าผู้เป็นพ่อเสียอีก!

"หลังจากที่ฉันไปตรวจสอบข้อมูลมาฉันพบว่าคุณไม่ใช่ทหารของกองทัพ แต่คุณถูกพวกเขาพบตัวบริเวณใกล้เคียงนอกฐานทัพและถูกพวกเขาจับตัวมาขังไว้ ดังนั้นคุณสามารถบอกตัวตนของคุณให้กับฉันได้ไหม? คุณเป็นคนจีนใช่ไหม? ทำไมคุณถึงได้มาปรากฏตัวขึ้นที่นั่นทั้งที่แถวนั้นมันไม่มีโรงละครสัตว์หรืออะไรอย่างอื่นอยู่แถวนั้นเลย!" เพ็กกี้ คาร์เตอร์ถามขึ้นมาอีกครั้ง

"นี่คุณกำลังสอบปากคำผมอยู่ใช่ไหมเนี้ย?" ซูไป๋ถามขึ้นมาพร้อมกับหรี่ตามองเล็กน้อย

"ฉันก็แค่อยากรู้ว่าคุณเป็นใคร!" เพ็กกี้ คาร์เตอร์พูดขึ้นมาด้วยสีหน้าเรียบเฉย "ฮีโร่ที่ยั่วยุผู้คุมให้ยิงตัวเองจนตายและอยู่ดี ๆ ก็ฟื้นคืนชีพขึ้นมาอย่างน่าอัศจรรย์พร้อมกับช่วยชีวิตผู้คนเอาไว้มากมาย ฉันคิดว่าคนอื่น ๆ ก็อยากรู้เช่นกัน!"

"แล้วมันเกี่ยวอะไรกับผมล่ะ? ถ้ามีคนต้องการรู้จักผม ผมก็ต้องพูดอย่างงั้นหรอ? และถ้าเกิดว่าผมต้องการรู้ความลับของคุณ คุณจะยอมบอกผมหรือเปล่า? ถ้าคุณกล้าบอกผมก็กล้าพูด!" ซูไป๋จ้องเพ็กกี้ คาร์เตอร์พร้อมกับพูดขึ้นมา

เพ็กกี้ คาร์เตอร์ถอยหลังไปเล็กน้อยก่อนที่จะพูดขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ว่า "ทุกคนมีความลับของตัวเอง มันมีสิ่งมากมายภายในโลกนี้ที่ไม่สามารถอธิบายได้ ในเมื่อคุณเป็นฮีโร่ที่ช่วยคนเอาไว้มากมาย คุณสามารถอาศัยอยู่ที่นี่ได้ชั่วคราวภายในห้องนี้ และถ้าเกิดว่าคุณเหงาคุณก็สามารถมาคุยกับฉันหรือคนอื่น ๆ ที่อยู่ที่ได้ถ้าหากว่าคุณต้องการ"

"ที่จริงแล้ว ... ผมอยากรู้ความลับของคุณจริง ๆ นะ" ซูไป๋พูดขึ้นมาอีกครั้ง

เพ็กกี้ คาร์เตอร์ไม่ได้ตอบ เธอหันหลังและเดินจากไป

ซูไป๋ยิ้มเล็กน้อยก่อนที่เขาจะเดินออกไปสำรวจรอบ ๆ เขาต้องบอกเลยว่าตอนนี้เขากลายเป็นคนที่มีชื่อเสียงเป็นอย่างมาก มีทหารหลายคนทักทายเขาตลอดทาง บางคนชื่นชมบางคนขอบคุณ

หลังจากเดินเล่นไปรอบ ๆ จนท้องร้องเขาก็ไปหาอะไรกินและใช้เวลาค่ำคืนแรกในค่ายทหารแห่งนี้ และในโลกที่แปลกประหลาดใบนี้

วันรุ่งขึ้นเพ็กกี้ คาร์เตอร์เดินมาหาเขาและพาเขาไปยังห้องบัญชาการ และเมื่อเขาเดินมาถึงเขาก็พบกับชายคนหนึ่งไว้เครา ฮาวเวิร์ด สตาร์ค แน่นอนว่าเขามองไปที่ซูไป๋ด้วยความสนอกสนใจ ในขณะเดียวกันทางด้านซูไป๋ก็เช่นกัน

เศรษฐีอัจฉริยะและเทคโนโลยีสุดล้ำสมัยที่กำลังจะเกิดขึ้นในยุคสมัยนี้ ประธานของ สตาร์คอินดัสทรี คุณจะหาคนแบบเขาได้ที่ไหนอีก?

"จริงหรอที่เพ็กกี้บอกว่าคุณรู้จักลูกชายของฉันเป็นอย่างดี" ฮาวเวิร์ดเดินเข้าไปหาซูไป๋พร้อมกับถามขึ้นมาด้วยสีหน้าจริงจัง

ซูไป๋เหลือบมองไปยังเพ็กกี้ที่กำลังทำสีหน้าไร้อารมณ์พร้อมกับแกล้งทำเป็นไม่ได้ยิน ในความเป็นจริงแล้วเธอแค่อยากจะระบายเกี่ยวกับบุคลิกท่าทางของซูไป๋ที่คล้ายกับฮาวเวิร์ดให้เขาฟังแค่นั้น แต่เธอไม่คิดว่าฮาวเวิร์ดดูเหมือนจะจริงจังกับมันมาก ในความเป็นจริงแล้วเขาไม่ได้จริงจังแบบนี้เพราะคำพูดของเพ็กกี้เพียงเท่านั้น แต่ยังมีคำพูดของสตีฟที่บอกกับเขาว่าตอนที่เขาเจอซูไป๋ ซูไป๋ก็เหมือนจะรู้เรื่องราวทุกอย่างอยู่แล้วควบคู่ไปกับความสามารถลึกลับที่สามารถกลับมาจากความตายได้ ทำให้ฮาวเวิร์ดคิดว่าสิ่งที่ซูไป๋พูดขึ้นมานั้นเป็นความจริงอย่างแน่นอน

ในฐานะที่เขาเป็นเพลย์บอย ฮาวเวิร์ดไม่เคยคิดเรื่องที่เขาจะมีลูกมาก่อน ดังนั้นเขาจึงอยากรู้เรื่องนี้จริง ๆ

"ลูกชายของคุณจะมีชื่อเสียงมากกว่าคุณในอนาคต" ซูไป๋พูดขึ้นมาด้วยรอยยิ้ม

"จริงหรอ? ใช่ฉันเป็นอัจฉริยะ และลูกของฉันก็จะต้องอัจฉริยะเหมือนฉันไม่มีผิด! แต่ว่าฉันจะเชื่อได้อย่างไรว่าสิ่งที่คุณพูดมาเป็นความจริง? คุณสามารถทำนายอนาคตได้อย่างงั้นหรอ?" ฮาวเวิร์ดถามขึ้น

ซูไป๋ยิ้มเล็กน้อยก่อนที่จะพูดว่า "คุณจะเชื่อหรือไม่เชื่อก็เรื่องของคุณ ไม่เห็นเกี่ยวกับฉันเลย"

"ถ้าเป็นคนอื่นพูดฉันคิดว่ามันคงจะเป็นเรื่องโกหกอย่างแน่นอน แต่คำพูดของคุณมันให้ความรู้สึกพิเศษแปลก ๆ ราวกับว่าผู้หญิงในภาคตะวันออกเต็มไปด้วยความลึกลับอย่างไงอย่างงั้น" ฮาวเวิร์ดพูดด้วยรอยยิ้ม

ซูไป๋หรี่ตาของเขาเล็กน้อย ขนาดคำพูดของฮาวเวิร์ดยังมีคำว่า ‘ผู้หญิง’ อยู่ภายในประโยคคำพูดของเขา ในขณะเดียวกันสถานการณ์ภายในห้องบัญชาการก็มีเครื่องหมายมากมายอยู่บนแผนที่ สตีฟ บัคกี้ และ พันเอกฟิลลิปส์กำลังยืนล้อมรอบแผนที่เอาไว้ และดูเหมือนว่าพวกเขากำลังพูดเรื่องราวอะไรบางอย่างก่อนที่เขาจะมาถึงอยู่ก่อนแล้ว

"นี่คือฐานที่มั่นของพวกนาซีอย่างงั้นหรอ?" ซูไป๋ถามขึ้นมาอย่างรวดเร็ว

"ใช่ ฉันพบมันภายในฐานระหว่างที่ฉันกำลังตามหาบัคกี้ ด้วยแผนที่นี้เราสามารถทำลายพวกมันได้อย่างรวดเร็ว แต่ว่า ... " ก่อนที่สตีฟจะพูดจบเขาก็หันหน้าไปมองทางพันเอกฟิลลิปส์โดยไม่รู้ตัว

พันเอกฟิลลิปส์พูดขึ้นมาว่า "การระดมกำลังขนาดใหญ่แบบนี้มันจะต้องมีประสิทธิภาพและความคล่องตัว บวกกับพวกมันกระจัดกระจายไปทั่วทำให้ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่พวกเราจะทำลายพวกมันจนสิ้นซาก"

"ว่าแต่คุณกำลังศึกษาเกี่ยวกับเรื่องนี้อยู่อย่างงั้นหรอ?"

ซูไป๋ถึงกับพูดไม่ออก "ถ้าหากว่ากองกำลังขนาดใหญ่มันไม่เพียงพอ ก็แค่จัดตั้งทีมชั้นยอดและให้สตีฟเป็นผู้นำ ส่วนบัคกี้ ดูอิน เจมส์และคนอื่น ๆ ก็ให้จัดตั้งทีมจู่โจมขึ้นมา แน่นอนว่าความคล่องตัวมันไม่มีปัญหาสำหรับสตีฟ คุณเคยเห็นความแข็งแกร่งของเขาแล้วใช่ไหม"

"วิธีนี้ดีมาก!"

ดวงตาของสตีฟสว่างไสวขึ้น

"เรื่องนี้เราสามารถจัดการได้ทันทีด้วยหน่วยงานของรัฐ SSR เหมาะสมกับภารกิจนี้มาก!" เพ็กกี้ คาร์เตอร์ พูดขึ้น

SSR? หน่วยวิทยาศาสตร์เชิงกลยุทธ์ ? นี่น่าจะเป็นรุ่นก่อนของ SHIELD ใช่ไหม ? หลังจากนี้ไม่นานเพ็กกี้ คาร์เตอร์ และฮาวเวิร์ด สตาร์ค จะก่อตั้ง S.H.I.E.L.D ขึ้นมาอยู่มาจนถึงยุคของ นิค ฟิวรี่

ด้วยข้อเสนอนี้ทุกคนก็เริ่มพูดคุยกันอย่างรวดเร็วเพื่อหาผลลัพธ์

พันเอกฟิลลิปส์เห็นด้วยที่จะก่อตั้งทีมคอมมานโดขึ้นมาและให้สตีฟเป็นผู้นำ โดย SSR จะเป็นคนรับผิดชอบเรื่องอุปกรณ์ต่าง ๆ ภายในทีมคอมมานโด ในขณะเดียวกันหลังจากที่ตั้งทีมเรียบร้อยแล้วเพ็กกี้ คาร์เตอร์ และฮาวเวิร์ด สตาร์คก็เข้าร่วมทีมนี้ด้วยเช่นกันเพื่อให้การสนับสนุนการโจมตี

หลังจากที่ตกลงอะไรเรียบร้อยแล้วพวกเขาก็หันหน้าไปมองทางซูไป๋กันอย่างพร้อมเพียง

"อย่ามองมาที่ผมแบบนั้น ผมจะไม่เข้าร่วมกับพวกคุณ แต่ว่าผมจะขออยู่ที่นี่ต่ออีกสักพัก" ซูไป๋หยุดคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่เขาจะพูดขึ้นมา

โปรดติดตามตอนต่อไป

จบบทที่ ตอนที่ 5 ผมอยากรู้ความลับของคุณจริง ๆ

คัดลอกลิงก์แล้ว