บทที่ 85 การบดขยี้ด้วยเทคโนโลยี

บทที่ 85 การบดขยี้ด้วยเทคโนโลยี

แขนโอไรออน ระบบดาวฮอร์ตัน

ในฐานะเมืองหน้าด่านทางทหารที่สำคัญของจักรวรรดิอ๊อกซ์ ที่นี่ประจำการยานรบอยู่ 30,000 ลำตลอดทั้งปี

ต่อให้แนวหน้าจะส่งข่าวร้ายเข้ามาอย่างต่อเนื่อง แต่โยเซล ผู้บัญชาการกองกำลังป้องกันฮอร์ตันก็ยังคงสงบนิ่ง เพราะอย่างไรเสียเส้นทางดวงดาวที่เชื่อมต่อออกไปภายนอกของฮอร์ตันนั้นแคบจนน่าตกใจ ต่อให้มีเพียงยานรบ 30,000 ลำ เขาก็มั่นใจว่าจะสามารถอาศัยปราการอันดับหนึ่งของจักรวรรดิอ๊อกซ์แห่งนี้ สกัดกั้นกองทัพนับล้านของจักรวรรดิคาบาทไว้ได้

ในตอนนี้ยานรบ 30,000 ลำกำลังล้อมรอบปากทางออกของเส้นทางดวงดาว สร้างเป็นแนวป้องกันรูปตัว C ยานรบลำใดก็ตามที่ปรากฏตัวออกมาจากเส้นทางดวงดาว จะต้องเผชิญกับการโจมตีรอบทิศทาง 180 องศาจากยานรบมากถึง 30,000 ลำทันที

ประกอบกับเส้นทางดวงดาวที่แคบจนสามารถให้ยานรบผ่านไปได้พร้อมกันเพียง 200 ลำเท่านั้น ลองจินตนาการดูสิว่า ยานรบ 200 ลำปรากฏตัวออกมาจากเส้นทางดวงดาวพร้อมกัน จากนั้นยานรบ 30,000 ลำโดยรอบก็ระดมยิงจากทุกทิศทุกทาง คุณยังจะมีทางรอดอีกหรือ?

หลายเดือนก่อน กองกำลังป้องกันเรโอ 800,000 ลำป้องกันเส้นทางดวงดาวเซซิล แน่นอนว่ามีเพียงยานรบ 300,000 ลำที่สามารถยิงได้พร้อมกัน ดังนั้นจึงอาจเข้าใจได้ว่าเป็นกองกำลังป้องกัน 300,000 ลำ

เส้นทางดวงดาวของเซซิลนั้นสามารถให้ยานรบหลายพันลำผ่านไปได้พร้อมกัน แต่ก็ยังคงถูกกองกำลังป้องกันเรโอตีจนได้อัตราส่วนความเสียหาย 1:9 ในช่วงแรก จะเห็นได้ว่าฝ่ายป้องกันนั้นได้เปรียบมากเพียงใด

โยเซลมองการวางกำลังของแนวป้องกันบนยานธง พยักหน้าอย่างพึงพอใจ ใบหน้าเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจอย่างยิ่งยวด

“ข้าอยากจะดูซิว่าจักรวรรดิคาบาทจะทะลวงผ่านแนวป้องกันนี้ได้อย่างไร!”

“ท่านผู้บัญชาการโยเซล! เมื่อสักครู่ได้รับข้อความจากท่านผู้บัญชาการสูงสุดไอแซคแห่งกองทัพน้อยองครักษ์ที่สี่ พวกเขาคาดว่าจะเดินทางมาถึงในอีก 17 วันครับ!”

“ไม่รู้ว่าท่านรอสคิดอะไรอยู่กันแน่ ขอเพียงแค่ส่งกองกำลังป้องกันจากระบบดาวฤกษ์โดยรอบสองสามแห่งมาให้ข้า รวบรวมยานรบให้ได้ 100,000 ลำ ข้าก็สามารถสกัดกั้นกองทัพนับล้านของคาบาทได้อย่างแน่นอนแล้ว เหตุใดยังจะต้องให้กองทัพน้อยองครักษ์ที่สี่มาช่วยป้องกันอีกด้วยล่ะ! พวกเขาควรจะไปสนับสนุนแนวหน้าถึงจะถูก!”

โยเซลมีสีหน้าไม่พอใจอย่างยิ่ง ในระบบดาวฤกษ์ที่อยู่ด้านหลังฮอร์ตันนั้น เนื่องจากค่อนข้างจะใกล้กับเมืองหลวง กองกำลังประจำการจึงมีจำนวนไม่น้อย โดยพื้นฐานแล้วก็อยู่ที่ 10,000-20,000 ลำ

จักรวรรดิเพียงแค่รวบรวมกองกำลังป้องกันจากระบบดาวฤกษ์สองสามแห่งส่งมาให้ฮอร์ตัน ตนเองก็จะสามารถสกัดกั้นกองทัพใหญ่ของคาบาทไม่ให้ก้าวหน้าไปได้แม้แต่ก้าวเดียวอย่างแน่นอน

ส่วนกองทัพน้อยองครักษ์ที่สี่นั้นมียานรบหลักถึง 300,000 ลำ แต่กลับไม่ไปแนวหน้า มาวุ่นวายอยู่ที่นี่ นี่มันไม่ใช่การตบหน้าตนเองหรอกหรือ!

อันที่จริงโยเซลเข้าใจผิดรอสไปโดยสิ้นเชิง ถึงแม้กองกำลังป้องกันเรโอจะรายงานว่า ยานรบโล่พลังงานของจักรวรรดิคาบาทเหลือเพียงไม่กี่ร้อยลำแล้วก็ตาม แต่ใครจะไปรู้ว่ายังมีอยู่อีกหรือไม่

ความเสี่ยงนี้ไม่มีใครกล้ารับ หากฮอร์ตันถูกยึดไป จักรวรรดิก็ใกล้จะล่มสลายแล้ว!

ดังนั้นวิธีที่ปลอดภัยที่สุดก็คือ ให้กองทัพน้อยองครักษ์ที่สี่ร่วมกับกองกำลังป้องกันสามหมื่นนายของโยเซลป้องกันฮอร์ตันด้วยกัน!

ทันทีที่โยเซลกำลังบ่นอย่างไม่พอใจอยู่นั้น สัญญาณเตือนภัยการรบภายในยานรบก็ดังขึ้น!

โยเซลตัวสั่นสะท้านไปทั้งร่าง รีบมองไปยังหน้าจอยุทธวิธีทันที แต่บนหน้าจอยุทธวิธีกลับไม่ปรากฏร่องรอยของเรือศัตรูใดๆ ที่ปากทางออกของเส้นทางดวงดาวเลยแม้แต่น้อย

“เกิดอะไรขึ้น! ไม่มีศัตรู สัญญาณเตือนภัยจะดังขึ้นได้อย่างไรกัน!”

“ท่านผู้บัญชาการโยเซล! ไม่ใช่เส้นทางดวงดาวครับ แต่เป็นแนวหลังของเราเกิดปัญหาขึ้นครับ!”

พอได้ยินว่าเป็นแนวหลังเกิดเรื่องขึ้น โยเซลก็ร้อนใจขึ้นมาทันที แนวหลังของตนเองคืออะไร? นั่นมันกลุ่มฐานการผลิตยานรบเลยนะ

หากที่นั่นเกิดอะไรขึ้นมา จักรวรรดิจะสูญเสียกำลังการผลิตยานรบไปถึง 70% นี่ไม่ใช่เรื่องล้อเล่นนะ!

“รีบรายงานมา! ตกลงว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่?”

“ท่านผู้บัญชาการโยเซล! จากรายงานของป้อมปราการแนวหลัง มียานรบ 20,000 ลำปรากฏตัวขึ้นจากความว่างเปล่า และเริ่มโจมตีพวกเราแล้วครับ! จากการเปรียบเทียบฐานข้อมูล นั่นคือยานรบรุ่นใหม่ล่าสุดของมนุษย์ครับ!”

“อะไรนะ! มนุษย์งั้นรึ? เป็นไปไม่ได้! มนุษย์ไม่ได้ถูกปิดล้อมอยู่ที่ดาวเอปไซลอนหรอกหรือ อีกทั้งทางฝั่งราโอก็ได้รวมพลยานรบนับแสนลำแล้ว และก็ไม่ได้รับข่าวว่าถูกตีแตกแต่อย่างใด ต่อให้ถูกตีแตกแล้วก็เป็นไปไม่ได้ที่จะมาถึงพวกเราได้เร็วขนาดนี้ไม่ใช่หรือ นี่เพิ่งจะผ่านไปกี่ปีเอง?”

“ท่านผู้บัญชาการโยเซล! ปีกทั้งสองข้างของเราก็จู่ๆ ก็มีกองเรือมนุษย์ปรากฏตัวขึ้นมาอย่างกะทันหันเช่นกัน ฝั่งละ 20,000 ลำ และเริ่มเปิดฉากยิงใส่พวกเราแล้วครับ!”

ผู้การตะโกนเรียกโยเซลอย่างร้อนรน!

แต่โยเซลไม่มีเวลาจะไปสนใจเขาแล้ว แต่กลับใช้สมองของตนเองคำนวณอย่างรวดเร็ว เพื่อหาทางรับมือ!

ปีกทั้งสองข้างของแนวป้องกันตนเองมีกองเรือมนุษย์ปรากฏตัวขึ้น นั่นมันหมายความว่าอย่างไร? กองเรือของตนเองตอนนี้จัดกระบวนทัพเป็นรูปตัว C ล้อมรอบปากทางออกของเส้นทางดวงดาวอยู่ไม่ใช่หรือ ถ้าอย่างนั้นกองเรือมนุษย์ที่ปรากฏตัวขึ้นทั้งสองปีกนั้น ก็เท่ากับว่าอยู่ทางด้านหลังของปีกทั้งสองข้างของตนเองอย่างนั้นหรือ?

แบบนี้จะไปรับมือศัตรูได้อย่างไรกัน? เลี้ยวหันไปรับมือศัตรูงั้นหรือ? อย่าล้อเล่นน่า!

นี่มันต้องเลี้ยวหัน 180 องศาเลยนะ อย่างน้อยก็ต้องใช้เวลา 3 นาที ไม่ต้องพูดถึงว่าพอเลี้ยวหันไปได้ 90 องศาแล้ว ก็จะกลายเป็นเปิดเผยด้านข้างให้กับฝ่ายตรงข้าม นั่นมันตำแหน่งที่เปราะบางที่สุดของยานรบเลยนะ!

เร่งความเร็วเป็นเส้นตรงเพื่อหลบหนีงั้นหรือ? ยิ่งไร้สาระเข้าไปใหญ่ ปีกทั้งสองข้างเร่งความเร็วเป็นเส้นตรง นั่นมันไม่เท่ากับให้ปีกทั้งสองข้างชนกันเองหรอกหรือ! ตอนนี้มันเป็นแนวป้องกันรูปตัว C นะ!

“ท่านผู้บัญชาการโยเซล...”

“มีอะไรอีก?”

“ฝ่ายตรงข้าม...จากการสแกนแล้ว ฝ่ายตรงข้ามทั้งหมดประกอบด้วยยานรบระดับยานลาดตระเวนประจัญบานครับ...”

“ตูม!”

โยเซลถึงกับงุนงงไปเลย ผู้การของตนเองเมื่อสักครู่พูดว่าอะไรนะ? ยานรบ 40,000 ลำของฝ่ายตรงข้ามทั้งหมดเป็นระดับยานลาดตระเวนประจัญบานงั้นหรือ?

จำนวนก็มากกว่าตนเอง! แถมยังอยู่ในตำแหน่งที่ได้เปรียบอย่างเด็ดขาดอีกด้วย! แล้วยังเป็นยานรบหลักทั้งหมดอีกงั้นหรือ? แบบนี้จะยังสู้ต่อไปได้อีกหรือ?

“ท่านผู้บัญชาการโยเซล...”

“ยังมีอะไรอีก! คุณพูดให้มันจบในคราวเดียวเลยได้ไหม!”

“ยานรบของพวกเราเมื่อยิงตอบโต้ด้วยปืนรอง พบว่ายานรบทั้งหมดของฝ่ายตรงข้ามมีโล่พลังงาน การโจมตีของฝ่ายเราไม่มีผลเลยแม้แต่น้อย...”

“ปัง!”

โยเซลทรุดตัวลงนั่งกับพื้นโดยตรง

ยานรบหลักทั้งหมด...โล่พลังงาน...จำนวนที่ได้เปรียบ...ตำแหน่งที่ได้เปรียบ...

ในตอนนี้ในหัวของโยเซลเต็มไปด้วยคำพูดเหล่านี้ วนเวียนซ้ำไปซ้ำมา

“จบสิ้นแล้ว!”

“ท่านผู้บัญชาการโยเซล! ตอนนี้พวกเราจะทำอย่างไรดีครับ? หากไม่มีมาตรการรับมืออีก ภายในสิบนาทีพวกเราจะถูกทำลายล้างจนหมดสิ้นนะครับ!”

ผู้การที่อยู่ข้างๆ ก็ร้อนใจอย่างมากเช่นกัน

“ไม่มีทางเป็นไปได้อีกแล้ว! สั่งให้ยานบรรทุกปล่อยเครื่องบินรบทั้งหมดออกมาด้วย กองเรือทั้งหมดเลี้ยวหันไปรับมือศัตรู รบตัดสินกันไปเลย! พยายามทำลายยานรบของฝ่ายตรงข้ามให้ได้สักสองสามลำก่อนที่จะถูกทำลายจนหมดสิ้นก็แล้วกัน!”

“ท่านผู้บัญชาการโยเซล!”

“ปฏิบัติตามคำสั่งเถอะ! พร้อมกันนั้นช่วยข้าเปิดการสื่อสาร ข้าจะส่งข้อความสุดท้ายถึงท่านรอส!”

“ครับ!”

8 นาทีต่อมา ถึงแม้กองกำลังป้องกันฮอร์ตันจะสู้รบอย่างสุดกำลัง แต่ก็ยังคงหนีไม่พ้นชะตากรรมที่จะถูกทำลายล้างจนหมดสิ้น หรือถึงกับไม่สามารถสร้างความเสียหายใดๆ ให้กับกองยานสหพันธ์ได้เลยแม้แต่น้อย

นี่คือการบดขยี้ด้วยเทคโนโลยี หากกองกำลังป้องกันฮอร์ตันมียานรบนับล้านลำ ก็ยังพอจะสู้ดูสักตั้งได้ ใครจะแพ้ใครจะชนะก็ยังไม่แน่!

แต่สถานการณ์จริงกลับมีเพียงยานรบ 30,000 ลำเท่านั้น เมื่อต้องเผชิญหน้ากับยานรบ 40,000 ลำที่สามารถบดขยี้ตนเองได้ทางด้านเทคโนโลยีแล้ว นั่นย่อมไม่มีทางต่อต้านได้อย่างแน่นอน

ส่วนเครื่องบินรบที่ปล่อยออกมาเหล่านั้น การโจมตีใส่โล่พลังงานของยานรบ หรือถึงกับยังช้ากว่าความเร็วในการเติมพลังงานของโล่เสียอีก สุดท้ายก็ทำได้เพียงถูกปืนป้องกันระยะใกล้ของยานรบค่อยๆ ทำลายจนหมดสิ้นไปเท่านั้น

พร้อมกับการจัดการกองกำลังป้องกันเสร็จสิ้น กองเรือที่สองของเจียงไห่ก็จัดการป้อมปราการแนวหลังเรียบร้อยแล้วเช่นกัน

ทันใดนั้นกองเรือทั้งสามก็แยกย้ายกันมุ่งหน้าไปยังเป้าหมายต่อไปของตนเอง

เจียงไห่มุ่งหน้าไปยังกลุ่มฐานการผลิตยานรบ ส่วนเหลียงซิงเฉินกับหลินฟานนั้นต่างก็แบ่งกองเรือของตนเองออกไป กองเรือย่อยแต่ละกองต่างก็มุ่งหน้าไปยังดาวเคราะห์ทรัพยากรและดาวเคราะห์ที่มีสิ่งมีชีวิตตามลำดับ!

สามชั่วโมงต่อมา กำลังต้านทานทั้งหมดในระบบดาวก็ถูกกวาดล้างจนหมดสิ้น

ดาวเคราะห์ทั้งหมดและกลุ่มฐานการผลิตยานรบในอวกาศ ถูกควบคุมไว้โดยสมบูรณ์แล้ว