บทที่ 84 บุกโจมตีฮอร์ตัน

บทที่ 84 บุกโจมตีฮอร์ตัน

“จัดการเรียบร้อยแล้วงั้นหรือ?”

เหลียงซิงเฉินมองหลินฟานด้วยความสงสัย

กองทัพใหญ่หลายล้านลำเชียวนะ อีกทั้งฮอร์ตันยังเป็นเป้าหมายสำคัญในช่วงกลางสงครามของพวกเขาอีกด้วย!

ตกลงว่าใช้วิธีไหนทำให้พวกเขาละทิ้งไปได้กันแน่?

“ก็ไม่ได้ทำอะไรมากหรอกครับ ก็แค่หลอกล่อพวกเขาต่อไปอีกครั้งหนึ่ง บอกพวกเขาว่าพวกเราจำเป็นต้องสร้างฐานที่มั่นขึ้นมาในแขนนี้ วงอาณาเขตระบบดาวฤกษ์ของจักรวรรดิอ๊อกซ์ไป 15 แห่ง และเพื่อเป็นการชดเชย ก็อนุญาตให้พวกเขาซื้อโล่พลังงาน หรือแม้กระทั่งอุปกรณ์นิวเคลียร์ฟิวชันจากพวกเราได้ในอนาคต!”

“แบบนี้ก็ได้ด้วยเหรอ?”

“ถึงว่าสิ...”

หลังจากได้ฟังคำพูดของหลินฟานแล้ว คนหนึ่งก็แสดงสีหน้าเหมือนเข้าใจแล้ว ส่วนอีกคนก็มีสีหน้าตกตะลึง

คนที่ทำหน้าตกตะลึงนั้นแน่นอนว่าเป็นเจียงไห่ เขาย่อมไม่รู้เรื่องภารกิจลับที่หลินฟานเคยไปปฏิบัติที่คาบาทก่อนหน้านี้ ดังนั้นจึงประหลาดใจมาก!

ทำไมแค่พูดแบบนี้ทางฝั่งคาบาทก็จัดการเรียบร้อยแล้วล่ะ? แล้วพวกคุณไปติดต่อกับจักรวรรดิคาบาทตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?

เมื่อเห็นสีหน้างุนงงของเจียงไห่ เหลียงซิงเฉินก็ได้แต่หันไปอธิบายเรื่องภารกิจก่อนหน้านี้ของหลินฟานให้เขาฟังคร่าวๆ

“เป็นอย่างนี้นี่เอง ถ้าอย่างนั้นก็หมายความว่าหลอกพวกเขาอีกครั้งหนึ่งสินะ?”

หลังจากได้ฟังคำอธิบายของเหลียงซิงเฉินแล้ว เจียงไห่ก็แสดงสีหน้าที่เข้าใจแล้ว

“พูดจาเหลวไหลน่า! จะเรียกว่าหลอกได้อย่างไรกัน สหพันธ์เตรียมจะขายให้พวกเขาจริงๆ ต่างหาก”

“ไม่ได้กระมังครับ ของที่ทรงพลังขนาดนี้จะขายให้พวกอารยธรรมอื่นส่งเดชได้อย่างไรกัน?”

เจียงไห่ถึงกับตกใจกับคำพูดของหลินฟาน นี่ถ้าหากขายให้จักรวรรดิคาบาทจำนวนมาก ในอนาคตยานรบของพวกเขาก็จะมากกว่าพวกเรา ยานรบก็จะไม่ด้อยไปกว่าพวกเรา แล้วจะไปเล่นกันอย่างไรต่อล่ะ?

สหพันธ์จะไม่ใช่ว่าเพื่อเงินเล็กน้อยแล้วไม่สนใจภาพรวมหรอกหรือ?

ว่าไปแล้ว เจียงไห่ติดตามเหลียงซิงเฉินมาสิบกว่าปี ถึงแม้จะเก่งเรื่องการรบเป็นอันดับหนึ่ง แต่ในอีกด้านหนึ่ง พูดตามตรง หลินฟานก็ทำได้เพียงคิดว่าเขาคงจะหัวช้าโดยธรรมชาตินั่นแหละ!

“ท่านผู้บัญชาการเจียงครับ ที่พวกเราขายให้พวกเขานั้นย่อมต้องมีประตูหลังทิ้งไว้อยู่แล้ว หากพวกเขาใช้ของเหล่านี้ย้อนกลับมาโจมตีพวกเรา พวกเราเพียงแค่ออกคำสั่งเดียว พวกเขาก็จะต้องพังพินาศกันทั้งหมด! ทั้งสามารถได้ทรัพยากรจำนวนมากจากทางฝั่งคาบาท และยังสามารถค่อยๆ ควบคุมยานรบของพวกเขาได้อีกด้วย จะไม่ทำเรื่องดีๆ แบบนี้ได้อย่างไรกันล่ะครับ?”

“ยังทำแบบนี้ได้อีกด้วยเหรอ?”

เจียงไห่เบิกตากว้าง นี่มันจะร้ายกาจเกินไปแล้วนะ?

เหลียงซิงเฉินมองเจียงไห่ ยิ้มแหยๆ เล็กน้อย ผู้การที่ติดตามตนเองมาสิบกว่าปีคนนี้ อะไรก็ดีหมด เพียงแต่เป็นคนซื่อตรงเกินไปหน่อย สำหรับเรื่องเล่ห์เหลี่ยมกลโกงนั้นกลับไม่เข้าใจเลยแม้แต่น้อย

ก็ไม่สามารถพูดได้ว่าไม่เข้าใจเลยแม้แต่น้อย หากเป็นกลอุบายต่างๆ ในสงคราม เจียงไห่ก็ยังคงเก่งกาจมากอยู่ แต่ถ้าเป็นเรื่องนอกเหนือจากสงครามแล้วล่ะก็...

“เอาล่ะครับ พวกเรามาต่อกันเถอะ เวลาที่กองทัพน้อยองครักษ์ที่สี่ของอ๊อกซ์จะเดินทางมาถึงฮอร์ตันนั้นยืนยันได้แล้วหรือยังครับ?”

เหลียงซิงเฉินตัดบทสนทนานี้โดยตรง แล้วถามต่อ

“อืม ความเร็วในการเดินเรือภายในเส้นทางดวงดาวนั้นคงที่อยู่ที่ 3 เท่าของความเร็วแสง

ก่อนหน้านี้ได้ตำแหน่งของกองทัพน้อยองครักษ์ที่สี่มาจากทางฝั่งแลนเซอร์แล้ว จากนั้นเมื่อคำนวณจากเวลาที่วิเทอร์ล่มสลาย และการคาดการณ์ทางยุทธศาสตร์ ก็สามารถตัดสินได้ว่ามีความเป็นไปได้มากกว่า 90% ที่พวกเขาจะเลี้ยวหันกลับไปยังฮอร์ตัน

เงื่อนไขคือคนของจักรวรรดิอ๊อกซ์ไม่ทำอะไรโง่ๆ แน่นอน ต่อให้พวกเขาไม่ได้เลี้ยวหันกลับมา สำหรับพวกเราแล้วก็ไม่เป็นอะไร เพราะอย่างไรเสียเขาก็ยังอยู่ห่างจากดาวเอปไซลอนอีกหลายปีแสง

จากการคาดการณ์ข้อมูลทั้งหมด พวกเราออกเดินทางในอีกหนึ่งสัปดาห์ข้างหน้า ก็จะสามารถยึดครองฮอร์ตันได้ก่อนที่พวกเขาจะเดินทางมาถึง

ความคลาดเคลื่อนของเวลาจะไม่เกินสามเดือน นั่นหมายความว่าหลังจากที่พวกเรายึดครองฮอร์ตันได้แล้ว ขอเพียงการคาดการณ์ทั้งหมดไม่ผิดพลาด ภายใน 1-3 เดือน กองทัพน้อยองครักษ์ที่สี่ก็จะเดินทางผ่านเส้นทางดวงดาวมาปรากฏตัวที่ฮอร์ตัน”

“ดี! ผมไม่มีปัญหาอะไรแล้ว!”

“ผมก็ไม่มีปัญหาอะไรเหมือนกันครับ!”

“ถ้าอย่างนั้น ต่อไปพวกเรามาหารือรายละเอียดเกี่ยวกับกลยุทธ์การยึดครองฮอร์ตันกัน...”

หนึ่งสัปดาห์ต่อมา กองเรือที่สามของสหพันธ์ที่เพิ่งจะจัดตั้งขึ้นใหม่ก็เดินทางมาถึงดาวเอปไซลอน

หลินฟานก็ได้พบกับผู้บัญชาการคนใหม่ของกองเรือ เควท ไคลน์ เป็นครั้งแรกเช่นกัน ทั้งสองฝ่ายไม่ได้พูดจาเกรงใจอะไรกันมากนัก หลังจากเสร็จสิ้นขั้นตอนการส่งมอบแนวป้องกันอย่างรวดเร็วแล้วก็ต่างฝ่ายต่างกลับไปจัดการเรื่องของตนเอง

สามชั่วโมงต่อมา กองเรือที่หนึ่ง สอง และสี่ได้ถอนกำลังออกจากแนวป้องกันโดยสมบูรณ์แล้ว และได้จัดกระบวนทัพเรียบร้อยแล้วที่ด้านหลังแนวป้องกัน

“ท่านผู้บัญชาการ! กองเรือทั้งหมดเตรียมพร้อมเรียบร้อยแล้ว สามารถออกเดินทางได้ทุกเมื่อครับ!”

“ดี! ตั้งเวลานับถอยหลังหนึ่งนาที แจกจ่ายให้ยานรบทุกลำ”

“รับทราบครับ!”

หนึ่งนาทีต่อมา ห้วงอวกาศพลันบิดเบี้ยวไปครู่หนึ่ง กองเรือสามกอง ยานรบ 60,000 ลำ หายไปจากที่เดิมในทันที

ระยะทางจากดาวเอปไซลอนถึงฮอร์ตันรวมทั้งสิ้น 21 ปีแสง หากเดินทางด้วยเครื่องยนต์วาร์ป จะใช้เวลาประมาณ 13 วันจึงจะไปถึง

และในตอนนี้กองทัพน้อยองครักษ์ที่สี่ของจักรวรรดิอ๊อกซ์ก็ใกล้จะถึงฮอร์ตันแล้วเช่นกัน

“ท่านผู้บัญชาการสูงสุดไอแซค! ข้างหน้ามีรายงานการรบฉุกเฉินส่งมาครับ!”

ภายในยานธงของไอแซค ผู้การถือรายงานการสื่อสารล่าสุดฉบับหนึ่งวิ่งมาอยู่หน้าไอแซคด้วยสีหน้าตื่นตระหนก!

“รีบอ่าน!”

“เมื่อสองเดือนก่อน เรโอถูกโจมตีขนาบข้างจากเซซิลและวิเทอร์ จักรวรรดิคาบาทส่งยานรบมาทั้งสิ้น 3 ล้านลำ และยานรบที่ติดตั้งโล่พลังงานอีกกว่า 8,000 ลำ ภายใต้การโจมตีขนาบข้าง เรโอล่มสลาย...”

“พร้อมกันนั้นจากข้อความสุดท้ายที่ผู้บัญชาการเรโอส่งออกมา กองกำลังป้องกันเรโอ 1.6 ล้านลำ ทหารทุกนายต่างก็รบจนถึงวินาทีสุดท้าย กองทัพใหญ่ของคาบาทก็ประสบความสูญเสียอย่างหนักเช่นกัน คาดการณ์ความเสียหายของยานรบอยู่ที่ระหว่าง 1.5-1.6 ล้านลำ พร้อมกันนั้นยานรบที่ติดตั้งโล่พลังงาน 8,200 ลำก็ถูกกองกำลังป้องกันเรโอทำลายไปถึง 7,800 ลำ”

ไอแซคได้ฟังข่าวแล้วก็ชะงักไปครู่หนึ่ง

แม้แต่เรโอก็ถูกยึดไปแล้วงั้นรึ เดิมทีกองทัพน้อยองครักษ์ทั้ง 8 กองทัพ ตอนนี้ก็เหลือเพียงกองทัพที่สี่ของตนเอง และกองทัพที่เจ็ดกับแปดของลาเซลเท่านั้น ความเศร้าโศกอย่างรุนแรงพลันผุดขึ้นในใจของไอแซค

“ผู้การ พวกเราอยู่ห่างจากฮอร์ตันอีกไกลแค่ไหน?”

“ยังเหลือระยะทางอีก 30 วันครับ ท่านผู้บัญชาการสูงสุดไอแซค!”

“ดี! พอถึงฮอร์ตันแล้ว ก็จัดการกองเรือลอบโจมตีของคาบาทนั่นเสียก่อน เพื่อล้างแค้นให้กับเหล่าทหารหาญที่แนวหน้า!”

“ครับ!”

สิบกว่าวันต่อมา จักรวรรดิอ๊อกซ์ ระบบดาวฮอร์ตัน

ที่นี่คือประตูสู่ดินแดนส่วนในของจักรวรรดิอ๊อกซ์ เป็นหนึ่งในสามระบบดาวฤกษ์ที่สามารถเชื่อมต่อกับอาณาเขตส่วนนอกได้

ที่ฮอร์ตัน มีเส้นทางดวงดาวทั้งสิ้นห้าเส้นทาง ในจำนวนนี้หนึ่งเส้นทางเชื่อมต่อกับอาณาเขตส่วนนอกของจักรวรรดิอ๊อกซ์ ส่วนอีกสี่เส้นทางที่เหลือเชื่อมต่อกับระบบดาวฤกษ์ 4 แห่งในดินแดนส่วนใน เรียกได้ว่าเชื่อมต่อทุกทิศทาง

อีกทั้งฮอร์ตันยังขึ้นชื่อว่าเป็นปราการอันดับหนึ่งของจักรวรรดิอ๊อกซ์อีกด้วย เพราะเส้นทางดวงดาวที่เชื่อมต่อไปยังภายนอกนั้น แคบยิ่งกว่าวิเทอร์เสียอีก สามารถให้ยานรบผ่านไปได้พร้อมกันเพียง 200 ลำเท่านั้น

อาจกล่าวได้ว่า ขอเพียงมียานรบสองสามหมื่นลำป้องกันอยู่ที่ปากทางเส้นทางดวงดาวนี้ ต่อให้เป็นกองทัพเรือนับล้านลำก็ยังไม่แน่ว่าจะสามารถตีเข้ามาได้ เรียกได้ว่าเป็นด่านที่คนเดียวก็สามารถต้านทัพนับหมื่นได้จริงๆ!

อีกทั้ง สิ่งที่ฮอร์ตันมีชื่อเสียงมากที่สุดก็คือการมีดาวเคราะห์ทรัพยากรจำนวนมาก ที่นี่มีดาวเคราะห์ที่มีสิ่งมีชีวิตอาศัยอยู่ตามธรรมชาติ 1 ดวง และดาวเคราะห์ทรัพยากรมากถึง 42 ดวงเลยทีเดียว!

ไม่เพียงแค่นั้น ภายในฮอร์ตันยังมีกลุ่มดาวเคราะห์น้อยขนาดใหญ่อยู่ถึง 3 แห่ง ขนาดโดยรวมของมันอย่างน้อยก็ใหญ่กว่าแถบดาวเคราะห์น้อยของระบบสุริยะถึง 30 เท่า

ดังนั้น ฐานการผลิตยานรบที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของจักรวรรดิอ๊อกซ์จึงถูกสร้างขึ้นที่นี่ สามารถผลิตยานรบได้ปีละ 50,000 ลำ และไม่จำเป็นต้องขนส่งวัตถุดิบมาจากระบบดาวฤกษ์อื่น ทุกสิ่งที่จำเป็นสามารถหาได้เองภายในฮอร์ตัน ความอุดมสมบูรณ์ของทรัพยากรจึงเป็นที่ประจักษ์

ทว่าสัญญาณเตือนภัยการรบที่ไม่ได้ดังขึ้นมานานหลายร้อยปีแล้ว ในวันนี้ กลับดังขึ้นอย่างกะทันหัน!

“อู๊ด...อู๊ด...อู๊ด...”