บทที่ 2 เตรียมตัว

บทที่ 2 เตรียมตัว

ภายในสถาบันการทหารแห่งดวงดาว เหล่านักเรียนที่ควรจะเดินขวักไขว่ไปมา ต่างหยุดยืนนิ่ง จ้องมองภาพตรงหน้าด้วยความตกตะลึง

นักเรียนชายคนหนึ่งกำลังแบกนักเรียนหญิงคนหนึ่งเดินไปข้างหน้าอย่างมั่นคง

อันที่จริง เรื่องนี้ก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรนัก เพราะนักเรียนส่วนใหญ่ที่นี่ก็เป็นผู้ใหญ่กันแล้ว การมีความรักเป็นเรื่องปกติ และการที่ผู้ชายแบกผู้หญิงก็เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้บ่อยครั้ง

แต่ปัญหาอยู่ที่ว่า นักเรียนชายคนนั้นคือหลินฟาน และนักเรียนหญิงคือเอ็มม่า

เหล่านักเรียนที่หยุดยืนมุงดูอยู่รอบๆ หลังจากตกตะลึงแล้วก็พากันกัดฟันด้วยความอิจฉา แน่นอนว่ายังปนเปไปด้วยความชื่นชมอย่างสุดซึ้ง

กลุ่มนักเรียนหญิง: “เทพหลิน ทำไมคุณถึงโดนเอ็มม่านังจิ้งจอกนั่นล่อลวงไปได้ง่ายๆ แบบนี้ล่ะ?”

กลุ่มนักเรียนชาย: “ไหนบอกว่าเป็นเทพธิดาเอ็มม่าของทุกคนไง? ทำไมถึงยอมตกเป็นของคนอื่นง่ายๆ แบบนี้ล่ะ?”

เอาล่ะ สำหรับความคิดของเหล่านักเรียนรอบข้างในตอนนี้ ทั้งหลินฟานและเอ็มม่าไม่ได้ใส่ใจเลยแม้แต่น้อย

คนหนึ่งกำลังคิดว่า ‘แม่หนูนี่หุ่นดีจริงๆ’ ส่วนอีกคนความคิดสับสนวุ่นวาย หน้าแดงจนไม่กล้าเงยหน้าขึ้น

“เอ็มม่า พรุ่งนี้ผมจะจบการศึกษาแล้ว ท่านคณบดีจัดการสอบจบการศึกษาให้ผมพรุ่งนี้แล้ว!”

เอ็มม่าที่กำลังก้มหน้าครุ่นคิดสับสนไปเรื่อยเปื่อย ตกใจกับคำพูดของหลินฟานจนตื่นจากภวังค์ทันที

พรุ่งนี้? จบการศึกษา? จากไป?

คำสามคำนี้ผุดขึ้นซ้ำๆ ในหัวของเธอ เอ็มม่าไม่รู้ว่าตัวเองเป็นอะไรไป เพียงแต่รู้สึกอึดอัดในอกอย่างบอกไม่ถูก ในใจรู้สึกไม่ดีเลย

หลินฟานรู้สึกได้ว่าเอ็มม่าที่อยู่บนหลังสั่นเล็กน้อยหลังจากได้ยินคำพูดของเขา มุมปากของเขาก็ยกขึ้นเล็กน้อย

แม่หนูนี่ช่างไม่ซื่อตรงกับความรู้สึกตัวเองเอาเสียเลย

“หลังจบการศึกษา ผมน่าจะเข้าร่วมกับฐานทัพดาวอังคาร รอให้คุณจบการศึกษาปีหน้าแล้วค่อยมาหาผมที่ฐานทัพดาวอังคารนะ!”

“อื้อ!”

ครั้งนี้เอ็มม่าตอบหลินฟาน แม้จะเป็นเพียงเสียงแผ่วเบาราวกับยุง แต่หลินฟานก็ได้ยินอย่างชัดเจน

ไม่นาน หลินฟานที่แบกเอ็มม่าอยู่ก็มาถึงห้องพยาบาล หลังจากส่งตัวเอ็มม่าให้เจ้าหน้าที่พยาบาลแล้ว เขาก็จากไป

เอ็มม่าย่อมไม่ทำตัวงอแงในเวลานี้

อีกทั้งเธอยังคิดว่า หลินฟานที่ต้องสอบจบการศึกษาในวันพรุ่งนี้ วันนี้คงต้องกลับไปเตรียมตัวอย่างแน่นอน

แม้ว่าการคาดเดาของเอ็มม่าจะคลาดเคลื่อนไปบ้าง แต่โดยรวมแล้วก็ยังถูกต้อง

หลินฟานต้องกลับไปเตรียมตัวจริงๆ เพราะคู่ต่อสู้ในการสอบวันพรุ่งนี้คือเหลียงซิงเฉิน บุคคลในตำนานของสหพันธ์ทั้งปวง

ตามการคาดเดาของหลินฟาน ทักษะการบัญชาการของเหลียงซิงเฉินส่วนใหญ่น่าจะอยู่ในระดับ A และบางทักษะอาจสูงถึงระดับ S

สำหรับสหพันธ์มนุษย์แล้ว ความสามารถของเหลียงซิงเฉินเรียกได้ว่าเป็นระดับเทพสงครามอย่างแท้จริง

แต่หลินฟานก็ยังอยากจะลองดู ว่าตัวเองจะทำได้ถึงขั้นไหน!

“ระบบ จัดการฝึกซ้อมการรบแบบเผชิญหน้าให้ผม ระดับ 5”

“สนามรบเสมือนจริงเปิดใช้งานแล้ว สร้างคู่ต่อสู้ระดับ 5 เรียบร้อย รูปแบบการจำลองคือการรบแบบเผชิญหน้า สามารถเข้าสู่ระบบได้ใน 10 วินาที ขอให้โฮสต์เตรียมพร้อม”

ระดับ 5 ในระบบนั้นหมายถึงคู่ต่อสู้ที่มีค่าความสามารถทั้งหมดอยู่ในระดับ A

หลินฟานคิดว่า หากต้องการให้เหลียงซิงเฉินยอมรับในตัวเขาในการประลองยุทธจำลองวันพรุ่งนี้ ก็จำเป็นต้องแสดงความสามารถที่เพียงพอออกมา

เพราะนี่เกี่ยวข้องกับภารกิจในระบบของเขาโดยตรง มีเพียงการแสดงผลงานที่น่าทึ่งพอเท่านั้น จึงจะสามารถบรรลุเงื่อนไขการสำเร็จภารกิจได้เร็วยิ่งขึ้น

เมื่อได้ยินเสียงแจ้งเตือนจากระบบ หลินฟานก็ล้มตัวลงนอนบนเตียงของตนทันที หลับตาลง ไม่นานสติของเขาก็มืดดับไป

เมื่อหลินฟานฟื้นคืนสติและลืมตาขึ้นอีกครั้ง เขาก็พบว่าตัวเองอยู่ภายในสะพานเดินเรือของยานรบแล้ว

หลินฟานควบคุมอุปกรณ์บนตำแหน่งผู้การเรือรบอย่างคล่องแคล่ว ตรวจสอบสถานการณ์กองเรือของตน ยังคงเป็นการรบแบบ 100 ลำต่อ 100 ลำ หลินฟานคุ้นเคยกับเรื่องนี้ดีอยู่แล้ว

“รายงาน พบกองเรือข้าศึก ระยะห่าง 50 ล้านกิโลเมตร”

ในวันนั้น คืนนั้น หลินฟานจำไม่ได้แล้วว่าตัวเองถูกถล่มไปกี่ครั้งต่อกี่ครั้ง

เพราะอัตราส่วนเวลาในมิติเสมือนกับความเป็นจริงคือ 10:1

พูดอีกอย่างก็คือ หลินฟานที่ฝึกฝนในระบบเป็นเวลา 15 ชั่วโมงนั้น แท้จริงแล้วในมิติเสมือน เขาได้ใช้เวลาไปถึง 150 ชั่วโมง และทำการรบไปแล้วทั้งสิ้น 29 ครั้ง

“คู่ต่อสู้ระดับ 5 ด้วยระดับของผมในตอนนี้ ยังหนักหนาเกินไปจริงๆ”

เช้าตรู่ หลินฟานที่นอนอยู่บนเตียงลืมตาขึ้น พูดออกมาอย่างจนใจ

แต่การถูกถล่มมาทั้งคืนก็ไม่ใช่ว่าจะไร้ผล การรบเสมือนจริงครั้งสุดท้าย แม้หลินฟานจะพ่ายแพ้ แต่เขาก็สามารถทำลายยานรบของฝ่ายตรงข้ามไปได้เกือบ 40 ลำ

“ติ๊ง! ยินดีด้วยโฮสต์ ทักษะการบัญชาการกระบวนทัพของคุณได้รับการยกระดับ ปัจจุบันคือระดับ A แล้ว มอบรางวัลเป็นระดับการพัฒนาสมอง 2%”

ในวินาทีต่อมา หลินฟานรู้สึกได้อีกครั้งว่าความคิดของตนเองปลอดโปร่งขึ้นอีกเล็กน้อย

“เปิดหน้าต่างสถานะ!”

โฮสต์: หลินฟาน

ไอคิว: 380

ระดับการพัฒนาสมอง: 20% (ก่อนรางวัล 18%)

ทักษะการบัญชาการ: บัญชาการระดมยิง (B), บัญชาการหลบหลีก (C), บัญชาการกระบวนทัพ (A), บัญชาการหุ่นรบ (C)

ภารกิจที่ 1: จงเป็นผู้บัญชาการกองเรืออย่างแท้จริง บัญชาการเรือรบอย่างน้อยสิบลำ (สำเร็จจะได้รับรางวัล เทคโนโลยีเครื่องยนต์วาร์ป)

ภารกิจที่ 2: เลื่อนยศทหารสู่พันเอก (สำเร็จจะได้รับรางวัล โอสถเสริมพลังยีน และปลดล็อกหน้าต่างสถานะสมรรถภาพร่างกาย)

“อืม ไม่เลวเลย ถ้าพูดถึงการบัญชาการกระบวนทัพ ตอนนี้ผมก็น่าจะถือว่าเป็นระดับปรมาจารย์ในหมู่มนุษย์แล้วล่ะ”

หลินฟานประเมินระดับความสามารถล่าสุดของตนเองในใจเงียบๆ ยกมือขึ้นมองเวลาบนกำไลยุทธวิธี อืม เจ็ดโมงกว่าแล้ว ได้เวลาออกเดินทางแล้ว

เขานำหลอดสารอาหารออกมาจากมิติระบบ ดื่มรวดเดียวจนหมด นี่เป็นรางวัลที่ได้จากภารกิจก่อนหน้านี้ เพียงวันละหนึ่งหลอดก็สามารถเสริมพลังงานที่มนุษย์ต้องการในหนึ่งวันได้ สะดวกสบายอย่างยิ่ง

หลังจากสวมชุดนักเรียนเรียบร้อยแล้ว หลินฟานก็ออกจากหอพักของตน มุ่งหน้าไปยังอาคารยุทธจำลองของสถาบัน

ผลปรากฏว่าเพิ่งเดินออกจากเขตหอพักของสถาบัน ก็เห็นร่างอรชรยืนอยู่ที่นั่น เป็นเอ็มม่านั่นเอง

“คุณมาทำอะไรที่นี่?”

“ในฐานะคู่แข่ง ฉันคิดว่าจำเป็นต้องมาสังเกตการณ์การสอบจบการศึกษาของคุณหน่อย”

แม่หนูนี่ ทำไมแค่คืนเดียวถึงกลับกลายเป็นคนปากไม่ตรงกับใจแบบนี้ไปได้นะ ดูท่าทางถ้าไม่สั่งสอนสักวันคงไม่ได้เรื่องจริงๆ

“ผู้คุมสอบจบการศึกษาของผมครั้งนี้มีฐานะพิเศษหน่อย เกรงว่าจะไม่สามารถสังเกตการณ์ได้”

“ก็แค่ท่านพลเอกเหลียงซิงเฉินไม่ใช่เหรอ? ฉันคุยกับท่านคณบดีหลี่ฝูหลินแล้ว ท่านก็อนุญาตให้ฉันสังเกตการณ์ได้”

“เอ่อ...”

หลินฟานจะพูดอะไรได้อีก สมแล้วที่เป็นคุณหนูใหญ่แห่งตระกูลแคมป์เบล

เพราะปู่ของเอ็มม่า ฮอร์น แคมป์เบล คือรองผู้บัญชาการกองยานสหพันธ์ในปัจจุบัน เรื่องแค่นี้หลี่ฝูหลินจะไม่ให้เกียรติได้อย่างไร

อีกทั้งเมื่อวานหลี่ฝูหลินก็ได้ยินเรื่องที่หลินฟานแบกเอ็มม่าไปห้องพยาบาลแล้ว ประกอบกับหลังจากนั้นเอ็มม่าก็มาหาตนเพื่อขอสังเกตการณ์การสอบจบการศึกษาของหลินฟาน

ในฐานะผู้ที่ผ่านโลกมามาก หลี่ฝูหลินจะไม่เข้าใจสถานการณ์เช่นนี้ได้อย่างไร? ได้แต่ถอนหายใจว่าวัยหนุ่มสาวช่างดีเสียจริง...

ไม่นาน ทั้งสองคนก็มาถึงอาคารยุทธจำลองของสถาบัน หลี่ฝูหลินและเหลียงซิงเฉินมาถึงแล้ว

“รายงาน! นักเรียนหลินฟาน จากภาควิชาบัญชาการ รุ่นที่ 55 สถาบันการทหารแห่งดวงดาวสหพันธ์ มารายงานตัวเพื่อเข้ารับการสอบจบการศึกษา ขอรับคำสั่ง!”

หลินฟานยืนตัวตรงในท่าเคารพตามแบบทหารที่เป๊ะยิ่งกว่าใคร เรียกได้ว่าไร้ที่ติ ทำความเคารพต่อเหลียงซิงเฉิน

หลี่ฝูหลินเคยเห็นภาพนี้มาแล้วเมื่อวาน จึงรู้สึกเฉยๆ

แต่เอ็มม่าที่อยู่ข้างๆ กลับมองตาค้าง นี่คือหลินฟานจริงๆ หรือ?