บทที่ 17: ไม่ใช่ข้อยกเว้น! สถิติการเคลียร์ที่เร็วที่สุดในประวัติศาสตร์!

[ขอแสดงความยินดี! สัตว์อสูรของคุณได้สังหาร “หมาป่าสีเทา” คุณและสัตว์อสูรได้รับค่าประสบการณ์คนละ 25 หน่วย!] * 4

[ขอแสดงความยินดี! สัตว์อสูรของคุณได้สังหาร “หมาป่ายักษ์” คุณและสัตว์อสูรได้รับค่าประสบการณ์คนละ 25 หน่วย!] * 5

[ขอแสดงความยินดี! สัตว์อสูรของคุณได้สังหาร “หมาป่าบิน” คุณและสัตว์อสูรได้รับค่าประสบการณ์คนละ 25 หน่วย!] * 8

[ขอแสดงความยินดี! สัตว์อสูรของคุณได้สังหาร “หมาป่าเขา” คุณและสัตว์อสูรได้รับค่าประสบการณ์คนละ 30 หน่วย!] * 13

[ขอแสดงความยินดี! สัตว์อสูรของคุณได้สังหาร BOSS แห่งป่าหอนครวญ “จ่าฝูงหมาป่าบินเขาทอง” คุณและสัตว์อสูรได้รับค่าประสบการณ์คนละ 100 หน่วย!]

[ขอแสดงความยินดี! คุณได้เคลียร์ “ป่าหอนครวญ” โหมดท้าทายเดี่ยวสำเร็จ!]

[แจ้งเตือน: คุณมีเวลา 5 นาทีในการเก็บรวบรวมของรางวัล หลังจากครบเวลา คุณจะถูกส่งออกจากดันเจี้ยนโดยอัตโนมัติ! เมื่อออกจากดันเจี้ยน ระบบจะทำการประเมินผลการต่อสู้ของคุณ และมอบระดับคะแนนพร้อมรางวัลที่เหมาะสม!]

เสียงแจ้งเตือนดังต่อเนื่องไม่หยุด จนกระทั่งข้อความ “เคลียร์ดันเจี้ยนสำเร็จ” ปรากฏขึ้น

เสินหลางกระพริบตาปริบๆ   เขายังไม่ทันตั้งตัวเลยด้วยซ้ำ แต่เมดูซ่ากลับจัดการทุกอย่างเสร็จสิ้นแล้ว?

เมดูซ่าก็กลับสู่ร่างปกติในเวลานั้น เธอร่อนลงจากอากาศอย่างสง่างาม เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “หมาป่าทั้งหมดในนี้ถูกกำจัดแล้วใช่ไหมเจ้าคะ นายท่าน?”

ในฐานะสัตว์อสูรคู่พันธะ เธอย่อมไม่ได้รับข้อความแจ้งเตือนแบบเดียวกับเสินหลาง จึงต้องถามยืนยัน

“ใช่ ถูกกำจัดหมดแล้ว รวมถึง BOSS ของดันเจี้ยนด้วย!”

เสินหลางตอบอย่างตื่นเต้น เขายกนิ้วโป้งให้เมดูซ่า “สุดยอดไปเลย เมดูซ่าของฉัน!”

การโจมตีเพียงครั้งเดียว สามารถสังหารมอนสเตอร์ทั้งหมดในดันเจี้ยนได้ในพริบตา จะไม่ให้เรียกว่าสุดยอดได้อย่างไร?

หากไม่มีอะไรผิดพลาด นี่คงเป็น “สถิติการเคลียร์ที่เร็วที่สุด” ตั้งแต่ป่าหอนครวญถูกเปิดให้ท้าทายมา!

เสินหลางเพิ่งได้รับแจ้งว่า ทักษะที่เมดูซ่าใช้คือ “เพลิงหมื่นกลืนใจ” ซึ่งเป็นทักษะโจมตีหมู่ขนาดใหญ่แบบสร้างความเสียหายรุนแรงทั่วพื้นที่

เมื่อไฟภายในหัวใจของศัตรูลุกไหม้ หากไม่มีพลังป้องกันเพียงพอ ก็จะถูกเปลวเพลิงจากภายในแผดเผาจนตาย!

เหล่าหมาป่าร้ายในป่าหอนครวญเหล่านี้แน่นอนว่าย่อมไม่อาจต้านทานพลังของสัตว์อสูรศักดิ์สิทธิ์ระดับสิบดาวได้ จึงถูกกวาดล้างสิ้นในคราเดียว

“ตราบใดที่ข้าช่วยนายท่านได้ ข้าก็มีความสุขแล้วเจ้าค่ะ” เมดูซ่ากล่าวพลางยิ้มบาง แต่เสินหลางกลับสังเกตเห็นได้ว่า สีหน้าของเธอดูซีดเซียวลงเล็กน้อย ราวกับว่าการใช้ทักษะเมื่อครู่ทำให้พลังเวทของเธอถูกใช้ไปมหาศาล

เสินหลางตรวจดูสถานะของเธอทันที พบว่าพลังเวทของเมดูซ่าแทบจะหมดเกลี้ยง ซึ่งก็ไม่แปลก ทักษะรุนแรงระดับนี้ย่อมต้องใช้พลังเวทจำนวนมหาศาลเป็นธรรมดา

แม้เมดูซ่าจะได้ทักษะนี้จากผลของ “การย้อนคืนของสายเลือด” แต่ตอนนี้เธอก็ยังมีเพียงเลเวล 5 เท่านั้น

พลังเวทของผู้มีเลเวลเท่านี้จะมีได้สักเท่าไร? ที่สามารถคงทักษะระดับนี้ได้สำเร็จก็นับว่าน่าทึ่งแล้ว

น่าเสียดายที่เสินหลางมีเพียงทักษะ “ศิลปะแห่งการฟื้นฟู” แต่ไม่มีคาถาฟื้นฟูพลังเวท จึงไม่สามารถช่วยให้เมดูซ่าฟื้นตัวได้เร็ว

“ค่าพลังชีวิตกับความอึดไม่ใช่ปัญหา แต่พลังเวทนี่สิ เป็นเรื่องใหญ่จริงๆ!”

“หวังว่าจะได้หนังสือทักษะฟื้นฟูพลังเวท หรือไม่ก็อุปกรณ์เพิ่มการฟื้นฟูเวทในภายหลัง!”

เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะไม่ลืมภารกิจหลัก เพราะเมื่อดันเจี้ยนก่อนหน้านี้ดรอปอุปกรณ์ได้ ครั้งนี้ก็น่าจะมีเช่นกัน!

เสินหลางจึงพาเมดูซ่าเริ่มค้นหาบริเวณที่ซากหมาป่าถูกเผาเป็นเถ้าถ่าน

เช่นเดียวกับครั้งก่อน ดันเจี้ยน “ป่าหอนครวญ” รอบนี้ดรอปอุปกรณ์ทั้งหมดสามชิ้น ได้แก่ ของสีขาวธรรมดาสองชิ้น และของสีเขียวยอดเยี่ยมหนึ่งชิ้น

[เกราะหนังหมาป่าดุ (สีขาว ธรรมดา)]

[พลังป้องกัน +50, วิญญาณ +5, ความว่องไว +10]

[คทากระดูกหมาป่า (สีขาว ธรรมดา)]

[พลังโจมตีเวท +50, วิญญาณ +10, ความว่องไว +5]

อุปกรณ์สองชิ้นนี้ดรอปจากหมาป่าธรรมดา เป็นเกราะหนังหมาป่าและคทากระดูกหมาป่าอย่างละชิ้น

เสินหลางเองก็ใส่เกราะหนังหมาป่าอยู่แล้ว ของใหม่จึงไม่มีประโยชน์นัก ส่วนคทากระดูกหมาป่าก็ไม่ต่างกัน

[เสื้อคลุมขนหมาป่า (สีเขียว ยอดเยี่ยม)]

[พลังป้องกัน +80, วิญญาณ +15, ความว่องไว +15]

เห็นได้ชัดว่านี่คือของที่ดรอปจาก BOSS เพียงแต่ยังไม่ถึงระดับสีน้ำเงินหายาก เป็นเพียงสีเขียวยอดเยี่ยมเท่านั้น

แต่เมื่อเทียบกับเกราะหนังหมาป่าแล้ว เสื้อคลุมขนหมาป่าย่อมดีกว่าอย่างเห็นได้ชัด ทั้งความแข็งแกร่งและรูปลักษณ์

“สวมใส่เสื้อคลุมขนหมาป่า!” เสินหลางออกคำสั่งทันที

ทันใดนั้น เกราะหนังที่เขาสวมอยู่ก็หายไปปรากฏในช่องเก็บของ แทนที่ด้วยเสื้อคลุมสีเทาเข้มของจอมเวท

เมื่อเกราะหนังถูกถอดออก ค่าคุณสมบัติที่เพิ่มขึ้นก็หายไปตาม แต่เมื่อสวมเสื้อคลุมขนหมาป่า ค่าพลังสี่มิติของเขากลับเพิ่มขึ้นมากกว่าเดิม!

[ความแข็งแกร่ง: 24, ความว่องไว: 24 + 15, ร่างกาย: 23 + 15, วิญญาณ: 55 + 30]

เสินหลางตรวจดูค่าประสบการณ์ของตนเองต่อ ตอนนี้หลอดประสบการณ์อยู่ที่ 87% อีกเพียงเล็กน้อยก็จะเลื่อนเป็นเลเวล 2

ส่วนเมดูซ่า แม้ได้รับประสบการณ์เท่ากัน แต่ระดับของเธอสูงกว่าจึงต้องใช้มากกว่า หลังจากเคลียร์สองรอบเต็ม แถบค่าประสบการณ์ของเธอเพิ่งแตะ 31% เท่านั้น

ไม่นาน เสียงแจ้งเตือนการประเมินผลก็ปรากฏขึ้นทันทีเมื่อครบห้านาที

[ระบบได้ประเมินผลการเคลียร์ของคุณ!]

[หลังการประเมินอย่างละเอียด ผลการเคลียร์ “ป่าหอนครวญ” ของคุณอยู่ในระดับ SSS!]

[ขอแสดงความยินดี! คุณได้รับ “หีบสมบัติระดับไดมอนด์” +1 ซึ่งได้ถูกเพิ่มเข้าสู่กระเป๋าโดยอัตโนมัติ!]

[คำแนะนำ: สำหรับหีบระดับแพลตตินัมขึ้นไป ดันเจี้ยนมือใหม่แต่ละแห่งจะดรอปได้เพียงหนึ่งหีบเท่านั้น จากนั้นจะได้รับรางวัลต่อเนื่องในระดับถัดไป]

[สถิติการเคลียร์ของคุณจะถูกบันทึกไว้บนกระดานเกียรติยศของผู้ปลุกอาชีพ และจะใช้ชื่อรหัสเดียวกับครั้งก่อน]

[คุณกำลังจะถูกส่งออกจาก “ป่าหอนครวญ” ทันที!]

เช่นเดียวกับครั้งก่อน เสินหลางได้รับการประเมินระดับ SSS อีกครั้ง

แต่มีอยู่สองจุดที่ต่างออกไป ครั้งนี้เขาได้รับเพียง “หีบสมบัติระดับไดมอนด์” แทนที่จะเป็น “หีบสมบัติระดับสูงสุด” ทว่าระบบได้ระบุชัดว่า ดันเจี้ยนมือใหม่แต่ละแห่งจะดรอปหีบระดับแพลตตินัมขึ้นไปได้เพียงหนึ่งครั้งเท่านั้น นั่นหมายความว่าหากเขาได้ระดับ SSS อีกในรอบต่อไป ก็จะได้รับเพียงหีบระดับแพลตตินัม

กติกานี้ถือว่ายุติธรรม ไม่เช่นนั้น เสินหลางก็คงสามารถฟาร์มหีบระดับสูงสุดได้เป็นร้อยเป็นพันกล่องโดยไม่สิ้นสุด!

ไม่มีปัญหา ยังเหลือดันเจี้ยนมือใหม่อีกสองแห่งในเมืองตงไห่ อย่างไรเสียเขาก็ยังสามารถคว้าหีบระดับสูงสุดได้อีกสองกล่อง!

ส่วนแนวคิดเรื่อง “ฟาร์มหีบสมบัติ” ในเมืองอื่นนั้นเป็นไปไม่ได้แน่นอน เพราะดันเจี้ยนมือใหม่อนุญาตให้เข้าได้เฉพาะผู้ที่มีเลเวลต่ำกว่า 5 เท่านั้น!

และเสินหลางไม่มีทางยอมค้างอยู่ที่เลเวล 5 เพียงเพื่อฟาร์มหีบแน่นอน

ที่สำคัญ เขาไม่สามารถหลีกเลี่ยงประสบการณ์จริงที่ได้รับจากการเคลียร์ได้อยู่แล้ว ทุกครั้งที่เคลียร์ เขาย่อมได้รับค่าประสบการณ์จริงโดยอัตโนมัติ

อีกความแตกต่างหนึ่งคือ ไม่มี “ประกาศระดับโลก” สำหรับการเคลียร์ครั้งนี้!

เพราะเมื่อครั้งหนึ่งเคยได้ระดับ SSS ไปแล้ว ย่อมพิสูจน์ฝีมือเพียงพอ การได้ SSS อีกครั้งก็ไม่จำเป็นต้องประกาศซ้ำ

เสินหลางยิ้มมุมปาก ก่อนที่ร่างของเขาและเมดูซ่าจะหายวับออกจากดันเจี้ยน “ป่าหอนครวญ”

เมื่อพิจารณาจากกติกาของดันเจี้ยนมือใหม่ทั้งหมดแล้ว เสินหลางก็เปลี่ยนแผนเดิมของตนทันที

แต่แรก เขาตั้งใจจะวนเคลียร์ “ป่าหอนครวญ” ซ้ำๆ เพื่อฟาร์มรางวัล ไม่อย่างนั้นคงไม่พักอยู่โรงแรมใกล้ๆ ดันเจี้ยนนี้

แต่ตอนนี้ หีบสมบัติระดับสูงสุดอยู่ใกล้แค่เอื้อม เขาจะยอมปล่อยไปได้อย่างไร!

ดังนั้น เสินหลางจึงตัดสินใจเคลียร์ป่าหอนครวญอีกหนึ่งรอบ เพื่อคว้าหีบสมบัติระดับแพลตตินัมให้ได้ ก่อนจะมุ่งหน้าไปยังดันเจี้ยนมือใหม่แห่งต่อไปในเมืองตงไห่!