บทที่ 8: ตอนนี้ฉันอยู่แค่ระดับ 0 แต่สามารถสู้กับคนระดับ 100 ได้ แบบนี้มันสมเหตุสมผลไหม!?

หลังจากออกจากศาลาหมื่นอสูรแล้ว เสินหลางก็ยังไม่ได้กลับบ้านทันที แต่เลือกไปเช่าห้องพักในโรงแรมแทน

เหตุผลหลักก็เพราะห้องเช่าราคาถูกของเขาในสลัมชานเมือง “โซนวงแหวนที่สิบ” ของเมืองตงไห่ มีพื้นที่เพียงสิบตารางเมตรเท่านั้น ต่อให้จะปล่อยงูไฟออกมาก็ยังแทบไม่มีที่ยืน

นี่ยังแค่งูไฟธรรมดา หากมัน “ย้อนคืนสายเลือด” กลายเป็น ราชินีเมดูซ่า ขึ้นมาจริง ๆ บ้านเขาคงพังยับแน่!

พูดก็พูดเถอะ ตอนนี้เขาก็ถือว่ามีเงินอยู่พอตัว อีกไม่นานคงถึงเวลาซื้อบ้านใหม่หลังใหญ่ ๆ ได้แล้ว

โรงแรมที่เขาเลือก เป็นโรงแรมห้าดาวหรูหราอลังการ

เหตุผลที่เลือกที่นี่ไม่ใช่เพราะอยากใช้ชีวิตหรูหรา แต่เพราะโรงแรมแห่งนี้อยู่ติดกับ “ดันเจี้ยนมือใหม่” ทำให้สะดวกต่อการฝึกและเข้าดันเจี้ยน

เมืองตงไห่ถือเป็นมหานครใหญ่ มีดันเจี้ยนมือใหม่อยู่สามแห่ง   ดันเจี้ยนสัตว์อสูรหนึ่งแห่ง และดันเจี้ยนอันเดธสองแห่ง ซึ่งดันเจี้ยนที่อยู่ข้างโรงแรมคือดันเจี้ยนสัตว์อสูรพอดี

แต่ตอนนี้ สิ่งสำคัญที่สุดคือ ปลุกพลังย้อนคืนสายเลือดของงูไฟ ให้สำเร็จก่อน มิฉะนั้นเขายังไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะเข้าสู่ดันเจี้ยนเลย!

เมื่อพนักงานของโรงแรมนำเขามายังห้องสวีทเรียบร้อย เสินหลางก็รีบเรียกสัตว์อสูรของตนออกมาจากพื้นที่พิเศษทันที

งูไฟปรากฏตัวออกมาพร้อมกับหันหัวไปมองรอบห้องด้วยความอยากรู้อยากเห็น ก่อนจะเลื้อยมาหาเสินหลางแล้วถูหัวกับขาของเขาอย่างเชื่อง ๆ

“เจ้าตัวใหญ่ เตรียมตัวให้พร้อมนะ ชีวิตใหม่ของเธอในฐานะสัตว์อสูรกำลังจะเริ่มต้นแล้ว”

เสินหลางมองมันด้วยสายตาเปี่ยมความคาดหวัง แล้วภาวนาในใจอย่างเงียบงัน

“เปิดใช้งานพรสวรรค์ การย้อนคืนของสายเลือด!”

เสียงแจ้งเตือนดังขึ้นทันทีในหัวของเขา

“พรสวรรค์ระดับศักดิ์สิทธิ์   การย้อนคืนของสายเลือด เริ่มทำงาน

พรสวรรค์ระดับ SSS   การหยั่งรู้แห่งสายเลือด กำลังตรวจสอบสายเลือดของสัตว์อสูร... ตรวจสอบสำเร็จ!”

“สัตว์อสูรของคุณ   งูไฟ   มีสายเลือดระดับศักดิ์สิทธิ์ สิบดาว ราชินีเมดูซ่า!”

“พรสวรรค์ระดับศักดิ์สิทธิ์   การย้อนคืนของสายเลือด ถูกกระตุ้นสำเร็จ!

สัตว์อสูรของคุณกำลังปลุกสายเลือดราชินีเมดูซ่า ระดับศักดิ์สิทธิ์ สิบดาว!”

พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนนั้น งูไฟตรงหน้าก็ระเบิดแสงเจ็ดสีออกมาท่วมร่างในทันที

แสงสีรุ้งส่องกลืนร่างงูไฟทั้งตัว มันเริ่มบิดตัวอย่างรุนแรง และท่ามกลางแสงนั้น ร่างส่วนบนของมันค่อย ๆ แปรเปลี่ยนเป็นร่างมนุษย์หญิง ส่วนหัวงูก็ค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นโครงหน้าของมนุษย์เช่นกัน

จากนั้น เส้นผมสีดำยาวพลันงอกออกจากศีรษะเป็นสายยาวหลายเส้น ร่วงหล่นลงมาราวม่านน้ำตก แต่เมื่อเพ่งดูใกล้ ๆ จะเห็นว่าเส้นผมเหล่านั้น คือเหล่างูน้อยเลื้อยขยับได้จริง ๆ!

ในขณะเดียวกัน เกล็ดที่เคยห่อหุ้มร่างงูค่อย ๆ หลุดร่วงลงและสานตัวเข้าด้วยกัน กลายเป็นชุดผ้าไหมลายแดงราวกำมะหยี่อันงดงาม

ไม่นาน แสงสีรุ้งก็ค่อย ๆ จางหายไป เผยให้เห็นร่างของสตรีครึ่งคนครึ่งงูยืนอยู่ตรงหน้าเสินหลาง

“นี่เหรอ... ราชินีเมดูซ่า?”

เสินหลางมองสตรีตรงหน้าอย่างตะลึง ร่างสูงพอ ๆ กับเขา

เส้นผมที่เป็นงูควรจะดูน่าสยดสยอง ทว่าเมื่ออยู่บนใบหน้าอันงดงามสมบูรณ์แบบกลับไม่ทำให้รู้สึกน่ากลัวเลย ซ้ำยังให้ความรู้สึกศักดิ์สิทธิ์สูงส่ง ยากจะเอื้อมแตะต้อง

ใบหูเรียวยาวคล้ายเอลฟ์ ผิวขาวสว่างราวคริสตัลที่สะท้อนแสงเจ็ดสี ผสานกับเรือนร่างโค้งเว้าและเอวบางจนน่าหวาดใจ บางส่วนของร่างถูกคลุมด้วยชุดกำมะหยี่แดง และจากชายผ้าที่เปิดออกปรากฏหางงูสีเลือดที่ไหวเบา ๆ อย่างเย้ายวน

ทว่า สิ่งที่ดึงดูดสายตามากที่สุดกลับเป็น “ดวงตาคู่สีอำพัน” ของนาง

เย็นเยียบดั่งห้วงลึกแห่งขุมนรก แต่ขณะเดียวกันก็สว่างราวหมู่ดาวบนท้องฟ้าอันสูงส่ง ชวนให้ผู้มองพลัดตกลงไปในห้วงเสน่หาที่ไม่อาจถอนตัวได้

เธอมีอำนาจและสง่าราศีในแบบของราชินีอย่างแท้จริง!

“ขอแสดงความยินดี สัตว์อสูรของคุณ งูไฟ ได้ย้อนคืนสายเลือดสำเร็จ!

กลายเป็นสัตว์อสูรระดับศักดิ์สิทธิ์ สิบดาว   ราชินีเมดูซ่า!”

หลังเสียงประกาศจบลง เส้นผมงูบนศีรษะของราชินีเมดูซ่าก็ค่อย ๆ สงบลง เหล่างูน้อยต่างจ้องมองเสินหลางด้วยสายตาอ่อนโยน

ราชินีเมดูซ่าก้าวเข้ามาใกล้ เขย่าหางงูด้วยความตื่นเต้นและยินดี “ขอบคุณ นายท่าน ขอบคุณที่ช่วยข้าให้รอดจากมนุษย์น่ารำคาญพวกนั้น... และขอบคุณที่มอบโอกาสให้ข้าได้ปลุกสายเลือดศักดิ์สิทธิ์คืนมา”

สัตว์อสูรระดับศักดิ์สิทธิ์ล้วนมีสติปัญญาสูงส่งอยู่แล้ว ดังนั้นนางพูดได้ไม่ใช่เรื่องแปลก

แต่เสียงของนาง... ใสนุ่ม ละมุน และเย้ายวนราวกับเสียงนางฟ้า หวานจนทำให้ขนทั้งร่างของเสินหลางลุกซู่

พอเห็นเขานิ่งเงียบไป ราชินีเมดูซ่าก็ก้มหน้าอย่างเด็กถูกดุ แล้วถามเสียงแผ่ว “นายท่าน... ไม่ชอบข้าหรือ?”

“มะ...ไม่ใช่! ชอบสิ ฉันชอบมากเลย!” เสินหลางรีบพูดเบา ๆ “ต่อไปนี้... จงอยู่กับฉันให้ดีละกัน”

ราชินีเมดูซ่าพยักหน้าเบา ๆ เสียงตอบยาวหวาน “อืม... ได้ค่ะ นายท่านของข้า~”

“...” เสินหลางถึงกับรู้สึกกระดูกในตัวชาไปหมด

ขณะคุยกัน เสินหลางก็เปิดแผงสถานะของราชินีเมดูซ่าขึ้นดู

[สัตว์อสูร: ราชินีเมดูซ่า]

[ธาตุ: ไฟ]

[ระดับ: 5]

[ความแข็งแกร่ง: 1512]

[ความว่องไว: 1314]

[ร่างกาย: 1598]

[วิญญาณ: 1945]

[พรสวรรค์ระดับ SSS: การจ้องมองของราชินี (การโจมตีธาตุไฟ +500%, หากสบตาศัตรูจะกลายเป็นหิน และมีโอกาสถูกเผาไหม้จนสิ้นซาก)]

[พรสวรรค์ระดับ SSS: ความยืดหยุ่นของราชินี (การฟื้นฟูพลังชีวิต +500%)]

[ทักษะ: การจ้องมองแห่งความตาย, อสรพิษมาร, เพลิงหมื่นกลืนใจ, เกราะเพลิงเก้าชั้น, เพลิงอุกกาบาตตกสวรรค์...]

เมื่อเห็นข้อมูล เสินหลางถึงกับกลั้นลมหายใจ

สองพรสวรรค์ระดับ SSS!

และค่าสถานะทั้งสี่ด้านสูงเกินหนึ่งพันทั้งหมด! ค่าร่างกายใกล้ถึง หนึ่งพันหกร้อย!

เพียงแค่ชื่อทักษะก็บ่งบอกอยู่แล้วว่าล้วนเป็น “ท่าไม้ตายระดับสูงสุดในบรรดาท่าไม้ตาย!”

ราชินีเมดูซ่าสมกับเป็นสัตว์อสูรระดับศักดิ์สิทธิ์ สิบดาวอย่างแท้จริง!

แต่จุดที่สำคัญคือ นี่คือสัตว์อสูรระดับ 5 เท่านั้น!

ถึงอย่างนั้น พลังปัจจุบันของนางก็เพียงพอที่จะ สังหารผู้ปลุกอาชีพระดับ 4 ดาวลงได้อย่างง่ายดาย และแม้แต่สัตว์อสูรป่าระดับ 120 ยังไม่อาจเทียบได้!

ในขณะที่เสินหลาง... ยังอยู่แค่ ระดับ 0 เท่านั้น!

เขาหัวเราะในลำคอเบา ๆ “ฮะ ๆ ปรมาจารย์สัตว์อสูรระดับ 0 อย่างฉัน สามารถสู้ชนะผู้ปลุกอาชีพระดับ 100 ได้ แบบนี้มันก็... สมเหตุสมผลดีใช่ไหม?”

ทันใดนั้น เสียงแจ้งเตือนดังขึ้นอีกครั้งในหัวของเขา

“พรสวรรค์ระดับศักดิ์สิทธิ์   การสกัดพรสวรรค์ ถูกกระตุ้น ต้องการสกัดพรสวรรค์จากสัตว์อสูรของคุณหรือไม่?”

เสินหลางนึกขึ้นได้ทันทีว่าเขายังมีพรสวรรค์ระดับศักดิ์สิทธิ์อีกสองอย่างที่ยังไม่ได้ใช้ จึงตอบโดยไม่ลังเล

“สกัด!”

“ขอแสดงความยินดี คุณได้สกัดพรสวรรค์ระดับ SSS   ความยืดหยุ่นของราชินี จากสัตว์อสูรของคุณ!”

เสินหลางได้ยินแล้วก็พยักหน้าอย่างพอใจ

ราชินีเมดูซ่ามีพรสวรรค์ระดับ SSS อยู่สองอย่าง การจ้องมองของราชินี และ ความยืดหยุ่นของราชินี ซึ่งทั้งคู่เป็นพรสวรรค์แบบพาสซีฟ

“การจ้องมองของราชินี” เป็นพรสวรรค์เสริมการโจมตี ต้องใช้ร่วมกับทักษะธาตุไฟ ซึ่งสำหรับเขาในฐานะปรมาจารย์สัตว์อสูรแล้วไม่จำเป็นเท่าไร

แต่ “ความยืดหยุ่นของราชินี” นั้นแข็งแกร่งสุดยอด การฟื้นฟูพลังชีวิตเร็วขึ้นถึงห้าเท่า!

เมื่อจับคู่กับพรสวรรค์ระดับ SSS ของเขาเองอย่าง พร มันจะทำให้เขามีพลังต่อสู้แบบ ไร้ขีดจำกัด อย่างแท้จริง

แน่นอน... เขาไม่ได้เลือกมันเพราะสามารถต่อสู้ได้ทั้งวันทั้งคืนหรอกนะ!

***หมายเหตุ** คำสรรพนาม จะใช้ ข้า ท่าน เฉพาะสัตว์อสูร ****