บทที่ 15: การปรากฏตัวของลิงยักษ์

"ไม่นะ!!"

วูล์ฟเวอรีนที่ซุ่มอยู่ด้านล่าง เห็นโกคูถูกโซ่เหล็กยักษ์พันธนาการไว้แน่นก็รู้สึกตกใจมาก

แต่เขาก็รีบตั้งสติ เพราะการลนลานตอนนี้ไม่มีประโยชน์ จะโผล่ออกไปก็มีแต่ตายฟรี ทางเดียวที่มีหวังคือรอให้แม็กนีโต้ไซบอร์กลงมา แล้วค่อยลอบโจมตี

ในช่วงที่โกคูกับแม็กนีโต้ไซบอร์กสู้กันอยู่นั้น เขาเองก็ไม่ได้อยู่นิ่ง

อย่างแรก เขาแอบเข้าไปฆ่าดร.ไรซ์ที่กำลังพยายามหนี จากนั้นก็ใช้วัสดุเท่าที่หาได้มาทำธนูและลูกธนูแบบง่ายๆ ขึ้นมา

ลูกธนูทำจากไม้ล้วนๆ ไม่มีโลหะปนเลย แถมยังชุบยาสลบเอาไว้ด้วย

ส่วนยาสลบน่ะเหรอ?

ก็สกัดจากปืนยิงยาสลบของทหารรับจ้างนั่นแหละ

เพราะดร.ไรซ์มีแผนจะจับตัวเขาแบบยังมีชีวิตอยู่ เลยให้ลูกน้องเตรียนปืนยาสลบไว้ครบมือ

เสียดายที่ไม่มีประโยชน์อะไรเลย

โกคูจับกระสุนปืนกลได้ด้วยมือเปล่า ปืนยาสลบยิ่งไม่ต้องพูดถึง

ในฐานะทหารผ่านศึกที่เคยร่วมรบทั้งสงครามโลกครั้งที่ 1 และ 2 วูล์ฟเวอรีนมีทักษะการเอาตัวรอดขั้นสูง รวมถึงรู้วิธีสร้างอาวุธกับกับดักแบบง่ายๆ ด้วยมือเปล่า

แค่ที่ผ่านมา เขาไม่เคยต้องใช้มัน เพราะมีกรงเล็บอะดาแมนเทียมกับพลังฟื้นฟูขั้นเทพอยู่แล้ว

แต่กับแม็กนีโต้ไซบอร์กนั้น สู้ระยะประชิดก็ไม่มีหวัง อาวุธปืนก็ไร้ประโยชน์

มีแต่อาวุธไม่มีโลหะแบบนี้เท่านั้น ที่พอจะมีโอกาส

"โฮกกกก!!"

แต่ในตอนที่เขานอนอยู่ในพุ่มไม้ กำลังเล็งธนูใส่แม็กนีโต้ไซบอร์กที่กำลังจะร่อนลงมา เสียงคำรามน่าขนลุกก็ดังลั่นทั่วท้องฟ้า ขัดจังหวะเขาทันที

เขารีบชะโงกหน้าดู แล้วก็ต้องเบิกตากว้างด้วยความตกใจสุดขีด

บารอนสตรักเกอร์ที่กำลังควบคุมแม็กนีโต้ไซบอร์กให้ลงจอดก็สะดุ้งเหมือนกัน

พวกเขาเห็นอะไรน่ะเหรอ?

พวกเขาเห็นโกคูที่โดนโซ่เหล็กยักษ์พันไว้แน่น กำลังตัวใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ จนสามารถกระชากโซ่หลุดออก แล้วแปลงร่างกลายเป็น "ลิงยักษ์" สูงกว่า 10 เมตรที่น่ากลัว

"คิงคองเหรอ?"

วินาทีที่เห็นโกคูแปลงร่างเป็นลิงยักษ์ ทั้งสองคนนึกถึงหนัง "King Kong" ที่เคยโด่งดังขึ้นมาทันที

และคำถามเดียวกันก็ผุดขึ้นในหัวของพวกเขา

เด็กคนนี้… เป็นมิวแทนท์จริงๆ หรือเปล่า?

ถึงแม้มิวแทนท์จะมีพลังหลากหลาย แต่มันจะเว่อร์ไปไหมถ้าถึงขั้นกลายร่างเป็นคิงคองได้แบบนี้?

"โฮกกก!!"

ภายใต้แสงจันทร์เต็มดวง ลิงยักษ์แหงนหน้าคำราม แล้วหันมามองเป้าหมายของมันทันที

แม็กนีโต้ไซบอร์ก!

มันทุบกำปั้นลงพื้นด้วยความโมโหจนดินแยก จากนั้นก็ถีบขาา แล้วพุ่งตัวขึ้นฟ้าไล่แม็กนีโต้ไซบอร์กไปแบบไม่รีรอ

บารอนสตรักเกอร์ตกใจสุดขีด รีบควบคุมแม็กนีโต้ไซบอร์กให้บินหนีขึ้นสูง พร้อมกับสร้างกำแพงโลหะหนาแน่นขึ้นมาต้านอีกครั้ง

หลังการต่อสู้ที่ผ่านมานั้น เขาเก็บโลหะมารวมไว้ได้หลายหมื่นตันแล้ว

ถึงกับคิดว่าแม้แต่กระสุนพลังงานที่เด็กคนนั้นเคยยิงมาก่อนหน้านี้ ก็ไม่น่าจะทะลุกำแพงนี้ได้อีก

น่าจะมีแค่ลำแสงพลังงานที่มีพลังทำลายสูงเท่านั้น ที่พอจะเจาะทะลุได้

ถ้าไม่กลัวท่านั่น เขาก็คงสวนกลับไปตั้งแต่แรกแล้ว ไม่ต้องมาเสียเวลาเล่นเกมยื้อเวลาแบบนี้

"ตู้มมม!!"

กำแพงโลหะหนักเป็นหมื่นตัน พังยับในหมัดเดียวของลิงยักษ์

ราวกับไม่ได้ต่อยใส่กำแพง แต่ต่อยก้อนโฟมนุ่มๆ เท่านั้น

"ไม่นะ… เป็นไปไม่ได้!"

บารอนสตรักเกอร์รีบควบคุมแม็กนีโต้ไซบอร์กเบี่ยงตัวหลบหมัดของลิงยักษ์ได้อย่างหวุดหวิด พร้อมร้องออกมาเสียงสั่น

จากพลังที่แสดงออกมาในหมัดเมื่อกี้ มันชัดเจนเลยว่า…

พละกำลังทางกายภาพของมิวแทนท์เด็กคนนี้ หลังแปลงร่างเป็นลิงยักษ์ มันเพิ่มขึ้นอย่างน้อยสิบเท่าขึ้นไป!

ก่อนแปลงร่าง พลังยังน่ากลัวขนาดนั้น พอแปลงร่างแล้วมันแทบจะเกินความเป็นไปได้ทั้งหมด

"จะสู้ยังไงไหว…" บารอนสตรักเกอร์หน้าเคร่งเครียด

เขารู้สึกว่า ต่อให้เขาควบคุมแม็กนีโต้ไซบอร์กให้บินขึ้นสูงแค่ไหน ต่อให้ใช้โลหะเป็นหมื่นตันถล่มลงไป ก็ไม่น่าจะทำอะไรลิงยักษ์ตัวนี้ได้เลย

และถ้าโดนหมัดของมันเข้าไปแค่ครั้งเดียว แม็กนีโต้ไซบอร์กที่เขากำลังควบคุมอยู่ก็คงแหลกละเอียด

แผนที่เขาวางมานาน 35 ปี จะพังทลายต่อหน้าต่อตา

ถ้าไม่มีร่างต้นของแม็กนีโต้ให้วิจัย ก็ไม่รู้ว่าจะต้องใช้เวลานานแค่ไหนถึงจะโคลนขึ้นมาใหม่ได้อีก

แม้เขาจะได้เทคโนโลยีโคลนนิ่งของดร.ไรซ์มาแล้วก็เถอะ

แต่เทคโนโลยีนั่นก็ยังไม่สมบูรณ์อยู่ดี

อย่างแรก เทคโนโลยีของดร.ไรซ์ไม่สามารถโคลนใครก็ได้ตามใจ

แค่โคลนคนธรรมดามันไม่ยาก

แต่มิวแทนท์น่ะต่างกัน เพราะในตัวมียีน X อยู่

และยีน X ของแต่ละคนก็แตกต่างกัน แสดงพลังไม่เหมือนกัน

นั่นทำให้ความยากในการโคลนสูงขึ้นหลายเท่า

ดร.ไรซ์ใช้เวลาหลายปีแค่จะโคลน X-24 ขึ้นมาจากยีนของวูล์ฟเวอรีน

แถม X-24 ก็ยังมีข้อบกพร่องมากมาย ทั้งสติปัญญาต่ำ และพลังฟื้นตัวก็ด้อยกว่าร่างต้นฉบับ

ถ้าเอาเทคโนโลยีชุดเดียวกันมาโคลนแม็กนีโต้ จะใช้เวลานานแค่ไหนก็ไม่รู้…

นี่จึงเป็นเหตุผลที่เขาต้องปกป้องดร.ไรซ์ให้ได้

เขาหวังให้ดร.ไรซ์ช่วยปรับปรุงเทคโนโลยีที่ใช้กับยีนของแม็กนีโต้ เพื่อสร้างร่างโคลนได้จริงๆ

แต่ถ้าไม่มีร่างต้นหลงเหลืออยู่เลย ก็ต้องใช้แค่ตัวอย่างยีนในฐาน

ซึ่งตามเทคโนโลยีของไฮดรา ณ ตอนนี้ คงต้องรออีก 30-40 ปี ถึงจะโคลนขึ้นมาใหม่ได้

ที่สำคัญ ขนาดของลิงยักษ์ตัวนี้ใหญ่มหึมาขนาดนั้น ยังไงก็ต้องถูกหน่วยงานทางการจับตา โดยเฉพาะ "ชีลด์"

ต่อให้มีสายลับคอยแจ้งข่าวก็ยากจะปิดไว้ได้

นิค ฟิวรี่ไม่ใช่คนโง่ ถ้าชัดเจนขนาดนี้ สุดท้ายอาจจะย้อนกลับมาเป็นผลร้ายก็ได้

ดังนั้น ทางที่ดีที่สุดตอนนี้คือ…

ถอย!

แล้วค่อยกลับมาคิดหาทางใหม่ในการจับมิวแทนท์เด็กที่กลายร่างเป็นลิงยักษ์ได้ตัวนี้

แต่อีกฝ่ายเป็นมิวแทนท์จริงๆ หรือเปล่า เขาก็ยังไม่แน่ใจ

แต่ไม่เป็นไร ยังไงซะ เขาก็เริ่มรู้สึก "หลงใหล" พลังในตัวเด็กชายคนนี้เข้าแล้ว

และมากยิ่งกว่าที่เขาเคยสนใจแม็กนีโต้ซะอีก

จะเป็นมิวแทนท์หรือไม่ก็ไม่สำคัญ ขอแค่จับตัวได้ นำไปวิจัย ก็จะเป็นไพ่ตายอีกใบหนึ่งในการครองโลกของเขา

เขาก้มมองหาดร.ไรซ์ เพื่อจะพาหนีไปพร้อมกัน

แต่พอเจอแล้วก็ต้องตกใจสุดขีด เพราะดร.ไรซ์โดนกรงเล็บแทงทะลุหัวใจ ตายสนิทไปแล้ว!

"ไอ้วูล์ฟเวอรีน!"

เขามัวแต่โฟกัสที่การต่อสู้กับมิวเแทนท์เด็กคนนี้ จนไม่มีเวลามาสนใจดร.ไรซ์

ไม่คิดเลยว่าวูล์ฟเวอรีนจะลอบสังหารดร.ไรซ์สำเร็จ

เขาเห็นลิมูซีนวิ่งหนีออกไปก่อนหน้านี้เลยคิดว่าทุกคนถอยไปหมดแล้ว

ตอนนี้ พอไม่มีดร.ไรซ์ แผนการสร้างกองทัพแม็กนีโต้ไซบอร์กก็ต้องดีเลย์ไปอีกไม่รู้กี่สิบปี

และในตอนนั้นเอง ลิงยักษ์ก็พุ่งเข้าใส่เขาอีกครั้ง

บารอนสตรักเกอร์ไม่กล้าช้าอีกต่อไป รีบควบคุมแม็กนีโต้ไซบอร์กบินหนีด้วยความเร็วสูงสุด

แต่เขาก็ยังประเมินพลังของ "ลิงยักษ์โกคู" ต่ำเกินไป

เมื่อเห็นแม็กนีโต้ไซบอร์กพยายามบินหนี ลิงยักษ์ก็แหงนหน้าแล้วอ้าปากใส่

"บึ้ม!!"

ทันใดนั้น ลำแสงขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางกว่า 2 เมตรก็พุ่งออกมาจากปากลิงยักษ์ ยิงตรงเข้าใส่แม็กนีโต้ไซบอร์กเต็มๆ

เมื่อเทียบกับคาเมฮาเมฮาของโกคูที่ต้องชาร์จพลังและใช้เวลาตั้งท่า 2-3 วินาที ลำแสงจากปากของลิงยักษ์นั้นยิงได้ทันที และพลังทำลายก็รุนแรงกว่าหลายเท่า

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

……….