บทที่ 17: พันธสัญญาอสูรสายเลือดมหาจักรพรรดิ! เกมเปิดตัวอัปเดตครั้งใหญ่!

"ห้ามเลียนะ!"

เมื่อเห็นว่าเจ้าจิ้งจอกน้อยทำท่าจะเลียน้ำในขวด เสิ่นอวิ๋นก็รีบดึงขวดน้ำวารีทิพย์ออกมาจากกระเป๋า เผยรอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความเมตตาและเอ็นดู

"มานี่มา ข้ามีของอร่อยให้เจ้าดื่ม!"

เมื่อเห็นจิ้งจอกขาวค่อยๆ เดินเข้ามาหาด้วยความระแวดระวัง เสิ่นอวิ๋นก็ลอบยิ้มในใจ 'เสร็จโจร'

'ดูเหมือนมันจะรู้ว่าข้าจัดการพวกที่ตามล่ามันแล้วสิท่า!'

เขารินน้ำวารีทิพย์ใส่ฝาขวดเล็กน้อยแล้ววางลงบนพื้น

"ชอบดื่มเจ้านี่ใช่ไหม? ข้ามีเยอะแยะเลย ไม่ต้องกลัวนะ ข้าไม่ทำร้ายเจ้าหรอก"

จิ้งจอกขาวฉลาดแสนรู้ เมื่อเห็นเขาเก็บลิ่มกลไกสีเงินเข้าไปในกระเป๋าเป้และแบมือออกเพื่อแสดงความบริสุทธิ์ใจ มันจึงค่อยๆ เดินเข้าไปใกล้ฝาขวดแล้วเริ่มเลียกิน

เมื่อเห็นมันกินจนหมดอย่างรวดเร็ว เสิ่นอวิ๋นก็นั่งลงแล้วรินน้ำใส่ฝาขวดให้อีก

"ค่อยๆ กิน ไม่ต้องรีบ ข้ายังมีอีกเยอะ วันนี้เจ้าโชคดีแล้วล่ะ ไม่มีใครมีของวิเศษดีๆ แบบข้าหรอกนะ!"

พลางพูด เขาก็หยิบกลีบดอกบำรุงใจออกมาจากกระเป๋าแล้ววางไว้ข้างๆ ฝาขวด

จิ้งจอกขาวเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว มันงับกลีบดอกไม้เข้าปาก เงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยดวงตากลมโตสุดน่ารัก ก่อนจะก้มหน้าลงแทะกลีบดอกไม้สลับกับจิบน้ำวารีทิพย์ ดูอิ่มเอมเปรมปรีดิ์ยิ่งนัก!

ท่ามกลางการโจมตีด้วยของอร่อยอย่างต่อเนื่อง จิ้งจอกขาวก็ค่อยๆ ลดความระแวดระวังลง

แม้ตอนแรกมันจะยังขัดขืนอยู่บ้างเมื่อเสิ่นอวิ๋นเอื้อมมือไปลูบหลัง แต่ไม่นานมันก็เริ่มคุ้นชินและยอมให้ลูบแต่โดยดี

'คู่มือการจับสัตว์อสูรนี่มันได้ผลจริงๆ แฮะ!' เสิ่นอวิ๋นลูบขนอันอ่อนนุ่มของจิ้งจอกขาวเบาๆ พร้อมรอยยิ้มมุมปาก

ในชาติก่อน เขาไม่ได้จับลูกสัตว์อสูรเลย เพราะตอนที่สัตว์อสูรช่วงแรกจุติลงมา เขาเป็นเพียงคนธรรมดา จึงไม่กล้าเข้าไปในป่า

ต่อให้มีขายในตลาดมืด ก็ไม่ใช่สิ่งที่จะใช้เงินซื้อหามาได้ง่ายๆ

กว่าเขาจะแข็งแกร่งพอ สัตว์อสูรในป่าก็วิวัฒนาการจนน่าสะพรึงกลัว ไม่มีใครกล้าย่างกรายเข้าไปง่ายๆ อีกแล้ว

แม้จะไม่เคยจับได้ แต่เขาก็อ่านคู่มือจากในเน็ตมาเยอะ และรู้ว่าสมุนไพรวิญญาณคุณภาพสูง คือเหยื่อล่อชั้นยอดที่จะทำให้ลูกสัตว์อสูรยอมเปิดใจ!

ด้วยดอกบำรุงใจระดับหกและน้ำวารีทิพย์ชำระกระดูกแบบเจือจางในมือ เขาจึงมั่นใจว่าจะต้องพิชิตใจจิ้งจอกขาวตัวนี้ได้อย่างแน่นอน!

และก็เป็นไปตามคาด เมื่อจิ้งจอกขาวกินจนอิ่ม เสิ่นอวิ๋นก็ค่อยๆ อุ้มมันขึ้นมาไว้ในอ้อมกอดแล้วลูบไล้เบาๆ เจ้าตัวเล็กเพียงแค่ขยับตัวเล็กน้อย ไม่ได้ขัดขืนแต่อย่างใด

'ได้เวลาทำพันธสัญญาแล้ว!' เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ

ขั้นตอนการทำพันธสัญญานั้นง่ายมาก เพียงแค่หยดเลือดของตัวเองลงบนหน้าจอโทรศัพท์ แล้วท่องคาถาในใจ ค่ายกลพันธสัญญาก็จะทำงานโดยอัตโนมัติ

เสิ่นอวิ๋นล้วงมือเข้าไปในกระเป๋า หยิบมีดพกขึ้นมากรีดนิ้วตัวเองเบาๆ แล้วกดนิ้วที่เปื้อนเลือดลงบนหน้าจอโทรศัพท์

'เปิดใช้งานค่ายกลพันธสัญญาสัตว์อสูร!'

ภาพอัศจรรย์พลันบังเกิด!

หน้าจอโทรศัพท์ที่ล็อกอยู่สว่างวาบขึ้นมาเอง ปรากฏหน้าล็อกอินของเกม 'ตามหาเซียน' ขึ้นมา ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นค่ายกลรูปดาว

ในเวลาเดียวกัน ร่างของจิ้งจอกขาวก็เกร็งกระตุกเล็กน้อย สายตาจ้องมองไปที่ค่ายกลที่กำลังเปล่งประกาย

"ไม่ต้องเกร็งนะ ถ้าอยู่กับข้า ต่อไปเจ้าจะไม่อดอยากของอร่อยๆ พวกนี้แน่นอน" เสิ่นอวิ๋นเอ่ยปลอบโยน

ในที่สุด ลูกจิ้งจอกขาวก็ไม่อาจต้านทานต่อสิ่งยั่วเย้าอันแสนโอชะได้ มันเลียริมฝีปาก ก่อนจะประทับอุ้งเท้าสีชมพูอ่อนลงบนหน้าจอโทรศัพท์ที่เปื้อนเลือด

ทันใดนั้น ข้อความแจ้งเตือนก็ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ

"ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่น ท่านทำพันธสัญญากับลูกจิ้งจอกเก้าหางสำเร็จแล้ว! โปรดดูแลสหายตัวน้อยของท่านให้ดี~"

สิ้นเสียงแจ้งเตือน เสิ่นอวิ๋นก็เห็นจิ้งจอกขาวก้มลงเลียบาดแผลที่นิ้วของเขาอย่างอ่อนโยน

ลิ้นของมันทั้งนุ่มและอุ่น แต่ที่น่าทึ่งไปกว่านั้นคือ บาดแผลที่ปลายนิ้วของเขาหายวับไปในพริบตา!

"ฮ่าฮ่า มีพรสวรรค์ในการรักษาด้วยเหรอเนี่ย? ยอดไปเลย!" เสิ่นอวิ๋นอารมณ์ดีสุดๆ พลางลูบหัวจิ้งจอกขาวเบาๆ

จิ้งจอกขาวสัมผัสได้ถึงความดีใจของเขา มันหรี่ตาลง