บทที่ 29: การยกระดับครั้งใหญ่!

บทที่ 29: การยกระดับครั้งใหญ่!

ตู๋กูป๋อทำหน้าเจื่อน "อะแฮ่ม ตาแก่อย่างข้ามันสายตาสั้นจริงๆ"

ตู๋กูเหยียนอดไม่ได้ที่จะแซว "ท่านปู่ ไม่ใช่แค่สายตาสั้นหรอก ท่านนั่งทับภูเขาทองแต่ทำตัวเหมือนขอทานเลยต่างหาก"

"เยี่ยนเยี่ยน!" ใบหน้าเหี่ยวย่นของตู๋กูป๋อแดงก่ำ "เจ้าพูดถึงปู่ตัวเองแบบนี้ได้ยังไง?"

เย่หลิงหลิงหัวเราะคิกคักอยู่ข้างๆ "ปู่ตู๋กู เยี่ยนจื่อพูดถูกนะคะ"

หลังจากตรวจสอบสมุนไพรอมตะทั้งหมดอย่างละเอียด เย่ซิงเยว่ก็พูดกับเย่ซวนหมิงอย่างจริงจัง

"ซวนหมิง สมุนไพรอมตะพวกนี้ช่วยในการบำเพ็ญเพียรได้ เดี๋ยวไว้ข้าจะแปรรูปเป็นยาเม็ดให้เจ้าทีหลัง แต่ว่า ของพวกนี้กินสดๆ จะดีที่สุด"

นางหยุดครู่หนึ่ง แล้วพูดต่อ

"สมุนไพรอมตะและวิธีใช้ที่ซวนหมิงเพิ่งบอกมา ตรงกับที่บันทึกในตำราแพทย์เป๊ะเลย พวกเจ้าสามารถดูดซับมันได้เลยตอนนี้ แล้วลองบำเพ็ญเพียรดู จะสัมผัสถึงความก้าวหน้าได้ชัดเจน"

เย่ซวนหมิงพยักหน้า และหยิบสมุนไพรอมตะพิเศษอีกต้นออกมาจากถุงร้อยสมบัติ

'วารีทลายเนตรนทีสารท' มีสีเขียวมรกตทั้งต้น มีหยดน้ำใสกระจ่างเกาะอยู่บนใบสีขาวดุจหิมะสามใบตรงกลาง

"ต้นนี้ช่วยเพิ่มพลังจิต ข้าวางแผนจะกินต้นนี้"

ตู๋กูเหยียนยื่นหน้าเข้ามาอย่างสงสัย

"ซวนหมิง เจ้ายังต้องเพิ่มพลังจิตอีกเหรอ? ของเจ้ามันก็ผิดปกติพออยู่แล้วนะ"

"พลังจิตน่ะ ยิ่งมากยิ่งดี" เย่ซวนหมิงยิ้ม

เย่ซิงเยว่พยักหน้า "จริง พลังจิตก็เป็นรากฐานสำคัญอย่างหนึ่งของวิญญาจารย์เช่นกัน"

ทุกคนเริ่มหาที่เหมาะๆ เพื่อดูดซับสมุนไพรอมตะ

ตู๋กูป๋อหาหินเรียบๆ ก้อนหนึ่งนั่งขัดสมาธิ วางเห็ดหลินจือม่วงเก้าชั้นไว้ตรงหน้า

"กระดูกแก่ๆ ของข้าก็ต้องการยาบำรุงดีๆ เหมือนกัน"

ตู๋กูเหยียนเลือกจุดใกล้ธาราสองขั้วร้อนเย็น ซึ่งพลังงานเข้มข้นที่สุด "แตงทองมังกรปฐพี อย่าทำให้ข้าผิดหวังนะ"

เย่หลิงหลิงหามุมเงียบสงบ ลูบไล้กล้วยไม้เซียนแปดกลีบอย่างแผ่วเบา "ข้าต้องแข็งแกร่งขึ้นเพื่อช่วยทุกคน"

เย่ซิงเยว่ก็นั่งลงใกล้ๆ จ้องมองนารีวารีเอ็นหยกในมืออย่างเหม่อลอย

ส่วนเย่ซวนหมิงเดินไปยังจุดพิเศษที่มีไผ่สีเขียวเข้มทั้งต้นขึ้นอยู่

'ไผ่เทวะหยกทมิฬ' ที่ดูเหมือนแกะสลักมาจากหยกดำ แผ่ประกายลึกลับ

แต่เขาไม่ได้รีบดูดซับไผ่เทวะหยกทมิฬก่อน เขาหยดน้ำค้างจากวารีทลายเนตรนทีสารทลงในดวงตาก่อน

ทันใดนั้น ความเย็นซาบซ่านก็พุ่งเข้าสู่สมอง และโลกทั้งใบก็ชัดเจนขึ้นในสายตาของเขา

จากนั้น เขาก็เคี้ยวและกลืนใบของวารีทลายเนตรนทีสารทลงไป

เมื่อฤทธิ์ยากระจายไปทั่วร่าง เย่ซวนหมิงรู้สึกได้ว่าพลังจิตของเขาเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง

ต่อมา เขาปลดปล่อยหญ้าเงินครามสีมืด เถาวัลย์สีม่วงทองค่อยๆ ยื่นออกไปหาไผ่เทวะหยกทมิฬ

ทันทีที่เถาวัลย์สัมผัสไผ่เทวะ ต้นไผ่ทั้งต้นก็เริ่มเปล่งแสง

แสงสีเขียวเข้มและหญ้าเงินครามสีม่วงทองส่องแสงตัดกัน เกิดเป็นภาพที่แปลกตา

เย่ซวนหมิงรู้สึกได้ว่าหญ้าเงินครามสีมืดกำลังดูดซับพลังงานของไผ่เทวะอย่างบ้าคลั่ง

ข้อไผ่ของไผ่เทวะค่อยๆ โปร่งใส และแก่นแท้ทั้งหมดของมันถูกหญ้าเงินครามสีมืดดูดกลืนไป

ทันใดนั้น เย่ซวนหมิงก็รู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงประหลาดในวิญญาณยุทธ์ของเขา

ลวดลายคล้ายหยกดำเริ่มปรากฏบนเถาวัลย์ของหญ้าเงินครามสีมืด และกลิ่นอายของวิญญาณยุทธ์ทั้งหมดก็ดูลึกล้ำยิ่งขึ้น

หลังจากพลังงานของไผ่เทวะหยกทมิฬถูกดูดซับโดยหญ้าเงินครามสีมืด ไม่เพียงแต่หญ้าเงินครามสีมืดจะเกิดการเปลี่ยนแปลงเชิงคุณภาพ แต่หญ้าเงินครามแห่งชีวิตก็เริ่มสั่นพ้องเช่นกัน

ลวดลายหยกดำละเอียดปรากฏขึ้นบนเถาวัลย์สีทองของหญ้าเงินครามแห่งชีวิตด้วย

ลวดลายเหล่านี้ไม่ใช่สีดำสนิทแบบหญ้าเงินครามสีมืด แต่เป็นสีเขียวเข้มที่มองเห็นได้ในสีทอง พันเกลียวไปกับสีทอง ทำให้ดูสูงส่งยิ่งขึ้น

เย่ซวนหมิงหลับตาลง สัมผัสการเปลี่ยนแปลงของหญ้าเงินครามแห่งชีวิตอย่างละเอียด

เขารู้สึกว่าพลังชีวิตของเขาบริสุทธิ์ขึ้น และทุกการโคจรของพลังวิญญาณแฝงไว้ด้วยความแข็งแกร่งและยืดหยุ่น

"ซวนหมิง หญ้าเงินครามแห่งชีวิตของเจ้าก็เปลี่ยนไป"

เสียงของอาอิ๋นแฝงความประหลาดใจ "พลังชีวิตของมันแน่นแฟ้นขึ้น และความต้านทานต่อสถานะผิดปกติจะเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล"

เย่ซวนหมิงลืมตาขึ้น หญ้าเงินครามสีทองที่มีลวดลายสีเขียวเข้มพันเกลียวแผ่แสงจางๆ

เขายกมือขึ้น และเถาวัลย์หญ้าเงินครามแห่งชีวิตก็เต้นตุบๆ ในฝ่ามือ

เย่ซวนหมิงสัมผัสได้ว่าเถาวัลย์นี้ไม่เพียงแต่รักษาได้ แต่ยังทนทานต่อแรงกระแทกที่รุนแรงกว่าเดิมได้ด้วย

"นี่คือ..." เย่ซวนหมิงสัมผัสการเปลี่ยนแปลงของวิญญาณยุทธ์ด้วยความอัศจรรย์ใจ

"ซวนหมิง วิญญาณยุทธ์ของเจ้า..." เสียงของอาอิ๋นเต็มไปด้วยความตกใจ "คุณภาพของหญ้าเงินครามทั้งสองชนิดยกระดับขึ้นไปอีกขั้น เหนือกว่าจักรพรรดิหญ้าเงินครามไปแล้ว!"

อีกด้านหนึ่ง หลังจากตู๋กูป๋อกินเห็ดหลินจือม่วงเก้าชั้น พลังวิญญาณในร่างกายก็เริ่มผันผวนอย่างรุนแรง

แสงสีม่วงแผ่ออกมาจากตัวเขา และส่วนที่เสียหายจากการกัดกร่อนของพิษก็ได้รับการซ่อมแซมอย่างรวดเร็ว

"ฮ่าฮ่า!" ตู๋กูป๋อหัวเราะลั่น

"ตาแก่อย่างข้ารู้สึกหนุ่มขึ้นอีกสิบปี! คอขวดพลังวิญญาณของข้าก็คลายตัวลงเยอะเลย"

เสียงอุทานด้วยความตกใจดังมาจากทางด้านตู๋กูเหยียนเช่นกัน "อสรพิษมรกตของข้า... มันกำลังเปลี่ยนไป!"

วิญญาณยุทธ์อสรพิษมรกตด้านหลังตู๋กูเหยียนกำลังเกิดการเปลี่ยนแปลงประหลาด เกล็ดสีทองจางๆ เริ่มปรากฏขึ้นบนลำตัว

"นี่คือสัญญาณของการกลายเป็นมังกร!" ตู๋กูป๋อลุกขึ้นอย่างตื่นเต้น "เยี่ยนเยี่ยน วิญญาณยุทธ์ของเจ้ากำลังวิวัฒนาการจริงๆ!"

ทางฝั่งเย่หลิงหลิงค่อนข้างสงบ ฤทธิ์ยาของกล้วยไม้เซียนแปดกลีบไหลเวียนอย่างอ่อนโยนในร่างกาย

พลังวิญญาณของเธอเพิ่มขึ้นอย่างมั่นคง และวิญญาณยุทธ์ไห่ถังเก้าสารัตถะก็ดูแน่นแฟ้นขึ้น

หลังจากเย่ซิงเยว่กินนารีวารีเอ็นหยก บุคลิกภาพทั่วร่างของนางก็เปลี่ยนแปลงไปอย่างละเอียดอ่อน

ผิวพรรณของนางเรียบเนียนขึ้น และการโคจรพลังวิญญาณก็ลื่นไหลขึ้น

เวลาผ่านไปทีละน้อย ทุกคนจมดิ่งอยู่ในความรู้สึกมหัศจรรย์ที่สมุนไพรอมตะมอบให้

ทางด้านเย่ซวนหมิง ไผ่เทวะหยกทมิฬถูกหญ้าเงินครามสีมืดดูดซับจนหมดสิ้นแล้ว

วิญญาณยุทธ์ของเขาเกิดการเปลี่ยนแปลงถึงรากฐาน หญ้าเงินครามสีมืดไม่ได้เป็นเพียงสีม่วงทองอีกต่อไป แต่มีประกายเงางามลึกลับดุจหยกดำ

ที่สำคัญกว่านั้น เขารู้สึกว่าการควบคุมหญ้าเงินครามสีมืดเพิ่มขึ้นอย่างมาก

"อาอิ๋น ข้ารู้สึกว่าหญ้าเงินครามสีมืดได้รับความสามารถใหม่มา"

เสียงยืนยันของอาอิ๋นตอบกลับมา

"ถูกต้อง พลังของไผ่เทวะหยกทมิฬมอบความแข็งแกร่งทนทานดุจไผ่เทวะให้กับหญ้าเงินครามสีมืดของเจ้า"

"หญ้าเงินครามของเจ้าตอนนี้แทบจะเป็นไปไม่ได้ที่จะตัดขาด เว้นแต่ความแข็งแกร่งของคู่ต่อสู้จะเหนือกว่าเจ้ามากๆ"

เย่ซวนหมิงดีใจมาก คุณสมบัตินี้ใช้ประโยชน์ได้จริงเกินไปแล้ว

ทันใดนั้น ตู๋กูเหยียนก็ลืมตาขึ้นและตะโกนอย่างตื่นเต้น

"ท่านปู่! ข้าทะลวงระดับแล้ว!"

ตู๋กูป๋อสัมผัสความผันผวนของพลังวิญญาณหลานสาว และดีใจที่พบว่านางมาถึงระดับสามสิบหกแล้ว

"ดี! เยี่ยนเยี่ยน วิญญาณยุทธ์ของเจ้าวิวัฒนาการไปถึงไหนแล้ว?"

ตู๋กูเหยียนปลดปล่อยอสรพิษมรกตออกมา และทุกคนก็ต้องตกตะลึงกับภาพตรงหน้า

อสรพิษมรกตเดิมตอนนี้มีวงแหวนเกล็ดสีทองคาดอยู่บนตัว และส่วนหัวก็ดูน่าเกรงขามขึ้น

"นี่ไม่ใช่อสรพิษมรกตธรรมดาอีกต่อไปแล้ว" เย่ซิงเยว่อุทาน "นี่คือสัญญาณของการวิวัฒนาการไปสู่ 'มังกรวารี'"

เย่หลิงหลิงก็ลืมตาขึ้น พลังวิญญาณของเธอเพิ่มจากระดับยี่สิบเจ็ดเป็นระดับสามสิบ แต่จะเพิ่มขึ้นเท่าไหร่ต้องรอดูดซับวงแหวนวิญญาณก่อน

"ท่านแม่ ข้ารู้สึกว่าพลังวิญญาณพัฒนาขึ้นเยอะเลยค่ะ"

เย่ซิงเยว่พยักหน้าอย่างพอใจ ตัวนางเองเพิ่มจากระดับห้าสิบแปดเป็นระดับหกสิบ และนางสัมผัสได้ชัดเจนว่าพลังวิญญาณไม่ได้เพิ่มแค่นั้น

ขอเพียงดูดซับวงแหวนวิญญาณที่หก พลังวิญญาณจะพุ่งขึ้นไปอีกมาก

ตู๋กูป๋อถึงกับเพิ่มจากระดับเก้าสิบสองเป็นเก้าสิบสามโดยตรง

"ฮ่าฮ่า!" ตู๋กูป๋อหัวเราะร่า "ความแข็งแกร่งของตาแก่อย่างข้าเพิ่มขึ้นอีกแล้ว!"

เย่ซวนหมิงสัมผัสพลังวิญญาณของตน ซึ่งเพิ่มจากระดับยี่สิบห้าเป็นยี่สิบแปด

แม้พลังวิญญาณจะเพิ่มแค่สามระดับ แต่วิญญาณยุทธ์ได้รับการเสริมแกร่งอย่างมหาศาล วิญญาณยุทธ์หญ้าเงินครามของเขาตอนนี้ก้าวสู่ระดับสูงสุดอย่างแท้จริง เหนือกว่าจักรพรรดิหญ้าเงินครามเสียอีก

หากในอนาคตวิญญาณยุทธ์ตื่นขึ้นเป็นจักรพรรดิหญ้าเงินครามที่ระดับห้าสิบ การพัฒนาคงน่ากลัวยิ่งกว่านี้แน่นอน

ที่สำคัญกว่านั้น พลังจิตของเย่ซวนหมิงเพิ่มขึ้นอย่างมาก ทำให้ควบคุมวิญญาณยุทธ์ได้แม่นยำยิ่งขึ้น

การถักทอ พันธนาการ และโจมตีด้วยหญ้าเงินครามทำได้อย่างง่ายดาย

ไม่เพียงแค่นั้น พลังจิตที่สูงยังช่วยให้ดูดซับวงแหวนวิญญาณข้ามระดับได้ วงแหวนที่สามระดับหมื่นปีเขาอาจยังไม่มั่นใจนักเพราะร่างกายยังเด็ก แต่ 'วงแหวนที่สี่ระดับหมื่นปี' อยู่ในกำมือแน่นอน

ในเวลานี้ เย่ซิงเยว่สังเกตหญ้าเงินครามสองชนิดของเย่ซวนหมิง และพูดช้าๆ

"ซวนหมิง วิญญาณยุทธ์ของเจ้าเปลี่ยนไปมาก ความรู้สึกนี้... มันไปถึงมาตรฐานของวิญญาณยุทธ์สายพืชระดับสูงสุดแล้ว"

"ความรู้สึกนี้ ไม่เหมือนหญ้าเงินครามทั่วไปอีกต่อไปแล้ว"

ตู๋กูป๋อจ้องมองหญ้าเงินครามในมือเย่ซวนหมิง แววตาประหลาดใจฉายชัดในดวงตาสีเขียวเข้ม

"ครั้งแรกที่ตาแก่อย่างข้าเจอเสี่ยวเย่ ข้าก็รู้สึกแล้วว่าวิญญาณยุทธ์ของเจ้าไม่ธรรมดา ไม่ใช่หญ้าเงินครามทั่วไป"

ตู๋กูป๋อส่ายหน้าช้าๆ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความชื่นชม

"ตอนนี้ หญ้าเงินครามของเจ้า ข้ารู้สึกว่ามันเทียบชั้นได้กับ 'เบญจมาศสวรรค์' หรืออาจจะแข็งแกร่งกว่าวิญญาณยุทธ์ของเจ้านั่นด้วยซ้ำ"

เย่ซิงเยว่อึ้งไปครู่หนึ่ง "เบญจมาศสวรรค์? หมายถึง 'พรหมยุทธ์เบญจมาศ' แห่งสำนักวิญญาณยุทธ์หรือคะ?"

แม้เธอจะรู้สึกถึงความไม่ธรรมดาของหญ้าเงินครามของเย่ซวนหมิง แต่ไม่คิดว่าตู๋กูป๋อจะประเมินไว้สูงขนาดนี้

เยว่กวน พรหมยุทธ์เบญจมาศแห่งสำนักวิญญาณยุทธ์ คืออัครพรหมยุทธ์ระดับเก้าสิบห้า และวิญญาณยุทธ์ 'จักรพรรดิเบญจมาศสวรรค์กำมะหยี่' ของเขาก็เป็นวิญญาณยุทธ์สายพืชระดับสูงสุด

ตู๋กูป๋อพยักหน้า

"เจ้าตุ๊ดนั่น ข้ามีเรื่องบาดหมางกับมันอยู่ เบญจมาศสวรรค์ของมันร้ายกาจจริงๆ แต่หญ้าเงินครามของเสี่ยวเย่..."

เขาหยุดครู่หนึ่ง น้ำเสียงจริงจังขึ้น

"คุณภาพของมันอาจจะแซงหน้าเจ้านั่นไปแล้วก็ได้"

ตู๋กูเหยียนตาโต "ท่านปู่ ท่านหมายความว่าวิญญาณยุทธ์ของซวนหมิงแข็งแกร่งกว่าของราชทินนามพรหมยุทธ์เหรอคะ?"

"ในแง่คุณภาพวิญญาณยุทธ์ ใช่"

เย่ซวนหมิงเก็บวิญญาณยุทธ์และพูดอย่างถ่อมตัว "ผู้อาวุโสชมเกินไปแล้วครับ ผมยังห่างไกลนัก"

"ซวนหมิง เจ้าถ่อมตัวเกินไปแล้ว" เย่หลิงหลิงเดินเข้ามา แววตาชื่นชมฉายชัด "วิญญาณยุทธ์ของเจ้าเปลี่ยนไปมากจริงๆ"

ตู๋กูเหยียนกระโดดมาเกาะแขนเย่ซวนหมิง เขย่าแขนเสื้อเขาอย่างตื่นเต้น

"ซวนหมิงๆ วิญญาณยุทธ์เจ้าเก่งขึ้นยังไงบ้าง? ไผ่เทวะหยกทมิฬนั่นมีที่มายังไง?"

เย่ซวนหมิงรู้สึกเวียนหัวเล็กน้อยจากการเขย่าของตู๋กูเหยียน "ไผ่เทวะหยกทมิฬช่วยเพิ่มความทนทานให้วิญญาณยุทธ์ ทำให้หญ้าเงินครามแทบจะตัดไม่ขาดเลย"

"ว้าว! แบบนั้นก็รับมือยากสุดๆ ไปเลยสิ?" ตู๋กูเหยียนตาเป็นประกาย "ต่อไปถ้าใครกล้ารังแกพวกเรา เจ้าก็ใช้หญ้าเงินครามมัดพวกมันเป็นข้าวต้มมัดเลยนะ!"

เย่หลิงหลิงอดขำไม่ได้ "เยี่ยนจื่อ ความคิดเจ้านี่อันตรายจัง"

"อันตรายตรงไหน?" ตู๋กูเหยียนพูดอย่างชอบธรรม "ซวนหมิงเก่งขนาดนี้ เขาต้องปกป้องข้ากับหลิงหลิงได้แน่"

ตู๋กูป๋อหัวเราะชอบใจ "เยี่ยนเยี่ยนพูดมีเหตุผล มีพลังก็ต้องทำให้น่าเกรงขามสิ"

เย่ซิงเยว่ส่ายหน้าอย่างจนปัญญา "พวกท่านนี่นะ อย่าทำซวนหมิงเสียนิสัยสิ"

ขณะคุยกัน เย่ซวนหมิงก็นึกเรื่องสำคัญขึ้นมาได้