บทที่ 21: การลงทุนและคำสัญญา

บทที่ 21: การลงทุนและคำสัญญา

"หลานสาวสุดที่รักของข้าถูกล่อลวงไป ในฐานะปู่ ข้าย่อมต้องมาดูให้เห็นกับตาตัวเอง"

น้ำเสียงของตู๋กูป๋อแฝงความหวงแหนเล็กน้อย แต่สายตาที่มองเย่ซวนหมิงกลับฉายแววพึงพอใจอย่างที่สุด

พลังงานสองสายที่แตกต่างกัน มหาวิญญาจารย์เอาชนะอัคราจารย์วิญญาณได้ ทั้งหมดนี้ล้วนพิสูจน์ให้เห็นถึงพรสวรรค์ของเขา

เย่ซิงเยว่หัวเราะเบาๆ อยู่ข้างๆ "ใต้เท้าพรหมยุทธ์พิษกำลังจะคลุมถุงชนให้เยี่ยนจื่อหรือคะ?"

เย่ซวนหมิงมองดูพรหมยุทธ์พิษผู้เลื่องชื่อตรงหน้า ในใจไม่ได้รู้สึกหวาดกลัวเท่าไหร่นัก

เขารู้ดีว่าแม้ภายนอกตู๋กูป๋อจะดูดุร้าย แต่เนื้อแท้แล้วเขารักและตามใจตู๋กูเหยียนมาก และคงไม่ทำอะไรเขาจริงๆ

"ผู้อาวุโสตู๋กู ท่านมีอะไรจะชี้แนะข้าหรือครับ?" เย่ซวนหมิงถามขึ้นก่อน

ตู๋กูป๋อมองสำรวจเย่ซวนหมิง เจ้าหนูนี่ใจกล้าดีไม่หยอก

"ที่บ้านมีใครอีกบ้าง?"

"ตัวคนเดียวครับ เป็นเด็กกำพร้า"

"อาจารย์คือใคร?"

"เรียนรู้ด้วยตนเองครับ"

ตู๋กูป๋อถามคำถามติดต่อกันหลายข้อ และเย่ซวนหมิงก็ตอบตามความจริงทุกประการ

สิ่งนี้ทำให้ความระแวงของตู๋กูป๋อลดลงไปเล็กน้อย

"วิญญาณยุทธ์ของเจ้าพิเศษมาก" ตู๋กูป๋อกล่าว "วิญญาณยุทธ์คู่หู ข้าเพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรกในชีวิต"

"ผู้อาวุโสชมเกินไปแล้วครับ"

"อย่างไรก็ตาม เจ้าได้ช่วยชีวิตเยี่ยนเยี่ยนเอาไว้ ข้าตู๋กูป๋อจะจดจำบุญคุณนี้ไว้"

น้ำเสียงของตู๋กูป๋ออ่อนลงมาก

"วันหน้าหากเจ้าเจอความยากลำบากอะไร ให้มาหาข้าได้เลย"

เมื่อเห็นว่าตู๋กูป๋อทำท่าจะซักไซ้ต่อ ตู๋กูเหยียนที่อยู่ข้างๆ ก็พูดแทรกขึ้น

"ท่านปู่ ซวนหมิงเพิ่งจะบาดเจ็บมา อย่าเพิ่งถามอะไรมากเลยค่ะ ให้เขากลับไปพักก่อนเถอะ"

ตู๋กูป๋อหันหลังกลับ เตรียมจะเดินจากไป "คนแก่ก็แบบนี้แหละ เยี่ยนเยี่ยนเริ่มรำคาญปู่ซะแล้ว"

ใบหน้าสวยของตู๋กูเหยียนแดงซ่าน เธอกระซิบเสียงเบา

"ท่านปู่ ท่านพูดอะไรเนี่ย!"

เย่ซิงเยว่ปิดปากกลั้นหัวเราะ ขณะที่สายตาของเย่หลิงหลิงดูงุนงงเล็กน้อย นี่ใช่พี่เยี่ยนจื่อผู้เย่อหยิ่งและมีเหตุผลคนเดิมจริงหรือ?

เย่ซวนหมิงลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก

ดูเหมือนตู๋กูป๋อจะมีความประทับใจที่ดีต่อเขา ซึ่งจะเป็นประโยชน์อย่างมากต่อแผนการขั้นต่อไป

ในขณะนั้นเอง ผู้คนเริ่มมารวมตัวกันที่หน้าประตูโรงเรียนมากขึ้นเรื่อยๆ

ข่าวการประลองแพร่สะพัดออกไป ขุนนางและวิญญาจารย์จำนวนมากจากโรงเรียนตระกูลราชาเทียนโต่วต่างรีบรุดมา เพราะอยากเห็นโฉมหน้าของเย่ซวนหมิง

"นั่นใช่เด็กคนนั้นหรือเปล่า? ระดับยี่สิบเอ็ด?"

"วงแหวนที่สองระดับพันปี เวอร์เกินไปแล้ว!"

"แถมยังเสมอกับอวี้เทียนเหิงจากตระกูลมังกรฟ้าทรราชอัสนีบาตด้วยนะ!"

"อัจฉริยะขนาดนี้ ขั้วอำนาจต่างๆ ต้องรุมแย่งตัวแน่"

เสียงวิพากษ์วิจารณ์ดังเซ็งแซ่ เย่ซวนหมิงสัมผัสได้ถึงสายตานับไม่ถ้วนที่จับจ้องมาที่เขา

ตู๋กูป๋อยิ้มพลางกล่าว "ดูเหมือนการประลองวิญญาณวันนี้จะดังกระฉ่อนไปทั่วเมืองเทียนโต่วแน่"

"หนุ่มน้อยแซ่เย่ เจ้ากำลังจะดังแล้วนะ"

เย่ซิงเยว่พยักหน้า "จริงด้วย อัจฉริยะระดับซวนหมิงคงยากที่จะทำตัว low profile ได้"

ตู๋กูเหยียนถามด้วยความเป็นห่วง "ซวนหมิง เจ้าจะไม่ตกอยู่ในอันตรายใช่ไหม?"

เย่ซวนหมิงส่ายหน้า "คงไม่หรอกครับ เมืองเทียนโต่วค่อนข้างปลอดภัย"

จู่ๆ ตู๋กูป๋อก็พูดขึ้น "เจ้าหนู มากับข้าหน่อย"

"ท่านปู่ ท่านจะพาซวนหมิงไปไหนคะ?" ตู๋กูเหยียนถามอย่างประหม่า

"ไม่ต้องห่วง ข้าไม่ทำร้ายมันหรอก" ตู๋กูป๋อหันไปหาเย่ซวนหมิง "ข้ามีเรื่องอยากคุยกับเจ้าตามลำพัง"

เย่ซวนหมิงมองตู๋กูเหยียน แล้วมองเย่ซิงเยว่ สุดท้ายก็พยักหน้า "ได้ครับ"

ตู๋กูป๋อพยักหน้าอย่างพอใจ แล้วมองไปที่ตู๋กูเหยียน

"เยี่ยนเยี่ยน เจ้ากลับไปพร้อมกับท่านผู้นำตระกูลเย่ก่อน พอคุยกับเจ้าหนูนี่เสร็จ เดี๋ยวปู่ส่งเขากลับไปเอง"

"แต่ว่า..." ตู๋กูเหยียนยังอยากจะพูดอะไรบางอย่าง

"ไม่มีแต่" น้ำเสียงของตู๋กูป๋อเด็ดขาด ไม่เปิดช่องให้ปฏิเสธ

เย่ซิงเยว่ตบไหล่ตู๋กูเหยียน "ไม่ต้องห่วงเยี่ยนจื่อ ใต้เท้าพรหมยุทธ์พิษไม่ลำบากซวนหมิงหรอก"

ตู๋กูเหยียนทำได้เพียงพยักหน้าอย่างไม่เต็มใจ "งั้นพวกท่านรีบกลับมานะ"

มองดูตู๋กูเหยียน เย่ซิงเยว่ และเย่หลิงหลิงจากไป ตู๋กูป๋อก็หันมาหาเย่ซวนหมิง

"เจ้าหนู ตามข้ามา"

ทั้งสองเดินออกจากโรงเรียน มุ่งหน้าสู่ชานเมืองเทียนโต่ว

ระหว่างทาง ตู๋กูป๋อจู่ๆ ก็ถามขึ้น "เจ้าคิดยังไงกับเยี่ยนเยี่ยน?"

เย่ซวนหมิงคิดครู่หนึ่งแล้วตอบตามตรง "พี่เยี่ยนจื่อนิสัยดีมากครับ เป็นคนตรงไปตรงมา และมีความแข็งแกร่งที่ไม่เลวเลย"

"แน่นอน หลานสาวข้าจะไม่ดีได้ยังไง?" ใบหน้าของตู๋กูป๋อฉายแววภาคภูมิใจ "เจ้าอวี้เทียนเหิงจากตระกูลมังกรฟ้าทรราชอัสนีบาตนั่นก็อยากจะจีบเยี่ยนเยี่ยน แต่ข้าขวางไว้"

"ทำไมหรือครับ?" เย่ซวนหมิงถามด้วยความสงสัย

ตู๋กูป๋อเงียบไปครู่หนึ่ง เดินวนไปมาอยู่กับที่สองสามก้าว แล้วค่อยๆ พูดขึ้น

"ที่อวี้เทียนเหิงตามจีบเยี่ยนเยี่ยน ส่วนหนึ่งก็เพราะต้องการดึงตัวข้าไปเป็นพวก"

เย่ซวนหมิงพยักหน้า "นั่นเป็นเรื่องธรรมดาครับ"

แม้ตระกูลมังกรฟ้าทรราชอัสนีบาตจะเป็นหนึ่งในสามสำนักพรรคบน แต่ตู๋กูป๋อในฐานะราชทินนามพรหมยุทธ์มีสถานะที่ไม่ธรรมดา

หากดึงตัวเขาไปได้ ย่อมเป็นขุมกำลังมหาศาลให้กับฝ่ายนั้น

ตู๋กูป๋อหันกลับมา อารมณ์ซับซ้อนฉายชัดในดวงตาสีเขียว

"สิ่งที่ข้าเสียใจที่สุดในชีวิตนี้ คือการไม่อาจมอบครอบครัวที่สมบูรณ์ให้เยี่ยนเยี่ยนได้

พ่อแม่ของนางด่วนจากไปเพราะเหตุผลบางอย่าง ทิ้งไว้เพียงข้าที่เป็นตาแก่คนหนึ่ง"

"ข้าอยากหาคนที่ขาวสะอาดและบริสุทธิ์ใจจริงๆ ให้กับเยี่ยนจื่อ"

เย่ซวนหมิงฟังอย่างเงียบๆ พอจะเดาความกังวลของตู๋กูป๋อออกแล้ว

ตู๋กูป๋อรู้สภาพร่างกายของตัวเองดี พิษของงูมรกตแทรกซึมลึกถึงกระดูก แม้เขาจะเป็นราชทินนามพรหมยุทธ์ก็ไม่อาจกดข่มมันได้ทั้งหมด

เมื่อเขาสิ้นบุญ หากตู๋กูเหยียนกับอวี้เทียนเหิงลงเอยกัน ตู๋กูเหยียนจะสูญเสียตู๋กูป๋อที่เป็นเกราะคุ้มกันหลัก และสถานะของนางในตระกูลมังกรฟ้าย่อมตกต่ำลงอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

และทายาทของตระกูลใหญ่อย่างนั้น ย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะมีผู้หญิงเพียงคนเดียว

ถึงตอนนั้น ตู๋กูเหยียนที่อยู่กับอวี้เทียนเหิง อาจจะมีสถานะเป็นเพียงอนุภรรยา

เมื่อเทียบกันแล้ว ตู๋กูป๋อย่อมเลือกเย่ซวนหมิง เด็กหนุ่มที่มีภูมิหลังขาวสะอาดและพรสวรรค์ล้ำเลิศ

ตู๋กูป๋อมองออกว่าอีกไม่กี่ปี พลังวิญญาณของเย่ซวนหมิงน่าจะแซงหน้าตู๋กูเหยียนไปไกล

หากเขาลงทุนในตัวเด็กคนนี้ตั้งแต่ตอนนี้ ผลตอบแทนย่อมมหาศาล

ถ้าสามารถจับคู่ทั้งสองคนได้ นั่นย่อมเป็นผลลัพธ์ที่ดีที่สุด

จากการได้สัมผัสกันช่วงสั้นๆ ตู๋กูป๋อยังมองเห็นว่าเย่ซวนหมิงเป็นคนที่ให้ความสำคัญกับความสัมพันธ์และมีความภักดี

จากการประลองเมื่อครู่ ก็เห็นได้ชัดว่าเย่ซวนหมิงมีความสุขุมรอบคอบ แต่ก็ไม่ขาดซึ่งความมุ่งมั่นของคนหนุ่ม

"หนุ่มน้อยแซ่เย่ ข้าจะพูดตรงๆ นะ" ตู๋กูป๋อหยุดเดิน หันมาเผชิญหน้ากับเย่ซวนหมิง

"ข้าต้องการลงทุนในตัวเจ้า ในตอนที่เจ้ายังอ่อนแอ ข้าจะปกป้องเจ้าให้เติบโต เมื่อเจ้าแข็งแกร่งขึ้นในอนาคต ข้าไม่ต้องการให้เจ้าทำอะไรมาก ขอเพียงเจ้าช่วยข้าปกป้องเยี่ยนจื่อก็พอ"

เย่ซวนหมิงตะลึง ไม่คิดว่าตู๋กูป๋อจะพูดตรงขนาดนี้

"เดิมทีข้าอยากจะจับคู่เจ้ากับเยี่ยนเยี่ยน แต่เรื่องของหัวใจ ข้าจะไม่เข้าไปยุ่ง"

ตู๋กูป๋อโบกมือ ยิ้มพลางกล่าว

"ถ้าพวกเจ้าลงเอยกันได้ก็ดีที่สุด แต่ถ้าไม่ได้ก็ไม่เป็นไร ขอเพียงเจ้ารับปากเงื่อนไขของข้า"

เย่ซวนหมิงตกใจกับความตรงไปตรงมาของตู๋กูป๋อ การมีราชทินนามพรหมยุทธ์เป็นผู้คุ้มกัน แน่นอนว่าเย่ซวนหมิงย่อมไม่ปฏิเสธ

ยิ่งไปกว่านั้น ตู๋กูป๋อยังครอบครองธาราสองขั้วร้อนเย็น อันที่จริง ฝ่ายที่ได้กำไรคือเย่ซวนหมิงต่างหาก

หลังจากครุ่นคิดครู่หนึ่ง แววตาของเย่ซวนหมิงก็แน่วแน่ และค่อยๆ กล่าวว่า

"พี่เยี่ยนจื่อดีมากครับ แต่เรื่องความรักปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติดีกว่า เพราะยังไงตอนนี้ผมก็..."

"แต่ในเมื่อผู้อาวุโสตู๋กูยินดีลงทุนในตัวผม ผู้เยาว์ย่อมซาบซึ้งใจยิ่งนัก"

ตู๋กูป๋อพยักหน้าอย่างพอใจ จากนั้นหยิบ 'ถุงร้อยสมบัติ' อันประณีตออกมาจากเครื่องมือวิญญาณ และยื่นให้เย่ซวนหมิง

"ข้างในมีเหรียญทองหนึ่งล้านเหรียญ และสมุนไพรบางส่วนสำหรับช่วยในการบำเพ็ญเพียร"