บทที่ 1: วิญญาณยุทธ์คู่หู

บทที่ 1: วิญญาณยุทธ์คู่หู

เมืองนั่วติง สาขาย่อยสำนักวิญญาณยุทธ์

ภายในห้องปลุกพลัง แสงไฟค่อนข้างสลัว

หินสีดำสนิทหกก้อนถูกจัดวางเป็นรูปหกเหลี่ยมบนพื้น

เย่ซวนหมิงยืนอยู่ตรงกลางค่ายกล เขาเป็นเด็กคนสุดท้ายของวันนี้

ก่อนหน้าเขา เด็กกว่าสิบคนได้เสร็จสิ้นการปลุกพลังไปแล้ว และผลลัพธ์ส่วนใหญ่ก็น่าผิดหวัง

เด็กชายคนหนึ่งที่มีคราบน้ำตาเปรอะเปื้อนใบหน้าถูกแม่พาตัวออกไป วิญญาณยุทธ์ที่ตื่นขึ้นของเขาคือเคียวขนาดเล็ก แต่เขากลับไม่มีพลังวิญญาณแม้แต่นิดเดียว

เด็กหญิงอีกคนโชคดีกว่า ปลุกวิญญาณยุทธ์กระต่ายได้พร้อมพลังวิญญาณแต่กำเนิดระดับสี่ และได้รับการบันทึกข้อมูลอย่างใจดีจากผู้ดูแลสำนักวิญญาณยุทธ์

ตอนนี้ ถึงตาของเขาแล้ว

จังหวะหัวใจของเย่ซวนหมิงเต้นอย่างมั่นคง

เขาไม่ใช่คนของโลกนี้ แต่เป็นผู้ข้ามมิติที่มีความเข้าใจโครงเรื่องของทวีปโต้วหลัวเป็นอย่างดี

แต่ในขณะนี้ เมื่อมายืนอยู่บนค่ายกลตัดสินชะตาชีวิต ความรู้สึกคาดหวังแปลกประหลาดก็ยังคงเอ่อล้นขึ้นมาจากอก

ปรมาจารย์หม่าซิวรั่ว ผู้รับผิดชอบพิธีปลุกพลังดูเหนื่อยล้าเล็กน้อย

เคราสีเทาของเขาได้รับการตัดแต่งอย่างประณีต แต่ตอนนี้มันสั่นไหวเล็กน้อยเนื่องจากความใจลอยของผู้เป็นเจ้าของ

"เด็กน้อย ยืนตัวตรงและทำสมาธิ"

เสียงของหม่าซิวรั่วแฝงความแหบพร่า เผยให้เห็นความเหนื่อยล้าจากการทำหน้าที่ซ้ำซาก

เขายื่นฝ่ามือที่เหี่ยวย่นออกมา และส่งกระแสพลังวิญญาณหกสายเข้าไปในหินสีดำบนพื้น

ชั้นแสงสีทองอ่อนลอยขึ้นจากพื้น ห่อหุ้มเย่ซวนหมิงไว้ภายใน

ความรู้สึกอบอุ่นโอบล้อมทั่วร่างกาย ราวกับกำลังแช่อยู่ในบ่อน้ำพุร้อน แขนขาและกระดูกผ่อนคลายลง

เย่ซวนหมิงหลับตาลง สัมผัสได้ถึงขุมพลังที่ถูกดึงออกมาจากส่วนลึกของร่างกาย มารวมตัวกันที่ฝ่ามือขวา

มันเป็นความรู้สึกที่ยากจะบรรยาย ราวกับชีวิตที่หลับใหลมาเนิ่นนานกำลังตื่นขึ้น

จุดแสงสีทองลอยออกมาจากร่างกายของเขา รวมตัวกันเหนือฝ่ามือ

แสงสว่างเจิดจ้าขึ้นเรื่อยๆ ขับไล่ความมืดสลัวภายในห้องปลุกพลัง

ดวงตาที่เคยขุ่นมัวของหม่าซิวรั่วพลันเป็นประกาย ร่างกายของเขาโน้มไปข้างหน้าโดยสัญชาตญาณ จ้องมองที่มือของเย่ซวนหมิงเขม็ง

แสงสว่างจางหายไป

เย่ซวนหมิงค่อยๆ แบมือขวาออก

พืชแปลกประหลาดสองต้นนอนนิ่งอยู่บนฝ่ามือ

พวกมันพันเกลียวกันราวกับถือกำเนิดมาเป็นหนึ่งเดียว

ต้นหนึ่งคือหญ้าเงินครามที่ธรรมดาที่สุด

อีกต้นหนึ่ง แม้จะเป็นหญ้าเงินครามเช่นกัน แต่ไม่ใช่สีฟ้า หากแต่เป็นสีม่วงเข้มประหลาด

สีฟ้าและสีม่วงเข้มพันเกี่ยวกัน ดูน่าขนลุกเล็กน้อย

ห้องปลุกพลังทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบสงัดทันที

ลมหายใจของปรมาจารย์หม่าซิวรั่วถึงกับหยุดชะงักไปชั่วขณะ

"วิญญาณยุทธ์คู่... หญ้าเงินครามคู่?"

เสียงของเขาก้องกังวานในห้องว่าง เต็มไปด้วยความไม่เชื่อ

วิญญาณยุทธ์คู่—นั่นคือพรสวรรค์ที่มีอยู่แค่ในตำนาน

เย่ซวนหมิงมองหญ้าเงินครามสองต้นในมือ คิ้วขมวดเล็กน้อย

ไม่ใช่

เขารู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าพืชสองต้นนี้กำเนิดมาจากประทับวิญญาณเดียวกัน กลิ่นอายของพวกมันเชื่อมโยงกันอย่างใกล้ชิด ไม่ใช่สองสิ่งที่แยกจากกันโดยสิ้นเชิง

ความรู้สึกนี้เหมือนกับ... คู่หู

ในโต้วหลัวภาค 3 วิญญาณยุทธ์ของเซี่ยเซี่ยก็เป็นแบบนี้

สายตาของเขาจับจ้องไปที่หญ้าเงินครามสีม่วงเข้มต้นนั้น และความรู้สึกคุ้นเคยอย่างบอกไม่ถูกก็ผุดขึ้นในใจ

"ท่านปรมาจารย์หม่าซิวรั่ว"

เย่ซวนหมิงเงยหน้าขึ้น น้ำเสียงชัดเจนและมั่นคง

"ข้ารู้สึกว่านี่เป็นเพียงวิญญาณยุทธ์เดียวครับ"

สายตาของหม่าซิวรั่วโฟกัสไปที่ฝ่ามือของเย่ซวนหมิงทันที คิ้วสีเทาขมวดแน่น

จริงอยู่ที่หญ้าเงินครามสองต้นพันเกี่ยวกันแน่น กลิ่นอายหลอมรวมเป็นหนึ่ง

ในยุคนี้ แนวคิดเรื่อง 'วิญญาณยุทธ์คู่หู' ยังไม่มีอยู่

หม่าซิวรั่วครุ่นคิดอยู่นาน และคำอธิบายที่สมเหตุสมผลที่สุดก็ผุดขึ้นในหัว

"กลายพันธุ์... หญ้าเงินครามกลายพันธุ์งั้นหรือ?"

เขาพึมพำกับตัวเอง รู้สึกว่านี่คือคำตอบที่ถูกต้อง แล้วเงยหน้าขึ้น ประกายความสนใจจุดติดขึ้นใหม่ในดวงตา

"เด็กน้อย มาเถอะ มาทดสอบพลังวิญญาณของเจ้ากัน"

ผู้ดูแลหญิงสาวคนหนึ่งที่อยู่ใกล้ๆ รีบส่งลูกแก้วผลึกสีฟ้ามาให้ทันที

เธอพินิจพิเคราะห์เย่ซวนหมิงด้วยความสงสัย ผมสีทองเรียบลื่นไถลลงจากใบหู ดวงตาสีเขียวเต็มไปด้วยคำถาม

เด็กคนนี้แสดงท่าทีสงบนิ่งเกินไปตั้งแต่ต้นจนจบ ไม่เหมือนเด็กอายุหกขวบเลยสักนิด

เย่ซวนหมิงยื่นมือซ้ายออกไปและกดเบาๆ ลงบนลูกแก้วผลึกที่เย็นเฉียบ

เขาโคจรพลังที่เพิ่งตื่นขึ้นในร่างกาย และค่อยๆ ส่งมันเข้าไปในลูกแก้ว

แสงจางๆ เริ่มเรืองรองภายในลูกแก้วผลึก และจุดแสงสีฟ้ากระจายออกจากจุดที่ฝ่ามือสัมผัส

ลมหายใจของหม่าซิวรั่วเริ่มถี่กระชั้น

ปากของผู้ดูแลหญิงอ้าค้างเล็กน้อย

ในที่สุด แสงสว่างก็หยุดลงตรงกึ่งกลางลูกแก้วผลึก ส่องสว่างครึ่งหนึ่งของทรงกลมเป็นสีน้ำเงินเข้ม

"พลังวิญญาณแต่กำเนิด... ระดับห้า"

เสียงของหม่าซิวรั่วแห้งผากเล็กน้อย

เขาถอนหายใจยาว

"น่าเสียดาย"

จากนั้นเขาก็พูดเสริมราวกับจะปลอบใจตัวเอง

"ถูกแล้ว หญ้าเงินครามที่มีพลังวิญญาณเต็มขั้นแต่กำเนิดจะพบเจอได้บ่อยๆ ได้อย่างไร?

เจ้าหนุ่มซู่อวิ๋นเทาแค่โชคดีเท่านั้น แต่น่าเสียดายที่เขาไม่สามารถดึงตัววิญญาจารย์หญ้าเงินครามที่มีพลังวิญญาณเต็มขั้นคนนั้นเข้าสังกัดได้"

เมื่อเย่ซวนหมิงได้ยินคำพูดของปรมาจารย์หม่าซิวรั่ว ก็รู้สึกราวกับมีสายฟ้าฟาดลงกลางศีรษะ

เสียงรอบข้างทั้งหมดพลันเลือนหายไป

หญ้าเงินครามที่มีพลังวิญญาณเต็มขั้นแต่กำเนิด?

และอยู่ใกล้เมืองนั่วติง?

คนคนนั้นต้องเป็นถังซานแน่ๆ

ขณะที่เย่ซวนหมิงกำลังตกตะลึง ปรมาจารย์หม่าซิวรั่วก็ได้ปรับอารมณ์เรียบร้อยแล้ว และรอยยิ้มใจดีก็กลับมาอยู่บนใบหน้า

"เด็กน้อย เจ้าชื่ออะไร?"

"เย่ซวนหมิงครับ"

"ซวนหมิง ชื่อดี"

หม่าซิวรั่วลูบเครา

"แม้ว่าวิญญาณยุทธ์ของเจ้าจะเป็นหญ้าเงินครามขยะ แต่ก็เกิดการกลายพันธุ์ในทางที่ดี และเจ้ายังมีพลังวิญญาณแต่กำเนิดระดับห้า นี่แสดงว่าพรสวรรค์ของเจ้าค่อนข้างดีทีเดียว"

"เจ้าสนใจจะเข้าร่วมสำนักวิญญาณยุทธ์ของเราหรือไม่?"

เย่ซวนหมิงดึงสติกลับมา สมองทำงานอย่างรวดเร็ว

เข้าร่วมสำนักวิญญาณยุทธ์?

สำหรับผู้ข้ามมิติที่รู้โครงเรื่องดี นี่ดูเหมือนจะเป็นทางเลือกที่อันตราย

แต่สำหรับเขาในตอนนี้ มันคือทางเลือกที่ดีที่สุด

เขาเป็นเด็กกำพร้า พ่อแม่ทั้งสองเสียชีวิตในเหตุการณ์จลาจลสัตว์วิญญาณ

โชคดีที่พ่อแม่ทิ้งเงินเก็บไว้ให้กว่าร้อยเหรียญทองและกำไลเครื่องมือวิญญาณที่บรรจุข้าวของเครื่องใช้ไว้

สิ่งนี้ทำให้เขาไม่ต้องระเหเร่ร่อนข้างถนน

แต่เพื่อจะเป็นวิญญาจารย์ที่แข็งแกร่ง เงินจำนวนแค่นี้ไม่พอแน่ๆ

กฎของวิญญาณยุทธ์และวงแหวนวิญญาณระบุว่า วงแหวนวิญญาณวงแรกของวิญญาจารย์จำเป็นต้องได้รับความช่วยเหลือจากวิญญาจารย์คนอื่น

ตอนนี้ การเข้าร่วมสาขาย่อยเมืองนั่วติงของสำนักวิญญาณยุทธ์จะเป็นตัวช่วยสำคัญในการหาวงแหวนวิญญาณวงแรกในอนาคต

การครุ่นคิดของเขาเกิดขึ้นเพียงชั่วครู่

เย่ซวนหมิงเงยหน้าขึ้น ดวงตากระจ่างใสสบตาหม่าซิวรั่วโดยตรง

"ข้ายินดีครับ"

เมื่อเห็นเย่ซวนหมิงตกลงอย่างง่ายดาย ใบหน้าของปรมาจารย์หม่าซิวรั่วก็สว่างไสวด้วยรอยยิ้ม

เขาลูบเคราอย่างมีความสุข

พลังวิญญาณแต่กำเนิดระดับห้านับเป็นพรสวรรค์ที่โดดเด่นมากแล้ว

ต้องรู้ว่าตอนที่เขาปลุกพลัง พลังวิญญาณแต่กำเนิดของเขามีเพียงระดับสามเท่านั้น

การสามารถดึงตัวผู้มีพรสวรรค์เช่นนี้เข้าสู่สาขาย่อยเมืองนั่วติงก็นับเป็นผลงานเล็กๆ น้อยๆ ของเขาเช่นกัน

"ดี ดีมาก"

หม่าซิวรั่วหยิบสมุดเล่มบางออกจากเครื่องมือวิญญาณและยื่นให้เย่ซวนหมิง