ตอนที่ 17 ชัดเจนเกินไปไหม

“เธอโตขึ้นมากเลย! มาให้อากอดหน่อย” อีกประโยคเกือบจะโพล่งออกมา

แต่โชคดีที่ฉินเทียนหยุดไว้ได้

ในฐานะคนที่มีอำนาจและร่ำรวยในเมืองฉิวหมิง ตระกูลซูและฉินย่อมรู้จักกันอยู่แล้ว

แม้ว่าความสัมพันธ์จะไม่ดีขนาดนั้น แต่ก็ไม่ได้เลวร้ายอย่างที่คิด

เนื่องจากซูหยานหรานเพิ่งเรียนจบได้ไม่นาน ฉินเทียนจึงไม่ได้เจอเธอมาเป็นเวลานาน

ตระกูลซูอยู่ในอุตสาหกรรมเครื่องใช้ครัวเรือน

เช่นเดียวกับ Gree และ Midea ในชาติที่แล้ว

ความร่วมมือครั้งนี้เป็นเพราะสถานการณ์ตรงหน้าที่ค่อนข้างซับซ้อน

ตระกูลซูไม่ได้ก้าวเข้าสู่ธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ และเงินส่วนใหญ่ถูกนำไปลงทุนในอุตสาหกรรมไฟฟ้า ดังนั้นตระกูลซูจึงมีสายสัมพันธ์ที่กว้างมาก

ดังนั้นตระกูลฉินและซูจึงพร้อมที่จะร่วมมือกันเพื่อซื้อที่ดินผืนนั้น และให้ตระกูลฉินจัดการ

ตระกูลซูจะรับผลกำไรส่วนหนึ่ง

นอกจากคนขับรถและผู้คุ้มกันแล้ว ตระกูลซูมีคนมาทั้งหมดอีกสามคน

ซูเจิ้งหยาง ซูหยานหราน และเลขาสาวสวยในชุดทางการ

ผู้หญิงคนนี้คือหลี่หยูถง?

เมื่อฉินเทียนเห็นซูหยานหรานลูกสาวของซูเจิ้งหยาง เขาก็ตะลึงทันที

เธอสวยระดับชาติ แต่มีบุคลิกเย็นชา

นี่คือมาตรฐานนางเอกอย่างพล็อตประธานภูเขาน้ำแข็ง

พยาบาลสาวของตระกูลหลิน ตำรวจหญิงและตอนนี้ก็ประธานภูเขาน้ำแข็ง?

เธอเป็นหนึ่งในตัวเอกหญิงด้วยหรือเปล่า?

มันคงไม่ใช่เรื่องบังเอิญใช่ไหม?

ตัวเอกหญิงจะไม่กลืนกินโชคของวายร้ายจนกว่าเธอจะมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับตัวเอก

โชคของเธอก็เหมือนกับคนทั่วไป

ดังนั้นฉินเทียนจึงไม่สามารถตรวจสอบได้ และทำได้เพียงคาดเดาเท่านั้น

ซูหยานหรานดูค่อนข้างเหมือนนางเอก แต่ฉินเทียนไม่แน่ใจเท่าไหร่

ในไม่ช้า ทั้งสองฝ่ายก็นั่งลง และภายใต้การจัดเตรียมของซูเจิ้งหยาง พนักงานก็เริ่มเสิร์ฟอาหาร

ประธานทั้งสองพูดคุยกัน มู่เตี๋ยและเลขานุการชื่อหลี่หยูถงก็เข้ากันได้ดี

“ประธานฉินผมได้ยินมาว่าลูกชายของคุณเข้ารักษาที่โรงพยาบาลเมื่อวานนี้ เพราะทะเลาะวิวาท? เรื่องจริงหรือเปล่าครับ?” ซูเจิ้งหยางถาม

"จริง!" ฉินเทียนไม่ปฏิเสธ “มีเรื่องแบบนั้นจริงๆ”

“แล้วใครที่มามีปัญหากับลูกชายของคุณ...”

“แม้ว่าเหตุการณ์เมื่อวานนี้จะเป็นความผิดของลูกชายผมตั้งแต่แรก แต่วิธีการของอีกฝ่ายนั้นโหดร้ายเกินไป ผมจึงโทรแจ้งตำรวจให้ไปจับตัวเขา”

[ติ๊ง! เปลี่ยนความประทับใจของซูหยานหรานเล็กน้อย ได้รับ 100 แต้มวายร้าย และรับแต้มโชค 10 แต้ม]

หื้ม?

นี่มันอะไร?

เมื่อได้ยินเสียงแจ้งเตือนของระบบ ฉินเทียนก็หรี่ตาลง

เช่นเดียวกับที่ฉินเทียนเดาไว้ ซูหยานหรานเป็นตัวเอกหญิง ดังนั้นเขาจึงไม่แปลกใจมาก

ความประทับใจเปลี่ยนนี่หมายความว่ายังไง?

เธอเปลี่ยนความประทับใจต่อฉันเพียงแค่ฉันพูดไม่กี่คำ?

แม้จะคุยกับหลิวรั่วซือเป็นเวลานาน ก็ยังไม่มีการแจ้งเตือนจากระบบ

เป้าหมายหลักของบริษัทคือการจัดหาแนวทางแก้ปัญหาที่ดีขึ้น

เขามองซูหยานหราน

ซูหยานหรานก็บังเอิญมองมาที่เขา

ดวงตาของพวกเขาประสานกัน ใบหน้าของซูหยานหรานแดงขึ้นอย่างอธิบายไม่ได้ไปชั่วขณะ

ดูเหมือนเธอจะสังเกตว่ามีบางอย่างผิดปกติและรีบพูดขึ้น “อาฉิน หยานหรานเคยได้ยินคนอื่นพูดว่าอาตามใจลูกชายตัวเองอยู่เสมอ”

“ตอนนี้ดูเหมือนว่าคำพูดเหล่านี้จะเป็นแค่ข่าวลือที่ไม่เป็นความจริง”

"โอ้? เธอหมายถึง?" ฉินเทียนอยากรู้

“คุณอาเพิ่งยอมรับว่าเป็นลูกตัวเองเป็นฝ่ายผิด แค่นี้ก็แสดงให้เห็นแล้วว่าอาเป็นคนมีเหตุผล”

“คนที่ไม่มีเหตุผลจะบอกว่าลูกตัวเองเป็นฝ่ายผิดหรอคะ? หนูพูดถูกไหม?”

ซูหยานหรานสุภาพมาก

ดังคำที่ว่าลูกก็เหมือนพ่อ

ความประทับใจของเธอที่มีต่อฉินเทียนยังคงเป็นเหมือนเมื่อสิบปีก่อน

บอกตามตรงว่าไม่ดี

ในเวลานั้นเมืองฉิวหมิงยังไม่เจริญรุ่งเรืองเหมือนตอนนี้

ธุรกิจครอบครัวเธอก็ไม่ใหญ่โตเหมือนตอนนี้

เธอจำได้ว่าในงานเลี้ยงวันเกิดฉินซือเจียมีเรื่องกับลูกคนรวย

เนื่องจากธุรกิจของอีกฝ่ายไม่ใหญ่โตนัก

เมื่อฉินเทียนรู้เรื่องนี้ เขาไม่ถามคำถามใดๆ และระบายความโกรธใส่อีกฝ่ายทันที

หลังจากที่เธอรู้เหตุการณ์ในวันนั้น

เธอก็รู้สึกไม่ดีกับฉินเทียน

โดยไม่คาดคิด เมื่อเธอเห็นเขาในวันนี้ คำพูดและกิริยาท่าทางของฉินเทียนแตกต่างไปจากที่เธอจำได้อย่างสิ้นเชิง

“ฮ่าๆ เธอนี่ช่างพูดจริงๆ เสี่ยวซู” ฉินเทียนหัวเราะ “แต่มีสิ่งหนึ่งที่เธอคิดผิด”

"โอ้? อะไรหรอคะ?!”

“ที่จริงข่าวลือนั่นไม่ได้ผิดทั้งหมด”

ฉินเทียนเริ่มจริงจังและพูดว่า “ในอดีต ฉันให้ความสำคัญกับอาชีพการงานมากจนไม่ได้ให้ความสำคัญกับการสั่งสอนลูกชายมากนัก”

“นิสัยก้าวร้าวของซือเจียในวันนี้ก็เป็นความผิดของฉันเช่นกัน”

“แต่ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา ฉันก็ได้เข้าใจบางอย่าง ดังนั้นในอนาคต ฉันจะเข้มงวดกับเจ้าเด็กนั่นอย่างแน่นอน และรับรองว่าเขาจะไม่ทำเรื่องแบบเมื่อวาน”

ฉินเทียนพูดด้วยความจริงใจ และต้องการดูว่าเขาจะได้แต้มวายร้ายเพิ่มหรือไม่

ซูเจิ้งหยางและซูหยานหรานที่ได้ยินเรื่องนี้รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

แม้แต่มู่เตี๋ย ซึ่งกำลังคุยอยู่กับเลขาคนสวยของตระกูลซูก็ยังมองไปที่ฉินเทียนด้วยความประหลาดใจ

ได้เวลาแล้ว

[ติ๊ง! ประสบความสำเร็จในการเปลี่ยนความประทับใจของตัวละครหญิง 'ซูหยานหราน' ได้รับแต้มวายร้าย 300 แต้มและแต้มโชค 20 แต้ม]

[ติ๊ง! ประสบความสำเร็จในการเปลี่ยนความประทับใจของตัวละคร 'ซูเจิ้งหยาง' ได้รับแต้มวายร้าย 200 แต้ม และแต้มโชค 10 แต้ม]

[ วายร้ายบรรลุข้อกำหนดในการสุ่มความสามารถของระบบ เจ้าของเต็มใจดึงความสามารถของระบบหรือไม่?]

"จริงหรอเนี่ย? แต่ซูเจิ้งหยางเป็นใครกันแน่?”

ฉินเทียนรู้สึกประหลาดใจและดีใจที่การทดสอบของเขาประสบความสำเร็จ

แต่ซูเจิ้งหยางมอบแต้มวายร้ายแก่ฉันได้ด้วยหรอ?

อะไรของมันวะ?

ฉินเทียนเห็นคำว่า 'ตัวละครสนับสนุน' ในการแจ้งเตือนของระบบและเขาก็เข้าใจ

ควรจะเป็นคนที่ให้ความช่วยเหลือหลินเฟิงในเนื้อเรื่องเดิม พวกเขาน่าจะเป็นตัวประกอบใช่ไหม?

คนเหล่านี้สามารถให้แต้มวายร้ายกับฉันได้ด้วย?

เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ ฉินเทียนค่อนข้างรู้สึกเสียใจที่ไม่ได้เปลี่ยนความประทับใจของถังเต๋อเสวียนที่มีต่อเขา

แต่ตอนนี้เขาไม่ได้คิดอะไรมาก

“สุ่มความสามารถก”

[การสกัดความสามารถสำเร็จ เลือกหนึ่งในความสามารถต่อไปนี้]

1: ทักษะการทำอาหารระดับสูงสุด

2: ทักษะการต่อสู้ระดับสูงสุด

“นี่...นี่ไม่ชัดเจนเกินไปหรอ?”