บทที่ 4 ทักษะการวิ่งขั้นผลัดเปลี่ยนกายา

เวลาสองชั่วโมงบนแอปพลิเคชันโต่วอินผ่านไปไวเหมือนโกหก

ไม่ว่าจะตอนซักผ้า เดินไปโรงอาหาร หรือแม้แต่ตอนนั่งกินข้าว จางเซิ่งเอาแต่ครุ่นคิดเรื่องการตื่นรู้พรสวรรค์ และความเปลี่ยนแปลงที่อนาคตอันลึกลับนี้อาจนำมาให้

พอกลับถึงหอพัก ก็ได้เวลาออกกำลังกายตามปกติของเขา

จางเซิ่งปูเสื่อโยคะลงบนพื้นห้อง เตรียมตัวทำท่า "วิดพื้น" ตามตารางฝึก

ในขณะนั้นเอง จางเซิ่งกำลังขบคิดหาวิธีใช้พรสวรรค์ของตน และเผลอเรียกหน้าต่างสถานะพรสวรรค์ขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว

ทันทีที่จางเซิ่งวิดพื้นเสร็จไปหนึ่งครั้ง ข้อความบรรทัดหนึ่งก็เด้งขึ้นมาบนหน้าต่างสถานะ

"ตรวจพบทักษะที่สามารถเรียนรู้ได้—วิดพื้น ต้องการเรียนรู้หรือไม่?"

หัวใจของจางเซิ่งเต้นรัวแรงขึ้นมาทันที นี่น่ะหรือพรสวรรค์ของผม?

เรียนแล้วจะได้ผลลัพธ์ยังไง? ควรลองดีไหม?

วันนี้วันที่ 2 พฤษภาคม อีกสามวันกว่าจะเปิดเทอม ตอนนี้จางเซิ่งอยู่หอพักเพียงลำพัง

สุดท้ายจางเซิ่งก็อดใจไม่ไหว ตัดสินใจลองดูสักตั้ง

เขาตั้งมั่นว่าถ้ารู้สึกเวียนหัวจะหยุดทันที อย่างเลวร้ายที่สุดก็แค่เป็นลม คงไม่มีอันตรายถึงชีวิตอย่างที่ใครเขากลัวกัน

"ตกลง!"

ราวกับรับรู้ความคิดของจางเซิ่ง พรสวรรค์เริ่มทำงานทันที

ชั่วพริบตาเดียว...

"หือ?"

ไม่สลบ!

ไม่เวียนหัวด้วย!

จางเซิ่งรู้สึกแค่สมองตื้อไปนิดหน่อย เหมือนคนอดนอนเล่นเกมโต้รุ่งก็เท่านั้น

"พรสวรรค์: หนึ่งบรรลุ นิรันดร์แจ้ง (ระดับ SSS)

ทักษะ: วิดพื้น (ขั้นเริ่มต้น 1/10)"

ข้อความชุดใหม่ปรากฏขึ้นบนหน้าต่างสถานะ

วินาทีนั้น จางเซิ่งเหมือนจะเข้าใจอะไรบางอย่าง

เขารีบก้มลงวิดพื้นบนเสื่อโยคะอีกครั้งทันที

"ทักษะ: วิดพื้น (ขั้นเริ่มต้น 2/10)"

ไม่มีความรู้สึกผิดปกติอื่นใด

"หรือว่า..."

จางเซิ่งลองวิดพื้นอีกครั้ง

"ขั้นเริ่มต้น 3/10"

สมองของเขาไม่รู้สึกมึนงงหรือตื้ออีกแล้ว นั่นหมายความว่า "พลังจิต" จะถูกใช้ไปก็ต่อเมื่อกด "เรียนรู้" ทักษะจากหน้าต่างสถานะในครั้งแรกเท่านั้น

ยอดเยี่ยม!

มันสุดยอดไปเลย!

ราวกับดวงตาเห็นธรรม ในฐานะระดับหัวกะทิของมหาวิทยาลัยชั้นนำ จางเซิ่งเข้าใจกลไกของพรสวรรค์นี้ได้อย่างรวดเร็ว

ขั้นแรก เขาต้องเรียกหน้าต่างสถานะออกมา จากนั้นทำท่าทางวิดพื้น เพื่อให้ระบบตรวจจับและเรียนรู้ทักษะนี้

(ขั้นเริ่มต้น: 3/10) ตัวอักษรบ่งบอกถึงระดับความชำนาญในทักษะ ส่วนตัวเลขด้านหลังคือจำนวนครั้งที่ทำสำเร็จ

เพื่อพิสูจน์สมมติฐาน จางเซิ่งจึงก้มหน้าก้มตาวิดพื้นต่อไป

"ขั้นเริ่มต้น: 4/10"

..."ขั้นเริ่มต้น: 10/10"

"ขั้นชำนาญ: 1/100"

ทันทีที่เขาวิดพื้นครั้งที่สิบเอ็ดเสร็จสิ้น คำว่า 'ขั้นเริ่มต้น' ก็เปลี่ยนเป็น 'ขั้นชำนาญ' วินาทีนั้น ความรู้อันมหาศาลก็ไหลบ่าเข้ามาในสมองของจางเซิ่ง

เมื่อมองย้อนกลับไปท่าทางวิดพื้นก่อนหน้านี้ของตัวเอง มันเต็มไปด้วยจุดบกพร่อง กล้ามเนื้อที่ใช้ก็ซ้ำเดิม แต่ตอนนี้ จางเซิ่งรู้วิธีจัดระเบียบร่างกายที่ถูกต้องตามมาตรฐาน รวมถึงเทคนิคการวิดพื้นรูปแบบต่างๆ ที่ช่วยบริหารกล้ามเนื้อได้หลากหลายส่วนในพริบตา

"เจ๋งเป้ง!"

ผลตอบรับด้านบวกแบบทันตาเห็นนี้ทำให้เขาเสพติด

"วิดพื้น! ลุยต่อ!"

จางเซิ่งขจัดความเศร้าหมองจากการอกหักทิ้งไป แล้วมุ่งมั่นวิดพื้นครั้งแล้วครั้งเล่า

"ขั้นชำนาญ: 2/100"

..."ขั้นชำนาญ: 38/100"

ตุบ!

จางเซิ่งนอนแผ่หราบนเสื่อโยคะที่ชุ่มไปด้วยเหงื่อ ร่างกายขยับไม่ไหว

คำนวณพลาดไปหน่อย แม้จะมีหน้าต่างสถานะช่วยเสริมทักษะ แต่ร่างกายเขาก็ยังเป็นเลือดเนื้อเชื้อไขธรรมดา การวิดพื้นติดต่อกันหลายสิบครั้งมันเกินกำลังไปนิด

ปกติเขาจะทำเซตละ 20 ครั้ง พัก 5 นาที แล้วค่อยต่ออีก 20 ครั้ง

หลังจากนั่งพักครู่ใหญ่และจิบน้ำ จางเซิ่งก็เริ่มวิดพื้นต่อ

สี่สิบนาทีต่อมา จางเซิ่งก็ดันระดับ 'ขั้นชำนาญ' จนเต็มหลอด

"ขั้นเชี่ยวชาญ: 1/1000"

เทคนิคการวิดพื้นขั้นสูงจำนวนมหาศาลหลั่งไหลเข้ามาในหัว จางเซิ่งเริ่มสงสัยว่าเทคนิคการวิดพื้นของเขาตอนนี้อาจจะเหนือชั้นระดับโค้ชทีมชาติไปแล้วก็ได้

ขั้นเริ่มต้นใช้ 10 ครั้ง ขั้นชำนาญใช้ 100 ครั้ง และขั้นเชี่ยวชาญต้องใช้ 1,000 ครั้ง แม้จางเซิ่งจะอยากรู้ใจจะขาดว่าถัดจากขั้นเชี่ยวชาญคืออะไร แต่แขนของเขาล้าจนยกแทบไม่ขึ้น ปกติวันหนึ่งทำแค่สี่สิบครั้ง แต่วันนี้ทำเกินลิมิตไปมาก แถมร้อยครั้งหลังสุดยังเป็นท่ามาตรฐานเป๊ะทุกกระเบียดนิ้ว

ช่วงค่ำ จางเซิ่งไปกินข้าวที่โรงอาหาร เขาจงใจเปิดหน้าต่างสถานะขึ้นมาเพื่อสังเกตปฏิกิริยาคนรอบข้าง

เขามั่นใจแล้วว่า ต่อให้เขาเปิดหน้าต่างนี้ทิ้งไว้ คนอื่นก็มองไม่เห็น

เรื่องนี้ทำให้เขาสบายใจขึ้นมาก ไม่ต้องคอยระแวงว่าใครจะล่วงรู้ความลับ

ตกดึก นักศึกษาที่ไม่ได้กลับบ้านช่วงวันหยุดเริ่มออกมาวิ่งออกกำลังกายรอบมหาวิทยาลัย

จางเซิ่งเองก็ไม่พลาด

"ตรวจพบทักษะที่สามารถเรียนรู้ได้—การวิ่ง ต้องการเรียนรู้หรือไม่?"

ตัวเลือกการเรียนรู้ปรากฏขึ้นบนหน้าต่างสถานะอีกครั้ง

แม้อาการสมองตื้อจะหายไปเกือบหมดแล้ว แต่เพื่อความปลอดภัย จางเซิ่งตัดสินใจเก็บไว้เรียนพรุ่งนี้ดีกว่า

แต่ถึงอย่างนั้น ทักษะอย่าง 'วิดพื้น' หรือ 'การวิ่ง' ต่อให้ฝึกจนถึงขั้นเชี่ยวชาญแล้วมันจะมีประโยชน์อะไรนักหนา?

จางเซิ่งรู้สึกอับจนหนทางเล็กน้อย สิ่งเดียวที่ปลอบใจได้คือ อย่างน้อยมันก็ดูใช้งานได้จริงกว่าพรสวรรค์ประหลาดๆ ของคนอื่น

เช้าวันรุ่งขึ้น

"โครกคราก!"

เช้าตรู่ เสียงท้องร้องประท้วงความหิวอย่างรุนแรงจนปลุกจางเซิ่งตื่น ความหิวโหยนี้รุนแรงจนแทบจับต้องได้

เขาต้องรีบเติมพลังงานด่วน

จางเซิ่งวิ่งหน้าตั้งไปโรงอาหารโดยไม่อาบน้ำล้างหน้า ก๋วยเตี๋ยวหลอดจานเดียวเอาไม่อยู่ เขาต้องซัดไข่ต้มไปอีกแปดฟองรวด ท้องไส้ถึงจะสงบลง

การกินที่ดุดันของเขาทำเอานักศึกษาโต๊ะข้างๆ สะดุ้ง มองเขาด้วยสายตาเหมือนเห็นตัวประหลาด

เมื่ออิ่มท้อง ร่างกายก็กลับมากระปรี้กระเปร่า อาการสมองตื้อเมื่อวานหายไปจนหมดสิ้น

จางเซิ่งมั่นใจว่าวันนี้เขาพร้อมเรียนรู้ทักษะใหม่แล้ว

เขาเรียกหน้าต่างสถานะและกดเรียนรู้ทักษะ "การวิ่ง" ทันที

รอบนี้แม้จะยังมีอาการสมองตื้ออยู่บ้าง แต่ดูเหมือนจะเบากว่าตอนเรียนทักษะวิดพื้นเมื่อวาน

เขาจ็อกกิ้งจากโรงอาหารไปจนถึงสนามกีฬาลู่ยาง

"ขั้นเชี่ยวชาญ: 324/1000"

เมื่อเทียบกับการวิดพื้น ความก้าวหน้าของการวิ่งนั้นรวดเร็วกว่ามาก ทุกก้าวที่วิ่งคือแต้มความชำนาญที่เพิ่มขึ้น พอไปถึงสนาม เขาก็เข้าสู่ระดับ 'ขั้นเชี่ยวชาญ' เรียบร้อยแล้ว

เทคนิคการวิ่งนานับประการผุดขึ้นในสมอง ทำให้การวิ่งของเขาเบาแรงขึ้น ถูกหลักสรีรศาสตร์มากขึ้น และอึดขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

จางเซิ่งวิ่งต่อไปตามลู่

คราวนี้เขาอยากรู้จริงๆ ว่าระดับที่เหนือกว่าขั้นเชี่ยวชาญคืออะไร...

"ทักษะ: การวิ่ง (ขั้นเหนือชั้น 1/100000)"

ที่แท้เหนือกว่าขั้นเชี่ยวชาญก็คือ "ขั้นเหนือชั้น" ความรู้เรื่องการวิ่งระดับสูงไหลบ่าเข้ามา ร่างกายของจางเซิ่งตอบสนองราวกับนักกีฬามืออาชีพ ปรับเข้าสู่สภาวะการวิ่งแบบพิเศษโดยสัญชาตญาณ

ในขณะนั้น จางเซิ่งรู้สึกว่าเขาวิ่งได้เร็วขึ้น จึงเร่งฝีเท้าขึ้นโดยไม่รู้ตัว พร้อมปรับท่าทางให้เป็นธรรมชาติและสมบูรณ์แบบที่สุดในขณะที่ขาซอยถี่

หนึ่งรอบสนามคือสี่ร้อยเมตร จางเซิ่งลองจับเวลาดู

"หนึ่งพันเมตร ใช้เวลา 2 นาที 45 วินาที"

เหลือเชื่อสุดๆ!

ในการทดสอบสมรรถภาพครั้งก่อนๆ สถิติที่ดีที่สุดของจางเซิ่งสำหรับระยะหนึ่งพันเมตรคือ 3 นาที 25 วินาที นี่คือพัฒนาการแบบก้าวกระโดด

เมื่อมาถึงระดับ "ขั้นเหนือชั้น" จางเซิ่งเข้าใจทันทีว่านี่ไม่ใช่ขีดจำกัดของเทคนิค แต่เป็นร่างกายของเขาเองต่างหากที่เป็นตัวถ่วง

หากเขามีสมรรถภาพร่างกายเท่านักกีฬาอาชีพ การทำลายสถิติโลกโอลิมปิกคงไม่ใช่เรื่องยากเย็น

หลังจากทดสอบความเร็วสูงสุด จางเซิ่งก็ผ่อนฝีเท้าลง เขาอยากรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นหากฝึกฝนขั้นเหนือชั้นจนเต็มหลอด

ครึ่งชั่วโมงต่อมา จางเซิ่งตัวชุ่มไปด้วยเหงื่อ แต่ใบหน้ากลับฉายแววตื่นเต้นอย่างปิดไม่มิด

"ทักษะ: การวิ่ง (ขั้นผลัดเปลี่ยนกายา: 100000/100000): การวิ่งด้วยท่วงท่าที่ถูกต้องอย่างต่อเนื่อง จะช่วยปรับปรุงสมรรถภาพทางกายและดึงศักยภาพที่ซ่อนเร้นของร่างกายออกมาอย่างค่อยเป็นค่อยไป"