บทที่ 29 ประสิทธิภาพการสปีดรันเขตแดนลับของ SSR

แทบไม่มีใครต่อคิวลงเขตแดนลับ 5 ดาวเลย

ก็แน่ล่ะ ความยากมันระดับนรกแตก แถมยังต้องไปบวกกับบอสเลเวล 100 อีก

ดังนั้น โม่ซืออวี่และพรรคพวกจึงสามารถเดินทะลุยเข้าเขตแดนลับได้เลยโดยไม่ต้องรอคิว

แน่นอนว่านี่เป็นการตัดสินใจของเซี่ยหยวน

โชคดีที่รอบนี้ พวกเขาไม่ได้แจ็กพอตเจอบอสชื่อแดงอีก

ซูอวิ๋นและซูหังตัวสั่นงันงกเมื่อมองดูบอสเลเวล 100

ถึงแม้แรงกดดันของมันจะเทียบไม่ได้กับราชันย์แห่งทะเลลึก แต่มันก็ยังทำให้พวกเขากลัวจนก้าวขาไม่ออกอยู่ดี

เทพกระบี่ถึงกับกำด้ามดาบแน่น ไม่กล้าแม้แต่จะชักดาบออกมา

และแน่นอนว่าเซี่ยหยวนก็ไม่ได้กะจะพึ่งพาพวกเขาตั้งแต่แรกอยู่แล้ว

เพื่อประสิทธิภาพสูงสุด และเพื่อให้การเคลียร์ดันเจี้ยนเป็นไปอย่างรวดเร็วไร้ความเสี่ยง เขาตั้งใจจะกางอาณาเขตเปิดเกมทันที ไม่ปล่อยให้มอนสเตอร์ในเขตแดนลับตั้งตัวทัน!

"เกาะฉันไว้ให้แน่นๆ ล่ะ เข้าใจไหม?"

"ไม่งั้นเดี๋ยวได้กลายเป็นพวกสมองเสื่อมไม่รู้ด้วยนะ"

เซี่ยหยวนยกมือขึ้น ประสานอินเตรียมกางอาณาเขต

เทพกระบี่ทำหน้างง "หมายความว่าไงฟะ?"

เซี่ยหยวนตอบสบายๆ "ก็ไม่มีอะไร แค่จะลองดูว่าจะโซโล่ดัน 5 ดาวแบบวันช็อตคิลได้ไหมแค่นั้นเอง"

ความงุนงงของเทพกระบี่เปลี่ยนเป็นความเหลือเชื่อ "วันช็อตคิลเรอะ? จะเป็นไปได้ยังไง!"

เคยโดนมาแล้ว ย่อมจำฝังใจ

ซูอวิ๋นและซูหังรีบพุ่งเข้าไปกอดขาเซี่ยหยวนอย่างรู้งาน ตอนแรกพวกเขากะจะเก็บเทพกระบี่เข้ามิติภูตไปแล้ว

แต่มันดึงดันจะรอดูท่าไม้ตายของเซี่ยหยวนให้เห็นกับตา ว่าจะวันช็อตคิลได้จริงอย่างที่โม้ไว้ไหม มันเลยขออยู่ข้างนอก โดยเอากรงเล็บเกาะไหล่เซี่ยหยวนไว้แน่น

มอนสเตอร์อีลีทและบอสในเขตแดนลับพุ่งชาร์จเข้ามาแล้ว!

เทพกระบี่เหงื่อแตกพลั่กด้วยความกลัว

"กางอาณาเขต"

"พรมแดนไร้เขต!"

โลกทั้งใบกลับกลายเป็นสีเทามืดมิดอีกครั้ง ราวกับหลุดเข้าไปในห้วงอวกาศอันเวิ้งว้าง

ไม่ว่าจะเป็นบอสเลเวล 100 หรือมอนสเตอร์อีลีท ต่างก็หยุดนิ่งค้าง แข็งทื่ออยู่กับที่ ขยับเขยื้อนไม่ได้แม้แต่นิ้วเดียว

ตาของเทพกระบี่แทบจะถลนออกจากเบ้าด้วยความช็อก!

แม้จะเป็นครั้งที่สองที่ได้สัมผัส แต่ซูอวิ๋นและซูหังก็ยังคงทึ่งจนอ้าปากค้างอยู่ดี

ความแข็งแกร่งของเซี่ยหยวนในเลเวล 43 พุ่งสูงขึ้นอย่างก้าวกระโดดอีกครั้ง

แต่การจะโซโล่วันช็อตคิลเขตแดนลับ 5 ดาว ก็ยังถือว่าตึงมืออยู่บ้าง

เพราะหลอดเลือดของมอนสเตอร์แต่ละตัวนั้นหนาเตอะ

ดังนั้น เขาจึงไม่ออมมือเลยแม้แต่น้อย เขาเปิดฉากด้วยการใช้แรงดึงดูดของ 'อาโอะ' รวบรวมบอสและมอนสเตอร์อีลีทเข้ามากระจุกรวมกัน จากนั้นก็จัดเต็มด้วย 'มุราซากิ' คลื่นพลังทะลวงแบบฟูลพาวเวอร์!

ก่อนเข้าดันเจี้ยน โม่ซืออวี่อัดยาเพิ่มพลังวิญญาณจนเต็มหลอด ไม่อย่างนั้นคงรับมือไม่ไหวแน่ๆ

พลังวิญญาณของเธอหายวับไปครึ่งหลอดในพริบตา

ตูมมม!

หลังจากแสงสีม่วงสว่างวาบ มอนสเตอร์อีลีทก็แทบจะตายเรียบ หลอดเลือดเกลี้ยงหลอด

ทว่า บอสเลเวล 100 กลับยังยืนหยัดอยู่ได้ โดยเหลือเลือดอีกหนึ่งในสี่

แม้จะเป็นเป้านิ่ง แต่มันก็ยังทนรับดาเมจที่รุนแรงที่สุดของเซี่ยหยวนในตอนนี้ได้

สุดท้าย เซี่ยหยวนก็ต้องตามซ้ำด้วย 'ไสยเวทหมุนทวน: อากะ' ถึงจะเคลียร์ดันเจี้ยนได้สำเร็จ

เขาถอนหายใจด้วยความเสียดาย "สปีดรันเขตแดนลับ... ล้มเหลวแฮะ!"

ซูอวิ๋น ซูหัง และเทพกระบี่ อึ้งจนหุบปากไม่ลง

พวกเขาเหลือบมองเวลา... ผ่านไปเต็มที่ก็ไม่เกิน 1 นาที!

ถึงจะไม่ได้เคลียร์แบบวินาทีเดียวจบ แต่ความเร็วระดับนี้ ยังไม่พอใจอีกเรอะ?

พวกเขาจินตนาการได้เลยว่า ถ้าเซี่ยหยวนเลเวลตันเมื่อไหร่ แค่สกิลเดียวก็น่าจะพอสำหรับการโซโล่สปีดรันเขตแดนลับ 5 ดาวแล้วแน่ๆ!

นี่แหละคือความแข็งแกร่งอันผิดมนุษย์มนาของ SSR!

แต่ก็อดคิดไม่ได้ว่า SSR ตนอื่นจะเก่งเวอร์และไร้เทียมทานแบบเซี่ยหยวนไหมนะ?

ซูอวิ๋นและซูหังอิจฉาตาร้อนสุดๆ ถ้าพวกเขามี SSR อย่างเซี่ยหยวนบ้าง ต่อให้อายุสั้นลงสักสิบยี่สิบปี ก็ยอมแลก!

ซูอวิ๋นทนเก็บความสงสัยไว้ไม่ไหว "น้องโม่ เซี่ยหยวนสุ่มได้จากตู้ไหนเหรอ?"

โม่ซืออวี่: "ตู้สุ่มภูตพหุจักรวาลน่ะ"

ซูอวิ๋นและซูหังแอบจดไว้ในใจ นับจากนี้เป็นต้นไป เวลาจะสุ่มภูต พวกเขาจะกดสุ่มแต่ตู้ใหญ่นี้เท่านั้น...

【 ภูตเซี่ยหยวน เลเวลอัป: Lv.43 → Lv.45 】

【 ภูตแมวปีศาจ เลเวลอัป: Lv.60 → Lv.75 (สามารถทำการปลดล็อกขีดจำกัดครั้งที่สองได้แล้ว) 】

โม่ซืออวี่อารมณ์ดีสุดๆ เมื่อได้ยินเสียงแจ้งเตือนเลเวลอัป

เจ้าเสี่ยวเฮยที่เกาะอยู่บนไหล่ยิ่งตื่นเต้นกว่า "หนูเลเวล 75 แล้วค่า!"

เกาะตี้ท่านเซี่ยหยวนนี่มันอิ่มหนำสำราญจริงๆ สามวันกินเก้ามื้อไปเลย!

หลังจากลงเขตแดนลับสองรอบนี้ แม้แต่เทพกระบี่และอสูรไททันก็ยังเลเวลอัปมาตั้งเจ็ดแปดเวล!

เคลียร์เขตแดนลับ 5 ดาวสำเร็จอย่างงดงาม

ทั้งสามคนได้รับรูน 5 ดาวกันไปคนละ 5 ชิ้น

โม่ซืออวี่พลังวิญญาณร่อยหรอเต็มที เธอจึงตัดสินใจพอแค่นี้ก่อน ไม่ลงดันเจี้ยนต่อแล้ว

พวกเขาเริ่มจัดหมวดหมู่รูนที่ฟาร์มมาได้ในวันนี้

ในที่สุด รูน 3 ชิ้นที่จำเป็นสำหรับการเสริมประสิทธิภาพสกิลซัพพอร์ตของเสี่ยวเฮยก็ครบตามที่ต้องการ

เป็นรูน 4 ดาว 1 ชิ้น และรูน 5 ดาวอีก 2 ชิ้น!

ถึงแม้จะไม่ใช่รูนเซ็ตเดียวกันและไม่มีเอฟเฟกต์เซ็ต แต่สำหรับเสี่ยวเฮยในเลเวลนี้ แค่นี้ก็เหลือแหล่แล้ว

ก่อนที่ทุกคนจะแยกย้าย ซูอวิ๋นก็อดถามไม่ได้ "น้องโม่ ปีนี้จะลงแข่งทัวร์นาเมนต์ผู้ใช้ภูตระดับมหาวิทยาลัยแห่งชาติไหม?"

โม่ซืออวี่พยักหน้า "ลงสมัครไปแล้วล่ะ"

ซูอวิ๋นและซูหังเหลือบมองเซี่ยหยวน แล้วก็เหงื่อตกทันที

ด้วยความแข็งแกร่งระดับเซี่ยหยวน การลงแข่งทัวร์นาเมนต์ครั้งนี้ มันก็เหมือนการลงไปตบเด็กอนุบาลชัดๆ!

ซูหังลูบหัวตัวเอง "ดูท่าวิทยาลัยผู้ใช้ภูตแห่งเป่ยชวนจะได้หน้าก็คราวนี้แหละ แชมป์ระดับชาติน่าจะนอนมาเห็นๆ...!"

ซูอวิ๋นถอนหายใจ เมื่อก่อนเธอเองก็เคยคิดอยากจะสร้างชื่อในทัวร์นาเมนต์นี้เหมือนกัน แต่ตอนนี้เธอพับโครงการนั้นเก็บเข้ากรุไปเรียบร้อยแล้ว

ถ้าต้องมาเจอเซี่ยหยวนจริงๆ เธอคงขอยอมแพ้ตั้งแต่ยังไม่เริ่มแข่ง...

โม่ซืออวี่ถ่อมตัว "แชมป์ระดับชาติคงไม่ง่ายขนาดนั้นหรอกมั้ง ทั่วทั้งต้าเซี่ยก็คงไม่ได้มีแค่ฉันคนเดียวหรอกที่มี SSR จริงไหมล่ะ?"

เธอก็เคยเห็นในข่าวว่ามีนักศึกษาจากมหาลัยดังๆ ทั่วประเทศสุ่มได้ SSR กันหลายคน

ที่มีข่าวออกอากาศก็ปาเข้าไป 5 คนแล้ว!

เซี่ยหยวนพูดประชดอยู่ข้างๆ "หา? เจ้าอ้วนอวี่ไม่มีความมั่นใจในตัวฉันเลยเหรอเนี่ย? เสียใจจัง..."

ซูอวิ๋นมองเซี่ยหยวนด้วยสายตาเป็นประกาย กลายเป็นแฟนคลับตัวยงของเขาไปเสียแล้ว "น้องโม่คิดมากไปแล้วล่ะ พี่มั่นใจว่า SSR ตัวอื่นไม่มีทางเก่งเท่าท่านเทพเซี่ยหยวนหรอก ท่านเทพต้องแข็งแกร่งที่สุดอยู่แล้ว!"

เซี่ยหยวนหัวเราะร่วน "พี่สาวซูอวิ๋นนี่ตาถึงจริงๆ ถูกต้องแล้ว ฉันน่ะ แข็งแกร่งที่สุดในปฐพี!"

พูดกันตามตรง ตราบใดที่ภูตของฝั่งตรงข้ามไม่มีวิธีแก้ทาง 'กางอาณาเขต' ของเขา โอกาสชนะของเขาก็แทบจะ 100%

แต่ยังไงก็ต้องถ่อมตัวและระมัดระวังไว้ก่อน จะได้ไม่โดนฟันขาดครึ่งท่อนเหมือนในมหาเวทย์ผนึกมาร!

เซี่ยหยวนไม่อยากกลายเป็น โกโจ 2.5 หรอกนะ...

แต่ตราบใดที่เขาสะสมแถบรางวัลจากระบบและสุ่มได้เทมเพลตตัวละครระดับเทพมาเพิ่ม พลังต่อสู้ของเขาก็จะพุ่งทะยานขึ้นไปอีกขั้น!

เขาคิดไม่ออกจริงๆ ว่าจะแพ้ได้ยังไง

เมื่อซูอวิ๋นได้ยินคำว่า "พี่สาว" ใบหน้าเล็กๆ ของเธอก็แดงซ่าน "งั้น... งั้นพี่ขอเรียกเธอว่าน้องเซี่ยหยวนได้ไหม?"

เซี่ยหยวน: "ได้สิครับ!"

เทพกระบี่ทำหน้าออดอ้อนด้วยใบหน้าสิงโตตัวเบ้อเริ่ม "งั้นข้าเรียกด้วยได้ป่ะ?"

เซี่ยหยวนปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใย "ไสหัวไปเลย"

โม่ซืออวี่มองซ้ายมองขวา

แก้มป่องเป็นปลาปักเป้า

เธอหันขวับแล้วดึงแขนเซี่ยหยวนลากตัวออกไป "ไว้มีโอกาสค่อยเจอกันใหม่นะคะ"

เซี่ยหยวนถูกลากถูลู่ถูกัง "เฮ้ยๆ...? ฉันยังอยากคุยกับพี่สาวซูอวิ๋นต่ออีกหน่อยนึงน้า?"

โม่ซืออวี่บ่นอุบอิบอย่างหงุดหงิด "พลังวิญญาณหมดแล้ว เหนื่อยแล้ว จะกลับไปนอน!"

เซี่ยหยวนล้วงกระเป๋ากางเกง ก้มมองกระหม่อมเธอ "อะไรกัน? หึงเหรอ ทนเห็นฉันคุยดีกับผู้ใช้ภูตสาวๆ คนอื่นไม่ได้ใช่ไหมล่ะ?"

โม่ซืออวี่ทำหน้าตาย "เปล่าย่ะ นายมันหลงตัวเองเกินไปแล้ว"

เซี่ยหยวนเอามือประสานท้ายทอย เอนหลังแหงนมองฟ้า พลางถอนหายใจ "เฮ้อ จริงๆ แล้วเจ้าอ้วนอวี่ก็น่ารักกว่าซูอวิ๋นตั้งเยอะนะ ถ้าเธอยอมเรียกฉันว่าพี่เซี่ยหยวนหวานๆ บ้างก็คงจะดี..."

ใบหูเล็กๆ ขาวผ่องของโม่ซืออวี่แดงก่ำขึ้นมาทันตา ริมฝีปากจิ้มลิ้มเชิดขึ้น เธอฮึมฮำเสียงเบา "ขอโทษด้วยนะที่ฉันไม่ใช่สาวหวานแบบที่นายชอบ"

ทั้งสองเดินมาถึงสถานี ระหว่างรอรถไฟความเร็วสูง

โม่ซืออวี่ที่ไม่มีอะไรทำ ก็เปิดหน้าต่างสถานะภูตของเซี่ยหยวนขึ้นมาดูเล่น

เขาเลเวล 45 แล้ว ใกล้จะแตะเลเวล 50 เธอต้องเตรียมวัสดุปลดล็อกขีดจำกัดไว้ล่วงหน้าซะแล้ว!

เธอเดาว่าวัสดุปลดล็อกสำหรับ SSR ต้องใช้เยอะมหาศาลแน่ๆ

ขณะที่กำลังดูอยู่...

เธอก็สังเกตเห็นว่ามีสกิลใหม่เพิ่มเข้ามาในช่องสกิล?

โม่ซืออวี่ใช้แขนเสื้อขยี้ตา คิดว่าตัวเองตาฝาด "เซี่ยหยวน? สกิลนายเหมือนจะเพิ่มขึ้นหรือเปล่าเนี่ย?"

ทว่า เซี่ยหยวนกลับไม่ได้ตอบคำถามเธอ รอยยิ้มกวนๆ บนใบหน้าหายไป แทนที่ด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือกแฝงจิตสังหาร

"เจ้าอ้วนอวี่ กินยาเพิ่มพลังวิญญาณก่อนเลย"

"มีคนมารนหาที่ตายแล้วว่ะ"