บทที่ 21 ภูตตนนี้หล่อเกินไปแล้ว

เรื่องวุ่นวายของดันเจี้ยนขุมนรกยุติลง

ภายในวิลล่า

โม่ซืออวี่รื้อค้นหินวิญญาณทั้งหมดที่เก็บไว้ในมิติภูตออกมานั่งนับอย่างอารมณ์ดี

นับตั้งแต่ที่เธออาศัยช่องโหว่ทำสัญญากับเซี่ยหยวนได้สำเร็จ คลังหินวิญญาณของเธอก็เริ่มพอกพูนขึ้นอย่างก้าวกระโดด

จนถึงตอนนี้ เธอหาหินวิญญาณมาได้เกือบ 20,000 ก้อนแล้ว!

เมื่อรวมกับหินวิญญาณ 20,000 ก้อนที่ตระกูลโม่แจกจ่ายให้สมาชิกเพื่อเป็นทุนตั้งต้นในการสุ่มกาชา ตอนนี้เธอมีหินวิญญาณรวมทั้งหมด 40,000 ก้อน!

"หินวิญญาณ 40,000 ก้อน ถ้าเอาไปทุ่มสุ่มกาชาให้หมด สุ่ม 10 ครั้งใช้ 1,680 ก้อน ก็สุ่มได้ตั้ง 242 โรลแน่ะ!"

"ระบบการันตีภูตออกทุกๆ 180 โรล เผลอๆ ฉันอาจจะได้ภูตมาเพิ่มอีกตั้ง 2 ตนเลยนะ!"

โม่ซืออวี่คำนวณอย่างตื่นเต้น นั่งยิ้มแฉ่งอยู่คนเดียว

แถมยังมีวัสดุพิเศษที่ดรอปจากบอสขุมนรกอีกต่างหาก!

โม่ซืออวี่เลือก 'หัวใจมังกร' กับ 'เขามังกรดำ' มา วัสดุสองชิ้นนี้อัดแน่นไปด้วยพลังสำหรับปลดล็อกขีดจำกัดภูตอย่างมหาศาล!

เธอตั้งใจจะเก็บไว้ให้เซี่ยหยวนใช้ตอนปลดล็อกขีดจำกัด

เมื่อเซี่ยหยวนได้ยินคำพูดของเธอ เขาก็เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

"เจ้าอ้วนอวี่ พลังวิญญาณของเธอลำพังแค่ให้ฉันใช้ยังไม่พอยาไส้เลย นี่ยังคิดจะไปสุ่มหาเด็กใหม่อีกเหรอ?"

"เอาหินวิญญาณที่ฉันหามาได้ไปเปย์ให้ผู้ชายคนใหม่ หึ..."

เขาสูดจมูก ทำท่าทางปวดร้าวใจ แล้วลุกขึ้นทำทีจะเดินหนี "เฮ้อ ว่าแล้วเชียว ผู้หญิงก็ชอบของใหม่ลืมของเก่ากันทั้งนั้น ฉันไปดีกว่า..."

โม่ซืออวี่เห็นดังนั้นก็ลุกลี้ลุกลน รีบลุกขึ้นไปดันเขาให้นั่งลงบนโซฟาตามเดิม แล้วใช้มือนุ่มนิ่มราวกับไร้กระดูกบีบนวดไหล่ให้เขาอย่างเอาใจ

"โธ่... เซี่ยหยวน... พ่อรูปหล่อเซี่ยหยวน!"

"ฉันก็แค่พูดเล่นไปงั้นแหละ ฉันไม่มีทางเอาหินวิญญาณพวกนี้ไปสุ่มกาชาหรอกน่า"

"ฉันเก็บไว้ปั้นนายหมดนั่นแหละ ทั้งค่าปลดล็อกขีดจำกัด SSR ทั้งค่าเซ็ตรูน ต้องใช้หินวิญญาณตั้งเยอะตั้งแยะ!"

เธอยกมือขึ้นข้างหนึ่งทำท่าสาบาน

"ต่อให้ฉัน โม่ซืออวี่คนนี้ ต้องหมดเนื้อหมดตัว ไปเร่ขาย... เอ่อ... ขายความสามารถแลกเศษเงิน ฉันก็จะหาสิ่งที่ดีที่สุดมาให้นายให้ได้!"

เซี่ยหยวนนั่งไขว่ห้าง พยักหน้าอย่างพึงพอใจ "นวดแรงๆ หน่อยสิ ไม่ได้กินข้าวมาหรือไง?"

หางตาของโม่ซืออวี่กระตุกยิกๆ สองมือกำหมัดแน่นโดยไม่รู้ตัว

หมอนี่มันได้คืบจะเอาศอก ชักจะเหิมเกริมเกินไปแล้ว!

ตั้งแต่เล็กจนโต เธอเป็นถึงคุณหนูใหญ่ตระกูลโม่ ไม่เคยต้องมารับใช้ใครเยี่ยงทาสแบบนี้มาก่อน!

เป็นแค่ภูตแท้ๆ ทำตัวกร่างยังกับเป็นพระราชา!

เซี่ยหยวน: "หยุดทำไม? ฉันสั่งให้หยุดหรือไง? นวดต่อไปสิ"

โม่ซืออวี่: "ได้ค่า! แรงแค่นี้พอไหมคะ?"

เซี่ยหยวนครางในลำคออย่างสบายอารมณ์ "อืม ไม่เลวๆ"

โม่ซืออวี่นึกถึงพลังต่อสู้ระดับไร้เทียมทานของเซี่ยหยวน ก็โกรธไม่ลง ยอมศิโรราบแต่โดยดี

เจ้าเสี่ยวเฮยกระโดดจากไหล่ของโม่ซืออวี่ลงมาซุกตัวในอ้อมกอดของเซี่ยหยวน คลอเคลียมือเขาอย่างออดอ้อนพลางร้องเมี๊ยวๆ

เซี่ยหยวนลูบหัวแมวดำปีกขาวพลางยิ้ม "อืม... เสี่ยวเฮยเลเวล 50 แล้วนี่ ถึงเวลาปลดล็อกขีดจำกัดแล้วใช่ไหม?"

โม่ซืออวี่มองเจ้าเสี่ยวเฮยที่กำลังประจบสอพลอ แทบไม่อยากจะเชื่อเลยว่าอดีตภูตผู้หยิ่งทะนงตนนี้ จะยอมสยบแทบเท้าเซี่ยหยวนไปอีกคน "ใช่ค่ะ แต่การปลดล็อกขีดจำกัดของมันต้องใช้หินวิญญาณอย่างน้อย 3,000 ก้อน กับวัสดุปลดล็อกอีกจำนวนหนึ่ง..."

เซี่ยหยวนพูดอย่างใจป้ำ "ประเคนให้มันไปเลย"

เจ้าเสี่ยวเฮยเหมือนจะฟังรู้เรื่อง นัยน์ตากลมโตราวกับอัญมณีของมันเป็นประกายวิบวับ แถมยังแลบลิ้นเลียฝ่ามือเขาอย่างเชื่อฟัง

โม่ซืออวี่พยักหน้า บ่นอุบอิบ "รู้แล้วน่า ฉันก็กะจะทำให้อยู่แล้ว"

เซี่ยหยวนขยี้หัวแมวเล่นพร้อมรอยยิ้ม "เจ้าอ้วนอวี่ เสี่ยวเฮยมีประโยชน์มากนะ อย่าขี้เหนียวทรัพยากรกับมันล่ะ ขาดเหลืออะไรก็บอก เดี๋ยวฉันไปหามาให้"

คุณสมบัติแฝงของภูตแมวดำนั้นมีประโยชน์เกินคาด บัฟเพิ่มพลังวิญญาณคือสิ่งที่เซี่ยหยวนต้องการมากที่สุดในตอนนี้

โม่ซืออวี่นวดมือเล็กๆ ที่เริ่มเมื่อยล้าของตัวเอง "อืม เข้าใจแล้ว งั้นเราไปที่แท่นปลดล็อกขีดจำกัดเพื่อจัดการให้มันตอนนี้เลยดีกว่า"

เซี่ยหยวนขมวดคิ้วเล็กน้อย "หยุดทำไม? ฉันสั่งให้หยุดหรือไง? นวดต่ออีกหน่อยค่อยไป!"

โม่ซืออวี่โมโหจนเลือดขึ้นหน้า เธอลงน้ำหนักมือบีบไหล่เขาอย่างแรงจนเกิดเสียงดังกรอบแกรบ ร้อง "ย้าก...!"

แต่น่าเสียดาย...

การแข็งข้อของเธอ กลับได้รับเพียงคำชมจากเซี่ยหยวน "อืม... แรงกำลังดีเลย"

............

แท่นปลดล็อกขีดจำกัดภูตตั้งอยู่ไม่ไกลจากลานสุ่มกาชา

ภายในวิทยาลัยเป่ยชวนมีสถานที่แบบนี้อยู่สามแห่ง

อย่างไรก็ตาม เนื่องจากการปั๊มเลเวลภูตนั้นเป็นเรื่องยาก และวัสดุปลดล็อกขีดจำกัดก็มีราคาแพงหูฉี่

ตามปกติจึงไม่ค่อยมีผู้ใช้ภูตพาภูตมาทำการปลดล็อกขีดจำกัดกันบ่อยนัก

ส่วนใหญ่จะเป็นนักศึกษารุ่นพี่ในวิทยาลัยเสียมากกว่า

ส่วนนักศึกษาปีหนึ่งนั้นแทบจะไม่มีให้เห็นเลย

ดังนั้น การปรากฏตัวของโม่ซืออวี่และเซี่ยหยวนจึงสะดุดตาเป็นอย่างมาก ดึงดูดความสนใจของนักศึกษาคนอื่นๆ ที่หวังจะมาสุ่มกาชาเปลี่ยนชีวิต ให้พากันมามุงดู

"ไม่จริงน่า ท่านเทพหยวนจะมาปลดล็อกขีดจำกัดเหรอ?"

"จะเป็นไปได้ยังไง? SSR เลเวลอัปไวขนาดนั้นซะที่ไหน!"

"ตาบอดหรือไง? ไม่เห็นเหรอว่าท่านเทพหยวนเพิ่งเลเวล 38? เขาต้องมาปลดล็อกให้เจ้าแมวดำน้อยระดับ C เลเวล 50 ตัวนั้นแน่ๆ!"

"ก็จริงแฮะ เจ้านั่นเป็นภูตสายซัพพอร์ต คอยตามท่านเทพหยวนที่เป็น SSR ไปดูดเวลตลอด เลเวลก็ต้องพุ่งกระฉูดอยู่แล้ว!"

"เห็นว่าเมื่อสองสามวันก่อนไปโซโล่ดันเจี้ยน 3 ดาวมาด้วยนี่นา เคลียร์ดันเจี้ยนด้วย SSR นี่มันไวโคตรๆ พวกนั้นลงดันอาทิตย์เดียว เท่ากับพวกเราลงตั้งหลายเดือน..."

"ท่านเทพหยวนนี่ทั้งเก่ง ทั้งหล่อ แถมยังเท่สุดๆ อิจฉารุ่นน้องโม่ซืออวี่จัง ได้อาหารตาชั้นยอดให้มองทุกวันเลย!"

ทุกครั้งที่เซี่ยหยวนปรากฏตัว บรรดาผู้ใช้ภูตสาวน้อยในวิทยาลัยเป็นต้องใจละลาย ส่งเสียงกรี๊ดกร๊าด จ้องมองตาเป็นมัน แถมยังแอบถ่ายรูปกันอุตลุด

ป่านนี้เขาคงคว้าตำแหน่งภูตที่หล่อที่สุดในวิทยาลัยผู้ใช้ภูตแห่งเป่ยชวนไปครองเรียบร้อยแล้ว

รูปแอบถ่ายบางรูปที่ถูกนำไปโพสต์ลงเน็ตก็กลายเป็นไวรัล ดึงดูดแฟนคลับมาได้เพียบ

แม้แต่นักศึกษาหญิงจากวิทยาลัยอื่นก็ยังโดนตก

ก็นะ สาวน้อยวัยช่างฝันทั้งนั้น ต่อให้เซี่ยหยวนจะมีเจ้าของแล้ว ก็ไม่เป็นอุปสรรคต่อการแอบติ่งเงียบๆ หรอก

"กรี๊ดดด โคตรเท่เลยแก!"

"ท่านเทพหยวน มองกล้องหน่อยค่า!"

"ถอดแว่นกันแดดหน่อยได้ไหมคะ!"

เซี่ยหยวนไม่ได้รู้สึกรำคาญเลยสักนิด ตรงกันข้าม เขากลับเอนจอยกับมันด้วยซ้ำ

เขาถอดแว่นกันแดดออก เผยให้เห็นนัยน์ตาสีฟ้าคราม เรียกเสียงกรี๊ดสลบจากสาวๆ ได้ดังสนั่น!

เวลาคนอื่นถ่ายรูป เขาก็จะโพสท่าเท่ๆ ให้ด้วย ไม่มีขัดเขินสักนิด

โม่ซืออวี่ยืนมองอยู่ข้างๆ ด้วยสายตาขุ่นเคือง บ่นอุบอิบเบาๆ

"ปกติภูตเก่งๆ เค้าหยิ่งจะตายไป ทำไมตานี่ถึงชอบโชว์ออฟนักนะ..."

เธอวางเจ้าเสี่ยวเฮยลงบนแท่นปลดล็อก เงื่อนไขที่ต้องใช้ก็ปรากฏขึ้น

【 ภูต: ภูตแมวดำระดับ C (เลเวล 50, ครบเงื่อนไข), ปลดล็อกขีดจำกัดครั้งที่ 1 】

【 โปรดชำระ 3,000 หินวิญญาณ 】

【 โปรดใส่วัสดุปลดล็อกขีดจำกัดที่มีพลัง 10,000 หน่วย 】

เมื่อเห็นเงื่อนไขพลังปลดล็อก 10,000 หน่วย บรรดารุ่นพี่ที่มุงดูอยู่ก็พากันร้องอุทานด้วยความตกใจ

"เชดเข้ ภูตซัพพอร์ตระดับ C ต้องใช้พลังปลดล็อกตั้ง 10,000 หน่วยเลยเรอะ?!"

"เยอะขนาดนั้นเลย? จำได้ว่าภูตสายดาเมจหลักระดับ B ของฉันใช้แค่ 8,000 เองนะ!"

"การปลดล็อกภูตจะใช้พลังมากน้อยต่างกันไปตามระดับความหายากและความแข็งแกร่งของภูตแต่ละตน แสดงว่าเจ้าแมวดำปีกขาวนี่ต้องไม่ธรรมดาแน่ๆ สกิลต้องโกงแหงๆ!"

"สายตาในการเลือกภูตของดาวมหาลัยโม่นี่ไม่ต้องสืบเลยขนาดตอนท่านเทพหยวนยังเป็นการ์ด R เธอยังจับมาทำสัญญาเลย ใครจะไปรู้ล่ะว่าท่านเทพหยวนจะกลายร่างเป็น SSR ได้!"

"......"

โม่ซืออวี่หยิบหินวิญญาณ 3,000 ก้อนออกมาจากมิติภูต วางลงบนแท่น จากนั้นก็หยิบวัสดุปลดล็อกที่ดรอปจากบอสชื่อแดงออกมวางเรียงทีละชิ้น

หลังจากใส่ 【 ผลึกชื่อแดง 】และ 【 แก่นความมืด 】 ลงไป 2 ชิ้น ในที่สุดพลังก็ถึงเกณฑ์ สามารถปลดล็อกขีดจำกัดได้แล้ว!

อักขระแปลกประหลาดที่ฐานของแท่นปลดล็อกเริ่มหมุนวน

ทันใดนั้น ร่างของเจ้าเสี่ยวเฮยก็เปล่งแสงเจิดจ้า ราวกับกำลังวิวัฒนาการ!

รูปลักษณ์ของแมวดำสองปีกเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างเห็นได้ชัด!

มันเริ่มควบแน่นและหดตัวลง

ในที่สุด มันก็กลายร่างเป็นภูตสาวน้อยหูแมวร่างเล็กกะทัดรัด

เธอค่อยๆ ลืมตากลมโตสุกใส บนหัวมีหูแมวสีดำฟูฟ่องสองข้าง ปีกทั้งสองข้างบนหลังก็เปลี่ยนเป็นปีกที่พลิ้วไหวเป็นเอกลักษณ์ของเผ่าพันธุ์ภูต ดูน่ารักน่าชังสุดๆ!

"แงงง...!"

"ในที่สุดหนูก็ได้วิวัฒนาการเป็นร่างภูตเต็มตัวสักที ลำบากแทบแย่!"

ภูตสาวน้อยหูแมวน้ำตาซึมด้วยความตื้นตันใจ เธอบินรี่เข้าไปหาโม่ซืออวี่และเซี่ยหยวนทันที

เธอกอดขาเซี่ยหยวนแน่น พรั่งพรูความซาบซึ้งใจทั้งน้ำตา

"ท่านเซี่ยหยวน!"

"แงงง... ขอบคุณมากๆ เลยนะคะ ถ้าไม่ได้ท่าน หนูคงต้องใช้เวลาอีกนานกว่าจะจำแลงกายเป็นมนุษย์ได้!"

"ตั้งแต่นี้ไป หนูจะเป็นซัพพอร์ตส่วนตัวของท่าน และจะตอบแทนบุญคุณอย่างงามเลยค่ะ!"

เซี่ยหยวนแกะเธอออกจากขา อุ้มเธอขึ้นมาพิจารณาดูใกล้ๆ ร่วมกับโม่ซืออวี่ ทั้งคู่มองหน้ากันด้วยความประหลาดใจ

"การปลดล็อกภูตทำให้เปลี่ยนร่างได้ด้วยเหรอ? อย่าบอกนะว่า ยัยหนูนี่เป็นลิมิเต็ดอิดิชันน่ะ!"

"การปลดล็อกภูตมีโอกาสเปลี่ยนร่างได้ก็จริง แต่ไม่คิดเลยว่าเสี่ยวเฮยของฉันจะกลายเป็นภูตสาวน้อยหูแมวไปได้!"

บรรดาไทยมุงต่างก็อิจฉาตาร้อนกันอีกระลอก!

ไม่ว่าจะเป็นภูตสาวหูแมวหรือภูตเผ่าพันธุ์ภูต ล้วนแต่เป็นของหายากระดับแรร์ไอเทมทั้งนั้น

เรื่องความเก่งไม่ต้องพูดถึง แค่หน้าตาก็กินขาดแล้ว!

ภูตสาวน้อยหูแมวเท้าเอว พูดอย่างภาคภูมิใจ

"เจ้านายคะ ตอนแรกหนูกะว่าพอจำแลงกายเป็นมนุษย์ได้แล้ว จะไม่ยอมอยู่รับใช้เจ้านายหรอกนะคะ"

"แต่เจ้านายโชคดีสุดๆ ที่ได้ทำสัญญากับท่านเซี่ยหยวน หนูถึงยอมอยู่ด้วยต่อนะเนี่ย"

โม่ซืออวี่รู้สึกเหมือนโดนหยาม เธอเอื้อมมือไปหยิกแก้มยุ้ยๆ ของภูตน้อยทันที จ้องมองด้วยสายตา 'อ่อนโยน' "เสี่ยวเฮย... เมื่อ... กี้... แก... พูด... ว่า... ไง... นะ? แน่จริงพูดอีกทีสิ!"

ภูตสาวน้อยหูแมวหดคอวูบทันที น้ำตาคลอเบ้า เอ่ยปากขอโทษเสียงอ่อย

"ซูมิมาเซ็น... (ขอโทษค่ะ)"

"เจ้านาย หนูไม่กล้าแล้วค่า แค่พูดเล่นเฉยๆ..."

โม่ซืออวี่แค่นเสียงเย็น ถึงได้ยอมปล่อยมืออย่างพอใจ

ในฐานะเจ้านาย สถานะของเธอตอนอยู่ต่อหน้าเซี่ยหยวนก็ตกต่ำพออยู่แล้ว

จะปล่อยให้ไอ้ลูกเจี๊ยบนี่มาปีนเกลียวข้ามหัวเธอได้ยังไง?

เซี่ยหยวนนึกถึงเรื่องรูนที่แม่สาวไอศกรีมเคยบอกไว้ จึงถามขึ้น

"เจ้าอ้วนอวี่ พอเสี่ยวเฮยปลดล็อกเลเวล 50 แล้ว ก็ใส่รูนได้แล้วใช่ไหม?"

โม่ซืออวี่พยักหน้า "ใช่แล้ว แต่การซื้อรูนจากเว็บทางการของสมาคมมันแพงหูฉี่เลยนะ แค่รูน 1 ดาวยังปาเข้าไปตั้งหลายพันหินวิญญาณ เพราะงั้น เป้าหมายของเราวันนี้ก็คือ ไปฟาร์มรูนที่ 'เขตแดนลับสัตว์อสูร' หาเซ็ตรูนดีๆ ให้เสี่ยวเฮยกันเถอะ!"

เขตแดนลับสัตว์อสูรนั้นแตกต่างจากดันเจี้ยนสัตว์อสูรทั่วไป

เมื่อเคลียร์สำเร็จ นอกจากจะได้ค่าประสบการณ์แล้ว ยังดรอปรูนที่ช่วยเสริมพลังความสามารถต่างๆ ของภูตอีกด้วย

ลักษณะเฉพาะก็แตกต่างกันด้วย

เขตแดนลับสัตว์อสูรส่วนใหญ่มักจะมีความเสถียรสูงมาก และไม่ค่อยเกิดการปะทุออกมาคุกคามสังคมมนุษย์

มักจะตั้งอยู่ในพื้นที่ห่างไกล และรีเฟรชตามเวลาที่กำหนดไว้ตายตัว

ส่วนดันเจี้ยนสัตว์อสูรนั้น มีทั้งแบบเสถียรและแบบไม่เสถียรที่พร้อมจะปะทุได้ทุกเมื่อ

อย่างเช่น เขตดันเจี้ยนที่ภูเขาหลังวิทยาลัยเป่ยชวน ก็เป็นดันเจี้ยนประเภทเสถียรและปลอดภัยตลอดทั้งปี มอนสเตอร์จะไม่ออกมาจากพอร์ทัลเอง

และหลังจากเคลียร์แล้ว มันก็จะรีเฟรชตัวเองแบบสุ่มเมื่อถึงเวลาที่กำหนด

ส่วนดันเจี้ยนประเภทไม่เสถียร ก็อย่างเช่น ดันเจี้ยนขุมนรกที่จู่ๆ ก็โผล่มาที่เขตหวนหนานในเมืองเป่ยชวนคราวก่อน

มันปะทุขึ้นอย่างกะทันหันแบบไม่ทันตั้งตัว!

มอนสเตอร์จะแห่กันทะลักออกมาจากพอร์ทัล เข้าโจมตีมนุษย์อย่างบ้าคลั่ง เป็นภัยคุกคามที่ร้ายแรงที่สุด!

และเป็นภัยพิบัติที่เกิดขึ้นบ่อยครั้งที่สุด สร้างความสูญเสียให้มนุษยชาติมากที่สุด

ทุกประเทศทั่วโลกต่างก็ปวดเศียรเวียนเกล้าและชิงชังภัยพิบัตินี้ จึงได้จัดตั้งสมาคมผู้ใช้ภูตขึ้นมาเพื่อรับมือกับเหตุการณ์ฉุกเฉินเหล่านี้โดยเฉพาะ

พอเซี่ยหยวนได้ยินคำว่า 'รูน' เขาก็รู้สึกปวดตับขึ้นมาตงิดๆ

ในโลกก่อน เขาหมดเวลาชีวิตไปกับการฟาร์มของพวกนี้ในเกมกาชาไม่รู้ตั้งเท่าไหร่!

แต่ถ้าฟาร์มรูนมาแล้วมันช่วยให้เสี่ยวเฮยลดการใช้มานาลงได้ มันก็คุ้มค่าที่จะเหนื่อยล่ะนะ

เซี่ยหยวนคิดเผื่อไว้ว่า ในอนาคตถ้าเขาสุ่มได้เทมเพลตตัวละครระดับเทพตัวอื่นมาอีก เขาก็จะสามารถสลับสับเปลี่ยนพลังต่อสู้สุดโหดเพื่อรับมือกับสถานการณ์ที่หลากหลายได้

โดยเฉพาะท่าไม้ตายสุดอลังการของตัวละครบางตัว!

รับรองว่ากินพลังวิญญาณมหาศาลแบบไม่ต้องสืบ!

ถึงตอนนั้น ขืนรีดเร้นโม่ซืออวี่จนหยดสุดท้ายก็อาจจะยังไม่พอ...

เพราะฉะนั้น เรื่องพลังวิญญาณนี่แหละคือวาระแห่งชาติของเขาในตอนนี้!