บทที่ 9 ไสยเวทหมุนทวน: อากะ (แดง)

ท่าทีสบายๆ และคำพูดดูถูกของเซี่ยหยวนได้จุดไฟโทสะให้กับบอส 'เคียวแห่งหายนะ' เข้าอย่างจัง

มันเร่งความเร็วในการแกว่งเคียวอย่างบ้าคลั่ง!

ปัง!

ปัง!

ปัง...!

แรงอัดอากาศจากการฟาดฟันก่อให้เกิดพายุหมุนรุนแรง!

ผนังถ้ำรอบด้านแตกร้าวเป็นลายงาจากลูกหลงของการโจมตี แสดงให้เห็นถึงพละกำลังอันมหาศาล

แต่ทว่า... มันกลับไม่สามารถเจาะทะลุการป้องกันของเซี่ยหยวนได้เลยแม้แต่น้อย

มันกรีดร้องด้วยความคับแค้นใจ เมื่อตระหนักว่าเคียวในมือไม่อาจสังหารมนุษย์ตรงหน้าได้ มันจึงเปลี่ยนวิธีการโจมตีทันที

ผ้าคลุมบนร่างของ 'เคียวแห่งหายนะ' พลันยุบตัวลงกลายเป็นหลุมดำรูปก้นหอยดารา!

กระแสพลังความมืดนับสิบสายพวยพุ่งออกมา ถล่มใส่เซี่ยหยวนอย่างบ้าคลั่ง!

ตูม ตูม ตูม...!

พลังงานอันน่าสะพรึงกลัวยังไม่ทันได้แตะชายเสื้อของเซี่ยหยวน ก็ดูเหมือนจะปะทะเข้ากับกำแพงมิติที่มองไม่เห็น ไหลลื่นออกไปด้านข้างและสลายหายไปอย่างงดงาม!

โม่ซืออวี่ที่หลบอยู่ด้านหลังเขาพูดด้วยความตื่นเต้น "สุดยอดจริงๆ ขนาดการโจมตีระยะไกลขนาดนี้ยังเจาะ 'มุเก็น' ไม่เข้าเลย!"

การโจมตีดดำเนินต่อเนื่องไปพักใหญ่ แต่เซี่ยหยวนยังคงยืนนิ่ง ไม่ได้รับบาดเจ็บแม้แต่ปลายก้อย

'เคียวแห่งหายนะ' หยุดโจมตีเมื่อเรี่ยวแรงเริ่มหมดลง ทำได้เพียงคำรามใส่เซี่ยหยวนอย่างหมดสภาพ!

"โกรธจนหน้ามืดแล้วสินะ?"

"ฉันอุตส่าห์ยืนนิ่งๆ ให้ตี ให้โอกาสนายแล้วแท้ๆ แต่นายนี่มันไม่ได้เรื่องเอาซะเลย!"

เซี่ยหยวนฉวยโอกาสนั้น ยกมือขึ้น ชี้ดัชนีไปที่มัน แล้วเอ่ยช้าๆ

"เห็นแกที่เป็นถึงบอส จะใช้ 'อาโอะ' ก็ดูจะไม่ให้เกียรติกันเท่าไหร่..."

วินาทีต่อมา หลุมดำขนาดเล็กที่เปล่งแสงสีแดงฉานก็ก่อตัวขึ้นที่ปลายนิ้วของเขา แผ่พลังอำนาจน่าเกรงขามจนใจสั่นสะท้าน!

แม้โม่ซืออวี่จะรู้สึกหวาดหวั่น แต่เธอก็ฝืนเบิกตามอง ไม่อยากพลาดชมสกิลเด็ดของ SSR ของเธอ "นั่นสกิลอะไรอีกเนี่ย?"

เสียงอันราบเรียบของเซี่ยหยวนดังขึ้น

"ไสยเวทหมุนทวน..."

"อากะ (แดง)"

สิ้นเสียง

แสงสีแดงสว่างวาบ พริบตาเดียวก็พุ่งเข้าใส่บอส 'เคียวแห่งหายนะ'

มันไม่มีเวลาแม้แต่จะตอบโต้ ร่างของมันถูกแสงสีแดงเจาะทะลุในทันที!

แรงผลักมหาศาลระเบิดร่างของมันจนแหลกละเอียด คลื่นกระแทกที่น่าสะพรึงกลัวของ "อากะ" ยังทำลายผนังด้านหลังจนพังพินาศ ห้องบอสทั้งห้องเริ่มสั่นสะเทือนราวกับจะถล่มลงมา!

ครืนนน!

เศษหินร่วงกราวลงมาจากเพดาน โม่ซืออวี่ตกใจจนต้องเอามือกุมหัววิ่งหนีจ้าละหวั่น เจ้าเสี่ยวเฮยบนไหล่เธอก็ตัวสั่นงันงก

โชคดีที่เซี่ยหยวนคว้าตัวเธอขึ้นมาด้วยมือเดียวอีกครั้ง ใช้ร่างกายบังเศษหินให้ "โอเคๆ เลิกวิ่งพล่านเป็นหนูติดจั่นได้แล้ว"

【 ภูตเซี่ยหยวน เลเวลอัป: Lv.12 -> Lv.15 】

【 ภูตแมวปีศาจ เลเวลอัป: Lv.20 -> Lv.30 】

เซี่ยหยวนสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าพลังบางส่วนของเขาถูกปลดล็อกเพิ่มขึ้น และแถบความคืบหน้าของรางวัลจากระบบก็ขยับมาที่... 3%!

โม่ซืออวี่ถูกหิ้วต่องแต่งเหมือนลูกกุ้ง เธอยังคงอยู่ในอาการช็อก

เดี๋ยวนะ...

บอสชื่อแดงเลเวล 50 ที่เก่งกาจขนาดนั้น ถูกฆ่าตายในพริบตาเดียวเนี่ยนะ?!

"นี่ไม่ใช่ 'อาโอะ' ใช่ไหม? สกิลนี้มันคืออะไร? ดูรุนแรงกว่าอาโอะตั้งเยอะ!"

เซี่ยหยวนถือโอกาสสอนวิชาไสยเวทของเขาต่อ

"จริงๆ แล้ว 'มุเก็น' นั้นมีอยู่ทุกหนทุกแห่ง ฉันแค่ใช้ไสยเวทดึงมันออกมาสู่ความเป็นจริง"

"การลู่เข้าและการลู่ออก สอดคล้องกับแรงดึงดูดและแรงผลัก"

"ไสยเวทหมุนตาม 'อาโอะ' คือแรงดึงดูด"

"ส่วนไสยเวทหมุนทวน 'อากะ' คือแรงผลัก"

เขาก้มมองโม่ซืออวี่ "อ้อ ตอนนี้ฉันกำลังใช้แรงดึงดูดของ 'อาโอะ' จับเอวเธออยู่นะ"

เซี่ยหยวนถือวิสาสะบีบเอวบางของเธอเบาๆ สัมผัสดีไม่หยอก แต่ปากก็ยังไม่วายแขวะ "เนื้อหมูนี่เด้งดึ๋งดีจัง"

โม่ซืออวี่ทั้งโกรธทั้งอาย "นายนั่นแหละหมู!"

เคลียร์ดันเจี้ยน 2 ดาวแบบโซโล่สำเร็จ เริ่มสรุปของรางวัล

โม่ซืออวี่ได้รับหินวิญญาณมูลค่ามหาศาลถึง 1,300 ก้อน รวมถึงวัสดุหายากมากมายที่ดรอปจากบอสชื่อแดง!

【 ได้รับเคียวแห่งความตาย 】

【 ได้รับแก่นความมืด 】

【 ได้รับผลึกชื่อแดง... 】

โม่ซืออวี่กวาดวัสดุทั้งหมดลงในมิติเก็บของด้วยความปลาบปลื้ม กำไรเน้นๆ!

ไอเทมที่ดรอปจากบอสชื่อแดงล้วนเป็นของหายาก

พวกมันคือวัสดุสำคัญในการปลดล็อกขีดจำกัดเพื่ออัปเกรดภูต!

ถ้านำไปขายในเว็บบอร์ดสมาคมผู้ใช้ภูต ก็สามารถทำเงินเป็นหินวิญญาณได้มหาศาล!

ทุกๆ 30 เลเวล ภูตจำเป็นต้องทำการปลดล็อกขีดจำกัดก่อนจึงจะอัปเลเวลต่อได้

ยิ่งเลเวลสูง วัสดุที่ใช้ปลดล็อกก็จะยิ่งล้ำค่าและหายากมากขึ้นเรื่อยๆ

หลังจากเคลียร์ดันเจี้ยนรอบนี้ พลังวิญญาณของโม่ซืออวี่เหลือเพียงหนึ่งในสามอันน่าเวทนา...

เดิมทีเธอตั้งใจว่าจะลงดันเจี้ยนอีกสักรอบ แต่ตอนนี้คงต้องกลับไปพักก่อน

หลังจากเคลียร์ดันเจี้ยนสำเร็จ เซี่ยหยวนและโม่ซืออวี่ก็ถูกส่งตัวกลับมายังจุดเริ่มต้นหน้าทางเข้าดันเจี้ยนของวิทยาลัย

ทันทีที่พวกเขาปรากฏตัว ก็เกิดเสียงฮือฮาดังกระหึ่ม!

"กลับมาแล้ว!"

"ดูเหมือนพวกเขาจะโซโล่สำเร็จ?!"

"คุณพระช่วย นี่คือพลังของ SSR งั้นเหรอ? ลงดันเจี้ยนครั้งแรกก็โซโล่ระดับ 2 ดาวได้เลย!"

"เข้าไปตอนเลเวล 10 ออกมาเลเวล 15 ขึ้นมาแค่ 5 เวลเองเหรอ?"

"SSR อัปเวลยากกว่าปกติก็จริง แต่นี่มันผิดปกติไปหน่อยมั้ง? เลเวล 10 เอาชนะบอสดันเจี้ยนเลเวล 40 แบบข้ามรุ่นได้เนี่ยนะ?"

"......"

ทุกคนต่างวิพากษ์วิจารณ์กันด้วยความตื่นตะลึง

โม่ซืออวี่เองก็รู้สึกว่าการเดินทางครั้งนี้เหมือนฝันไป ถ้าคนพวกนี้รู้ว่าพวกเขาเพิ่งล้มบอสชื่อแดงเลเวล 50 มา คงได้อ้าปากค้างกันยิ่งกว่านี้แน่...

ขณะที่เธอกำลังจะถอนหายใจด้วยความโล่งอก เสียงแหวกอากาศก็ดังขึ้นเหนือหัว!

ขวานยักษ์เล่มหนึ่งพุ่งลงมาจากฟากฟ้า เล็งเป้าที่ศีรษะของโม่ซืออวี่!

"เมี๊ยว!!!"

เจ้าเสี่ยวเฮยที่เกาะอยู่บนไหล่ขนลุกซู่ สัมผัสได้ถึงอันตรายในทันที

เซี่ยหยวนยกมือขึ้นอย่างฉับพลัน รับขวานยักษ์ไว้ได้อย่างเฉียดฉิว 'มุเก็น' ทำงานทันที

ปัง!

เขาดึงผ้าปิดตาออก นัยน์ตาสีฟ้าครามเปี่ยมไปด้วยจิตสังหาร

"ต่อหน้าต่อตาฉัน..."

"กล้าทำร้ายเจ้านายของฉันงั้นรึ?"

ร่างของผู้ลอบโจมตีค่อยๆ ปรากฏขึ้น เป็นนักรบหญิงร่างกำยำในชุดลายเสือดาวถือขวานยักษ์

เธอมีความสามารถในการล่องหนและซุ่มรอโอกาสอยู่ที่นี่เพื่อสังหารโม่ซืออวี่!

เมื่อการโจมตีพลาดเป้า นักรบหญิงรีบกระโดดถอยหลังเพื่อทิ้งระยะห่าง เสียงห้าวห้วนดังขึ้น

"แหม~ ปฏิกิริยาของพ่อหนุ่ม SSR นี่มันโกงกันชัดๆ เลยนะ!"

สายตาของเธอกวาดมองใบหน้าซีดเผือดของโม่ซืออวี่ รอยยิ้มพลันเปลี่ยนเป็นเหี้ยมเกรียม "ให้เจ๊สับนังหนูนี่เถอะ... จะได้ดีกับทุกคน!"

ระดับความหายากของนักฆ่าถูกซ่อนไว้ แต่เลเวลของเธอเปิดเผยชัดเจน: ภูตเลเวล 70!

ทั่วทั้งบริเวณโกลาหลวุ่นวาย

นักศึกษาและภูตที่มุงดูเหตุการณ์ต่างแตกฮือหนีตาย กลัวจะโดนลูกหลง

โม่ซืออวี่ยืนตะลึงอยู่กับที่ ขาอ่อนแรงจนเซถลาไปหลายก้าว

พอนึกย้อนไปถึงขวานเมื่อครู่ ความกลัวก็ยังเกาะกุมจิตใจไม่หาย

เกือบไปแล้ว...

เธอเกือบตายแล้ว!

ถ้าเซี่ยหยวนปฏิกิริยาไม่ไวพอ ป่านนี้เธอคงกลายเป็นศพหัวขาดไปแล้ว

เธอยังประเมินความบ้าคลั่งของผู้ใช้ภูตที่มีต่อ SSR ต่ำเกินไป

นี่ขนาดในวิทยาลัยผู้ใช้ภูตแห่งมหาวิทยาลัยชวน อีกฝ่ายยังกล้าลงมือสังหารกันโจ่งแจ้งขนาดนี้!

เซี่ยหยวนใช้ 'ริคุกัน' กวาดตามองหาอย่างละเอียด แต่ตอนนี้เขายังหาตัวผู้ใช้ภูตของอีกฝ่ายไม่เจอท่ามกลางฝูงชนที่อยู่ไกลออกไป

ในเมื่อเป้าหมายของอีกฝ่ายคือเขาที่เป็น SSR พวกมันต้องซ่อนตัวอยู่แถวนี้แน่ เพื่อที่พอโม่ซืออวี่ตาย จะได้รีบเข้ามาทำสัญญาต่อทันที

"เจ้าอ้วนอวี่ สถานการณ์แบบนี้ ถ้าฉันฆ่ายัยนี่ทิ้ง เธอคงไม่ว่าอะไรใช่ไหม?"

เป็นครั้งแรกที่โม่ซืออวี่เห็นเซี่ยหยวนทำหน้าจริงจังขนาดนี้ ความอบอุ่นสายหนึ่งพลันวาบขึ้นในใจ

บอกตามตรง เธอก็โกรธมากเหมือนกัน!

ใบหน้าของโม่ซืออวี่สลัดความหวาดกลัวทิ้งไป เธอยืดตัวขึ้น สายตากวาดมองไปรอบๆ อย่างแข็งกร้าว

เธอถามภูตนักรบหญิงตนนั้น "ขอถามหน่อย ใครคือผู้ใช้ภูตของแก? หรือใครเป็นคนสั่งแกมา? รู้ไหมว่าฉันเป็นใคร ถึงกล้าลงมือกับฉัน?"

นักรบหญิงแบกขวานยักษ์พาดบ่า หัวเราะร่า "ฮ่าๆๆ นังหนู คิดว่าฉันจะบอกเหรอ?"

เธอเหลือบมองไปทางใจกลางวิทยาลัย คิ้วขมวดเล็กน้อย

"เวลาเหลือน้อยแล้ว ขืนพวกตัวเกะกะมาถึง คงฆ่าแกไม่ง่ายแน่!"

"พ่อหนุ่ม SSR สุดหล่อ เจ๊แนะนำให้ถอยไป เจ๊ไม่อยากฆ่าเธอ หรอกนะ ภารกิจของเจ๊คือการฆ่านังผู้หญิงข้างๆ เธอเท่านั้น!"

ใบหน้าสวยของโม่ซืออวี่เย็นชาดุจน้ำแข็ง เธอกล่าวเสียงเรียบ

"เซี่ยหยวน ฆ่ามันซะ"

"เดาว่าเราคงหาตัวคนบงการไม่ได้หรอก"

นักรบหญิงกล้ามโตแบกขวานยักษ์ แสยะยิ้มเยาะ "นังหนู จะบอกว่า SSR เลเวล 15 จะฆ่าฉันที่เป็นภูตระดับ B เลเวล 70 ได้งั้นรึ? พูดเวอร์ไปหน่อยมั้ง!"

โม่ซืออวี่ชะงักเล็กน้อยเมื่อได้ยินว่าอีกฝ่ายเป็นระดับ B

อีกฝ่ายใจป้ำน่าดู กล้าใช้ภูตระดับ B มาเป็นมือสังหาร!

"เซี่ยหยวน..."

เธอกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง แต่เซี่ยหยวนขัดขึ้นก่อน เขาแสยะยิ้มพลางผายมือออก

"รอบนี้ ฉันอาจจะต้องรุนแรงสักหน่อยนะ"

"ในเมื่อเธอเป็นเศรษฐีนี ก็น่าจะมีปัญญาจ่ายค่าเสียหายของพื้นที่วิทยาลัยไหวใช่ไหม...?"