บทที่ 24 ท้าชนต้นแอปเปิล

บทที่ 24 ท้าชนต้นแอปเปิล

หลังมื้ออาหาร หลิวปี้นับเงินดู

เขาพบว่าเสี่ยวปี้จ่ายเงินมาให้เขาตั้งสองพันหยวน

ดูท่าจะมีการเข้าใจผิดกันจริงๆ ถึงขั้นคิดว่าหลิวปี้เป็นฆาตกรโหด

แต่ฆาตกรกับทิปหนักๆ นี่มันเกี่ยวกันตรงไหน? พวกเขาเป็นเจ้าหน้าที่สำนักงานชายแดนเชียวนะ!

หลิวปี้ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็สรุปเอาเองว่าคงเป็นเพราะศักดิ์ศรีของเสี่ยวปี้ที่ค้ำคออยู่

ช่างเถอะ ในเมื่อเงินเข้ากระเป๋าแล้วและอีกฝ่ายก็เต็มใจจ่าย ก็ไม่มีเหตุผลต้องคืน

เขาตัดสินใจทึกทักเอาเองว่า ลินนากับแช็คคงห่ออาหารกลับไปกิน แล้วเกิดติดใจจนต้องกลับมาสรรเสริญเยินยอ

คิดได้ดังนั้น หลิวปี้ก็พลิกสมุดรายชื่อโทรศัพท์บนโต๊ะ

เขาใช้ 5 แต้มแลกมันมาจากระบบเชฟเทพ

ก่อนที่กลุ่มเจ้าหน้าที่สำนักงานชายแดนจะกลับไป เขาได้ขอเบอร์โทรศัพท์ของทุกคนไว้

และให้เบอร์มือถือใหม่ของเขาไว้เช่นกัน

โทรศัพท์มือถือในเขต 9 สามารถโทรออกและดูเหมือนจะส่งข้อความได้ด้วย

ฟังก์ชันการทำงานพื้นฐานคล้ายกับโทรศัพท์ PHS ยุคเก่า

สายตาของเขาหยุดอยู่ที่เบอร์ของลินนา

จะว่าไป ยังมีเรื่องบางอย่างที่เขาอยากถามเธออยู่พอดี

ก่อนหน้านี้มัวแต่ยุ่งจนลืมไปเสียสนิท

เขาคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดเบอร์โทรออกเป็นครั้งแรก

สัญญาณดังอยู่ไม่กี่ครั้ง ปลายสายก็กดรับ

"ฮัลโหล ลินนาพูดสายค่ะ เถ้าแก่มีธุระอะไรหรือเปล่า?"

"ผมเองครับ" หลิวปี้ตอบ "มีเรื่องอยากจะถามคุณหน่อยครับ"

"หืม?" น้ำเสียงของลินนาดูขี้เล่นขึ้นเล็กน้อย "บอกไว้ก่อนนะ ข้อมูลลับทางราชการฉันไม่บอกหรอกนะ"

"ไม่ต้องห่วงครับ" หลิวปี้ตอบกลับสั้นๆ เช่นเคย

"ล้อเล่นน่า ว่ามาสิคะ อยากถามอะไร?"

"ผมอยากถามว่า ถ้าเจอต้นไม้ที่มีความนึกคิดเป็นของตัวเอง ถึงขั้นโจมตีคนได้และขวางทางอยู่ ปกติพวกคุณจัดการกับมันยังไง?"

"ยกตัวอย่างเช่น..." ลินนาลากเสียงยาวอย่างใช้ความคิด "เถ้าแก่หมายถึงต้นแอปเปิลหรือเปล่า?"

"ใช่ครับ"

หลิวปี้ยอมรับ แอบทึ่งในความหัวไวของเธอ

"ง่ายมาก" ลินนากล่าว "พวกเรามีสเปรย์พิเศษ เวลาเจอสิ่งมีชีวิตดุร้ายอย่างต้นแอปเปิล มันจะช่วยทำให้พวกมันเป็นอัมพาตได้"

"แน่นอน ถ้าสเปรย์เอาไม่อยู่ เราก็ยังมีระเบิดคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า หรือไม่ก็ระเบิดแสง คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าจะทำให้ต้นแอปเปิลหยุดทำงานชั่วคราว ส่วนระเบิดแสงก็ส่งผลต่อพฤติกรรมของมันได้เหมือนกัน"

หลิวปี้ไม่มีระเบิดแสงหรือระเบิดแม่เหล็กไฟฟ้า และเดาว่าคงหามาไม่ได้ง่ายๆ

งั้นก็เหลือแค่พึ่งพาสเปรย์พิเศษสินะ?

"เข้าใจแล้วครับ" หลิวปี้ตอบ "พอจะบอกส่วนผสมของสเปรย์พิเศษนั่นได้ไหมครับ?"

"เถ้าแก่ อย่าหาทำอะไรเสี่ยงๆ นะคะ ตกลงไหม?"

"ไม่ต้องห่วงครับ"

"ก็ได้ๆ"

ลินนาเงียบไปครู่หนึ่ง

หลิวปี้ได้ยินเสียงลอดมาจากโทรศัพท์ เหมือนเธอกำลังนั่งอยู่ขอบเตียง หยิบแก้วน้ำขึ้นมาดื่ม แล้วขยับท่านั่งไขว่ห้างเล็กน้อย

"ส่วนผสมของเจ้านั่นง่ายมาก น่าจะเป็นของเหลวจากเนื้อเยื่อไส้เดือนสามหัว เบนซิน น้ำ แล้วก็สารอื่นๆ อีกนิดหน่อย สารอื่นๆ ที่ว่า ฉันเดาว่าน่าจะเป็นแอลกอฮอล์หรือตัวทำละลายอะไรพวกนั้นแหละ"

"รับทราบ ขอบคุณครับ! ไว้คราวหน้ามาทานอาหาร ผมจะลดราคาให้!"

พูดจบ หลิวปี้ก็วางสายทันที

ส่วนผสมหลักของสเปรย์พิเศษนี้น่าจะเป็น "น้ำไส้เดือน"

หรือที่เรียกว่า "ของเหลวจากเนื้อเยื่อไส้เดือนสามหัว" นั่นเอง

ก่อนหน้านี้ตอนเตรียมแอปเปิล ก็ต้องฉีดน้ำไส้เดือนเข้าไป

พอฉีดเข้าไป แอปเปิลจะเข้าสู่ภาวะคล้ายจำศีล

เปลือกเกล็ดที่หุ้มแน่นก็จะคลายตัวออก

ดูเหมือนความลับในการอยู่ร่วมกันระหว่างไส้เดือนสามหัวกับต้นแอปเปิลจะอยู่ตรงนี้นี่เอง

มันใช้น้ำไส้เดือนในตัวทำให้กิ่งก้านและผลแอปเปิลรอบๆ เป็นอัมพาต

ถ้าใช้ปริมาณมากพอ อาจถึงขั้นฆ่าก้อนเชื้อราปรสิตในผลแอปเปิลได้เลย

เมื่อไม่มีอัตราส่วนที่แน่นอน หลิวปี้จึงต้องกะเอาเองด้วยความรู้สึก

จะว่าไป เขาไม่มีขวดสเปรย์ด้วยซ้ำ สาดใส่ตรงๆ ก็น่าจะให้ผลลัพธ์คล้ายกัน

หลายวันมานี้ เขาไม่ได้จับไส้เดือนสามหัวตัวใหม่เลย

หลิวปี้ขนเอาน้ำไส้เดือนที่เหลือทั้งหมดออกมา

แบ่งออกเป็นสามส่วน

จากนั้นเติมน้ำมันเบนซินลงไปในอัตราส่วน 1:1

เขาไม่มีแอลกอฮอล์ เติมเบนซินเยอะหน่อยคงไม่เป็นไรมั้ง?

แล้วก็เติมน้ำเปล่าลงไปเล็กน้อย

"สารอื่นๆ..."

หลิวปี้ครุ่นคิดสักพัก ก่อนจะเติมเกล็ดผิวหนังไส้เดือนสามหัว เนื้อบดจากไข่สัตว์ขาเดียวระดับกลาง และเศษแอปเปิลกวนที่เหลือลงไปผสมด้วย

ถ้าไม่ได้น้ำไส้เดือนมาเพิ่ม คงจัดการกับแอปเปิลพวกนี้ยากแน่

เป้าหมายที่ 1: หาตัวไส้เดือนสามหัวใต้ต้นแอปเปิลแล้วจับกลับมา

เป้าหมายที่ 2: ตัดกิ่งไม้กลับมาเพื่อเพาะพันธุ์กล้าต้นแอปเปิล

เป้าหมายที่ 3: ...

ข้ามเป้าหมายที่ 3 ไปก่อนแล้วกัน

บางทีควรสังเกตการณ์ดูก่อน แล้วค่อยว่ากันหน้างาน

เช้าวันรุ่งขึ้น ก่อนลูกค้าจะมา หลิวปี้ปิดร้านแล้วออกไปสำรวจพื้นที่

ระหว่างทาง หลิวปี้คอยมองหาเนินดินทรงกลมอย่างละเอียด

ที่อยู่อาศัยของไส้เดือนสามหัวมักจะมีเนินดินแบบนี้เสมอ

ถ้าเจอสักแห่งริมถนนก็คงดี หลิวปี้ยังหวังว่าจะไม่ต้องปะทะกับต้นแอปเปิลตรงๆ

ระบบเชฟเทพแสดงข้อมูลว่า อัตราความสำเร็จในการล่าต้นแอปเปิลนั้นต่ำกว่า 10%

โชคร้ายที่ไม่มีเนินดินริมถนนเลย

เนินดินทรงกลมพวกนั้นล้วนอยู่ใต้ต้นแอปเปิลทั้งหมด

ห่างจากลำต้นไม่ถึง 5 เมตร

แถมยังมีจำนวนมาก

มองปราดเดียวก็เจอตั้งสามสี่แห่ง

"งั้นแกก็บีบให้ฉันไม่มีทางเลือกสินะ เจ้าแอปเปิลน้อย"

หลิวปี้ถือกระป๋องดีบุกบรรจุของเหลวที่เตรียมไว้ ค่อยๆ ย่างสามขุมเข้าหาต้นแอปเปิล

ผลสีแดงสดลอยวนเวียนรอบต้นราวกับฝูงผึ้งแตกรัง

อย่าว่าแต่ 3 เมตร หรือ 5 เมตรเลย ระยะ 50 หรือ 100 เมตรก็ล้วนอยู่ในระยะโจมตีของต้นแอปเปิลทั้งสิ้น

ระบบเชฟเทพของหลิวปี้ล็อกเป้าไปที่ต้นแอปเปิลและเนินดินของไส้เดือนสามหัว

"คุณแน่ใจหรือไม่ว่าจะทำการรวบรวม?"

"คำเตือน: การรวบรวมนี้มีอัตราความสำเร็จต่ำกว่า 10%"

"แนะนำให้เพิ่มระดับความชำนาญก่อนทำการรวบรวม"

"ยืนยัน" หลิวปี้ตอบ

เขาเริ่มขยับเข้าไปในระยะประมาณ 100 เมตรจากต้นแอปเปิล

ฝูงแอปเปิลเคลื่อนตัวไปทางด้านหลังต้นพอดี ทำให้หลิวปี้อยู่ในจุดอับสายตา

หลิวปี้ระวังไม่ให้เหยียบรากไม้บนพื้น แล้วรีบพุ่งตัวไปยังเนินดินที่ใกล้ที่สุดพร้อมง้างมีดยาวขึ้น

50 เมตร!

"หึ่ง!"

พวกแอปเปิลส่งเสียงหึ่งๆ แหลมสูง

เมฆสีแดงกลุ่มนั้นจับสัมผัสหลิวปี้ได้ และพุ่งตรงเข้ามาหาด้วยความเร็วเหลือเชื่อ!

หลิวปี้สูดหายใจลึก แล้วสาดของเหลวพิเศษในกระป๋องใส่ฝูงแอปเปิลจนหมดเกลี้ยง!

แอปเปิลร่วงกราวลงมาดั่งสายฝน

แต่ทว่า... กิ่งแอปเปิลกลับขยับไหว

หลิวปี้ตวัดมีดยาว ปัดป้องไปสองครั้ง พบว่ากิ่งไม้นั้นเหนียวทนทาน มีดยาวระดับนี้ฟันไม่เข้า

สิ่งที่วิกฤตที่สุดคือ กิ่งของต้นแอปเปิลไม่ได้แค่ทำให้คนที่ถูกรัดกลายเป็นศพถ้าหนีไม่ทัน

แต่มันยังมีสัตว์กลายพันธุ์จำนวนมากถูกพันธนาการติดอยู่กับกิ่งเหล่านั้นด้วย!

กิ่งหนึ่งพุ่งแทงเข้ามา หลิวปี้เบี่ยงมีดปัดวิถี กิ่งนั้นปักลงพื้นเกิดรูลึกถึง 20 เซนติเมตร

พลังรุนแรงเกินไป เขาต้องถอย

หลิวปี้มองดูแอปเปิลขายาวที่ร่วงลงพื้น พวกมันยังไม่หยุดเคลื่อนไหว แต่กำลังกระตุกอย่างต่อเนื่อง

พวกมันอาจจะฟื้นตัวในเร็วๆ นี้

หนี!

เขาจ้องมองกิ่งก้านเหล่านั้นพลางค่อยๆ ถอยร่นออกมา จนพ้นระยะร้อยเมตร

...

...