บทที่ 20: สูตรอาหารสูตรแรก ผลของอาหารติดคริติคอล

เมื่อจัดแจงที่พักให้โดไดทอสและพรรคพวกเรียบร้อยแล้ว ฟางหยานก็กลับเข้าครัวเพื่อปรับจูนเครื่องทำ 'โปเกบล็อก (Energy Cubes)' ที่เพิ่งซื้อมาเมื่อไม่นานนี้

เขาเพิ่งเรียนรู้วิธีทำโปเกบล็อกในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา และหลังจากได้รับพรจากคุณทวด เขาก็มั่นใจในฝีมือการทำอาหารของตัวเองเต็มเปี่ยม

"วันนี้จะลองทำโปเกบล็อกดู เดี๋ยวให้เกงการ์ลองชิมเป็นหนูทดลอง ถ้าไม่มีปัญหาอะไรค่อยว่ากัน" ฟางหยานตบเครื่องทำโปเกบล็อกที่เพิ่งปรับจูนเสร็จเบาๆ

ยังไงซะ เกงการ์ก็มีความต้านทานพิษสูงอยู่แล้ว

"โคเจี๊ย! (*ﾟﾛﾟ)!!"

"ไม่ต้องห่วงน่า ไม่เชื่อมือฉันเหรอ?" ฟางหยานตบไหล่เกงการ์ปลอบใจ

เกงการ์มองฟางหยานอย่างระแวง ฝีมือทำกับข้าวของฟางหยานน่ะอร่อยจริง แต่ไอ้เจ้าโปเกบล็อกนี่สิ... "โคเจี๊ย..."

เกงการ์ทำท่าเหมือนตัดสินใจเรื่องคอขาดบาดตาย แล้วพยักหน้ายอมรับชะตากรรม

เห็นดังนั้น ฟางหยานอาศัยจังหวะทีเผลอ ดึงหางเล็กๆ ของมันเล่น

"ฟิ้ว~"

ร่างของเกงการ์ลอยหวือทะลุประตูครัวออกไปทันที

"กลับมาช่วยกันก่อน"

เห็นเกงการ์ลอยออกไปเหมือนลูกโป่ง ฟางหยานกุมขมับแล้วตะโกนเรียก

"โคเจี๊ย!"

เปิดตัวอย่างอลังการ!

สิ้นเสียง เกงการ์ก็ลอยทะลุกำแพงเข้ามา ปรากฏตัวต่อหน้าฟางหยานอย่างเจิดจรัส

ฟางหยานถลึงตาใส่เกงการ์ทีหนึ่ง แล้วเริ่มลงมือทำโปเกบล็อก

เกงการ์เองก็วิ่งวุ่นช่วยหยิบจับนั่นนี่

มองดูเครื่องจักรทำงานเสียงดังกระหึ่ม ฟางหยานพยักหน้าพอใจ สั่งให้เกงการ์เฝ้าเครื่องไว้ ส่วนตัวเองหันไปเตรียมมื้อเย็น

เมนูเย็นนี้ประกอบด้วย ข้าวผัดไข่, ขาหมูพะโล้, ซี่โครงหมูอบกระเทียม, ยำเล็บมือนางรสจัดจ้าน, สลัดผลไม้ และตบท้ายด้วยซุปไก่เห็ดหอมรสกลมกล่อม

เมื่อเตรียมอาหารเสร็จ เครื่องจักรก็หยุดทำงานพอดี เป็นสัญญาณว่าโปเกบล็อกเสร็จเรียบร้อย

ด้วยหัวใจที่เต้นรัว ฟางหยานเปิดเครื่องออก ภายในมีโปเกบล็อกสีสันสดใสรูปทรงสวยงามนอนเรียงรายอยู่

"หน้าตาก็ดูไม่เลวแฮะ?"

ฟางหยานพูดพลางหยิบโปเกบล็อกออกมาส่วนหนึ่ง แล้วยิ้มหวานยื่นให้เกงการ์

"โคเจี๊ย?"

เกงการ์มองหน้าฟางหยาน แล้วใช้นิ้วคีบโปเกบล็อกขึ้นมาอย่างกล้าๆ กลัวๆ หลับตาปี๋ แล้วโยนเข้าปาก

เคี้ยวๆ... ลืมตาขึ้น ดวงตาสีแดงฉานฉายแววงุนงงเล็กน้อย จากนั้น... มันก็หยิบอีกชิ้นโยนเข้าปาก แล้วเคี้ยวต่อ

สุดท้าย มันแย่งชามใบใหญ่มาจากมือฟางหยาน อ้าปากกว้าง เทโปเกบล็อกทั้งหมดลงคอไปรวดเดียว

แถมยังแลบลิ้นสีแดงสดเลียเศษที่ติดอยู่มุมปากแผล็บๆ

"โคเจี๊ย! (๑´ڡ`๑)"

เห็นแบบนี้ ฟางหยานก็รู้แล้วว่า 'ผ่านฉลุย' เขาหยิบโปเกบล็อกส่วนที่เหลือออกมา

มองดูโปเกบล็อกสีทองอร่าม ด้วยความอยากรู้อยากเห็น ฟางหยานเลยหยิบขึ้นมาลองชิมชิ้นหนึ่ง

รสสัมผัสคล้ายลูกอม แต่มีรสฝาดนิดๆ

โดยรวมก็ถือว่าไม่เลว

เขาให้เกงการ์ช่วยยกมื้อเย็นออกไปที่ลานกว้าง แล้วตะโกนเรียก "อาหารเย็นเสร็จแล้ว!"

ทันใดนั้น เหล่าโปเกมอนก็วิ่งกรูกันเข้ามา รวมถึงโดไดทอสและเพื่อนๆ ที่เพิ่งย้ายเข้ามาวันนี้ด้วย

พวกมันนั่งรออาหารอย่างเรียบร้อย

ฟางหยานเดินถือโปเกบล็อกเข้าไปแจกจ่ายให้พวกมัน

"ลองชิมดูสิ"

โดไดทอสมองหน้าเขา แล้วหันไปมองเกงการ์กับพวกไคริกีที่กำลังโซบอย่างเอร็ดอร่อย

มันหันไปสบตากับเอเลคิเบิลและเพื่อนๆ ก่อนจะก้มหน้าลงเริ่มกินโปเกบล็อก

แค่คำแรก มันก็หยุดไม่ได้เสียแล้ว

ฟางหยานพยักหน้าอย่างพึงพอใจ แล้วนั่งลงจัดการมื้อเย็นของตัวเองบ้าง

【นักเพาะพันธุ์ 3: นักเพาะพันธุ์ที่มีคุณสมบัติครบถ้วนจะไม่รู้วิธีทำโปเกบล็อกได้ยังไง? การทำโปเกบล็อกครั้งแรกของคุณประสบความสำเร็จอย่างงดงาม คว้าใจ (และกระเพาะ) ของโปเกมอนทุกตัวในสถานรับเลี้ยงไปครองได้สำเร็จ】

【ได้รับของขวัญจากคุณทวด: คู่มือการทำโปเกบล็อกของเพื่อนนิรนามของคุณทวด】

【คุณทวด: เพื่อนของทวดเป็นนักเพาะพันธุ์ที่เก่งกาจมากเลยนะ】

อ่านข้อความที่เด้งขึ้นมา ฟางหยานซดน้ำซุปพลางคิดว่า บทบาทนักเพาะพันธุ์ของเขาดูจะแตกต่างจากคนอื่นอยู่สักหน่อยแฮะ

กิจกรรมหลังอาหารเย็นวันนี้คือการนั่งดูพวกไคริกีเล่นมวยปล้ำกัน

ไคริกี (ต้าลี่) และไคริกี (เอ้อลี่) สวมหมวกนิรภัย หน้าผากชนกัน มือทั้งแปดประสานกันแน่น ออกแรงดันกันสุดฤทธิ์

นับตั้งแต่มาอยู่ที่สถานรับเลี้ยง ฟางหยานจัดอาหารการกินให้พวกมันอย่างสมบูรณ์ทุกมื้อ ทำให้พวกไคริกีแข็งแรงขึ้นผิดหูผิดตา

ตอนนี้กล้ามเนื้อแขนของพวกมันปูดโปน ต่างฝ่ายต่างไม่ยอมใคร

การปะทะกันของพละกำลังทำให้ฟางหยานอดเหลือบมองเกงการ์ที่นั่งอยู่ข้างๆ ไม่ได้

"โคเจี๊ย?"

"เปล่า ไม่มีอะไร ดูต่อเถอะ"

ฟางหยานส่ายหน้า แล้วหันกลับไปสนใจพวกไคริกีต่อ

ขาสั้นก็มีข้อดีของขาสั้นน่า

"โคเจี๊ย!"

ถึงจะไม่รู้ว่าคิดอะไรอยู่ แต่ต้องไม่ใช่เรื่องดีแน่ๆ!

เกงการ์กระเถิบก้นเข้ามาเบียดฟางหยาน

ฟางหยานสังเกตเห็นท่าทางเล็กๆ น้อยๆ นั้นแล้วแอบขำในใจ

"ขี้อ้อนชะมัด"

ทันใดนั้น สถานการณ์การต่อสู้ที่ยืดเยื้อก็สิ้นสุดลง

ไคริกีตัวหนึ่งคำรามลั่น คว้ามือของอีกฝ่าย แล้วบิดตัวทุ่มคู่ต่อสู้ลงกับพื้นอย่างคล่องแคล่ว

จากนั้นมันก็รวบเอวอีกฝ่าย กระโดดลอยตัวขึ้นสูง แล้วทิ้งดิ่งลงมา ปล่อยมือกลางอากาศให้อีกฝ่ายร่วงกระแทกพื้นอย่างจัง

มันกำหมัดทั้งสี่แน่น คำรามก้องฟ้า กล้ามเนื้อทั่วร่างขยายใหญ่ขึ้นไปอีก

ฟางหยานจำได้ทันที นั่นคือ 'ต้าลี่' ไคริกีตัวเมียเพียงหนึ่งเดียวในกลุ่ม เพราะรูปร่างของเธอใหญ่กว่าอีกสองตัวอย่างเห็นได้ชัด

เห็นภาพตรงหน้า ฟางหยานถึงกับอึ้งไปพักใหญ่

【ไคริกีของคุณ (ต้าลี่) ในที่สุดก็ทะลวงผ่านคอขวดที่ติดขัดมานาน สำเร็จวิชา 'เบ่งกล้าม (Bulk Up)', 'ทุ่มสังหาร (Vital Throw)' และ 'ทุ่มพื้นโลก (Seismic Toss)'】

【ยินดีด้วย คุณได้ค้นพบสูตรอาหารจานแรกในตำราอาหารแล้ว: "ซุปเห็ดรสเลิศ"】

【ซุปเห็ดรสเลิศ: ซุปเห็ดแสนอร่อยที่ทำจากเห็ดสดใหม่ ช่วยให้อารมณ์ของโปเกมอนดีขึ้นเล็กน้อย และช่วยบรรเทาความเหนื่อยล้าได้เล็กน้อย】

【ติด "คริติคอลรสเลิศ": ช่วยให้อารมณ์ของโปเกมอนดีขึ้นอย่างมาก ขจัดความเหนื่อยล้าจนหมดสิ้น และช่วยเพิ่มประสิทธิภาพในการเรียนรู้ท่าใหม่ๆ ให้โปเกมอนได้เล็กน้อย】

【คุณทวด: อาหารคือสิ่งมหัศจรรย์ที่บันดาลได้ทุกสิ่ง】

ฟางหยาน: "?"

ซุปเห็ดรสเลิศ?

ฟางหยานนึกย้อนไปถึงคำอธิบายเมื่อวานที่บอกว่าซุปเห็ดติดคริติคอลรสเลิศ และมี 'ผลลัพธ์ที่ไม่ทราบแน่ชัด'

สรุปว่าผลลัพธ์ที่ว่าคือ 'ช่วยเพิ่มประสิทธิภาพในการเรียนรู้ท่าใหม่' สินะ?

นี่คือผลของอาหารติดคริติคอลเหรอ? โหดใช่เล่น...

ในขณะนั้น ไคริกีอีกตัว (เอ้อลี่) ก็ปีนขึ้นมาจากหลุม เอามือแตะหมวกนิรภัยบนหัว แล้วเดินมาหาฟางหยาน

"นิ-เฮะ"

ฟางหยานได้สติ มองดูไคริกีตรงหน้า เห็นมันชี้ไปที่หลุมด้วยสีหน้าสำนึกผิด

ต้าลี่ก็เดินเข้ามาสมทบ ตามด้วยซานลี่ ทั้งสามตัวยืนก้มหน้าอย่างสงบเสงี่ยม

เห็นดังนั้น ฟางหยานก็หัวเราะออกมา "ยินดีด้วยนะต้าลี่ เธอแข็งแกร่งขึ้นแล้ว

ฉันเชื่อว่าต่อไปเธอจะปกป้องสถานรับเลี้ยงของเราได้ดียิ่งขึ้นแน่นอน"

"นิ-เฮะ!"

ต้าลี่ยืดอกขึ้นทันทีด้วยความภูมิใจ

"ส่วนเอ้อลี่กับซานลี่ พวกนายต้องเอาอย่างต้าลี่นะ รีบฝึกฝนให้เก่งขึ้นไวๆ จะได้ช่วยกันปกป้องบ้านของเรา"

"นิ-เฮะ!"

อีกสองตัวก็ยืดอกรับคำอย่างแข็งขัน

เห็นดังนั้น ฟางหยานก็ให้เกงการ์ไปหยิบกล่องปฐมพยาบาลมาทำแผลให้เอ้อลี่

เอ้อลี่ซาบซึ้งจนน้ำตาไหลพราก

ต้าลี่และซานลี่เห็นว่าฟางหยานไม่โกรธเรื่องพื้นดินเสียหาย แถมยังช่วยทำแผลให้เพื่อนอย่างดี พวกมันต่างสาบานในใจว่าจะปกป้องบ้านแสนสุขหลังนี้ด้วยชีวิต

เกงการ์ลอยตัวขึ้น ใช้พลังจิตโกยดินมาถมหลุมให้กลับมาเรียบเนียนดังเดิม

เมื่อจัดการทุกอย่างเสร็จ ฟางหยานตบหมวกนิรภัยของเอ้อลี่เบาๆ เป็นสัญญาณว่าเรียบร้อยแล้ว

จากนั้นต้าลี่ก็นำทีมออกเดินลาดตระเวน ส่วนฟางหยานเดินไปหาชูลิเนะ