บทที่ 15 วิธีจีบสาวงาม

บทที่ 15 วิธีจีบสาวงาม

ในยุคที่ทุกสายตาจับจ้อง ไม่ว่าจะเป็นเรื่องดีหรือร้าย ท้ายที่สุดแล้วสิ่งสำคัญคือการเป็นที่ประจักษ์

"ร่างกายเข้ากันได้... นามแท้จริงตรงกัน... กำลังดูดซับพลังงาน..."

"หนึ่งร้อยล้าน... สองร้อยล้าน..."

ในขณะที่ลูกบอลแสงกำลังดูดซับพลังงานอย่างต่อเนื่อง ไอค์ที่นอนอยู่บนเตียงผู้ป่วยก็เกิดอาการสั่นสะท้านขึ้นมาอย่างกะทันหัน ราวกับว่าสติสัมปชัญญะของเขากำลังค่อยๆ ฟื้นคืนกลับมา

ความเคลื่อนไหวเพียงเล็กน้อยนี้ดึงดูดความสนใจของคนรอบข้างได้ในทันที

"หมอคะ! คุณหมอ! ลูกชายฉันขยับตัวแล้ว! ลูกฉันขยับแล้วค่ะ!" มิสซิสวิลเลียมส์ตะโกนเสียงดังลั่น

บุคลากรทางการแพทย์หลายคนรีบกรูกันเข้ามาในห้องผู้ป่วย ส่วนภายนอกห้อง เจ้าหน้าที่ระดับสูงหลายนายที่ทราบข่าวต่างก็มารวมตัวกันที่หน้าประตูอย่างรวดเร็ว

ไม่มีใครคาดคิดเลยว่าเรื่องราวจะกลับกลายเป็นเช่นนี้

สำนักงานสอบสวนกลาง (FBI) ไม่คาดคิด ตำรวจซีแอตเทิลไม่คาดคิด แม้แต่ประธานาธิบดีโอบามาเองก็ยังคาดไม่ถึง...

"เรื่องนี้คงปิดข่าวไม่อยู่แล้ว!" เจ้าหน้าที่ระดับสูงคนหนึ่งถอนหายใจในใจ "ไม่รู้ว่าทางทำเนียบขาวจะจัดการเรื่องนี้อย่างไร"

...

สหรัฐอเมริกา ทำเนียบขาว

ประธานาธิบดีโอบามากำลังคุยโทรศัพท์อยู่ในห้องทำงาน ปลายสายคือนายกรัฐมนตรีคาเมรอนแห่งสหราชอาณาจักร

"ท่านประธานาธิบดี ผมต้องการตัว 'ไอค์' ไม่อย่างนั้นรัฐบาลของเราคงยากที่จะอธิบายเรื่องนี้ต่อสาธารณชน!"

"ไม่ครับท่านนายกฯ เรื่องนั้นเป็นไปไม่ได้เด็ดขาด! ภายใต้สถานการณ์ปัจจุบัน ประเทศของเราไม่มีทางส่งมอบตัว 'ไอค์' ให้กับคุณ"

"ท่านประธานาธิบดี ท่านทราบหรือไม่ว่าพลเมืองชาวอังกฤษของเราเริ่มออกมาประท้วงกันแล้ว!"

"ทางฝั่งสหรัฐฯ ก็เช่นกันครับ!"

สิ้นประโยคนี้ ผู้นำทั้งสองประเทศต่างพากันเงียบกริบ พูดไม่ออกไปชั่วขณะ ก่อนจะวางสายใส่กัน

จังหวะนั้นเอง เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น เลขานุการเปิดประตูเข้ามาพร้อมกับผู้อำนวยการ FBI ที่เดินตามหลังมาติดๆ

"ท่านประธานาธิบดีครับ เราสืบทราบมาว่าเบื้องหลังความวุ่นวายนี้มีหน่วย KGB (หน่วยความมั่นคงกลางรัสเซีย) เป็นตัวการยุยงปลุกปั่น" ผู้อำนวยการ FBI เดินถือเอกสารเข้ามาพลางรายงานรัวเร็ว "ในกลุ่มผู้ชุมนุมประท้วง เราจับกุมสมาชิก KGB ได้คนหนึ่ง..."

"พอได้แล้ว!" โอบามาโบกมืออย่างเหลืออด ตัดบทผู้อำนวยการ FBI ทันที "สำนักงานสอบสวนกลางต้องการอะไรกันแน่? เราสั่งให้พวกคุณไปจับกุม 'แตงโม' อย่างลับๆ แต่พวกคุณกลับทำให้เรื่องมันแดงไปทั่วโลกแบบนี้!"

"ขออภัยครับท่านประธานาธิบดี พวกเรา..."

"ไสหัวไป!"

"ท่านประธานาธิบดีครับ ผม..."

"ออกไป!" โอบามาตบโต๊ะเสียงดังสนั่น จนเอกสารบนโต๊ะกระดอนขึ้นมาสูงเป็นฟุต

ผู้อำนวยการ FBI ได้แต่ทำความเคารพและเดินคอตกออกไป จากนั้นเลขานุการก็เดินเข้ามาอีกครั้ง

"สั่งการไปที่ CIA ให้เร่งมือเข้า! บ่ายนี้จำเป็นต้องมีการแถลงข่าว!"

"รับทราบครับท่านประธานาธิบดี!"

...

สำนักข่าวกรองกลาง หรือ CIA

นี่คือหนึ่งในสามหน่วยงานข่าวกรองหลักของสหรัฐอเมริกา มีภารกิจหลักในการรวบรวมและวิเคราะห์ข้อมูลข่าวสารเกี่ยวกับรัฐบาลต่างประเทศ องค์กรก่อการร้าย บุคคล การเมือง วัฒนธรรม และเทคโนโลยี ทั้งในที่ลับและที่แจ้ง ประสานงานกิจกรรมกับหน่วยข่าวกรองอื่นๆ ในประเทศ และรายงานข้อมูลเหล่านี้ต่อหน่วยงานต่างๆ ของรัฐบาลสหรัฐฯ

ในเวลานี้ ศูนย์ประมวลผลข่าวกรองของ CIA กำลังวุ่นวายถึงขีดสุด เหล่าเจ้าหน้าที่หัวกะทิต่างทำงานกันมือเป็นระวิง

ผู้อำนวยการคอยยกนาฬิกาข้อมือขึ้นดูไม่หยุด หัวใจเต็มไปด้วยความร้อนรน เพราะเมื่อครู่นี้ทำเนียบขาวเพิ่งโทรมาเร่งยิกๆ

คดีนี้เดิมทีเป็นหน้าที่ของ FBI แต่ในเมื่อ FBI ทำพังไม่เป็นท่า CIA จึงต้องเข้ามารับช่วงต่อกลางคัน และหลักฐานทั้งหมดก็ถูกส่งมาให้แผนกของเขาเป็นผู้จัดการ

เนื้อหาในการจัดการคือ:

หาหลักฐาน... หาหลักฐานการกระทำความผิดของ 'เจ้าหนู' คนนั้นให้เจอ

ตอนนี้ทั้งอังกฤษและสหรัฐฯ ต่างกำลังรอคำตอบจากเขา และคนทั้งโลกก็กำลังรอคำตอบจากเขาเช่นกัน

บอกตามตรง ถ้าในเวลาปกติมีคนมาบอกเขาว่า เด็กอายุ 11 ขวบคนหนึ่งทำระบบเครือข่ายของเมืองทั้งเมืองล่มสลาย

เขาคงตบหน้าคนพูดแล้วไล่ตะเพิดออกไปแน่นอน

มันเป็นเรื่องที่ไร้ตรรกะสิ้นดี เมืองสมัยใหม่มีระบบกี่อย่าง มีเครือข่ายเกี่ยวพันกันมากขนาดไหน จะมาโดนเจาะระบบพังพินาศหมดได้ยังไง?

ทว่า ความเป็นจริงกลับตบหน้าเขาฉาดใหญ่

"พระเจ้าช่วย!" ทันใดนั้น เจ้าหน้าที่คนหนึ่งก็อุทานขึ้น ก่อนจะฉายภาพหน้าจอคอมพิวเตอร์ขึ้นสู่จอยักษ์กลางห้องโถง

"ดูสิ่งที่อยู่ในคอมพิวเตอร์ของเจ้าหนูนี่สิครับ!"

เมื่อได้ยินเสียงอุทาน ทุกคนรวมถึงผู้อำนวยการต่างรีบเงยหน้ามองจอภาพขนาดใหญ่

บนหน้าจอ ปรากฏรายชื่อหนังสืออิเล็กทรอนิกส์เรียงรายเป็นตับ:

หมวดคณิตศาสตร์: "ความคิดทางคณิตศาสตร์ยุคโบราณและสมัยใหม่", "นักถอดรหัส: การเดินทางสู่การสำรวจทางคณิตศาสตร์", "แคลคูลัส", "ทฤษฎีความน่าจะเป็น", "การวิเคราะห์ทางคณิตศาสตร์", "เรขาคณิตวิเคราะห์เชิงพื้นที่", "ตัวแปรเชิงซ้อน", "สมการเชิงอนุพันธ์สามัญ"...

หมวดเทคโนโลยีเครือข่าย: "เทคโนโลยีความปลอดภัยเครือข่ายคอมพิวเตอร์", "โปรโตคอลการใช้งานไร้สาย", "เครือข่ายคอมพิวเตอร์", "บทนำสู่อัลกอริทึม", "สารานุกรมรหัส", "ความคิดเชิงภาษา", "รหัสและระบบ"...

หมวดฟิสิกส์: "ฟิสิกส์เบื้องต้น", "ฟิสิกส์ระดับกลาง", "กลศาสตร์ควอนตัม", "กลศาสตร์ควอนตัมขั้นสูง", "ทฤษฎีสนามควอนตัม"...

"โอ้ พระเจ้ายอดมันจอร์จมาก!"

"คุณพระช่วย!"

"เจ้าเด็กนี่มันอัจฉริยะชัดๆ ความรู้ของเขาไม่ได้จำกัดอยู่แค่เรื่องเน็ตเวิร์กแน่ๆ!"

"สาบานได้เลย เจ้าหนูนี่ต้องเป็นของขวัญที่พระเจ้าประทานให้แก่อเมริกาของเรา! เราจะส่งตัวเขาให้ใครไม่ได้เด็ดขาด!"

...

ในวินาทีนี้ เหล่าสายลับหัวกะทิต่างพากันอุทานด้วยความตื่นตะลึง หนังสือหลายเล่มในนั้นแม้แต่พวกเขาเองยังอ่านไม่รู้เรื่อง แต่ในคอมพิวเตอร์ของเด็กคนนั้นกลับอัดแน่นไปด้วยตำราวิชาการลึกซึ้งมากมายขนาดนี้

เหล่าสายลับไม่สงสัยเลยว่าหนังสือพวกนี้จะมีไว้ให้คนอื่นอ่าน

เพราะพวกเขาตรวจสอบประวัติครอบครัววิลเลียมส์อย่างละเอียดแล้ว จากข้อมูลที่มี ถ้าพ่อแม่ของเด็กมีความรู้ระดับอ่านตำราพวกนี้เข้าใจ พวกเขาจะยังทำงานในโรงงานเล็กๆ แถวบ้านอยู่เหรอ?

และครอบครัวนี้ นอกจากผู้ใหญ่สองคน ก็มีแค่เจ้าหนูคนนั้น

ในเมื่อตัดผู้ใหญ่ออกไปแล้ว จะเหลือใครอีกล่ะ?

จะมีใครได้อีก?!

"ทุกคนครับ!" เจ้าหน้าที่คนเดิมพูดขึ้นอีกครั้ง น้ำเสียงยังคงเต็มไปด้วยความประหลาดใจ "ดูข้างล่างนี่สิครับ!"

บนจอภาพขนาดใหญ่ หน้าจอเลื่อนลงมาอีกครั้ง รายชื่อหนังสือชุดใหม่ที่ดูผิดที่ผิดทางปรากฏสู่สายตาทุกคน:

"วิธีพิชิตใจสาวงาม", "เทคนิคชวนคุยเมื่อเจอสาวสวย", "สาวงามประเทศไหนสวยที่สุด", "ความแตกต่างระหว่างสาวงามตะวันออกและตะวันตก"...

เหล่าสายลับถึงกับอ้าปากค้าง เจ้าเด็กนั่นคิดจะทำอะไรกันแน่?

หน้าจอเลื่อนลงมาอีกครั้ง คราวนี้เป็นประวัติการท่องเว็บที่ถูกดึงข้อมูลออกมา:

วันที่ 13 กรกฎาคม 2012 เวลา 02:03 น. เข้าใช้งานอินเทอร์เน็ต เปิดดูเว็บไซต์ทางการของมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ สหราชอาณาจักร

ปี 2011 ดูภาพยนตร์บนเว็บไซต์ยูทูบ ไม่มีการชำระเงิน

ปี 2010 เฟซบุ๊ก เพิ่มเพื่อนชื่อ 'อลิซ'...

"ทุกคนครับ ยังมีอีก! ยังมีอีก!" เจ้าหน้าที่คนเดิมตะโกน

หน้าจอยังคงเลื่อนต่อไป คราวนี้เป็นบันทึกการสนทนาในกลุ่มแชทออนไลน์ถูกดึงขึ้นมา

วันที่: 1 กันยายน 2010

แตงโม: "ขอความช่วยเหลือจากผู้ใจบุญครับ ผมไปเจอพี่สาวคนหนึ่งมา สวยมากๆ เลย ผมควรจะจีบเธอยังไงดีครับ?"

ชาวเน็ต A: "มีเบอร์โทรเขาไหม?"

แตงโม: "ไม่มีครับ!"

ชาวเน็ต B: "มีเฟซบุ๊กเขาไหม?"

แตงโม: "ไม่มีครับ!"

ชาวเน็ต C: "ไม่มีอะไรสักอย่าง แล้วนายจะไปจีบเขาได้ยังไง?! รีบไปหาข้อมูลเดี๋ยวนี้เลย!"

แตงโม: "โอ๊ะ เดี๋ยวคืนนี้ผมจะไปลองหาดูครับ!"

...

เหล่าสายลับถึงกับไปไม่เป็นอีกรอบ เอาล่ะ แรงจูงใจในการก่ออาชญากรรมหาเจอแล้ว

แล้วหลักฐานการกระทำความผิดล่ะ?

ทันใดนั้น สายลับคนหนึ่งก็วิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาในห้องโถง พูดรัวเร็วว่า "เราตรวจสอบคีย์บอร์ดอย่างละเอียดแล้วครับ จากลายนิ้วมือบนคีย์บอร์ด ยืนยันได้ร้อยเปอร์เซ็นต์ว่าคนที่แชทกับ 'อลิซ' จากอังกฤษเป็นคนสุดท้ายคือ 'ไอค์'!"

โอเค หลักฐานการกระทำผิดก็มีแล้ว!

พยานบุคคลก็มี! เจ้าหน้าที่ FBI เป็นคนจับกุมเขาในที่เกิดเหตุ

วัตถุพยานก็มี! กองพะเนินเทินทึก

บันทึกการตรวจสอบสถานที่เกิดเหตุและเอกสารอื่นๆ ก็พร้อม! หนาปึ้กกว่าสิบหน้า

กลุ่มผู้เสียหายก็มี! ประชากร 5.6 ล้านคนในเมืองลีดส์...

แรงจูงใจ หลักฐาน รายงานความเสียหาย... ทุกอย่างครบถ้วน ขาดเพียงสิ่งสุดท้ายที่จะใช้มัดตัวเขาให้ดิ้นไม่หลุด นั่นคือ—

คำให้การของผู้ต้องสงสัย!

แต่ทว่า เจ้าหนูนั่นดันสลบไปแล้วเนี่ยสิ?!

จะทำยังไงดีล่ะทีนี้?