บทที่ 28: การตื่นขึ้นของทะเลจิตวิญญาณ

บทที่ 28: การตื่นขึ้นของทะเลจิตวิญญาณ

หนึ่งชั่วโมงต่อมา เย่ซีก็เดินออกมาจากห้องประชุม

ภายใต้การดูแลเอาใจใส่ของมู่จือจิ่ว เธอไม่เพียงแค่รีโพสต์เอกสารของกรมการทหารและการเมืองในทันที แต่ยังแนบข่าวการลาออกจากวงการบันเทิงและแผนการที่จะเข้าศึกษาต่อที่สถาบันปลุกพลังบรรพบุรุษไปด้วย

หลังจากส่งข่าวออกไปแล้ว เย่ซีไม่ได้ดูคอมเมนต์เลยแม้แต่น้อย เธอรีบล็อกเอาต์ออกจากสตาร์เน็ตทันที

ทันทีที่เอกสารอย่างเป็นทางการจากกรมการทหารและการเมืองถูกเผยแพร่ ผู้คนก็แตกตื่นกันไปทั่ว

แม้แต่ผู้สูงอายุที่ปกติไม่ชอบเล่นสตาร์เน็ต ก็ยังรีบดาวน์โหลดมาทันที เพราะอยากเห็นเอกสารที่ออกโดยกรมการทหารและการเมืองด้วยตาตัวเอง

ผู้คนนับไม่ถ้วนหลั่งไหลเข้าสู่สตาร์เน็ตพร้อมกัน ทำให้เครือข่ายที่อ้างว่าไม่มีวันล่มถึงกับออฟไลน์ไปกะทันหัน

กว่าเซิร์ฟเวอร์ของสตาร์เน็ตจะกลับมาทำงานได้ตามปกติก็ปาเข้าไปกว่าสิบนาที

ราวกับว่าเรื่องราวแฟนตาซีได้กลายเป็นความจริง

คำว่า 'ผู้ตื่นรู้ทางจิตวิญญาณบรรพบุรุษ' ได้ปรากฏต่อสายตาประชาชนแห่งจักรวรรดิซิลเวอร์มูนอย่างเป็นทางการ

"พระเจ้าช่วย เมื่อสองปีก่อน คนที่บ้านเกิดฉันเผาถนนทั้งสายด้วยมือเปล่า ทุกคนหาว่าเขาเป็นคนบ้าต่อต้านสังคม แล้วก็โดนจับขังคุกไปแล้ว! ที่แท้เขาไม่ใช่คนบ้า แต่เป็นผู้ตื่นรู้ทางจิตวิญญาณธาตุไฟงั้นเหรอ?"

"ขอถามแบบจริงจังเลยนะ มีวิธีพิเศษอะไรที่จะปลุกทะเลจิตวิญญาณไหม? ตั้งแต่เด็กฉันรู้สึกเหมือนตัวเองเดินบนน้ำได้ด้วยวิชาตัวเบา บางทีฉันอาจจะเป็นผู้ตื่นรู้ธาตุน้ำที่ซ่อนอยู่ก็ได้!"

"กราบกรานท่านพ่อกรมการทหารและการเมือง ช่วยปล่อยยาที่กระตุ้นการตื่นรู้ของทะเลจิตวิญญาณออกมาทีเถอะ แพงแค่ไหนฉันก็จะซื้อ!!!"

เหล่าไทยมุงขี้สงสัยจำนวนมากต่างมารวมตัวกันที่บัญชีของเย่ซี

การแสดงอันโดดเด่นของเย่ซีในรายการ 'หนีตายยุคดึกดำบรรพ์' ได้ดึงดูดแฟนคลับมากมายอยู่แล้ว

การต่อสู้กับสัตว์อสูรดวงดาว โดยเฉพาะจากมุมมองของเธอ ยิ่งช่วยเพิ่มความนิยมให้เธอขึ้นไปอีก

มนุษย์มักชื่นชมความแข็งแกร่งเสมอ

บางครั้งแค่เหตุการณ์เดียวก็สามารถพลิกชะตาชีวิตคนได้

เห็นได้ชัดว่าเย่ซีทำสำเร็จ

แต่ในขณะที่แฟนคลับหน้าใหม่กำลังเชิดชูเธอ เย่ซีกลับประกาศลาออกจากวงการบันเทิงอย่างเป็นทางการ

การลาออกของเย่ซีหมายถึงการตัดขาดจากสถานะดาราโดยสิ้นเชิง

แฟนคลับยังไม่ทันได้ฉลอง ก็ต้องตกตะลึงกับข่าวนี้

วินาทีหนึ่งกำลังเฉลิมฉลอง วินาทีถัดมาโลกก็พังทลาย

นี่สินะคือความรู้สึกของการร่วงหล่นจากสวรรค์ลงสู่นรก

เย่ซีไม่ได้รับรู้ถึงน้ำตาของแฟนคลับเลย หลังจากออกจากห้องประชุม เธอก็ถูกหวังเล่อเชิญตัวไปทันที

"เสี่ยวซี ถ้าไม่ใช่เพราะเธอ ครั้งนี้ฉันคงหมดตัวแน่ๆ"

ท่าทีของหวังเล่อดูใจดีเป็นพิเศษ

เขาไม่เพียงแต่ช่วยเลื่อนเก้าอี้และรินน้ำให้เย่ซีด้วยตัวเอง แต่ยังพยายามจะปอกเปลือกองุ่นในจานผลไม้ตรงหน้าให้เธออีกด้วย

"ผู้กำกับหวัง ฉันทำเองได้ค่ะ!"

เย่ซีรู้สึกขนลุกซู่กับสายตาของหวังเล่อ จึงรีบห้ามเขาไม่ให้ปอกองุ่นให้

"ได้ๆ กินเองเถอะ"

หวังเล่อหัวเราะร่า ดันจานผลไม้ไปทางเย่ซี ใบหน้าของเขายับย่นไปด้วยรอยยิ้มจนเห็นรอยตีนกาหลายชั้น

"ถึงแม้ซีซั่นนี้ของ 'หนีตายยุคดึกดำบรรพ์' จะสั้น แต่ก็ประสบความสำเร็จอย่างงดงาม"

จริงๆ แล้วหวังเล่อเตรียมใจที่จะขายบ้าน ขายรถ และเฟอร์นิเจอร์ไปแล้วด้วยซ้ำ

ใครจะรู้ว่าตอนที่เขาเข้าสู่ระบบหลังบ้านของการถ่ายทอดสดทั้งน้ำตา เขาแทบจะตาบอดเพราะตัวเลขศูนย์ที่ต่อท้ายยาวเหยียด

ทันทีที่เห็นรายได้หลังบ้าน หวังเล่ออดไม่ได้ที่จะตบหน้าตัวเองฉาดใหญ่

ความเจ็บปวดบนใบหน้าดึงสติหวังเล่อกลับมาสู่ความเป็นจริงราวกับตื่นจากฝัน

รายได้จากการถ่ายทอดสดครั้งนี้เพียงอย่างเดียวก็พอให้เขาเกษียณอย่างหรูหราได้แล้ว

หวังเล่อมือไม้สั่นขณะล็อกอินเข้าสตาร์เน็ต และหลังจากเห็นหัวข้อที่เกี่ยวข้องกับ 'หนีตายยุคดึกดำบรรพ์' เรียงเป็นหางว่าวบนสตาร์เน็ต ความปิติยินดีก็พวยพุ่งขึ้นมาจากก้นบึ้งหัวใจ

เพราะการปรากฏตัวของฝูงสัตว์อสูรดวงดาว รายการ 'หนีตายยุคดึกดำบรรพ์' จึงโด่งดังเป็นพลุแตกอย่างคาดไม่ถึง?

เย่ซีในฐานะผู้ที่มีส่วนร่วมมากที่สุด ย่อมกลายเป็นลูกรักสุดโปรดของหวังเล่อไปโดยปริยาย

เมื่อรู้ว่าเย่ซีจะลาออกจริงๆ หวังเล่อก็รู้สึกเสียดายอย่างยิ่ง

ด้วยความนิยมมหาศาลที่สนับสนุนเธออยู่ในตอนนี้ หากเธอยังอยู่ในวงการบันเทิงต่อไป เธอจะต้องสร้างชื่อเสียงได้อย่างแน่นอน

อย่างไรก็ตาม เมื่อคิดดูอีกที...

การที่เย่ซีเลือกจะถอยออกมาในช่วงที่พีคที่สุดก็นับเป็นทางเลือกที่ดี

เพราะการจากไปอย่างสง่างามย่อมดีกว่าการจบลงอย่างยุ่งเหยิงและน่าอับอาย

ทีมงานรายการ 'หนีตายยุคดึกดำบรรพ์' ได้รับการคุ้มกันกลับไปยังดาวไป่เฉิงโดยยานจิงหวง

หลังจากพักผ่อนมาหลายวัน เย่ซีและคนอื่นๆ ก็กลับมาดูสดใสกระปรี้กระเปร่าเหมือนเดิม

การได้ผ่านความเป็นความตายมาด้วยกัน ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างแขกรับเชิญดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

เว่ยฉงหมิงยิ้มด้วยสีหน้าจริงใจและซื่อตรง "ฝีมือทำอาหารของพี่สะใภ้พวกคุณสุดยอดมาก ตกลงตามนี้นะ วันนี้ทุกคนไปกินข้าวที่บ้านผม ฉลองที่พวกเรากลับบ้านอย่างปลอดภัย"

เย่ซีที่เป็นพวกฉายเดี่ยวตอบตกลงทันที

เสี่ยวหรัน หลินอวี้เจ๋อ และหวังเยว่ ย่อมไม่พลาดแน่นอน แม้แต่หวังเล่อก็ขอมาร่วมวงด้วย

ทั้งกลุ่มเดินไปยังประตูทางออกอย่างร่าเริงโดยไม่รู้ตัวเลยว่าตัวเองเป็นคนดัง

สีหน้าของทุกคนผ่อนคลายมาก ไม่รู้เลยว่าอาจมีแฟนคลับมารรอรับ

ทันทีที่ก้าวออกจากสนามบิน เสียงเชียร์ที่ตื่นเต้นและเร่าร้อนก็ถาโถมเข้าใส่ราวกับคลื่นยักษ์

เย่ซีตกใจกับเสียงตะโกนจนเผลอหยุดเดิน

ถึงตอนนั้นทีมงานถึงเพิ่งตระหนักได้ว่า

แขกรับเชิญของพวกเขากลายเป็นซุปเปอร์สตาร์สุดฮอตไปแล้ว!

เพื่อป้องกันการเหยียบกันตาย หวังเล่อรีบสั่งให้ทีมงานตั้งกำแพงมนุษย์กั้นไว้ ไม่ให้แฟนคลับที่ตื่นเต้นพุ่งเข้ามา

อย่างไรก็ตาม ภาพความวุ่นวายที่หวังเล่อจินตนาการไว้กลับไม่เกิดขึ้น

แม้แฟนคลับจะตื่นเต้นมาก แต่ทุกคนก็ยืนกันอย่างเป็นระเบียบ และไม่มีความวุ่นวายเกิดขึ้นเพียงเพราะเห็นคนที่พวกเขารอคอยปรากฏตัว

เย่ซีขยับไปด้านข้าง เปิดทางตรงกลางให้โล่ง

เธอชัดเจนในจุดยืนของตัวเองเสมอ

ในฐานะคนที่ถูกเกลียดชัง อย่าไปเสนอหน้าให้คนรำคาญจะดีกว่า

การขยับตัวไปด้านข้างของเย่ซีตกอยู่ในสายตาของแฟนคลับที่ยืนอยู่ข้างหน้า

แฟนๆ รู้สึกปวดหนึบในใจ รีบชูป้ายต้อนรับขึ้นพร้อมตะโกนว่า "ซีซี มองทางนี้หน่อย พวกเรามาหาเธอนะ"

เมื่อได้ยินชื่อ 'ซีซี' เย่ซีเงยหน้าขึ้นมองโดยสัญชาตญาณ

ถ้าเป็นแค่ชื่อ ก็มีความเป็นไปได้ว่าเป็นชื่อโหล

แต่รูปที่พิมพ์อยู่บนนั้นคือตัวเธอชัดๆ

เย่ซีรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย เธอประกาศออกจากวงการไปแล้วแท้ๆ ยังมีแฟนคลับที่ยังไม่เลิกติดตามเธออยู่อีกเหรอ?

หวังเยว่ยิ้มและสะกิดเย่ซีเบาๆ "ซีซี ไปสิ แฟนคลับของเธอรออยู่นะ"

เย่ซีถูกดันหลัง จึงก้าวไปข้างหน้าสองก้าวโดยสัญชาตญาณ

เธอมองรูปถ่ายที่แฟนๆ ชูขึ้นสูง แล้วเดินเข้าไปหา

"ซีซี นี่เป็นดอกไม้ที่ฉันตั้งใจเลือกมาให้เธอโดยเฉพาะ เธอชอบไหม?"

เด็กสาวหน้าตาคุ้นเคยคนหนึ่งก้าวออกมาอย่างขัดเขิน แล้วยื่นช่อดอกไม้ในมือให้เย่ซี

เย่ซียื่นมือไปรับช่อดอกไม้ที่ดูออกว่าได้รับการดูแลมาอย่างดี มองใบหน้าที่คุ้นตาตรงหน้าแล้วถามว่า "เธอคือเด็กผู้หญิงที่โดนชนล้มในวันนั้นใช่ไหม?"

เมื่อเห็นว่าเย่ซียังจำเธอได้ อิงหมิงซินก็พยักหน้าอย่างตื่นเต้น

"ซีซี เป็นฉันเองค่ะ" เธอพยายามกลั้นเสียงกรีดร้อง แก้มแดงระเรื่อขณะพูดว่า "ฉันยังไม่มีโอกาสขอบคุณเธอเลย ถ้าวันนั้นไม่ได้เธอช่วยไว้ ก็ไม่รู้ว่าจะเป็นยังไงบ้าง"

"เธอปลอดภัยก็ดีแล้ว ฉันแค่ยื่นมือเข้าช่วย ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรหรอก"

เย่ซียิ้มและเดินไปตามทางที่แฟนคลับเปิดไว้ให้

วินาทีถัดมา เหล่าแฟนคลับก็เดินตามเย่ซีไปอย่างว่านอนสอนง่ายราวกับลูกเจี๊ยบเดินตามแม่ไก่

พริบตาเดียว พื้นที่ที่เคยแออัดก็ว่างลงไปกว่าครึ่ง

หวังเล่อจัดทรงผมตัวเองแล้วโบกมือยิ้มให้เว่ยฉงหมิงและคนอื่นๆ

"ไปเถอะๆ แฟนคลับของพวกคุณก็รออยู่นะ"

มองดูแขกรับเชิญที่ถูกรายล้อมด้วยแฟนคลับ หวังเล่อตบพุงตัวเองอย่างพึงพอใจ

เขายังคงตาถึงเหมือนเดิมจริงๆ

พวกที่ฉีกสัญญาในนาทีสุดท้าย ปฏิเสธ 'หนีตายยุคดึกดำบรรพ์' เพื่อไปเกาะกระแส 'ดูไปพร้อมกับฉัน' ป่านนี้คงเสียใจจนไส้เขียวแล้วมั้ง

เรื่องของจังหวะและวาสนานี่ คนโบราณเขาพูดไม่ผิดจริงๆ~~